چالش های جهانی

دفتر امور اقیانوس ها و امور بین المللی زیست محیطی و علمی

Claudia A. McMurray U.S. Department of State

دفتر امور اقیانوس ها و امور بین المللی زیست محیطی و علمی وزارت امورخارجه (OES)، پیرامون برخی از مهمترین چالش های زمان ما کار میکند. این چالش ها شامل این مواردند: تغییرات آب و هوایی، آنفولانزای مرغى ، ارائه انرژی های پاکیزه و آب آشامیدنی سالم به کشور های در حال توسعه و محافظت از اقیانوس ها، جنگل ها و حیات وحش.

در گذشته هرگز چنین مسائلی از چنین اهمیت زیادی در دیپلماسی ما برخوردار نبوده اند. همانگونه که خانم رایس اعلام کرد؛ "در جهان امروز نمیتوان منافع امنیتی، تلاشها برای توسعه و ایدآل های مردم سالاری را از یکدیگر بطور کامل جدا کرد. دیپلماسی آمریکا باید همه این اهداف را به هم آمیزد و همگی را با هم پیش ببرد". رهبری جهانی مسائلی چون مسائل محیط زیست، علوم و مسائل بهداشت و سلامتی که در دست آمریکا است، از وسایل ضروری برای پاسخگویی به مشکلات امروز جهان است.

با آنکه برنامه های مختلفی را در دست داریم اما همه آنها از سه مساله مورد توجه و خاص مشتق شده اند. اول، برخی از مسائل آنقدر بحرانی هستند که احتیاج به توجه فوری دارند. این مسائل شامل وظیفه ضروری کار به منظور جلوگیری یا کاستن از خطر همه گیری آنفولانزای مرغى و رسیدگی به مساله تغییرات آب و هوایی به نحوی که امکان خودکفایی انرژی را به آمریکا و هم پیمانانش بدهد است. دوم، دفتر ما نمایندگی آمریکا را به عنوان یکی از اعضای پیمانهای بین المللی مربوط به محیط زیست و مسائل منابع طبیعی را بعهده دارد. این پیمانها الزامات مهم قانونی به همراه دارند و از نظر ما بسیار جدی هستند. سوم، اداره ما به منظور محافظت بیشتر از محیط زیست و محافظت از منابع طبیعی، با چندین طرف بین المللی همکاری میکند.

مسائل بحرانی

برای طرح و اهمیت دادن به همه گیری آنفولانزای مرغى، وزارت امور خارجه نقش هماهنگ کردن طرح مشارکتی بین المللی در خصوص آنفولانزای مرغى که در سال 2006 تأسیس شد را به عهده دارد. این طرح مشارکتی، کشور های کلیدی و سازمانهای بین المللی را به منظور بهبود وضعیت آمادگی جهانی به یکدیگر نزدیک تر میکند. بهبود وضعیت آمادگی را از طریق تلاشهای هماهنگ، بسیج منابع و ساخت و ایجاد ظرفیت هایی به منظور شناخت، بازداری و واکنش به همه گیری انجام میدهند.

از بسیاری جهات، در حال کوشش برای طرح و اهمیت دهی به مساله ای مهم به اندازه آنفولانزای مرغى، یعنی تغییرات آب و هوایی هستیم. برای مثال در سال 2006 یک طرح مشارکتی بین کشور های کلیدی چون استرالیا، چین، هند، ژاپن و کره جنوبی که پیرامون توسعه پاک و آب و هوا بود را اجرا کردیم. این کشور ها حدود نیمی از جمعیت جهان را در خود جای داده اند و بیش از نیمی از انرژی جهان را مصرف کرده و مسئول انتشار نیمی از گازهای گل خانه ای در سطح جهان هستند. این کوشش ها بسیار کار مهمی محسوب میشوند چراکه اولین باری است که فعالانه توانسته ایم برخی از این کشور ها را در (حل) مساله تغییرات آب و هوایی دخیل نمائیم. از طریق این طرح، کشور های شرکت کننده تعهدات خود را در مدت زمان تعیین شده اجرا خواهند کرد.

پیمان های بین المللی

این دفتر ، نمایندگی آمریکا در برخی از پیمانهای بین المللی را بر عهده دارد. پروتوکل مونترآل، یکی از این پیمانهاست که هدف آن جلوگیری از تولید و استفاده از یک سری مواد شیمیایی مخرب لایه ازن است.

1- یک شامپانزه 2- یک مرغ جولای زرد با سر سیاه 3 – لک لک شوبیل . این سه حیوان توسط مرکز آموزش حیات وحش اوگاندا واقع در شهر انتب کشور اوگاندا نجات یافته اند. این مرکز به نجات حیوانات گیر افتاده در چنگ شکارچیان غیر مجاز یا قاچاقچیان یا حیوانات مصدوم میپردازد.

