بن كاپلان(1)

ژوئن 2005

ديدار نخستين بدون شناخت يك رسم ديرينه در بيشتر نقاط جهان است. اغلب توسط دوستی مشترك قرار می شود كه دو فرد مجرد بدون آنكه هرگز يكديگر را ديده باشند همديگر را ملاقات نمايند. در حال حاضر افراد مجرد امروزی در لس آنجلس، لندن و نيويورك مفهومی مشابه را به سطحی كاملا جديد انتقال می دهند. به جای آنكه افراد، ناديده به ملاقات يكديگر بروند اين كار را با چشم نابينا انجام می دهند.

اين مضمون موجود در يك خدمات ترتيب دهنده آشنايی جديد به نام "شام در تاريكی"(2) است كه برای افراد مجرد صرف شام در تاريكی كامل را ترتيب می دهد. هدف از اين اقدام تمركز بر شناخت يكديگر و نه توجه صرف به ظواهر افراد است. آبوت استريت(3) 30 ساله، يك مراجع قديمی و معامله كننده اوراق بهادار در نيويورك می گويد: "اين تركيب، شرايط عشوه گری را فراهم می سازد. به راستی كه يك ملاقات كور است. با لامسه ارتباط زيادی دارد و محشر است."

شب در رستوران آغاز می شود. گروهی از ملاقات كنندگان پيش از تاريكی كامل يكديگر را ملاقات می كنند و سپس به ميزها هدايت می شوند تا به كشف يكديگر در تاريكی بپردازند. فشار، ديگر نه بر ظاهر كه بر گوش كردن، متمركز است.

بنيانگذار اين برنامه می گويد، نكته درست همين است. ژروم شسك(4) 35 ساله اهل پاريس كه "شام در تاريكی" را در سال 2002 در آمريكا بنيان نهاد می گويد: "در نيويورك مشغول صرف شام با دوستی بودم. متوجه شدم كه بسياری از افراد مشغول صحبت كردن هستند اما توجهی ندارند. آنها به اطرافشان نگاه می كردند تا ببينند چه كسانی در رستوران هستند." اومی گويد هدفش "ايجاد محيطی بود كه مردم بتوانند بدون حضور حس بينايی و اجبار به قضاوت، يكديگر را ملاقات نمايند."

خوشبختانه آسيب ديدگی اتفاقی نيز افراد را تهديد نمی كند. پيشخدمت ها برای آوردن غذا عينك مخصوص تاريكی به چشم می زنند و برای پيشگيری از ايجاد زخم هيچ كاردی سر ميز نيست و كليه غذاها را می توان با دست خورد. برای شسك نبود وسايل ميز نماد هدف آن شب است: "همه چيز به لامسه و احساس بر می گردد كه برای آشنا شدن با فردی از جنس مخالف بدون نقص است."

ملاقات شيرين
در حالی كه ساعات شب در حال صرف يك وعده شش بخشی غذا سپری می شود فضا به تدريج روشن می گردد. هنگام صرف دسر معمای فردی كه شما را مسحور (يا ناراحت) ساخته است حل می شود. و كريستينا گريش(5)، يك مراجع با دو تجربه شام در تاريكی می گويد كه نكته خوب ديگر اين است: "می خواستم ببينم كه با چه كسی صحبت می كردم."

شسك می گويد: "افراد مجرد دوست ندارند با برچسبی كه روی آن نوشته "آهای، من مجرد هستم و به دنبال كسی می گردم" جايی بروند. افرادی كه شام در تاريكی را انتخاب می كنند شخصيتشان به اندازه ای قوی است كه جرات می كنند با يك رويداد مواجه شوند. اين يك راه طبيعی انتخاب افراد است كه روحيات مشترك دارند و در حال و هوای مشابه به سر می برند."

در حالی كه ميليون ها انسان در حال تجربه ملاقات اينترنتی هستند برخی از كارشناسان مانند ليسا كلمپيت(6)، مدير اجرايی موسسه زوج يابی(7) می گويند رويدادهايی مانند "شام در تاريكی" نشان دهنده ميل به بازگشت به راه های شيميايی تر ملاقات فردی خوب هستند. كلمپيت كه صدها زوج ياب از موسسه اش فارع التحصيل شده اند می گويد: "افراد در ملاقات های اينترنتی آسيب ديده اند و خواستار ضمانت و امنيت بيشتری در زندگی نامه هايشان هستند."

اقدام برای رسيدن
شسك بدون شك اين نياز را دريافته است. پس از برگزار نمودن 30 "شام در تاريكی" در نيويورك و لندن از سال 2002 تلفن او با موجی از تماس برای برگزاری اين برنامه در سراسر جهان مواجه شده است. او لس آنجلس و سانتا باربارا را نيز به برنامه شب های زوج يابی خود اضافه كرده است.

اين مرد فرانسوی كه 9 سال از ازدواج او می گذرد می گويد: "برخی از افراد خوش قيافه و برخی ديگر از افراد كمتر خوش قيافه هستند، اما مادامی كه به شخصيت خود اطمينان داشته باشيد، در برنامه شام در تاريكی خوب عمل خواهيد كرد. اين برنامه به ظاهر خوب ارتباطی ندارد بلكه با گذراندن وقتی خوش، آزمودن بخت و ملاقات فردی جديد مرتبط است." با ادامه رشد محبوبيت چنين رويدادهايی بيش از هر زمان ديگر به نظر می رسد كه ممكن است فردی را كه می جوييد زمانی بيابيد كه هيچ چيز نمی بينيد.







1. Ben Kaplan
2. Dinner in the Dark
3. Abbot Street
4. Jerome Chasque
5. Kristina Grish
6. Lisa Clampitt
7. Matchmaking Institute