سالی فرهت
در لس آنجلس، به شاگردان مدارس درس می دهند؛ در میامی، خانه های ارزان قیمت می سازند؛ در بالتیمور، تلاش می کنند از گسترش ویروس اچ. آی. وی. جلوگیری کنند. "آنها" داوطلب های سازمان آمریکورپز (AmeriCorps) هستند، برنامه ای که بودجه اش توسط دولت آمریکا تامین می شود تا افراد جوان را تشویق به کمک به مردم جامعه در حین کسب تجربه کاری بسیار ارزنده کند.
بااینکه داوطلبان حقوق نیز دریافت می کنند، ولی پولی که دریافت می کنند بسیار کمتر از درآمد یک فرد عادی آمریکایی است. این امر برخی از داوطلبان را وادار می سازد تا با کار در یک شغل دیگر درآمد مناسبی برای خودشان فراهم کنند. در هر صورت، بسیاری از این افراد تصدیق می کنند تجربه ای که از این راه کسب می کنند، ارزشش را دارد. گریگ هاینریش، یکی از داوطب های پیشین این سازمان، اظهار می دارد، "آمریکورپز به من یاد داد که داوطلب شدن کاری متفرقه و دوره ای نیست. بهترین نتیجه را زمانی بدست می آورید که به کار کردن با مردم و برقراری ارتباط با ایشان ادامه دهید. یعنی به نوعی احساس مالکیت در جامعه تان کنید."
سازمان آمریکورپز شامل شبکه ای از بیش از 3.000 سازمان غیرانتفاعی، ادارات دولتی و سازمانهای مذهبی از قبیل "مسکن برای بشریت" (Habitat for Humanity)، صلیب سرخ آمریکا، برادران بزرگ/خواهران بزرگ، و باشگاه های دختران و پسران است. از سال 1994، بیش از 400.000 نفر در سمت های مختلف در این سازمان خدمت کرده اند. با اینکه داوطلبان در تمام رده های سنی هستند، اکثر 75.000 داوطلب سالانه این سازمان بین سنین 18 تا 26 می باشند؛ دوره ای از زندگی که هنوز مشغول کسب تجربه ای هستند که می تواند در انتخاب شغل های مورد نظرشان در آینده کمک کند.
پرداخت دین به جامعه
تمرکز اصلی پروژه های سازمان روی آموزش، ایمنی عمومی، خدمات انسانی و محیط زیست است. فعالیتهای دیگر داوطلبان آمریکورپز شامل کمک به قربانیان فجایع طبیعی، و پاکسازی نهرها و رودخانه ها است. سیوبان دوگان، یکی از سخنگوهای سازمان آمریکورپز در واشنگتن، می گوید، "بسیاری از افراد با این ایده وارد سازمان می شوند که ‘پیش از وارد شدن به بازار کار حرفه ای، یک سال از زندگی ام را صرف کمک به جامعه و پرداخت دینم خواهم کرد’". او اضافه می کند، "تقریبا، به نوعی، مثل عبور از یک مرحله انتقال است. برخی افراد این کار را در سالهای بین دبیرستان و دانشگاه انجام می دهند، ولی اکثر افراد این کار را پس از اتمام کالج می کنند."
هاینریش، 25 ساله و ساکن آتلانتا، یکی از این افراد است. او، پس از فارغ التحصیلی از کالج با دریافت مدرکی در امور مالی، شغلی در زمینه کاری اش گرفت، و متوجه شد کارش بسیار "خسته کننده، کسل آور است و ارضاع کننده نیست". سپس به کشور ترینیداد سفر کرد، و با دیدن کودکان جوانی که در ساعت مدرسه در خیابانها پرسه می زدند، دریافت که می خواهد از شغلش استعفا دهد و به دیگران کمک کند.
در بازگشت به ایالات متحده، بلافاصله به دنبال جایی گشت که بتواند به کودکان شهرشان کمک کند. بطور تصادفی در یکی از سازمانهای آمریکورپز به نام "هندز آن آتلانتا"، وابسته به سازمانی به نام "هندز آن نتورک"، مشغول به کار شد.
