جان اف. ترنر
ایالات متحده یک نظام حفاظت از محیط زیست با موسسه پارک ملی یلو استون (Yellowstone) در سال 1872 آغاز کرد، و امروز وظیفه نگهداری از 34 میلیون هکتار پارک ملی و 4/36 میلیون هکتار زیست گاه حیات وحش را به عهده دارد. این کشور متعهد به همکاری با کشورهای دیگر و سهیم کردن آنها در مزایای اقتصادی حفاظت از زمین، منابع طبیعی و حیات وحش است. نمونه های این امر شامل همکاری این کشور در برنامه همکاری حوزه آبگیر جنگل کنگو برای محافظت از این اراضی و مبارزه با قطع غیر قانونی درختان در نواحی غربی آفریقای مرکزی، و توافق نامه معاوضه بدهی در ازاء طبیعت با جمهوری پاناما است که به این کشور آمریکای مرکزی امکان این را می دهد تا بخشی از بدهی اش به ایالات متحده را در ازاء ایجاد بودجه برای محافظت از جنگل های استوایی این کشور، که از لحاظ زیستی بسیار غنی هستند، کاهش دهد.
جان اف. ترنر دستیار وزیر خارجه در امور اقیانوس ها و محیط زیست بین المللی و امور علمی است. پیش از پیوستن به وزارت خارجه، ترنر مسئولیت ریاست و مدیر امور اجرایی صندوق محافظت از محیط زیست، یک سازمان ملی غیر انتفاعی که در زمینه همکاری بخش دولتی و خصوصی برای حفاظت از منابع زمینی و آبی فعالیت می کند، را به عهده داشت.
بیش از 270 میلیون نفر از پارک های ملی ایالات متحده در سال گذشته بازدید کردند، و تحت تاثیر زیبایی و محیط طبیعی و دست نخورده آنها قرار گرفتند. سیستم پارک های کشورمان، که زمانی به عنوان " بهترین طرح " آمریکا از آن یاد می شد، شامل 388 پارک است که دربرگیرنده نزدیک به 34 میلیون هکتار، مساحتی تقریبا به وسعت کشور آلمان، می باشد. علاوه بر این، ایالات متحده 545 زیست گاه ملی حیات وحش ایجاد کرده است، که 4/36 میلیون هکتار را برای کمک به حیات وحش، مناطق ماهیگیری، و حفظ تنوع زیستی تحت محافظت قرار می دهد. دولت ایالات متحده 186 میلیون هکتار اراضی حفاظت شده، از جمله جنگل های ملی، بیابان و صحرا، و زیست گاه های دریایی محافظت شده را نیز اداره می کند.
آمریکایی ها اراضی دست نخورده ملی را ارج می نهند زیرا که این مناطق فرصت مناسبی برای آرامش، تفریح و سرگرمی، و نیز فرصتی برای ارتباط مجدد با طبیعت، آگاهی از تاریخ کشورمان، و شارژ کردن باتری هایمان برای ما فراهم می کنند. این اراضی زیست گاه های بسیار مهم و حیاتی ای برای حیات وحش فراهم می کنند – یک منبع اقتصادی و بوم شناختی بسیار حیاتی که پذیرای ارزش های مهم علمی، فرهنگی، زیبایی شناختی و معنوی نیز می باشد. علاوه بر این، اراضی ملی از طریق جذب توریست و، در برخی موارد، فراهم کردن منبع درآمد برای مدارس، شبکه حمل و نقل، و نیازهای دیگر، به عنوان نیروی محرکه توسعه اقتصادی عمل می کنند.
ما از این امر که کشورمان منزلگاه پارک ملی یلو استون، اولین پارک ملی در دنیا، است افتخار می کنیم. تاسیس این پارک در سال 1872 آغازگر نظام حفاظت از محیط زیست در ایالات متحده بود و باعث محافظت از اراضی دست نخورده و منابع طبیعی به خاطر ارزش های ذاتی و طبیعی شان و استفاده نسل های بعدی شد. هر یک از ایالت ها، گروه های حفاظت از محیط زیست، اجتماعات محلی، و صاحبان خصوصی زمین ها از منطقه های بسیار گسترده، آبخیزها، و زیست گاه های حیات وحش محافظت کرده اند.
