صنعت نشر کتب فارسی در آمريکا
	سايت رسمی دانشگاه اوهايو
	مجموعه شعر
	کابوس مترجم

ديک ديويس، شاعر و استاد زبان فارسی دانشگاه ايالتِی اوهايو، می گويد اين شعر بود که برای اولين باراو را به تاريخ، فرهنگ، و زبان فارسی جذب کرد. درحال حاضر وی در دانشگاه ايالتی اوهايو در کلمبوس اوهايو مشغول به تدريس زبان فارسی است.

ديويس می گويد: 'من شيفته شعر شده بودم. فرهنگ فارسی يکی از غنی ترين اشعار جهان را دارد'.

ديويس در زمينه سفر خود به عنوان يک عالم و درباره شکوفايی برنامه فارسی در دانشگاه ايالتی اوهايو سخن می گويد. او که در سال 1945 در پورتسموث Portsmouth انگلستان به دنيا آمده است وطن و تحصيلات دانشگاهی خود را در دهه 1960 رها کرد تا شاعر شود. پس از تدريس زبان انگليسی در اروپا و ايالات متحده، ديويس که جذب نامه های توصيفی يک دوست باستان شناس در ايران شده بود به سمت ايران حرکت کرد.

ديويس به خاطر می آورد: 'من در ايران دوستی داشتم که باستان شناس بود و او نامه هاى پرشوری برای من می فرستاد، که چه مکان فوق العاده و جالبی است. پس من فکر کردم ، خوب، من سعی می کنم در ايران کاری پيدا کنم. بنابراين با يک قرارداد دو ساله جهت تدريس زبان انگليسی در دانشگاه تهران به آنجا رفتم، با اطلاعات بسيار ناچيز درباره آن فرهنگ و بدون هيچ اطلاعی از زبان فارسی.

وی طی مدتی که در تهران بود با زنی ايرانی آشنا شد که بعدها همسر او گرديد. آنها ازدواج کردند و ديويس در ايران ماند و برای هشت سال به تدريس مشغول بود. ازآنجائيکه پس از انقلاب 1979 دانشگاه ها در ايران تعطِل بوده و کاری برای ديويس وجود ندلشت، او و همسرش ايران را ترک کرده به انگلستان رفتند. در انگلستان ديويس تصميم گرفت جهت فوق ليسانس به دانشگاه برگردد و بيشتر درباره ادبيات فارسی در قرون وسطی ياد بگيرد.

ديويس می گويد: 'متوجه شدم که بخشی عظيم و بالقوه ترجمه نشده و فوق العاده ای از ادبيات شعری قرون وسطائی در دسترس است که می توانم روی آن کار کنم. احساس کردم اين کاری است که مايلم زتدگيم را وقف آن کنم.

ديويس در سال 1988 دکترای خود را در مطالعات زبان فارسی قرون وسطا از دانشگاه منچستر دريافت کرد.

در سال 1988 ديويس کرسی تدريس مطالعات زبان فارسی در دانشگاه ايالتی اوهايو را پذيرفت.

ديويس در پاسخ به اين سئوال که چرا اين دانشگاه در يک ايالت مرکزی چنان سرمايه گزارى هنگفتى در برنامه مطالعات زبان فارسى در سطح جهانى مى کند، پاسخ مى دهد که دانشگاه ايالتى اوهايو سخت تلاش مى کند تا موقعيت خود را به عنوان يک دانشگاه تحقيقاتى ملى تثبيت نمايد. مطالعات زبان فارسی و خاورميانه بخش مهمی از اين تلاش است.

دانشکده زبانها وفرهنگهاى خاور نزديک دانشگاه ايالتى اوهايو هم اکنون به سه متخصص فارسى خود مى بالد. اين دانشکده دروس را به زبانهاى فارسي، عربي، عبري، ترکى و چندى از زبانهاى سامى کهن چون بابلي، اوگاريتى و آکادى ارائه مى دهد. ديويس خاطرنشان مى سازد که بعلاوه در دانشکده هاى مختلف ديگر استادان ديگرى نيز از فارسى در تحقيقات خود استفاده مى کنند.

ديويس توضيح می دهد که در حدود نيمى از دانشجويانى که مطالعات فارسى را در دانشگاه ايالتى اوهايو دنبال مى کنند ' دانشجويان ميراثي' هستند - - بدين معنا که آنها فرزندان ايرانيانى هستند که در ايالات متحده سکنى گزيده اند. اين دانشجويان اغلب با زبان فارسى در خانه رشد يافته اند، ولى اغلب قادر نيستند تا آنرا خوب بخوانند، از اينرو کلاسهايى در زمينه فرهنگ و زبان فارسى را برمى دارند تا بيشتر در مورد فرهنگ والدين خود ياد بگيرند. آمريکائيانى که بنحوى دانشگاهى به تاريخ و فرهنگ فارسى علاقه داشته و نيز آمريکائيانى که با کسى ازفرهنگ فارسى ازدواج کرده اند نيز از مطالعات فارسى بهره مى جويند.

ديويس مى گويد که علاقه به مطالعات فارسى از اين حقيقت سرچشمه مى گيرد که امپراطورى ايران نخستين امپراطورى جهان بود، و اينکه ايران هنوز نيز يک تمدن عمده در خاورميانه محسوب مى شود. ديويس خاطرنشان مى سازد که ' براى 1200 يا 1300 سال، ايران قدرت اصلى در آسياى غربى بود' و اينکه فرهنگ فارسى بر تمامى اشکال هنرى - - ادبيات، شعر، نساجي، فرش، نقاشي، خطاطي، موسيقي، معمارى و باغبانى - - براى بيش از يک هزار سال در آن نقطه جهان تاثير گذارد.

