يكى از پر ارج ترين شعراى آمريكا ، رابرت فراست (1) (1874 – 1963)، بر شيفتگى مردم آمريكا نسبت به ورزش اين چنين تاكيد مى كند وقتى كه مى گويد، "اينكه باور كنند خوب نثر مى نويسم باعث خوشحالى من است – اما چيزى كه بيشتر باعث خشنوديم مى شود اين است كه باور كنند من يك بار توپ بيسبال را عالى پرتاب كردم." همه آمريكايى ها، از هر قشرى كه باشند، چه شاعر يا سياستمدار، چه نجار يا متخصص قلب، علاقه هميشگى به بازيها و مسابقات ورزشى دارند.
آزادى در اختراع، سازگارى، و خلق كردن – تجربه اصلى يك آمريكايى بودن – از گسترش فعاليتهاى ورزشى و محبوبيت فراوانى كه در ايالات متحده دارند، جدايى ناپذير است. ورزش هم يك "چسب" اجتماعى است كه تمام كشور را به هم پيوند مى دهد و هم وسيله اى براى بسط ارزشهايى چون عدالت و بازى منصفانه، كار گروهى و از خود گذشتگى مى باشد. ورزش دريكپارچگى نژادى و اجتماعى، و حتى در توسعه زبان، از زمانيكه كلمات و اصطلاحات ورزشى وارد زبان روزمره شدند، سهم بسزائى داشته است. ورزش همچنين يك موضوع مورد توجه براى هنر، مخصوصا در رمان ها و فيلم ها بوده است.
آئين هاى اجتماعى مختلف حول مسابقات ورزشى به وجود آمده اند. بازى فوتبال و بسكتبال دبيرستانى نماد بزرگترين اتفاق هفته براى بسيارى ازآمريكايى ها در سرتا سر ايالات متحده مى باشد. طرفداران تيمهاى مهم فوتبال دانشگاهى و باشگاههاى حرفه اى معمولا قبل از شروع مسابقه در پاركينگهاى بيرون استاديوم ها به دور هم جمع مى شوند (تا يك غذاى ساده بخورند) و يا در زمان مسابقات قهرمانى حرفه اى، سوپر بول (2)، در منازل يكديگر جلوى تلويزيون به دور هم جمع مى شوند. هرسال زمستان، هزاران نفر از طرفداران بيسبال به مدت يك يا دو هفته از سرما و يخبندان شمال فرار مى كنند. مهاجرت آنها به اردوهاى تمرين در جنوب و جنوب غرب آمريكا است تا بتوانند بازيكنان محبوب شان را، كه براى آغاز فصل بيسبال حرفه اى در بهار خود را آماده مى سازند، از نزديك ببينند.
اگر دوستداران ورزش مشغول فعاليت ورزشى يا تماشا كردن ورزش نباشند، به احتمال زياد مشغول جستجو در اينترنت، گوش دادن به يك رپرتاژ، يا دنبال كردن اخبار صفحات ورزشى روزنامه هاى صبح براى به دست آوردن آخرين نتايج تيمها و ورزشكاران محبوب شان هستند. مطبوعات معمولا از ورزش به عنوان ذره بينى براى مركز توجه قرار دادن پديده هاى مهمتر اجتماعى يا فرهنگى استفاده مى كنند. براى مثال، واشنگتن پست (3) اخيرا مقاله اى در صفحه اول خود راجع به شهركوچكى درمونتانا (4)، يكى از ايالات غربى، به چاپ رساند. اين شهركوچك سخت در تلاش است عليرغم كاهش جمعيت محلى ، تيم فوتبال دبيرستان خود راسر پا نگاه دارد. يكى از ساكنين ضمن ابراز ناراحتى به واشنگتن پست گفت، " اگر اين پسرها نتوانند فوتبال بازى كنند، هيچ چيزى وجود ندارد كه ما به خاطرش دور هم جمع شويم."
در اين روزنامه سعى كرده ايم به نوعى ، بخشى از شعر و نثر ورزش آمريكا، را بازگو كنيم. سه مقاله نويس برجسته – راجر روزنبلات (5)، جان ادگار وايدمن (6)، و جوزف اپستين (7) – از مشاهدات بسيار شخصى و منحصر بفردشان درباره مفهوم و اهميت بازى هاى آمريكايى مى گويند. نويسنده هاى ديگر نظرات مغايرى درباره تاثير ورزش در سراسر كشور آمريكا و دنيا ارائه مى دهند. ما به كاوش در برخى از گرايش ها و تحولات اجتماعى فعلى مى پردازيم – مانند مشاركت روز افزون بانوان و معلولين در رقابتهاى ورزشى، كه حاصل قوانين فدرال و وجدان اجتماعى رو به گسترش است. ما شرح مى دهيم چگونه مربيان و بازيكنان دو مدرسه در حومه شيكاگو براى مسلمانان تيم شان امكاناتى به وجود آوردند تا بتوانند در ماه رمضان روزه بگيرند.
براى در نظر گرفتن بعد اقتصادى ورزش، ما با يك اقتصاد دان صحبت مى كنيم كه به داستان پردازيها درمورد ورزش حرفه اى و دانشگاهى در ايالات متحده خاتمه مى دهد و "واقعيت ماجرا" را برايمان روشن مى سازد. در انتها، علاوه برفهرستى از كتابها و سايت هاى اينترنتى، گزارش مان را با چند نقل قول، اصطلاح، فيلم، و آمارهايى كه درك بهترى از پديده ورزش در آمريكا به ما مى دهند به پايان مى بريم.
اميدواريم توانسته باشيم به خوانندگان، نه فقط اطلاعات جالب درباره ورزش آمريكا بلكه بينش جديد درباره فرهنگ و جامعه آمريكا، ارائه كرده باشيم.
(1) Robert Frost (2) Super Bowl (3) Washington Post (4) Montana (5) Roger Rosenblatt (6) John Edgar Wideman (7) Joseph Epstein
اين تارنما توسط دفتر برنامه های اطلاعات بين المللی وابسته به وزارت امور خارجه ايالات متحده منتشر می شود. پيوند با ساير تارنماها نبايد به منزله تاييد نظرات ذکر شده در آنها تعبير گردد.