ما تجربه هایی را که در تشکیل شبکه ای از اراضی محافظت شده کسب کرده ایم با کشورهای دیگر تقسیم می کنیم. این وظیفه مهمی است، زیرا رقابت روزافزون برای استفاده از منابع طبیعی، کاهش رو به رشد این منابع، تغییرات ایجاد شده در الگوی استفاده از زمین، توسعه اقتصادی، ثبات سیاسی، و تغییرات آب و هوایی می توانند تاثیر بسیار زیادی در سلامت اراضی ما داشته باشد.
انسان ها در سرتاسر دنیا در حال مبارزه با این مشکلات هستند، و خواستار جنبشی پایدار برای حفاظت از محیط زیست در اقصی نقاط دنیا می باشند. در حال حاضر، بیش از 102.000 منطقه حفاظت شده در دنیا وجود دارد، که بیش از 10 درصد مساحت کره زمین را پوشش می دهد. این مناطق دربرگیرنده اکوسیستم هایی هستند که از لحاظ بوم شناختی و اقتصادی حائز اهمیت می باشند، از رشته کوه ها گرفته تا صخره های مرجانی. مساحت کل این مناطق 8/18 میلیون کیلومتر مربع است – مساحتی به وسعت دو برابر اروپا. تعداد این مناطق روز به روز بیشتر می شود.
در سال های اخیر، کشورهای در حال توسعه در ایجاد پارک های ملی و ذخایر حفاظت شده پیشتاز بوده اند. در اجرای این برنامه ها، این کشورها تعهدشان را نسبت به حفاظت از محیط زیست به اثبات رسانده اند که نمایانگر شهامت و شجاعت بسیار زیاد این کشورها است.
آمریکا به خاطر کمکی هایی که به کشورهای دیگر در راستای ایجاد سیستم های اراضی محافظت شده می کند به خود می بالد. برای مثال، ما این کار را از طریق برنامه همکاری حوزه آبگیر جنگل کنگو، طرحی که باعث اتحاد و همکاری بیش از 30 دولت، سازمان های بین المللی، شرکت های تجاری، و گروه های محیط زیستی شده است. هدف از این همکاری ایجاد شبکه های ملی مناطق محافظت شده در غرب آفریقای مرکزی جهت حفاظت از دو تا از بزرگ ترین جنگل های استوایی دست نخورده در جهان است. در عین حال، برنامه همکاری کنگو امکان بهره برداری از این مناطق را برای مردم محلی از طریق ایجاد کشاورزی پایدار و فراهم کردن وسیله امرار معاش، از قبیل اکوتوریسم، میسر می سازد.
شش کشوری که در منطقه حوزه آبگیر کنگو قرار دارند، که با شجاعت رفاه کشورشان در آینده را در گرو حفاظت از جنگل ها و محیط زیست و منافع آن گذاشته اند، نیروی محرکه اصلی در این همکاری می باشند. این کشورها آینده شان را بر پایه احترام به، نه سوء استفاده از، طبیعت گذاشته اند.
ایالات متحده، در عرض 4 سال آینده، 53 میلیون دلار جهت ایجاد برنامه های آموزشی و کارآموزی، ساختارهای زیربنایی، و مدیریت و به اجرا گذاشتن نظام های مورد نیاز برای تحقق این امر، یعنی سیستمی از مناطق حفاظت شده و مدیریت پایدار جنگل ها، به این کشورها کمک خواهد کرد. در کل، این اقدام منجر به ایجاد 27 پارک ملی و محافظت از بیش از 10 میلیون هکتار اراضی خواهد شد.
برنامه همکاری حوزه آبگیر جنگل کنگو سازوکار نیرومندی برای ریشه کن کردن تخریب پوشش گیاهی و پیشبرد مبارزه علیه قطع غیر قانونی درختان است. قطع غیر قانونی درختان باعث نابودی اکوسیستم ها می شود و خطری است که مناطق محافظت شده در سرتاسر دنیا را تهدید می کند، و، طبق آماری که توسط بانک جهانی ارائه شده، هر ساله هزینه ای برابر 10 تا 15 میلیون دلار به خاطر درآمدهای از دست رفته به دولت ها تحمیل می کند.
