Department of State Seal U.S. Department of State
International Information Programs and USINFO.STATE.GOV url
جستجو:  
   
  English
عناوين
 
 

دسترسی به همه ی کودکان


کنت هیل


یکی از مدد کاران اجتماعی مشغول معاینه ی کودکی در فیض آباد افغانستان است، و این مرکز بهداشتی از سوی برنامه های USAID تأسیس گشته که ایمن سازی و واکسیناسیون منظم را از دوران طفولیت تأمین می کند و علاوه بر آن آموزش پرسنل پزشکی ، درمانگاه و تسهیلاتی نیز برای بیمارستان ها در اختیار قرار می دهد.
عکس از USAID

آژانس توسعه ی بین الملل آمریکا(USAID) در تلاش های جهانی در جهت ایمن سازی کودکان در کشور های در حال رشد، بیش از سه دهه است که مشارکت دارد. این آژانس عضو اتحاد GAVI نیز می باشد، مشارکت جهانی بهداشت نیمه دولتی و نیمه خصوصی که هدف آن فراهم کردن امکان دستیابی به واکسن برای کشور های فقیر جهان است.
کنت هیل، معاون اجرایی دفتر بهداشت جهانی USAID و عضو هیئت رئیسه ی اتحاد GAVI است.


بیش از نیم قرن است که علم پزشکی دریافته ایمن سازی گسترده و منظم بر علیه بیماری های عفونی می تواند از مرگ و میر در کودکان جلوگیری کند، و والدین را از غم جانکاهی که هزاران سال است گرفتارش هستند، نجات بخشد. وقتی کودکان از بیماری رهایی پیدا می کنند، در بزرگسالی افرادی سالم خواهند بود و به این ترتیب می توانند درراه پیشرفت هر چه بهتر جامعه ی خود سهم سازنده ای داشته باشند.
دانستن این موضوع به کنار، رساندن واکسن به کودکان در همه جای دنیا، چالشی بس عظیم است.
از سال های دهه 1970، آژانس توسعه ی بین الملل آمریکا (USAID) با هم پیمانان خود در سراسر جهان برای رویارویی با این چالش همکاری داشته و در ایمن سازی کودکان در دورترین و عقب مانده ترین نقاط جهان شرکت کرده است. در این چند دهه، میلیون ها کودک و نوزاد با تحمل یک لحظه درد و ناراحتی موقت برای ایمن سازی، از بیماری های مهلک جان سالم به در برده اند.
USAID در عملیات سال های دهه ی 1970، برای خلاصی جهان از آبله مشارکت داشت. این آژانس در سال های دهه ی 1980 از برنامه ی توسعه ی ایمن سازی (EPI) سازمان جهانی بهداشت ، برای ایمن سازی اطفال در برابر بیماری های سل، فلج اطفال، دیفتری، کزاز ، سیاه سرفه، و سرخک، حمایت نمود. در سال 1990، 70 در صد از کودکان جهان در برابر این شش بیماری ایمن شده بودند، و بیماری های قابل پیشگیری اما مهلک، به میزان قابل ملاحظه ای کاهش یافته بود. با این که اخبار، در سطح جهانی مثبت بود، غالب مناطق آسیا و آفریقا بسیار پایین تر از حد 70 درصد بود- که باید به این مسئله توجه می شد.
