واشنگتن- سازمان های غيردولتی (NGOs) برای برقراری صلح بين فلسطينيان و اسرائيلی ها هدف های نسبتاً ساده ای دارند- پايان افراط گرايي خشونت بار و پيش بردن راه حلی برای پایان دادن به مناقشه بسياری از گروه ها بيشتر به اين دليل شکل گرفته اند که تلاش های دولت ها کمتر در راه رسيدن به صلح موفقيت آميز جریان داشته است. NGO ها با آن که می دانند ممکن است نتوانند تمام مشکلات را حل کنند، اعتقاد دارند می توانند موجب ايجاد یک فضای بهتری به منظور يافتن راهی برای پايان خصومت ها شوند.
دريا شيخ، مدير اجرايی سازمان غيردولتی OneVoice US می گويد: "اکثر مردمی که اين مناقشه را تجربه می کنند فقط می خواهند، زندگی کنند، کسب و کارشان را داشته باشند، خانواده شان را تامين کنند و به پيش بروند". فلسطينیانی هستند که می خواهند با اسرائيلی ها در صلح باشند. اسرائيلی هايی هستند که می خواهند با فلسطينيان در صلح باشند.
"اين نکته واضح است که مسئله، مسئلۀ فلسطينيان بر عليه اسرائيلی ها نيست. مسئله در واقع مسئلۀ ميانه روها در برابر افراط گرايان است."
شيخ گفت این اقليت های حاشیه نشین وافراط گرايان- هستند که تلاش می کنند فرايند صلح را از مسير خود خارج کنند. "هيچ کانون فعالی برای ميانه روها وجود ندارد؛ آن ها در وسط یک طيف سياسی قرار گرفته اند. رسالت گروه (OneVoice) تقويت صدای اعتدال است."
OneVoice که در سال 2002 ايجاد شد، به دنبال ایجاد تعامل میان فلسطينيان و اسرائيلی های ميانه رو در یک در هم آمیزی مدنی وسيعتر است. اين گروه در تل آويو اسرائيل، رام الله در کرانه باختری، لندن و اتاوا دفاتر منطقه ای دارد. شعبه اصلی بين المللی آن در نيويورک است. براساس نظرسنجی ومطالعات انجام شده به وسيله OneVoice در منطقه، تقريباً 76 درصد اسرائيلی ها و فلسطينيان پايان مناقشه و پيشبرد راه حل مبتنی بر ايجاد دو دولت را خواستارند.
شيخ می گويد که پايان خشونت به اکثريت اجازه خواهد داد ابتکار عمل برای حل مناقشه را در دست گيرد، "و اين اطمينان را به وجود می آورد که افراطيون نتوانند روند را به نفع خود تغيير دهند."
او می گويد، در چهار سال اول فعاليت تقريباً 250,000 اسرائيلی و فلسطينی را به عضويت خود درآورد، اما در سال 2006 اندازه سازمان دو برابر شد. به گفته او، اخبار روزانه خاورميانه ممکن است نشانه شکست ميانه رو ها تلقی شود، اما موضوع اين گونه نيست.
شيخ می گويد علاوه بر اين OneVoice توانسته است 10,000 فلسطينی را که در نوار غزه زندگی می کنند به عضويت خود درآورد. او می گويد:" آن ها می دانند که برای داشتن آينده ای بهتر بايد اين قدم ها را بردارند. اين قدم ها، قدم های ساده ای نيستند."
برای به کار گرفتن اسرائيليان و فلسطينيان در فعاليت های مدنی، OneVoice روش های متعددی به کار برده است. در سال 2004 پايگاه مذاکرات شهروندان پس از تحقيق گسترده ای توسط هيات کارشناسان سطح بالای اسرائيلی، فلسطينی و بين المللی، راه اندازی شد. اين هيات مناقشه را به ده موضوعی که بيشتر مورد نزاع طرفين بودند تقسيم کرد. او می گويد اين سازمان از آن زمان، ستادهايي در انجمن شهر، کارگاه های پيشبرد رهبری، سمينارهای آموزش جمع آوری نيرو، بازدید های دانشگاهی منطقه ای و ابزارهای عاری از خشونت ديگری را برای پايان دادن به مناقشه راه اندازی کرده است.
