رابرت لافرانكو(2)

ژوييه 2005

تونی چارجين(3) پايه ميكروفون را می گيرد، عصای دسته طلايش را در هوا می چرخاند و پر بنفشی را كه در كلاه كابويی سياه رنگش دوخته شده است تكان می دهد. او مانند يك ستاره موسيقی پاپ لباس پوشيده است. يك كت چين دار مخمل بنفش و يك شلوار مخمل پلنگی به تن دارد. كفش های لژ دار او قد بلندش را بلندتر كرده است و زنجيرهای گردنش كه از دو طناب كلفت طلا و يك علامت بسيار بزرگ دلار با سنجاق های الماس نشان تشكيل شده اند بر روی سينه و بلوز ابريشمی سياه رنگش با صدا تكان می خورند.

به محض خروج كلمات "سوپر فريك"(4) – قطعه معروف سال 1981 ريك جيمز(5) – از دهان او جمعيت پر حرارت در براس مانكی(6) لس آنجلس به چنان رقصی در برابر او مشغول می شوند كه گويا الويس پريسلی است. و امشب او الويس است. چارجين 32 ساله در روز به اداره شغلی مربوط به يك استعداد ديگر هاليوودی مشغول است. هنگام شب او مانند همزاد خود التون جان مشغول خواندن "دديز پشن"(7) می شود. نبود گروه اجرا كننده مشكلی ايجاد نمی كند، موسيقی كامل است و چارجين شعرها را خوب می داند.

او پس از فاصله گرفتن از ميكروفون می گويد: "می خواهيد يك داستان با مزه بشنويد؟ چند سال پيش به طور اتفاقی پس از هاكی با دوستانم به اينجا آمدم. چهارشنبه شبی بود و ما كار را شروع كرديم. به مدت يك سال هر چهارشنبه به اينجا آمديم و اندكی بعد صدها نفر در اين محل حضور يافتند. ابتدا فقط ما بوديم و ميكروفون."

همراهی كردن
چارجين ديگر مشغول ارايه توضيحات لازم درباره رشد فزاينده محبوبيت اين ابداع ژاپنی كه برای افراد غير حرفه ای خواهان توجه، امكان خواندن ترانه های حرفه ای را با موسيقی درست در پس زمينه فراهم می سازد نيست. يك صفحه نمايشگر كوچك اغلب كلام شعر را نشان می دهد تا در صورت فراموشی احتمالی، فرد دچار مشكل نشود. مادامی كه بيشتر خوانندگان كاريوكی در ژاپن به تنهايی يا همراه گروه كوچكی از دوستان به تمرين مشغول می شوند، اين كار در آمريكا يك فعاليت عمومی به حساب می آيد.

با وجودی كه در اين شب باران شديدی می بارد و هالوين(8) – جشنواره آمريكايی تغيير لباس كه بسياری از افراد را به ميهمانی ها می كشاند – نيز هست، 100 خواننده غير حرفه ای در براس مانكی، محبوب ترين كاريوكی شهر حاضر شده اند. در اين محل از "اين دا كلاب"(9) 50 سنت(10) گرفته تا "مارگاريتا ويل"(11) جيمی بافت(12) خوانده می شود. بسياری از خوانندگان با كيفيت حرفه ای آنها را اجرا می كنند، ولی بعضی از افراد ديگر همچنان افتضاح هستند. به هر حال چنان تفريح خوبی است كه تا كنون ستارگان بسياری از هاليوود از جمله كورتنی كاكس(13)، جك بلك(14) و بن استيلر(15) بر روی صحنه اين مكان حضور يافته اند.

كاريوكی در سال 1971 توسط يك طبال ژاپنی كه می خواست راهی برای طرفداران موسيقی گروهش فراهم سازد تا بتوانند به راحتی محبوب ترين ترانه های ژاپنی را همراهی كنند ابداع شد. او وسيله ای را طراحی كرد كه 8 قطعه را پخش می كرد و شعرهای آنها را بر صفحه تلويزيون نشان می داد.

او نامش را كاريوكی يا "اركستر خالی" گذاشت. اين نوازنده از ابداعش سودی نبرد زيرا هيچگاه دستگاه ابتداييش را به ثبت نرسانيد. اما در اواسط دهه 1980 كه مدونا با انگيزه اصلاح فرهنگ موسيقی پاپ، استوديوهای ضبط شهر نيويورك را زير پا می گذاشت افراد فراوان ديگری به كاريوكی متوصل شده بودند. ژاپنی – آمريكايی ها در دهه بعد شروع به پخش اين مفهوم در ايالات متحده كردند. بارهای كاريوكی در تمام دانشكده ها و شهرهای ايالات متحده به راه افتاد و آمريكايی ها به آن مشغول شدند.

انتشار فراگير
آمريكايی ها سالانه بيش از 300 ميليون دلار را خرج كاريوكی می كنند. در حال حاضر هزاران بار و كلوپ دارای وسايل آن هستند و اين كار در سطح كشور فراگير شده است. نيمی از 41 تفريح گاه شبانه چاتانوگا(16)، شهر كوچكی واقع در ايالت جنوبی تنسی دارای كاريوكی هستند. در بوفالوی نيويورك نرديك به مرز كانادا 30 بار هفتگی كاريوكی وجود دارد. فلوريدای مركزی ادعا می كند كه دارای حداقل 50 محل اجرای مهارت های خوانندگی غير حرفه ای – يا فاقد آن است.

برای افرادی كه كاريوكی را جدی می گيرند مجموعه ای از رقابت ها و مسابقات دوره ای وجود دارد. روز به روز بر محبوبيت كلوپ های به سبك ژاپنی با اتاق های خصوصی كاريوكی كه علاقمندان جدی بدون حضور جمعيت در آنها تمرين می كنند افزوده می شود. افرادی كه واقعا مشغول اين فعاليت می شوند می توانند وسايل آن را خريداری كنند تا در خانه به آن بپردازند.

اگر تصور می كنيد كه اين فعايلت با نسل جديدی از خوانندگان به پايان خواهد رسيد در اشتباه هستيد. علاقمندان افراد 40 ساله ای كه هنوز بخواهند ميك جگر(17) شوند يا تاجران آسيايی نيستند كه ترانه های سيناترا را زمزمه كنند. سينتيا كاديلو(18)، لس آنجلسی الاصل 22 ساله كه چكمه های زير زانو گوگو به پا و كلاه كابوی سياه به سر داشت به براس مانكی آمد. وقتی پشت ميكروفون رفت به ستاره ای تبديل شد كه با خواندن ترانه ای از خواننده راك آلترنتيو، ليسا لوب(19) تماشاگران را به حركت در آورد و اتاق را به جنب و جوش انداخت.

كاديلو كه در بين شش دوستش دور ميزی در وسط و جلوی اتاق می نشيند می گويد: "بار اول كه در ماه فوريه به اينجا آمديم همه شب را مانديم و دی جی همه ما را صبح برای صبحانه بيرون برد. از آن موقع ما هر دوشنبه اينجا می آييم." به اين ترتيب يك طرفدار ديگر محبوب ترين واردات ژاپنی پس از تويوتا به وجود آمد.




1.Karaoke
2. Robert La Franco
3. Tony Chargin
4. Super Freak
5. Rick James
6. Brass Monkey
7. Daddy’s Passion
8. Halloween
9. In Da Club
10. 50 Cent
11. Margaritaville
12.Jimmy Buffet
13. Courtney Cox
14. Jack Black
15. Ben Stiller
16. Chattanooga
17 . Mick Jagger
18. Cynthia Cadillo
19. Lisa Loeb