نویسنده: گریس برادلی
گزارشگر ویژه یو اس اینفو
بیت لحم- سه پرستار فلسطینی از مرکز بهبودی دارالکلمه، یک تشک نو را در صندوق عقب یک تاکسی جای می دهند و به طرف شواوره، دهکده ای بادگیر در شرق بیت لحم، در کرانه غربی، جائیکه بزها در اراضی شیبدار با پوشش فقیر گیاهی به چرا مشغولند، حرکت می کنند.
فاطمه، زن هشتاد ساله ای که مبتلا به بیماری الزایمر است، در اتاق خود بر روی یک تشک ابری کثیف دراز کشیده و به سقف خیره شده است. او آشکارا انتظار بازدیدی از سوی این گروه سیار پزشکی فلسطینی را نداشت. لباس صورتی رنگ وی خاکی بود و قوزک پایش در اثر زمین خوردن دو روز پیش در حال راه رفتن با پای برهنه بر روی سنگلاخ، زخمی شده بود. یک عصا در زیر رختخواب لخت او و دور از دسترس قرار داشت.
ولی وقتی سه نفر پرستار با سرو صدا وارد شدند، فاطمه برخاست و نشست، سری برای آنان تکان داد و به آنان خوش آمد گفت.
پرستارها دستکش های پلاستیکی به دست کردند و کار خود را آغاز نمودند — دیوارها را با ماده ضد عفونی تمیز کردند و خانه محقر فاطمه را شستند. با وجودیکه رختخواب پیچیده شده و بر روی یک کمد قرار داشت، بیوه ضعیف مدت ها بود که آن را پائین نیاورده بود و حتی دست به بسته غذاهائی که هفته پیش برای او گذاشته بودند، نزده بود. یک پرستار فشار خون فاطمه را گرفت و دیگری زخم او را تمیز کرد.
فاطمه شکایت کرد: "من گرسنه ام، من به یاد نمی آورم دفعه قبل که غذا خوردم کی بود." در حالیکه آب بدن خود را از دست داده بود، جرعه ای از بطری آبی که یک پرستار برای او باز کرده بود، نوشید.
دو پرستار تشک پوشیده با پلاستیک را در تخت تازه شسته شده فاطمه قرار دادند، در حالیکه پرستار سوم به او کمک کرد که به خارج از اتاق رود و در آفتاب پائیزی بنشیند.
پسر و عروس فاطمه، که خودشان از ده فرزند و یک نوه نگهداری می کنند، در هنگام نظافت رسیدند. پسر او جاروئی به دست گرفت و شروع به کمک کرد.
سر پرستار توصیه نمود: " لازم است شما محل سکونت مادر خود را حداقل دو بار در هفته تمیز کنید."
پسر به طرف فاطمه برگشت و گفت: "مادر، ممکن است وقت آن باشد که تو را جائی بگذاریم که کسی از تو مواظبت کند،" ولی فاطمه شروع به گریه کرد. چندین تاسیسات رفاهی برای مراقبت های اساسی در خارج از کرانه غربی وجود دارد، و مراقبت های خصوصی در اینجا آنقدر گران است که تقریباً کمیاب می باشد.
وجود این قبیل مادر بزرگان، در حالیکه هیچ گونه شبکه سیستم حمایت های اجتماعی وجود ندارد، به طور روزافزونی در کرانه غربی عادی می شود. درمانگاه دارالکلمه به تنهائی در 17 روستا، حدود 500 زن سالمند را که در آنها به تنهائی زندگی می کنند، سرپرستی می کند. مراقبت در خوابگاه برای 25 ناتوان، محدود به ارائه مراقبت برای افراد جوانی است که نیاز به خدمات فیزیوتراپی فوری دارند.
مراقبت های دراز مدت از افراد سالخورده یا علیل معمولاً به گردن زنان خانه دار فلسطینی است. از دختران ازدواج کرده انتظار می رود که از مادر شوهران خود، و نه مادران خود، نگهداری کنند. در اقتصاد تحت فشارکرانه غربی، خانواده های بزرگ بارها از یکدیگر جدا و پراکنده شده اند و یا دچار مقررات منع عبور و مرور و محدودیت سفر گشته اند که اینها مانع دیدارهائی می شود که می تواند به تخفیف بحران رو به رشد مراقبت از سالمندان، کمک کند.
جورج سحر، متخصص اسناد در سازمان بین المللی CARE که این برنامه کمک روستائی را در بخش بیت لحم با حمایت مالی آژانس توسعه بین المللی ایالات متحده (USAID) مدیریت می کند، در برخورد با مورد فاطمه یکه خورد.
وی گفت: "این روش ما نیست. بر اساس سنت، فلسطینی ها به افراد مسن احترام می گذارند. این شرایط وحشتناک حاکی از هم پاشیدن خانواده است، که در غیاب یک حکومت، تنها حمایت اجتماعی محسوب می شود. درآمدها کاهش می یابد و پس انداز خانواده به سرعت به انتها می رسد. به خانواده بیش از ظرفیت آن فشار می آید."
به لحاظ جمعیتی، جمعیت فلسطین بسیار جوان است؛ آمار جدید نشان می دهد که میانه سنی فقط 18.5 سال است و 42 در صد جمعیت زیر سن 15 سال هستند. در چنین وضعیتی، سرزدن به منازل روستائی سالمندان تبدیل به بخشی حیاتی از برنامه کمک های بشر دوستانه شده است. در کرانه غربی، تنها حدود 3 در صد جمعیت بیش از 65 سال سن دارند، اما بسیاری از این شهروندان سالمند ، در حدود 86,000 نفر، به حال خود رها شده اند. این گروه شامل بیمارانی که دوران بازیابی از سکته را می گذرانند، یا با مرض قند مبارزه می کنند، دید خود را از دست داده اند و یا نمی شنوند، می گردد.
یک کمک اعتباری 30 میلیونی از سوی آژانس توسعه بین المللی ایالات متحده برای برنامه کمک های فوری پزشکی، پروژه ای سه ساله به منظور از بین بردن کمبودها در بخش مراقبت های بهداشتی فلسطین، اختصاص یافته است. در کمک به مردمی که تحت تاثیر خشونت ها و تاثیرات جا به جائی ناشی از درگیری اسرائیل- فلسطین قرار گرفته اند، این برنامه، که توسط سازمان کاره بین المللی به اجراء در آمده است، به تقریباً 60 درمانگاه و 12 بیمارستان و واحدهائی که توسط وزارت بهداشت اداره می شوند، کمک می کند.
در مناطق دور افتاده، کارکنان درمانی، شبیه آنهائی که به فاطمه در خانه اش کمک کردند، به سالمندان و افراد نیازمند سرکشی می کنند و به آنان خدمات فیزیوتراپی و کار درمانی ارائه می دهند. آنها همچنین دارو، خدمات فنی و وسایل مورد نیاز دوران سالمندی توزیع می کنند.
با توجه به ضرورت، صحبت ها و جزوات آموزشی در اختیار خانواده هائیکه از اقوام سالمند مراقبت می کنند گذارده می شود. غازه زهران، هماهنگ کننده خدمات بهداشت عمومی درمانگاه دارالکلمه گفت: "با بهداشت بهبود یافته، غذای مناسب و ورزش، افراد آسیب پذیر می توانند به شایستگی زندگی کنند، بالاخره ما همه پیر می شویم."
آژانس توسعه بین المللی ایالات متحده کمکهای دولتی ایالات متحده و برنامه های توسعه در خارج را مدیریت می کند.
|