ما در یافته ایم که این چالش هرگز به پایان نرسیده و کار هرگز تمام نمی شود.
در سال های دهه ی 1990 ، میزان واکسیناسیون در کشور ها وضعیت ثابتی یافت و در بعضی کشور ها حتا تنزل پیدا کرد. شتاب اقدامات EPI به چند دلیل رو به کندی گذاشت، و این به معنای تمام شدن کار نبود. در کشور هایی که وضعیت اقتصادی خشنود کننده نبود، به مشکلات دیگری اولویت داده شد. و کمک های اهدایی متوجه دیگر مشکلات بغرنج گردید.
در سال 1999 پس رفت در این اقدامات، منجر به ابتکار عملی دیگر گردید، یعنی شکل گیری اتحاد جهانی برای واکسن و ایمن سازی (GAVI) [http://www.gavi alliance.org/] . این اتحادی است برای نجات زندگی کودکان و حمایت از سلامت بزرگسالان از طریق استفاده ی گسترده از واکسن. این اتحاد قدرتمند دولت ها، سازمان های بین المللی، سازندگان واکسن، سازمان های غیر دولتی، و مؤسسات پزشکی دولتی ، الگویی جدید برای ارائه ی کمک های بین المللی برای توسعه هستند. در راه رسیدن به این هدف، GAVI برای برنامه هایی تأمین بودجه می کند که نظام های ایمن سازی و بهداشتی را تقویت کرده و دستیابی به واکسن های جدید و فناوری واکسن سازی را اعتلا ببخشند.
از ابتدای کار، اهدا کنندگان بیش از 3 میلیارد دلار برای GAVI تأمین بودجه کرده اند، و بیش از 1 میلیارد دلار تا به حال در اختیار کشورهایی قرار گرفته که برنامه های ایمن سازی را به اجرا درآورده اند. این بودجه ی چندین ساله برای 73 کشور از میان فقیر ترین کشور ها در نظر گرفته شده تا آن ها بتوانند یک سیستم دائم برای تأمین ایمن سازی کودکان ایجاد کنند.
ایالات متحد یکی از عمده اهدا کنندگان کمک های مالی به این اتحاد است، و از زمان تأسیس آن تا به حال 350 میلیون دلار در اختیار آن قرار داده است.
در پنج سال اول فعالیت های GAVI ، حدود 100 میلیون کودک موفق به دریافت واکسن گردیدند، و با کوشش های سال 2006، 38 میلیون نوجوان هم به این تعداد اضافه شد. طبق برآورد هایی که از سوی سازمان جهانی بهداشت صورت گرفته، با تلاش های این اتحاد، از مرگ و میر پیش از موعد 2,3 میلیون کودک تا به حال جلوگیری شده است. با خدمات رسانی به این تعداد کودک در زمانی تا این اندازه کوتاه، GAVI فعالیت های جهانی خود را افزایش داده و راه را برای رساندن واکسن های بیشتر در آینده هموار می کند.
در حال حاضر اتحادGAVI وارد مرحله ای تازه از فعالیت های خود می شود و ما با هم همکاری خواهیم کرد تا همیاری های بهداشتی را افزایش داده و کار مشارکت کنندگان را با استراتژی کشور های دریافت کننده ی کمک هماهنگ کنیم، و فناوری های پیشرفته تر و نیز اقتصادی تر برای تأمین ایمن سازی و مراقبت های بهداشتی فراهم نماییم.

