نوامبر 2004

جواب من همیشه همین بود: " عربستان سعودی."

این پاسخ البته تا حدودی طنزآمیز هم بود، چون من در مینه سوتا به دنیا آمده بودم، همان ایالتی که حالا وارد یکی از دانشکده هایش شده بودم.

من دو ساله بودم که راهی " عبقیق "، منطقه ای متعلق به یک شرکت نفتی در استان شرقی عربستان سعودی شدم. پدر من 30 سال برای بزرگترین شرکت تولیدکننده نفت در دنیا کار کرده است. به همین خاطر، حتی وقتی دانشجوی یک دانشکده آمریکایی شدم، عربستان سعودی را وطن خود میدانستم.

هنوز به خاطر دارم که، سال گذشته، بیشتر آشنایان تازه ام در دانشکده وقتی به آن ها میگفتم اهل کجا هستم نمیفهمیدند که منظورم چیست. چند نفری از من میپرسیدند که انگلیسی حرف زدن را چطور یاد گرفته ام. و فقط دو سه نفری در مورد نحوه زندگی در عربستان سعودی از من سوال میکردند.

اما حالا واکنش ها درست برعکس شده است. توجه به این منطقه به شدت افزایش پیدا کرده است. آشنایان تازه در مهمانی های شام دلشان میخواهد به تفصیل از خاورمیانه و عربستان سعودی بحث کنند. آن ها در مورد حکومت ها، دین، اوضاع اقتصادی، و مردم این منطقه کنجکاو اند.

در طول دهه های هفتاد و هشتاد، که من آنجا زندگی میکردم، خیلی از آمریکایی ها فقط تصور مبهمی از جای عربستان سعودی (یا هر کشور دیگری در خاورمیانه) روی نقشه جغرافیا داشتند. همه آن ها فکر میکردند که بخش عمده نفت آمریکا از صحراهای خود این کشور استخراج میشود.

من در مدرسه در کنار بچه های کارگران دور از وطن، از کشورهایی مثل لبنان، اردن، بریتانیا، کلمبیا، و ایالات متحده، و همین طور بچه های کارکنان سعودی درس میخواندم. بیشتر ما زبانمان با بقیه فرق میکرد، اما همه با زبان انگلیسی با هم ارتباط برقرار میکردیم. طبعا" آنچه میآموختیم فراتر از چیزهایی بود که در مدرسه به ما یاد میدادند. ما درباره فرهنگ های کشورهای همدیگر و فرهنگ عربستان سعودی میآموختیم.

من به طور سربسته میدانستم که جوان ها در ایالات متحده زندگی ای متفاوت از زندگی خودم و دوستان دوران کودکیم را سپری کرده اند. وقتی پایم به دانشکده رسید نکاتی در مورد فرهنگ وطن خودم وجود داشت که مایه تعجب من شد. این نکته حتی بیشتر تعجب مرا برانگیخت که دیدم اکثر دانشجویان به یک زبان سوم یا حتی یک زبان دوم تسلط ندارند؛ همکلاسی های من عمدتا" اهل مینه سوتا و ایالت های همجوار آن یعنی آیووا (3) و ویسکانسن (4) بودند. با آن که ممکن بود پدربزرگ ها و مادربزرگ ها یا اجداد دورتر همکلاسی هایم اهل سوئد یا آلمان بوده باشند، آن ها حتی به زبان آبا و اجداد خودشان هم نمیتوانستند حرف بزنند. در مقایسه با تنوع همکلاسی ها و دوستانی که من در عربستان سعودی داشتم اوضاع اینجا به کلی فرق میکرد.

من هم برای دوستان تازه ام به نوعی عجیب و غریب بودم. وقتی برای اولین بار بارش برف را دیدم بهتم زد، دوستانم آمده بودند بیرون تا شاهد واکنش من به دانه های برف باشند – چطور میشد کسی زمستان را بدون برف تجربه کرده باشد؟ و وقتی برای اولین بار یک توفان برف، یا همان کولاک را دیدم، خب، هیچ تصوری از این نداشتم که یخ و برف هم میتواند به شدت یک توفان شن در صحرا، یا همان " شمال" (5)، بوزد.

من با تیم های ورزشی آمریکا آشنایی نداشتم. یک شب چند تا از دوستانم گفتند میخواهند بروند " ستاره ها " را در تلویزیون تماشا کنند. من پرسیدم که چرا نمیشود بروند بیرون و آن ها را ببینند. آن وقت فهمیدم که منظور از ستاره ها " ستاره های شمال " (6)، تیم هاکی روی یخ حرفه ای مینه سوتا، است. (موضوعات عجیب تر از این هم هست، این که " ستاره ها " به دالاس (7)، در ایالت تگزاس (8)، رفته اند و حالا تیم هاکی اینجا " مینه سوتا وایلد " (9) است، که فکر میکنم این یعنی که باید در خانه بمانم و آن ها را تماشا کنم.)

من در عین حال که اکنون، به عنوان یک مادر و مدیر دانشکده ای که به آمریکایی ها برای تحصیل در خارج از کشور کمک میکند، از زندگی در آمریکا خیلی خوشحال هستم، این هم برایم خیلی جالب است که در خاورمیانه بزرگ شده ام و آنجا را سیاحت کرده ام. من هنوز دلم برای آن زمستان های بدون برف و آن غروب های طولانی و آرام در صحرا تنگ میشود. و من همیشه در جواب این سوال که " بزرگ شدن در عربستان سعودی چطور بود؟ " میگویم " عالی بود!"

آنا اسکافیلد (10)





1. St. Paul
2. Minnesota
3. Iowa
4. Wisconsin
5. shamal
6. North Stars
7. Dallas
8. Texas
9. Minnesota Wild
10. Ana Scofield