افزايش ارتباط و تفاهم
جری برد، رئيس سازمان شرکای صلح گفت سازمان او در سال 1998 به آوردن زنان اورشليم را حداقل يک بار در سال به ايالات متحده برای دیدارهایی به منظور ایراد سخنرانی آغازکرد. در هریک ازاين دیدارها سه زن– يهودی، مسلمان و مسيحی شرکت دارند– که با گروه هايی از ايالات متحده و رسانه های خبری درباره چيزهايی که دنياي آنها را تحت تاثير قرار می دهد صحبت می کنند. برد گفت، اين دیدارها از احساس نياز به افزايش ارتباط و جلب توجه به کسانی در خاورميانه که به دنبال جلب حمايت برای راه حلی مسالمت جويانه برای مناقشه اعراب و اسرائيل هستند نشأت گرفت.
بنا به گفته او، " آن ها می آيند و آنچه را تا به گفتنش نياز دارند بگويند. اين صدای آن هاست."
برد گفت هرچند شرکای صلح به زنان برای سخنرانی عمومی و پاسخ به سوالات آموزش هايی داده است آنها آزادند آنچه را که می خواهند بگويند.
گروه هايی که اين زنان در ايالات متحده به آن ها دسترسی می يابند شوراهای امور جهانی، باشگاه های شهری، باشگاه های مدنی، کليساها، مساجد، کنيسه ها، مدارس، مراکز عمده شهروندی و مراکز جوانان را شامل می شود.
برد گفت اين زنان در اظهاراتشان تاکيد می کنند اين مناقشه يک جنگ مذهبی نيست و مذهب در آن به عنوان يک وسيله مورد استفاده قرار گرفته است.
برد گفت گشتهای سخنرانی دو هدف مهم را به انجام رسانده اند. بنا به توضیح وی این دیدارها به آمريکاييان درک بهتری از مسائل کسانی که در درون مناقشه هستند داده است و به زنان شرکت کننده هم آگاهی بهتری از آمريکائيان بخشیده است.
آموزش نوجوانان
گروه "بذرهای صلح" خود را وقف آموزش راه حل های مناقشات و مهارت های آشتی جویی به نوجوانان مناطق درگير در مناقشه کرده است. اين برنامه نوجوانان 14 و 15 ساله را از خاورميانه، آفريقای شمالی، آسيای جنوبی و اروپای جنوب شرقی برای دوره های اردوی سه هفته ای درایالت مين به عضويت می پذيرد. در این اردو آنها در تماس و تعامل با همتايانشان در طرفين مخالف مناقشه قرار می گيرند، می آموزند با آن ها ارتباط برقرار کنند و حتی دوستی های ديرپايی را شکل دهند.
اين سازمان يک گروه غيرانتفاعی و غيرسياسي است که در ابتدا با کمک های اهدايی بخش خصوصی و افراد بنياد گذاشته شد، اما در سال 2002 وزارت خارجه و آژانس توسعه بين المللی ايالات متحده بيش از 700،000 دلار برای سرمايه گذاری در طرح های خاص همزيستی به آن اهدا کردند.
(See Seeds of Peace.)
تاريخ سازمان های غيردولتی بين المللی حداقل به اواسط قرن نوزدهم ميلادی بازمی گردد. اين گروه ها در جنبش ضد برده داری، جنبش حق رای زنان، و زمينه های ديگری همچون خلع سلاح حائز اهميت بودند. اصطلاح "سازمان غيردولتی" با ايجاد سازمان ملل در سال 1945 با مقررات ماده 7 فصل 10 منشور سازمان ملل متحد برای نقش مشورتی سازمان هايی که نه از دولتها و نه کشورهای عضوتشکیل می شوند رايج شد. امروزه تعداد NGOs در سراسر جهان به ده ها هزار رسيده است.
بر طبق تحقيقی توسط دانشگاه دوک، NGOها دارای تاثيری روزافزون در امور جهانی شده اند." کارشناسان می گويند که دليل اين امر آن است که NGOها می توانند به بخش هايی از جمعيت دسترسی يابند که دولت ها در کار راه يافتن راه حل برای مسائل متعدد جهانی قادر به دسترسی به آن ها نبوده اند.
|
