دلايل موافق: نشر غير مجاز بهترين راه تبليغ است
نشر غير مجاز برای من به عنوان يك برنامه نويس و موسيقی دان موضوع پر اهميتی است. هنگام انتشار صفحه فشرده موسيقی، لازم بود كه تمام اعضای گروه ما به برخوردشان با نشر غير مجاز موسيقی بيانديشند، ما در نهايت نمی خواهيم دورو باشيم. بسياری از افراد تحمل هيچ نوع نشر غير مجازی را ندارند؛ اما اين عمل درست به اندازه قدرت تخريب خود می تواند سازنده باشد.

اگر شما يك گروه كوچك هستيد، نشر غير مجاز سودمند است، زيرا موسيقی شما از اين راه شنيده می شود. و اگر گروهتان بزرگ است نشر غير مجاز موسيقی به شما كمك می كند تا محبوبيتان بيشتر شود و شنوندگانتان تمايل بيشتری به خريد بليت اجراهای زنده تان نشان خواهند داد. گروه های موسيقی با اجرای زنده درآمد بسيار بالاتری از انتشار لوح فشرده كسب می كنند. من يك بار به يك اجرای زنده پاپا روچ(1) رفتم و خواننده گروه داشت به راحتی پيشنهاد می داد كه افراد برای دسترسی به برخی از آثار كمياب ترشان از نپستر(2) استفاده كنند.

اكثر آثار پاپ عمر كوتاهی دارند. در آغاز بسيار گيرا هستند و شما را علاقمند به گوش دادن می كنند، اما در مدت كوتاهی اعصابتان را خرد می كنند. پيش از پيدايش نپستر، افراد لوح فشرده مورد نظرشان را می خريدند و بعد از يك هفته آن را دور می انداختند و فكر می كردند چرا پولشان را به هدر دادند. امروز مردم آنرا از شبكه دريافت می كنند و به سرعت متوجه می شوند كه ارزش گوش كردن دراز مدت را ندارد. با اين وجود اگر شما يك ترانه را از يك گروه خوب بر روی رايانه بريزيد و به لذت بردن از آن ادامه دهيد، اين عمل باعث می شود كه بخواهيد تمام مجموعه را بخريد و يا به تماشای اجرای زنده آنها برويد. اگر كزا(3) نبود من هيچگاه به موسيقی دريم تيتر(4) گوش نمی كردم. يك شب دوستی به سراغ من آمد و شروع كرد به ريختن ترانه های آنها از شبكه بر روی رايانه من تا آنها را گوش كنم. من از آن موسيقی لذت بردم و مجموعه آثارشان را خريدم و در ماه ژانويه به تماشای اجرای زنده شان خواهم رفت. و آيا با اين وجود آر آی ای ای(5) فكر می كند كه اين امر به صنعت موسيقی لطمه می زند؟

يكی از دلايل اصلی دلخوری فراوان آر آی ای ای از نشر غير مجاز موسيقی اين است كه هر دريافت ترانه را از شبكه به منزله از دست رفتن يك موقعيت احتمالی فروش لوح فشرده شان می دانند. من حتی يك لحظه هم اين طور فكر نمی كنم. بيشتر گروه های موجود در تبليغات نمی توانند اجرای زنده خوب داشته باشند و تنها درآمد آنها از طريق فروش لوح هايشان به افراد بين 7 تا 12 ساله تامين می شود كه درست نمی دانند موسيقی خوب چيست.

آنچه برنامه های مشابه كزا انجام می دهند اين است كه به شنوندگان اجازه می دهند تا بيدار شوند و ببينند كه موسيقی مورد تبليغ، توليدی كاملا مزخرف است. به اين ترتيب بار ديگر جريان، به سمت روند چه كسی موسيقی بهتری می سازد بر می گردد.

ادرو "اسپود" ميلر(6) ويراستار spodesabode.com و عضو گروه اينترينسيك(7) است.

دلايل مخالف: نشر غير مجاز بايد متوقف شود
مطالب زيادی درباره تهديد صنعت موسيقی توسط اينترنت نوشته شده است. اين مقالات پيشنهاد می دهند كه دست اندركاران اين صنعت كه پاشنه هايشان در روش های "قديمی" انجام كارها فرو رفته است، روزها زمان بگذارند و با شركت در جلسات دادگاه و ارايه خواسته قانونی شان به كنگره بار ديگر "وضعيت موجود" را تصحيح نمايند. اما اين شركت های بزرگ و كوچك، بر خلاف تصويرشان در رسانه ها از وعده اينترنت كه رساندن موسيقی بيشتر به مصرف كنندگان بيشتر از راه هايی است كه هيچگاه تصورشان را هم نمی شد كرد آگاه هستند.

استفاده كاربران اينترنت از آغاز، عملكرد قديمی و مسايل ارزشی صنعت موسيقی را با مشكل مواجه ساخت. نخستين پيدايش تارنماهايی كه موسيقی های دارای حقوق انحصاری را به صورت ام پی تری(8) در اختيار مصرف كنندگان قرار دادند باعث شد كه آنها فكر كنند موسيقی هم مانند ساير مواد دريافتی از اينترنت رايگان است. نظر سنجی ها و گروه های پژوهشگر مشخص ساختند كه مصرف كنندگان به هيچ عنوان از تجاوزشان به حقوق انحصاری ديگران با دريافت قطعات محبوب از اينترنت آگاه نيستند.

شركت های بزرگ موسيقی در گذشته، از شركت هايی مانند نپستر، 1م پی تری دات كام(9)، اسكاور(10) و ام پی تری برد دات كام(11) كه همگی تجارت يا خدماتی بر پايه استفاده غير مجاز از آثار صاحب حق انحصاری افراد ديگر هستند شكايت رسمی كردند. نپستر ... نشان می دهد كه چرا شكايت ضروری است. اگر با نپستر برخورد نمی شد می توانست حق مالكيت موقعيت های يك بازار مجاز را به خود اختصاص دهد. حتی اگر شركت های موسيقی فردا امكان دسترسی به خدمات اينترنتی ارايه دهنده ميليون ها قطعه را فراهم سازند، چرا يك مشتری بايد در حالی كه شبكه خدماتی نپستر رايگان است برای اين استفاده هزينه ای پرداخت نمايد؟

نپستر در واكنش به اين شكايت اعلام كرد كه كاربران آن با به شراكت گذاشتن قطعاتشان از طريق شبكه نپستر تنها در يك مصرف عادلانه سهيم شده اند. اما با وجودی كه نظريه مصرف عادلانه نيازمند يك تحليل پيچيده و مبتنی بر واقعيت خواهد بود، هر كس بدون آن كه وكيل حقوق انحصاری باشد می داند كه به شراكت گذاشتن لوح فشرده موسيقی دارای حق انحصاری با ميليون ها غريبه مجهول الهويه در اينترنت مصرف عادلانه نيست. هدف مصرف عادلانه فراهم ساختن يك وسيله دفاعی مبهم برای تخطی گسترده اينترنتی نيست.

كری شرمن(12) يكی از معاونان عالی رتبه اجرايی و مشاور اول حقوقی انجمن صنعت ضبط موسيقی آمريكا است.





1. Papa Roach
2. Napster
3. Kazaa
4. Dream Theater
5. RIAA
6. Andrew Spode Miller
7. Intrinsic
8. MP3
9. MP3.com
10. Scour
11. MP3Board.com
12. Cary Sherman