فناوری و شیوه های های جدید

امر رساندن واکسن به کودکان و تعداد کودکانی که این کمک ها را دریافت کرده اند تا به حال بسیار قابل توجه بوده است. در واقع، فناوری های مؤثر و در عین حال ساده در به کارگیری، تأثیر زیادی در افزایش میزان واکسیناسون در اولین سال های شکل گیریGAVI داشته است. برای مثال، قبل از پدید آمدنGAVI، واکسن هپاتیت ب برای مدت پانزده سال در کشور های پیشرفته مورد استفاده قرار می گرفت. این اتحاد، با پشتیبانی مالی شرکای خود، به سرعت وارد عمل شده و واکسن هپاتیت ب را در دسترس کشور های پیشرفته قرار داد. پذیرش و استفاده از واکسن جدید GAVI بسیار چشمگیر بود-این واکسن در مدت پنج سال، 90 میلیون کودک را تحت پوشش قرار داد-و این یکی از بزرگترین موفقیت های این اتحاد بود. به علاوه، این اتحاد در تشویق کارخانجات سازنده ی واکسن برای ترکیب واکسن هپاتیت ب با واکسن های دیفتری، حصبه و سیاه سرفه مؤثر بوده و این محصول جدید به سرعت در سیستم های عرضه جای خود را باز کرد. و اکنون شاهد نتایج آن تلاش ها هستیم که که تعداد بیشتری از سازندگان واکسن وارد این بازار شده و قیمت اصلی آن برای ارسال به کشور های فقیر کاهش یافته است.
USAID سال ها از تولید و توزیع نوعی از سرنگ که به آن سرنگ یک بار مصرف می گویند حمایت کرده است. استفاده از این سرنگ، سریع، آسان و مقرون به صرفه و در عین حال مطمئن است. از این سرنگ فقط یک بار می توان استفاده نمود و به این ترتیب خطر منتقل کردن بیماری هایی مانند ایدز را در برنامه های ایمن سازی از بین می برد. این سازمان ده میلیون عدد از این سرنگ را جهت ارسال به کشور های فقیر خریداری کرده و مصرف یک د وره ی سه سال را برای هریک از این کشور ها تأمین نموده است. و اکنون این کشور ها در برنامه های ایمن سازی خود از این نوع سرنگ استفاده ی هر روزه می کنند.
GAVI به علت اقدامات خود، تأثیر مثبتی نیز بر تولید و تجارت جهانی واکسن داشته است و به سازندگان واکسن نشان داده که کشور های در حال رشد، می توانند بازار خوبی برای محصولات آن ها باشند. این فعالیت ها موجب شده که مقدار بیشتری واکسن تولید شده و به این ترتیب قیمت آن نیز نسبت به گذشته کاهش پیدا کند.
این سازمان رساندن واکسن به کشور های فقیر را تسریع می کند. در گذشته، استفاده از واکسن های جدید در مناطق محروم جهان، معمولا ً به میزان 15 تا 20 سال عقب تر از کشور های پیشرفته بود. در نوامبر سال 2006، این سازمان به تأیید دو تصمیم پرداخت مبنی بر این که توزیع واکسن های جدید ، که در سال های اخیر در آمریکا و اروپا به بازار آمده، طبق ارزیابی انجام شده توانسته است جان یک میلیون و نیم کودک را سالانه در کشور های فقیر از مرگ حتمی نجات دهد. یکی از این واکسن های جدید برای مبارزه با ویروسی است که علت اسهال حاد می باشد، و دیگری از ابتلا به بیماری هایی مانند ذات الریه، مننژیت، و بیماری های عفونی جلوگیری می کند.
این دو واکسن در تعداد معدودی از کشور ها توزیع خواهد شد تا قبلا ً با آزمایش هایی از کارایی آن ها اطمینان حاصل شود.
با این که ایالات متحد یکی از اعضای فعال اتحاد GAVI است، USAID هم به طور مستقل از فعالیت هایی مشابه در همین راستا حمایت کرده است. علاوه بر کمک در تولید سرنگ های یک بار مصرف، این سازمان آزمایشات کلینیکی نیز برای امتحان کردن واکسن های مورد استفاده در کشور های پیشرفته ترتیب داده است. برای کمک به فناوری ایمن سازی، USAID از تحقیقات در مورد حفظ و نگهداری شیشه های حاوی واکسن نیز حمایت می کند، و این موضوع در نگهداری از واکسن در دمای خاص و دور از سرما برای مدت زمان های مشخص بسیار مؤثر است. این پیشرفتی چشمگیر برای تیم هایی است که در رساندن واکسن به مناطق دورافتاده تلاش می کنند، مناطقی که فاقد یخچال یا هر گونه وسیله ی خنک کننده هستند.
پژوهش های فعلی و آینده ی USAID در رابطه با یافتن و تولید واکسن برای بیماری ایدز است که در حال حاضر بخش هایی از جهان در راه رشد را قربانی خود کرده. ما برای تولید واکسن مالاریا نیز سرمایه گذاری می کنیم، این بیماری در کشور های پیشرفته دیگر وجود ندارد، اما در کشور های فقیر ، هنوز سالیانه یک میلیون نفر را قربانی می کند که از این تعداد 75 در صد را کودکان آفریقایی تشکیل می دهند. واکسن مالاریا، یکی از نیاز های مبرم امروز است چون این بیماری در برابر معالجات دارویی مقاومت یافته است.

امکانات باالقوه

USAID و اتحاد GAVI، و کشور های پیشرفته ی جهان دست به دست داده اند و در تأمین منابع و افکار نو برای به اجرا درآوردن برنامه های ایمن سازی کودکان جهان کوشش می کنند، و ما در یافته ایم که پاداش این تلاش ها از آن چه فکر می کردیم هم بیشتر خواهد بود. در مطالعات سال 2005 دانشکده ی بهداشت عمومی هاروارد نشان داده شده که در گذشته آن طور که باید، به منافع ایمن سازی توجه نشده است. ایمن سازی نه تنها کودکان را در سنین پایین از خطر بیماری و مرگ می رهاند، بلکه آن ها را از تأثیرات منفی و معلولیت های ناشی از بیماری در دوره ی رشد نیز در امان می دارد. کودکان هر قدر سالم تر باشند ، در تحصیل موفق تر هستند و در بزرگسالی افرادی سازنده برای جامعه ی خود می شوند. در واقع، دانشمندان ارزش ایمن سازی در کودکان را با فراهم کردن امکان تحصیلات ابتدایی برای آنان یکی می دانند.

تضمین سلامتی کودکان جهان ، هدیه ایست که نسل ما باید به آیندگان اهدا کند.