هاینریش می گوید، "پدر و مادرم گفتند ‘چکار می کنی؟ حتما داری شوخی می کنی.’" او اضافه می کند، "نگران این بودند که نتوانم با چنین درآمد کمی اموراتم را بگذرانم. ولی سرانجام، از این تصمیمم حمایت کردند." هاینریش، به واسطه شغلی که داشت، مربی دانش آموزان یک مدرسه ابتدایی شد که مهارتهای خواندن شان پایینتر از کودکان معمولی بود.
هاینریش می گوید، "در ابتدا با کودکان 8 ساله ای سروکار داشتم که نصف حروف الفبا را نمی دانستند."
او، علاوه بر مربی گری، در راه اندازی پروژه هایی از قبیل روز خدمت نوجوانان، نیز همکاری کرد. در این برنامه دانش آموزان مامور بازیافت زباله شدند و در باغچه حیاط مدرسه شان گل و درخت کاشتند. هاینریش می گوید، "واقعا از تماشای رشد این گیاهان و دیدن اینکه بچه ها چیزهایی درباره محیط زیست یاد می گیرند، احساس رضایت خوبی به من دست می داد." مانند بسیاری از داوطلبان آمریکورپز، هاینریش مهارتهای مدیریتی نیز فرا گرفت که او را برای کار در سمتهای دیگر نیز آماده خواهد ساخت.
ملحق شدن
ولی، بر اساس یک مطالعه پنج ساله درباره شاغلین قبلی آمریکورپز توسط موسسه خدمات ملی و اجتماعی، بیشتر افراد برای پرداخت هزینه دانشگاه ملحق می شوند. این مطالعه نشان داد که 70 درصد افراد بخاطر دریافت مزایای کمک تحصیلی به میزان 4.725 دلار، به منظور پرداخت وام های دانشگاهی یا تحصیلات آتی، به این سازمان می پیوندند.
این مطالعه همچنین نشان داد که پس از پایان دوران خدمت، امکان داوطلب شدن اعضای سابق آمریکورپز بیشتر از دیگر افراد بود. حدود 34 درصد داوطلبان سابق آمریکورپز مرتبا در کارهای داوطلبانه شرکت می کنند؛ و 50 درصد به شکل گاه و بیگاه.
ولی همه افراد برنامه را به پایان نمی رسانند. برخی پس از مدتی استعفا می دهند زیرا حقوق این کار – تقریبا حدود 10.000 دلار در سال – برای یک زندگی راحت کافی نیست.
بسیاری از آنهایی که کارشان را ترک نمی کنند برای همیشه در سازمان می مانند. این اتفاقی است که برای تیفانی کوپر 30 ساله افتاد، که پس از دریافت مدرک فوق الیسانس در تفریحات سالم و آموزشهای زیست محیطی تصمیم گرفت از خانه اش در شمال ایالت نیویورک به غرب نقل مکان کند. پس از جستجو برای کار در اینترنت، شغلی در آمریکورپز در انستیتوی محیط زیست آب تمیز در مسکو، شهر کوچکی در ناحیه کشاورزی ایالت اوهایو، پیدا کرد. کار او آموزش درس تاریخ طبیعی به دانش آموزان مدرسه ابتدایی بود.
پس از پایان 2 سال اول، به شکل رسمی استخدام شد. او می گوید از آنجاییکه مخارج دانشگاهش را پرداخت کرده بود، از مزایای کمک هزینه دانشگاهی استفاده نکرده است. ولی اینک، کار او در واقع استخدام کارکنان آمریکورپز است. او اظهار می دارد، "افرادی را استخدام می کنیم که واقعا علاقمند و متعهد به خدمت کردن به جامعه و کمک به مردم هستند."
با اینکه می توانست با ادامه شغلش در امور مالی تقریبا 30 درصد بیشتر از حقوق فعلی اش درآمد داشته باشد، هاینریش، که اکنون به صورت تمام وقت در سازمان "هندز آن آتلانتا" مشغول به کار است، می گوید هیچگاه از این کارش پشیمان نخواهد شد. او اظهار می دارد، "هیچوقت نمی دانستم که یک کار می تواند به این اندازه ارضاع کننده باشد."
|