از سال 1987، 189 کشور پذیرنده پروتوکل مونترآل از بکار گیری بیش از 92 درصد از مواد مخرب لایه ازن قید شده در این پروتوکل خود داری کرده اند. بسیار قابل توجه است که در طی کمتر از 20 سال، جامعه بین المللی توانسته از استفاده از این مواد پر کاربرد اما مخرب جلوگیری کند و برای آنها جایگزین بیابد. تخمین زده میشود که به علت تلاشهای ما و دیگر کشور ها در سطح جهان از 20 میلیون مورد سرطان پوست جلوگیری بعمل آمده باشد.

دیگر پیمانها که دفترما نمایندگی آنها را عهده دار است، پیرامون ماهیگیری و شیلات و دیگر منابع موجودات زنده دریایی است. این توافق نامه ها در پی جلوگیری از ماهیگیری بیش از حد است که باعث شده بسیاری از گونه های ماهی تقلیل یابند، با این کار میتوان از محیط اقیانوس نسبت به ماهیگیری بیش از حد محافظت کرد و از ادامه وجود منابع دریایی اطمینان حاصل نمود. احتمالا مهمترین توافق نامه از این سری، توافق نامه 1995 "شیلات آمریکا" است که قوانین مهمی را برای مدیریت ماهیگیری تنظیم نموده که فرا تر از حوزه قضایی در دریاها هستند. در سال 2006، آمریکا رهبری اقداماتی را به منظور طرح و حل مشکلات بسیاری از ماهیگیران بین المللی از جمله ماهیگیری بیش از حد و گذشتن از ظرفیت های ماهیگیری ناوگانهای جهان را بر عهده گرفت.

مشارکت دولتی-خصوصی

گرچه بسیاری از وقت ما صرف مسائل ضروری میشود اما از مشارکتهای کلیدی دولتی – خصوصی به منظور حل مسائل بین المللی نیز بهره میبریم. مشارکت هایی مثل طرح انرژی های پاک، طرح آب سالم برای فقرای جهان، طرح رئیس جمهور در جلوگیری از تخریب غیر مجاز جنگل ها (برای بدست آوردن هیزم) و ائتلاف مبارز با قاچاق حیوانات وحشی، ارتباطی حیاتی را بین اهداف مورد توافق جهانی و راه حل های عملی برای رسیدن به آنها ایجاد میکند.

برای مثال، مشارکت در امر سوخت های پاک و اتومبیل ها، در حال بهبود کیفیت هوا و سلامتی ملیونها نفر و مخصوصا کودکان در سطح جهان است. در کشور هایی مثل مکزیک، شیلی، تایلند و هند برای کاهش آثار زیانبار سوخت های حاوی سرب و یک سری از موتورهای دیزلی در تلاشیم. آلودگی با سم سرب در بزرگسالان باعث بوجود آمدن برخی مشکلات جدی در سلامتی میشود. در مورد کودکان، میتواند باعث از کار افتادن یک عضو، عقف افتادگی ذهنی و حتی مرگ شود.

از قبل در کشور های رو به توسعه پیشرفت های خوبی را بدست آورده ایم. با کوشش های بعمل آمده از طریق مشارکت، تمام 49 کشور پائین صحرای ساحارا در آفریقا، از سال 2005 از تصفیه و واردات سوخت های حاوی سرب دست برداشته اند. تنها از طریق این برنامه توانسته ایم اثر مثبتی بر سلامتی 733 میلیون نفر بگذاریم.

همچنین در آن منطقه با همکاری نزدیک با USAID به منظور اجرای طرح آب سالم برای فقرا همکاری نزدیک کرده ایم. این طرح در پی بهبود دسترسی به آب سالم و سرویس های بهداشتی است. مجلس آمریکا با تصویب قانون سناتور پاول سیمون به نام "قانون آب برای فقرا" که وزارت امور خارجه را ملزم به ایجاد یک استراتژی کلی به منظور اطمینان از دسترسی مردم به آب و سرویس های بهداشتی در کشور های در حال توسعه مینماید، به وظایف ما اضافه کرد. در چند سال آینده، اداره ما بر ایجاد ظرفیت هایی در کشور های در حال توسعه از طریق نهاد های منطقه ای و کاهش موانع سر راه نهاد ها برای ایجاد دسترسی به آب سالم، تمرکز خواهد کرد.

OES از طریق چندین مشارکت، از منابع طبیعی محافظت خواهد کرد. برای مثال، اقدام به ایجاد "ائتلاف مبارز با قاچاق حیوانات وحشی" نمودیم که سعی در توقف خرید و فروش غیر قانونی حیوانات وحشی و اعضای آنها دارد.

