در حال حاضر تارنماهای بيشتری مسير شركت های ارايه دهنده فيلم های ديجيتال از طريق اينترنت را مانند اپل(1) به ازای شهريه ای دنبال می كنند. اين فيلم ها در مقايسه با انواع غير قانونی و رايگان از كيفيت بسيار بالاتری برخوردار هستند.

اما كل مفهوم دريافت قانونی فيلم از طريق شبكه هنوز نوپا است و اين مساله مشهود است. بيشتر تارنماها تنها چندين هزار عنوان فيلم دارند و اين رقم در مورد ترانه های تارنماهای موسيقی از جمله آی تيونز(2) و نپستر به ميليون ها عنوان می رسد. و با توجه به اندازه فايل فيلم ها بايد روش اتصال تلفنی به اينترنت را فراموش كرد. برخلاف ترانه ها كه اغلب بين چهار تا شش مگابايت حجم دارند و می توانند ظرف چند دقيقه بر روی رايانه ريخته شوند، اندازه فيلم ها بين 500 تا 800 مگابايت است. تنها تصميم به دريافت يك فيلم دو ساعته نوار زيادی را اشغال می كند. از اين رو دريافت فيلم فقط برای افرادی عاقلانه به نظر می رسد كه از اينترنت پر سرعت استفاده می كنند.

برخی از تارنماها از جمله مووی لينك(3) برای عناوين جديدشان به ازای يك بار تماشا هزينه ای را دريافت می كنند، بنابراين اگر كسی لازم می داند كه امشب فيلم "تروی"(4) را تماشا كند می تواند هزينه مشخصی را بپردازد و بلافاصله به ريختن آن بر روی رايانه مشغول شود. خود فيلم ها می توانند به تعداد دفعات نامحدود در 24 يا 48 ساعت تماشا شوند. ساير تارنماها تعداد نامحدودی فيلم قديمی تر و فيلم های رده ب نا مشخصی را به ازای شهريه ای ماهانه در اختيار افراد می گذارند.

كيفيت فيلم و چگونگی نمايش آن به تارنما بستگی دارد. برخی از تارنماها امكان پخش ويوديويی را فراهم می سازند و اين بدان معنا است كه شما می توانيد ظرف 30 ثانيه تماشای فيلم را شروع كنيد، اما اغلب كيفيت تصوير افت می كند. بيشتر تارنماها امكان ريختن فيلم را به روی رايانه فراهم می سازند كه می تواند با اتصال براد بند(5) حدود نيم ساعت به طول انجامد، اما از كيفيت تصوير بالاتری برخوردار است.

تعداد فيلم های موجود برای دريافت از اينترنت نيز مانند موسيقی ديجيتال تنها می تواند افزايش يابد. و با پيشرفت فن آوري، افراد بيشتری به دريافت های قابل اطمينان و قانونی دسترسی خواهند يافت.



1. Apple
2. iTunes
3. MovieLink
4. Troy
5. Broadband