پاسخ مؤثر در مقابل فساد با اذعان به دو امر اجتناب ناپذیر آغاز می شود: اول این که هیچ نظام یا جامعه ای در برابر فساد ایمن نیست، و دوم این که، تلاش های ما باید از درک متقابل واژه ی فساد آغاز شود.
ضرورت رویکرد های چند وجهی: حتی زمانی که منابع اندکی در اختیار داریم، کارکنان و اعضای USAID وقت زیادی برای هماهنگی با همتایان دولت میزبان و دیگر حامیان صرف می کنند تا مطمئن شوند که رویکردی جامع به اصلاحات ضد فساد آغاز شده و منابع دیپلماتیک در کنار منابع برنامه ریزی شده فراهم است.
تجربه ای که USAID در کشور کنیا داشت مثال خوبی است برای این که نشان داده شود با حمایت اصلاح طلبان و نهاد ها در جبهه های گوناگون به چه دستاورد هایی می توان رسید. در حالی که وقایع آن کشور موجب شد ما تصمیم بگیریم کمک های خود را به نهاد های دولتی از قبیل مدیریت اصول اخلاقی دولتی، محدود کنیم، فعالیت های قبلی ایالات متحد و حامیان دیگر کمک کردند تا این اداره، اطلاعات مهمی گردآوری کند که در حال حاضر کمیته ی گزارشات عمومی مجلس- که آن هم از دریافت کنندگان کمک های USAID می باشد- از آن استفاده کرده و با تکیه به آن ، یک سلسله مناظرات عمومی و نظارت و بررسی ترتیب داده است. و البته هیچ یک از این اقدامات تا به این جا ادامه نمی یافت اگر نقش مؤثر جامعه ی مدنی کنیا در میان نبود، که USAID با آن تشریک مساعی کرده و سال هاست که در مبارزه علیه فساد ، همدوش آن در خط اول جبهه قرار دارد.
لزوم مشارکت جامعه ی مدنی
غالبا ً اتفاق نمی افتد که دولت ها خود به خود راه اصلاحات را در پیش بگیرند، حتی زمانی که یک قدرت رهبری قوی از تحولات حمایت کند. بهترین نتایج هنگامی حاصل می شود که جوامع محلی در کنترل اجرای طرح های توسعه و بودجه دخیل می گردند. در کلمبیا، کمیته های نظارتی شهروندان ، روند استخدام در مدارس محلی را تغییر داده و اجازه ندادند که در جاده سازی از مصالح با کیفیت نازل استفاده شود. در کشور مالی، پرداخت کنندگان مالیات در یکی از مناطق باماکو، ناهمخوانی هایی در بودجه ی محلی کشف کردند که منجر به از کار بر کنار شدن تعدادی از مقامات محلی و اعلام جرم علیه آن ها گشت. نتایجی مشابه، با برنامه های USAID، در رواندا و تانزانیا و دیگر کشور ها حاصل شده است.
رویکرد های مبتنی بر نهاد ها در جایی عمل می کند که اصول حکومتی ثتبیت شده وجود داشته و نیز تعهد سیاسی جدی نسبت به تغییر روند امور دولتی در میان باشد. حمایت های USAID ، به کمیسیون ضد فساد اندونزی، و دادگاه ویژه ی جرم های تجارتی آفریقای جنوبی کمک کرده تا به نتایج خوبی دست یابند، اما در
موقعیت هایی که کمتر مستعد بود، نهاد های تخصصی مشابه ، عملکردی به این خوبی نداشتند. این چیزیست که گزارش کمیسیون های ضد فساد جهانی آن را مورد تأیید قرار می دهد.
تقویت منابع، تعهد سیاسی، و نتایج توسعه بخش با یکی کردن اهداف و اصول ضد فساد می تواند استراتژی موفقی ازآب درآید آژانس بین الملل I در پی این رویکرد برای رفع مشکل منابع کم ا می باشد. این را نیز مشاهده کرده ایم که مبارزه با فساد، تنها از منظر حکومتی دشوار است. ما نمونه های جوامع و دولت هایی را دیده ایم که با به اجرا درآوردن اصلاحات توانسته اند وضعیت اقتصادی خود را اعتلا بخشند و همین موجب می شود که ما این زمینه را برای تلاش های بیشتر مناسب بدانیم. از سوی دیگر، به این هم وقوف داریم که اصلاحاتی که ما پیشنهاد می کنیم بر مبارزه علیه فساد تأثیر دارند اما اقدامی نیست که بتوان آن را مانند هر نوع فعالیتی برنامه ریزی نمود، در موردش مذاکراتی صورت داد و بعد هم منتظر نتایج ماند.
ما متوجه شده ایم چه چیز هایی مؤثر است، اما فهمیده ایم چه رویکرد هایی هم بی نتیجه می باشد:
-برنامه هایی که به مردم آگاهی بیشتر می دهند اما با اصلاحات کاری ندارند
-اصلاحاتی که بدون آگاهی دادن به مردم صورت بگیرند
-از رویکرد دراز مدت سر باز زدن
-پیشنهاداتی که پشت بند تحقیق و گردآوری اطلاعات ندارند
-برنامه هایی که مجری آن ها همیاری کنندگان هستند
USAID به همکاری نزدیک خود با دولت هایی که مایل به همکاری هستند، نهاد های چند جانبه، و سازمان های غیر دولتی ادامه خواهد داد و روابط مؤثر و استراتژیکی میان فعالیت های برنامه ریزی شده و دیپلماتیک ایجاد خواهد کرد. حکومت شایسته و احساس مسئولیت، شرایطی را به وجود می آورد که مردم بتوانند از فقر رهایی پیدا کنند، سطح بهداشت و آموزش و پرورش اعتلا یابد، امنیت مرز ها تأمین گردد، دامنه ی آزادی های فردی توسعه یابد، اقتصادی سالم و راهکار های توسعه ایجاد شود، و دموکراسی هایی سالم تر به وجود آید.
نشریه ی الکترونیکی آمریکا: مسائل دموکراسی
نشریه ی الکترونیکی وزارت امر خارجه ی آمریکا
سال11، شماره 12، دسامبر 2006
|
