يان برمر(2)
علم ريسك

اوت 2005

در دنيايی كه وابستگی در آن رو به افزايش است، شركت های سرمايه گذاری خارج از كشور نياز به كسب آگاهی در زمينه ميزان ريسك سرمايه خارجی شان دارند. اين جا است كه يان برمر، مدير گروه يوريژيا(3) در نيويورك وارد صحنه می شود و مشاوره ريسك سياسی را برای مراجعان فراهم می سازد. آيا كودتايی در كار خواهد بود؟ انتخابات چه تاثيری بر اقتصاد خواهد گذاشت؟ وظيفه برمر، تحليل گران او و پژوهشگران سراسر دنيا است كه بی طرفانه پيش بينی نمايند و اين كار را درست انجام دهند.

مردانی كه دو برابر سن او را دارند هيچ گاه به اين موقعيت نمی رسند. البته برمر كار را بسيار زود آغاز كرد و در 15 سالگی بورس تحصيلی دانشگاه تولين(4) نيواورلئان را به خود اختصاص داد. او در سن 24 سالگی دكترايش را از دانشگاه استنفورد كه يكی از بهترين دانشگاه های آمريكا است دريافت كرد و كتاب او درباره جمهوری های شوروی از استاندارد آكادميك بهره مند شد. يك سال بعد او به جوان ترين عضو بنياد هوور(5)، هسته مشاوران مشهوری تبديل شد كه هم به سياست داخلی و هم به امور بين الملل می پرداخت.

آنگاه او اشتياق به انجام كاری بيش از اين را در خود احساس كرد. اين كارآفرين خوش فكر 35 ساله با خنده می گويد: "من خيلی جوان بودم. نظر نوشتن مقالات و كتاب هايی كه توسط گروه اندكی خوانده می شود برايم وسوسه انگيز نبود." در واقع او احساس می كرد كه يك فرد دانشگاهی به مقداری تجربه اساسی در دنيای واقعی نيازمند است.

برمر به كمك 25.000 دلار سرمايه كار خود را با ساختن يوريژيا از صفر آغاز كرد و تنها زمانی به استخدام كارمندان بيشتر پرداخت كه كار بيشتری به شركت سرازير شد. او می افزايد: "كار سخت است، اما موفقيت آسان تر است. اگر با 25.000 دلار خرابكاری به بار آوريد اشكالی ندارد؛ مردم شغل هايشان را از دست نخواهند داد. هر چه پيش تر رفتم بر تجربه ام افزوده شد."

برمر هنگامی كه در حال سفر يا كار در شركت نيست برای شبكه هايی مانند سی ان ان و سی ان بی سی گزارش تهيه می كند. وی همچنين مشغول تدريس درسی مربوط به سياست و ريسك نسبی به نسل بعدی تحليل گران است. او می گويد: "هم اكنون مطلبی برای ارايه دارم. در عمل به ده ها كشور سفر كرده ام. اگر در بخش پژوهش دانشگاهی باقی می ماندم هيچ گاه نمی توانستم به اينجا برسم."

راوی كين(6)
پادزهرها

اوت 2005

می توان گفت كه علم در رگ های راوی كين جاری است. پدر و پدربزرگ اين استاد مهندسی شيمی و زيست شناسی در يك دانشگاه عالی علمی به نام موسسه پلی تكنيك رنسلر(7) واقع در ايالت نيويورك هر دو مهندسان شيمی بودند. اما كين جوان بدون شك به زودی مشهور خواهد شد.

اين جوان 32 ساله می گويد: "می خواهم كه تحقيقاتم علاوه بر تاثير علمی، بر جهان نيز تاثير بگذارد. تا كنون همه چيز اميدبخش بوده است." و اين كمترين چيز قابل عرض است: كين به تازگی برای توليد پادزهر سياه زخم، باكتری بسيار عفونت زا و كشنده ای كه در سال های اخير در نقاط مختلف دنيا مشاهده شده است، پاداشی 2.1 ميليون دلاری از موسسه ملی بهداشت دريافت نمود.