تجارت 10 میلیارد دلاری حیوانات وحشی، تهدیدی جدی برای کوشش های بعمل آمده در خصوص حفظ حیات وحش در سطح جهان محسوب میشود. این تجارت، بر زندگی انسان نیز اثر میگذارد – تشویق جرائم سازمانیافته و ایجاد تهدیدی برای سلامت انسان توسط انتقال بیماریهای قابل سرایت به انسان از حیوان.

اولین کوشش ما بر اجرای قوانین در آسیای جنوب شرقی متمرکز بود چراکه این منطقه مرکز بسیاری از تجارت های غیر قانونی عمده است. پیشگام اقدامی توسط "انجمن کشور های آسیای جنوب شرقی (ASEAN)" به منظور ایجاد شبکه مجری قانون که قاچاقچیان حیات وحش را تعقیب و دستگیر مینماید بوده ایم. با آنکه این طرح به تازگی به اجرا در آمده، یکی از دست آورد های آن بازگرداندن 54 ارانگوتان به محل بومی زندگی شان است که با همکاری مقامات مجری قانون تایلند، اندونزی و مالزی انجام پذیرفته است.

همچنین این ائتلاف به منظور افزایش آگاهی مردم نیز طراحی شده است. آقای بوش در چندین ملاقات بین المللی خود از جمله در اجلاس سران جی هشت و اجلاسی با رئیس جمهور برزیل، لولا، و نخست وزیر هندوستان، سینگ، به مساله قاچاق حیات وحش اشاره کرده است. در داخل آمریکا، باب درک ، فرستاده مخصوص وزیر امورخارجه در مسائل قاچاق حیات وحش و کارمندان OES از شهر های گوناگونی به منظور ارائه آموزش به مصرف کنندگان آمریکایی بازدید کرده اند. آنها به مصرف کنندگان آمریکائی آموزش میدادند که چگونه محصولات کمک کننده به تجارت و قاچاق حیات وحش را بشناسند و از آنها اجتناب کنند.

برای محافظت از منابع جنگلی پر ارزش آفریقا، OES بزرگترین، بلند همت ترین و محافظت کننده ترین طرح مشارکتی در آفریقا، یعنی طرح اشتراکی حوزه جنگل های کنگو را به اجرا در آورد.

این طرح نشاندهنده تعهدی از سوی آمریکا، جامعه بین المللی و کشور های حوزه کنگو است و هدف از آن ایجاد شبکه ای برای محفظت از مناطق آفریقای مرکزی است. این مشارکت، با جلوگیری از قطع غیر قانونی درختان و متوجه کردن مردم بومی به جلوگیری از تخریب منابعشان، برای محافظت از یکی از دو جنگل حاره ای بزرگ تلاشهایی را انجام میدهد.

سه سال پس از شروع این طرح، گامهای بلند موثری در محافظت از این اکوسیستم مهم جهانی برداشته ایم. کشور گابن، 13 پارک ملی را احداث کرده که حدود 11 درصد از مساحت آن کشور را تحت پوشش قرار داده اند. در گینه استوایی، 500000 هکتار از مناطقی که امتیاز چوبهای آن واگذار شده بود، به جنگل های ملی تبدیل شده اند و این امر باعث شد این کشور تبدیل به اولین کشور دارنده منابع محافظت شده در جهان گردد. کشور کامرون، یک قطعه 900000 هکتاری – یعنی یکی از آخرین جنگل های دست نخورده در آن کشور – را منطقه محافظت شده اعلام کرده و مهلتی قانونی برای اتمام ارائه امتیاز چوب آنها ارائه داده است.

ممکن است به نظر رسد که ربط دادن محافظت از این جنگل ها به یکی از برنامه های بزرگ دیپلماتیک ما کمی دور از ذهن باشد. هر گاه بتوانیم فضای آزاد ایجاد کنیم و بتوانیم در بهبود وسایل معاش مردمی که به این فضا اهمیت میدهند بکوشیم، این عمل به آنها نشانگر میراث مشترک طبیعی ما و آنها خواهد بود و بذر حسن نیت آمریکا به کشور های در حال توسعه را خواهد کاشت.

موفقیت های اشاره شده در اینجا و در دیگر عرصه های تعهدات بین المللی، دلیلی بر امیدوار بودن ارائه میکنند اما هنوز کارهای زیادی است که باید انجام شوند. ما به کوشش های خود در افزایش محافظت از محیط زیست و نظارت مناسب در داخل و خارج از کشور ادامه خواهیم داد تا نسل های بعدی بتوانند از منابع فراوان این سیاره بهره مند شوند.
http://www,state.gov/g/oes

English Version