مهار دائم فلج اطفال : داستان تصویری

کودکان معلول به واسطه ی فلج اطفال به یک مدرسه ی توان بخشی در دهلی نو می روند. هند یکی از چهار کشوری است که ویروس فلج اطفال در آن هنوز ریشه کن نگشته. بیش از 670 مورد ابتلا به این بیماری در سال 2006 در آن جا گزارش شده. عکس از ژان مارک ژیبو

گالری عکس

شارلین پورتر

در تاریخ پزشکی، فقط یک بیماری با تلاش های انسان ریشه کن گردیده است. و آن بیماری مهلک آبله است، که به عنوان بلای جان انسان ها، در سال 1980 ، ریشه کن شد. این دستاورد را یک واکسن به ارمغان آورد.
از سال 1988، عملیات گسترده ای آغاز شده تا جهان را از یک بیماری مهلک دیگر برهاند، و باز این بار هم یک واکسن است که انسان ها را از شر ویروسی که تا این حد موجب بدبختی ان ها شده، خلاص خواهد کرد. شارلین پورتر مدیر مسئول نشریه ی مسائل جهانی است.

در روز ملی ایمن سازی سال 2003،یک طفل هشت ماهه واکسن فلج اطفال را در مرکز بهداشتی کابل در افغانستان دریافت می کند. در همان سال، حدود 415 میلیون کودک در 55 کشور واکسن فلج اطفال را در یافت کردند. عکس از آسوشیتد پرس/ ریچارد وژل

ابتکار عمل ریشه کن سازی جهانی فلج اطفال (GPEI) شبکه ی وسیعی از کارشناسان، منابع، و داوطلبان را گرد آورده، تا عملیاتی جهانی را برای مقابله با ویروس کشنده ای که می تواند در عرض فقط چند ساعت کودک یا نوجوانی را فلج کرده، و به مرگ یا معلولیت دائم او منجر شود، شروع کند. این گسترده ترین ابتکار عمل بهداشتی است که تا به حال در جهان به مورد اجرا گذاشته شده.
این عملیات 18 ساله به طور منظم با موفقیت روبرو بوده است. فلج اطفال، در اواخر دهه ی 1980 در 125 کشور شیوع یافت؛ در حال حاضر، این ویروس فقط در چهار کشور جهان بومی شده است-در طبیعت یافت می شود.بیست سال پیش، حدود 350,000 تن هر ساله مبتلا به فلج اطفال می شدند. در سال 2006، فقط 1985 مورد فلج اطفال گزارش شد. در این سال، نسبت به دهه ی 1980، پیشرفت های زیادی حاصل شده است، اما هدف اصلی، یعنی ریشه کن سازی آن را نیز نباید فراموش کرد. موارد ابتلا به این بیماری در سال 2006 ،بیشتر از
تعداد آن در اولین سال های دهه که موارد ابتلا 880 مورد گزارش شده بود، می باشد.
ده ها هزار مددکار بهداشتی، داوطلبان، روستا نشینان و والدین باید دست به دست هم داده و با کفایت تمام اطمینان حاصل کنند که هر کودک تعداد وعده های لازم این واکسن را برای پیشگیری دریافت کند. منظور از هر کودک ، تک تک کودکانی هستند که فردا متولد می شوند، یا ماه دیگر یا سال دیگر ونیز سال های بعد از آن.
تأمین سلامتی کودکان، هدفی است که باید مانند برنامه ریزی های سیاسی یا نظامی، با دقت هر چه تمام برنامه ریزی شود.
روز ایمن سازی ملی ، روزهایی هستند که در کشورهایی که فلج اطفال هنوز ریشه کن نشده، برنامه ی واکسیناسیون برگزار می شود. متخصصان بهداشت عمومی و هزاران تن از داوطلبان، خروار ها واکسن و دیگر تجهیزات را به دور افتاده ترین مناطق منتقل می کنند، تا اطمینان حاصل کنند که تمام کودکان زیر پنج سال چند قطره از واکسنی که آن ها را از این بیماری خلاص می کند، دریافت کرده باشند. در سال 2005، طی عملیاتی که فقط چند روز به طول انجامید، 400 میلیون کودک، در 49 کشور واکسینه شدند.
دیپاک کاپور ، رییس کمیته ی ملی فلج اطفال متعلق به روتاری بین المللی در هند، گفت، "این مسئولیتی خیلی خیلی خیلی عظیم است." روتاری سازمانی غیر انتفاعی و بین المللی است که اولین بار ریشه کن سازی جهانی فلج اطفال را مطرح نمود. این سازمان، از سال 1985 در حال همکاری با سازمان های جهانی بهداشت می باشد و با تعهد 1.2 میلیون از اعضای خود در سراسر جهان، در این عملیات پیشقدم گشته است.
دکتر کانوالجیت سینگ ، یکی از مقامات پزشکی شرکت کننده در پروژه ی ملی مقابله با فلج اطفال در هند، که ده سال است با برنامه ی روز ملی ایمن سازی هم همکاری دارد گفت، " غالب واکسن زن ها امیدوار و مصمم هستند. حال و هوای جایگاه های مخصوص توزیع واکسن آکنده از شادی و خوشحالی است، در این جا ها از پرچم ها و پارچه نوشته های رنگی استفاده می کنند و کودکان بازی می کنند و همشیرگان کوچکتر خود را برای واکسیناسیون می آورند."