درست به همین علت، رئیس جمهور بوش برنامه مبارزه با قطع غیر قانونی درختان را آغاز کرد تا به کشورهای در حال توسعه در امر کاهش خطراتی که متوجه مناطق حفاظت شده است، کمک کند. از طریق این برنامه، با دولت های دیگر و سازمان های غیر دولتی مختلف جهت بهبود اجرای قوانین مربوط به محافظت از جنگل در آفریقا، حفاظت از زیست گاه اورانگوتان ها در اندونزی، و نظارت بر جنگل های برزیل با دستگاه های از راه دور، و خیلی اقدامات دیگر همکاری می کنیم.
ایالات متحده همچنین باعث گسترش مناطق تحت حفاظت در خارج از کشور از طریق برنامه معاوضه بدهی در ازاء طبیعت است. این توافق نامه های ابتکاری این امکان را برای کشورهای در حال توسعه ای که واجد شرایط هستند فراهم می سازد تا بدهی های خود به ایالات متحده را کاهش داده و در عین حال بودجه لازم برای حفاظت از جنگل های استوایی را ایجاد کنند. از سال 2000 تا کنون، نه قرارداد به امضا رسیده اند که باعث ایجاد بودجه ای برابر 95 میلیون دلار برای محافظت از جنگل ها در طول بیست سال آینده در هشت کشور خواهد شد. برای امکان پذیر ساختن این قراردادها، سه سازمان غیر دولتی آمریکایی 5/7 میلیون دلار، علاوه بر بودجه ای که توسط کنگره برای طرح کاهش بدهی این کشورها اختصاص داده شده، کمک کرده اند *.
اخیرا، ایالات متحده با جمهوری پاناما قراردادی به امضا رسانده که، به همراه کمک 3/1 میلیون دلاری سازمان نیچر کانسرونسی يا حفاظت از طبيعت، یک سازمان غیر دولتی بین المللی، بودجه ای معادل 10 میلیون دلار برای محافظت و نگهداری از پارک ملی 129.000 هکتاری چاگرس در پاناما در طی 12 سال آینده ایجاد کرده است. پارک ملی چاگرس 50 درصد آب مورد نیاز برای بهره برداری از کانال پاناما و آب آشامیدنی دو تا از بزرگ ترین شهرهای این کشور را تامین می کند، و به عنوان زیست گاه گونه های در خطر انقراضی چون پلنگ خالدار آمریکایی، میمون جیغ زن، و شاه دال آمریکای جنوبی عمل می کند.
یک توافق نامه دیگر با پاناما از جنگل های پارک ملی دارین، که از لحاظ طبیعی و زیستی به طور استثنایی غنی می باشند، محافظت خواهد کرد. در این پارک ملی یک پل طبیعی منحصر بفردی وجود دارد که محل اتصال آمریکای شمالی و جنوبی است و پناهگاه گونه های بسیار متنوعی از گیاهان و جانوران است.
در هر دو مورد، بودجه هایی که به موجب این قراردادها ایجاد شده اند از فعالیت های مشخص در رابطه با محافظت از محیط زیست در پارک های ملی حمایت خواهند کرد، و کمک های مالی دائمی جهت ایجاد بودجه پایدار برای حفظ این پارک ها فراهم خواهند کرد.
آمریکایی ها از این که میراث کشورشان، یعنی محافظت از محیط زیست، را با کشورهای دیگر، که خواستار ایجاد مناطق محافظت شده هستند، سهیم شوند، افتخار می کنند. با کمک به مردم در سرتاسر دنیا برای کنترل و اداره منابع طبیعی به صورت پایدار، دنیایی امیدوارانه تری را برای میلیون ها انسان دیگر پرورش می دهیم و محیط زیستی طبیعی و دست نخورده برای لذت و خوشی نسل های بعد حفظ خواهیم کرد.
* کشورهایی که در حال حاضر در برنامه معاوضه بدهی در ازاء طبیعت مشارکت دارند شامل بنگلادش، بلیز، کلمبیا، السالوادور، جامائیکا، پاناما، فیلیپین، و پرو است. سازمان های غیر دولتی که در این برنامه مشارکت دارند شامل نیچر کانسروسی، کانسرویشن اینترنشنال، و صندوق جهانی حیات وحش (World Wildlife Fund) است.
|