علاوه بر آن كين مشغول تلاش برای طراحی مولكول های جديدی است كه بتوانند با عفونت ويروس ايدز مقابله نمايند. او می گويد: "می توان از آن برای پيشگيری استفاده نمود. در عين حال می تواند مورد استفاده فرد مبتلا به ايدز نيز قرار گيرد" تا از اثرات ويروس بر بدن بكاهد. هدف نهايی او يافتن راه هايی برای تقويت دفاع مولكولی بدن با استفاده از "استقامت و بنيه" خود بدن جهت پس زدن عفونت است. در حالی كه كين در مسير خانواده اش گام بر می دارد، دستاوردهای او در زمينه بهره برداری مولكولی به زودی زندگی ده ها هزار انسان را تحت تاثير قرار خواهد داد.

ريچل اسدوريس(8)
شركت كننده در مسابقات سورتمه های سگی

اوت 2005

مجسم كنيد كه به جای حركت در خيابان ها و بزرگراه ها سفر بعدی شما بيش از 1.850 كيلومتر بر روی برف و يخ باشد. شما به جای اتوموبيل، 12 سگ، يك سورتمه و لوازمی در اختيار داريد كه ممكن است برای يك يا دو هفته لازم برای رسيدن به مقصد كافی نباشد. فقط برای اين كه به تفريح ماجرا افزوده شود خوب است بدانيد كه هوا به اندازه ای سرد است كه يخ می زنيد. شما دقيقا با سفر ايديتارود(9) سال 2005 ريچل اسدوريس 20 ساله مواجهيد كه مسابقه ای متفاوت با همه مسابقات ديگر است.

بسياری از شركت كنندگان و هواداران اين مسابقه آن را "آخرين مسابقه بزرگ كره زمين" می نامند. در اين مسابقه ده ها سورتمه سوار در مسير جنگل های انبوه توندرا و راه های كوهستانی آلاسكا قرار می گيرند تا به جلال و جايزه نقدی برسند. اسدوريس هميشه به اين ورزش علاقمند بوده است. او می گويد: "پدرم ... در اوايل دهه 1980 در مسابقه شركت كرد و من هميشه صاحب تعدادی سگ بوده ام. من ذاتا مايل به شركت در مسابقه بودم."

اسدوريس هنگام مسابقه علاوه بر تمام مشكلاتی كه ممكن است طبيعت بر سر راه او قرار دهد با يك مشكل ديگر مواجه است كه آكروماتوپسی مادرزاد نام دارد و بيماری كميابی است كه می تواند به نزديك بيني، دوربينی و كوررنگی منجر شود. با اين حال ريچل كه اهل ارگان است اجازه نمی دهد اين مساله او را محدود نمايد. او می گويد: "در حال حاضر با وجودی كه شرايط در مجموع مثبت است اين امر منجر به تنهايی من شده است. به نوعی عجيب است... اما وضع اين گونه است، بنابراين اشكالی ندارد."

او با شركت در ايديتارود 2005 كه در ماه مارس برگزار شد برای نخستين بار رويايش را تحقق بخشيد. با اين حال او پس از طی 1.000 كيلومتر ناچار شد به دليل عفونت ويروسی كه گريبان برخی از سگ هايش را گرفته بود از مسابقه خارج شود. با وجودی كه در فكر شركت در مسابقه سال 2006 است خود را سرگرم نگاه داشته است. اسدوريس می گويد: "من از كارم بسيار راضی بودم. ممكن است به مسابقات استقامت و صحنه باز گردم."














1. Hi
2. Ian Bremmer
3. Eurasia Group
4. Tulane
5. Hoover Institution
6. Ravi Cane
7. Rensselaer Polytechnic Institute
8. Rachael Scdoris
9. Iditarod