هنگام روز ملی ایمن سازی در استان بهار هند در سال 2006،کودکان به دور دکترسینگ ازدحام کرده اند. در طول یکی از عملیات ایمن سازی، دکتر سینگ باید از روی دو شاخه از رود کوزی با قایق رد می شد، 15 کیلومتر از دشت های آب گرفته را پیاده طی می کرد و باز پیاده ، از سه ریزابه که سطح آب آن ها تا زانو و گاه تا حد سینه اش می رسید (قد او یک متر و هشتاد است) می گذشت. عکس از کانوالجیت سینگ

اگر کودکان به جایگاه ها و مراکز مخصوص واکسیناسون مراجعه نکنند، تیم های واکسیناسیون، خانه به خانه می روند تا اطمینان حاصل کنند به همه ی کودکان دسترسی داشته اند. کاپور می گوید، "این تجربه ای هیجان انگیز است و گاهی نیز ناخوشایند. گاهی از ما استقبال خوبی می کنند و از راه طولانی که آمده ایم قدر دانی می شود." اما کاپور با والدینی نیز مواجه شده که از واکسینه کردن کودکانشان رضایت ندارند، و از این گونه تیم ها استقبالی نمی کنند. برخی والدین کودکان خود را از دست واکسیناسیون پنهان می کند و می ترسند بلایی به سر بچه بیاید.
این ترس های بی اساس در خیلی از مناطق دیده می شود، اما و قتی موقعیتی مشابه در سال 2003 در نیجریه پیش آمد، این عملیات متوقف ماند.
بوسویی اونابولو ، معاون سازمان ملی فلج اطفال ، وابسته به روتاری بین المللی نیجریه می گوید، " در بعضی روستا ها، رهبران و ریش سفیدان می گفتد که واکسیناسیون برای کودکانتان ضرر دارد."
این ویروس به سرعت در میان جمعیتی که از استفاده از آن سر باز زده بود شیوع پیدا کرد. در سال 2004، تعداد موارد فلج اطفال در نیجریه به دو برابر رسید، و در 21 کشور دیگر که قبلا ً این ویروس را ریشه کن کرده بودند، گزارش دادند که بیماری از نو شیوع یافته است، و این مربوط به بی توجهی به آن در نیجریه می شد.
در پی بحث ها و مذاکرات مفصل، واهمه ها از زدن واکسن رو به کاهش رفت، و در ماه اوت سال 2004 عملیات واکسیناسیون گسترده ای آغاز شد که تا به امروز، به صورت دوره ای تکرار می گردد. اما مبارزه ی نیجریه با فلج اطفال به سال 2006 پایان پذیرفت، در آن سال، تعداد موارد این بیماری 1000 مورد و تقریبا ً 40 برابر از سال 2000 بیشتر بود.
اونابولو گفت، "ما کم کم به جلو می رویم و فکر می کنیم که ریشه کن سازی فلج اطفال به زودی در این کشور تحقق خواهد یافت. ما استطاعت حرام کردن و دور ریختن این همه زحمت و فعالیت را نداریم، داریم؟"

English Version