امروزه، در قرن بيست و يکم، مردم ،اغلب فرهنگ ايرانيان را ازطريق فيلم مشاهده مى کنند. ديويس مى گويد: ' سينماى ايران هم اکنون قطعأ يکى از شکوفاترين، مبتکرانه ترين و تحسين برانگيزترين سينماهاى جهان بشمارمى رود. ' فستيوال هاى فيلم با شرکت فيلم هاى ايرانى بطور مرتب در سراسر آمريکا، از جمله دانشگاه ايالتى اوهايو، تشکيل مى شود.

ولى از ميان تمام چيزهاى ايراني، شعر بود که قلب ديويس را احاطه کرد. ديويس يک شاعر ممتاز بشمارمى رود و جوايزی برای اشعار خود به زبان انگليسى دريافت کرده است. در سال 1989 کتاب 'تمهيدات و تمايلات : اشعار جديد و منتخب' او توسط دو روزنامه انگليسی تايمز و ديلی تلگراف به عنوان بهترين کتاب سال برگزيده شد. در سال 1993 او جايزه ' کمال در شعر' اينگرام مريل Ingram Merill را دريافت کرد. ديويس همچنين جهت ترجمه اشعار فارسى به انگليسى مورد تحسين همگان قرارگرفته است. ديويس علاوه بر ترجمه اشعار فارسي، دو جلد ( از 3 جلد) حماسه ملى فارسي، ' شاهنامه' (Shahnameh ) را به انگليسى منتشر ساخته است.

ديويس شاهنامه را، که در قرن دهم نوشته شده است، ' اثرى فوق العاده ، که با مهارت نوشته شده و پراز داستانهاى عالى است' مى داند.

ديويس مى گويد ' شاهنامه توسط فردوسى (Ferdowsi ) نوشته شده که تمامى اين افسانه ها را جمع آورده و آنها را به شعر سروده است. اين شگفت انگيزترين مخلوط از چيزهاست. اساطير کامل در مورد پيدايش جهان رادرخود دارد، که کاملأ مجزا از اسطوره شناسى اسلامى است، کاملأ فارسى است و اصلأ عربى نيست.شاهنامه يک بخش فوق العاده افسانه اى دارد که تمامأ در مورد قهرمانانی چون هومر يا حماسه هاى هندى است و سپس يک قسمت نيمه تاريخى را شامل مى شود که در آن برخى از افراد در شعر، مردم واقعى هستند. ما مى دانيم که اين افراد واقعأ مى زيستند، ولى داستانهايشان اغلب بشکلى شيدا وار برشته تحرير در آمده است.

ديويس شرح مى دهد که وقتى که ايران با پيروزی اسلام تسخير شد، فرهنگ قديم ايران بنظر درخطر نابودى بود. فردوسى کمک به حفظ اين فرهنگ نمود و آنرا قادر ساخت تا در يک جامعه اسلامى دوام بياورد. ديويس مى گويد: ' اين يک شاهکار باورنکردنى است. او فرهنگ ايران قبل از اسلام را به جهان اسلام منتقل ساخت. فردوسى خود يک مسلمان بود. او هرگز عليه اسلام نيست، فقط اينکه مايل نيست آنچه که قبل از اسلام وجود داشت، از دست رفته و يا فراموش شود.'

ديويس اکنون دست بکار ترجمه جلد سوم داستانهاى اصلى شاهنامه است. او اخيرأ کتابى درمورد روابط بين رمانهاى عشقى فارسى قرون وسطى وادبيات يونان، بنام ' فرزندان پانتـئا (Panthea’s Children)' (Bibliotheca Persica ، نيويورک، 2003) منتشر ساخت. ديويس مى گويد: ' يونانيان و پارس ها با يکديگر جنگيدند، و بيشتر تصور ما از تاريخ کهن، و تمدن هايى که از آن تاريخ بروز کرد و به تمدن ما رسيد، بسته به آن جنگ ها است. ولى هرگز چنان جدايى فرهنگى کاملى که اغلب از چنين ديد تاريخى اعمال مى شود وجود نداشته است. برعکس، اغلب مبادله فرهنگى نسبتأ ثابتى بين دو فرهنگ، آنطور که ادبيات شاهد آن است، وجود داشته است و فرهنگ هاى ما نيز از اين درآميختگى بوجود آمده است.'

در سال 2001، ديويس نخستين جايزه ساليانه ( انستيتو مطالعات ايرانى آمريکا ) را بخاطر ترجمه داستان فارسي، ' دائى جان ناپلئون' نوشته ايرج پزشکزاد دريافت نمود. او و همسرش افخم دربندى به اتفاق دومين جايزه ساليانه اين انستيتو را نيز به جهت ترجمه کتاب ' منطق الطير' عطار، شاعر قرن دوازدهم، دريافت نمودند. ديويس همچنين جايزه دانشور ممتاز سال 2002 دانشگاه اوهايو را دريافت نمود. او با نگاهى به شرح حال زندگى خود، که او را از پورتسموث Portsmouth به تهران و سپس به کلمبوس رسانده است، اين جايزه را نه تنها به عنوان يک افتخار شخصي، بلکه بعنوان به رسميت شناختن اهميت مطالعات فارسى در دانشگاهى که او اکنون خانه خود مى داند قلمداد مى کند.