جهان می داند چه گونه

جهان می داند چه گونه برای ایمن سازی کودکان باید اقدام شود، و اتحاد GAVI در تلاش رهبری این اقدامات و تأمین منابع برای اطمینان حاصل کردن از این است که واکسن ها به همه ی کودکان جهان، هر قدر که دور باشند و هر قدر که خانواده ی آن ها فقیر باشد، رسانده شود.
هم پیمانان اتحاد GAVI عبارتند از، دولت های کشور های اهدا کننده ی کمک و دول کشور های در حال رشد. هیئت مدیره ی این اتحاد از کشور های فرانسه، هلند، نروژ، بریتانیا و ایالات متحد تشکیل شده است. از کشور های در حال رشد، ارمنستان، کامبوج، اتیوپی و غنا در هیئت مدیره ی سال 2007 حضور دارند.
صندوق کودکان سازمان ملل، سازمان جهانی بهداشت، و بانک جهانی نیز در اتحاد عضویت دارند و همین طور سازمان های غیر دولتی، مانند بنیاد بیل و ملیندا گیتس و انجمن بین المللی پزشکان متخصص اطفال.
امروز، شرکت های دارو سازی کشور های پیشرفته و کشور های در حال رشد نیز در اتحاد حضور دارند و شرکت دارو سازی مرک در هیئت مدیره عضو می باشد. کارخانجات سازننده ی واکسن که در این امر مشارکت دارند ، تأمین کننده ی بیشترین سهم جهانی در این زمینه هستند. منبع: http://www.gavialliance.org/index.php



واکسن به عنوان نقطه ی عطف: لویی پاستور


لویی پاستور، شیمیدان و بنیانگزار میکروبیولوژی، در حال انجام آزمایشات خود. کوربیس

در آخرین ربع قرن نوزدهم، دانشمندان در یافتند که باکتری، علت پدید آمدن بسیار ی از بیماری ها است، من جمله وبا، تب حصبه، سیاه زخم، طاعون، دیفتری و سل. لویی پاستور، شیمیدان و دانشمند میکروبیولوژی فرانسوی، دریافته بود که کشت وبای مرغی اگر برای مدت دو هفته غیر فعال باقی بماند، کشندگی خود را از دست می دهد. زمانی که به جوجه ها از کشت های قدیمی تلقیح می شد، آن ها بیمار نمی شدند. بعدا ً این مرغ ها در برابر بیماری مصونیت یافتند، ولو به آن ها از کشت های تازه تزریق می شد. او بعد با سیاه زخم این آزمایش را تکرار کرد، یعنی بیماری ای که بسیار ی از گاو ها، گوسفندان و بزها را در مناطق روستایی از پا در می آورد. پاستور دریافت که با نگهداری باسیل سیاه زخم در حرارتی معادل 42 تا 43 درجه ی سانتیگراد برای مدت دو هفته، می تواند از کشندگی آن تا میزان قابل ملاحظه ای بکاهد.
در سال 1881 او و همکارانش، به 31 رأس دام ، کشت ضعیف شده ی سیاه زخم را تلقیح کردند؛ برای انجام آزمایشات به 31 رأس دام و دیگر حیوانات اهلی نیاز بود. چند هفته بعد، آن ها به این حیوانات، باسیل تازه ی سیاه زخم را تزریق نمودند. غالب حیواناتی که تحت نظر بودند مردند، اما از 31 حیوانی که قبلا ً به آن ها تلقیح خفیف داده شده بود ، فقط یک گوسفند مرد. پاستور نام واکسن را بر این یافته ی پرارزش نهاد که از لغت لاتین “vacca” به معنای گاو می آید، و این برای ادای احترام به ادوارد جنر و زنان شیر دوش بود.
به دنبال این موفقیت، برای بیماری های سل، وبا، حصبه، و دیگر بیماری ها واکسن تهیه شد. شاید بزرگترین موفقیت پاستور، ساختن واکسن هاری بود، که توجه تمام رسانه های جهان را جلب کرد. بعد از آزمایش این واکسن روی سگ، پاستور در سال 1885 آن را به پسربچه ی 9 ساله ای تزریق کرد که سگی هار او را گاز گرفته بود. زندگی این پسر نجات یافت و پاستور به عنوان یک قهرمان، مورد ستایش قرار گرفت.
الیزابت فی، دارای درجه ی دکترا، مؤسسات ملی بهداشت



English Version



       اين تارنما توسط دفتر برنامه های اطلاعات بين المللی وابسته به وزارت امور خارجه ايالات متحده منتشر می شود.
       پيوند با ساير تارنماها نبايد به منزله تاييد نظرات ذکر شده در آنها تعبير گردد.