Department of State Seal U.S. Department of State
International Information Programs and USINFO.STATE.GOV url
جستجو:   
   
  English
محصولات
 
 

هویت به سرقت رفته

میلیونها نفر ناگهان می بینند که فرد دیگری خودش را جای آنها جا زده؛ این کار باعث نابودی افراد و میلیاردها دلار خسارت شده است.


سالی فرهات

ژوئیه 2005

زندگی جف نمی تبدیل به یک کابوس شده است. فردی به یک پایگاه اطلاعاتی حاوی تمامی اطلاعات شخصی مربوط به وی دسترسی پیدا کرد - از جمله نام، آدرس، تاریخ تولد، و شماره تامین اجتماعی وی - و وانمود کرد که او هم جف نمی است. احتمال دارد این "دزدی هویت" در شرکتی که وی قبلا در آن کار می کرده اتفاق افتاده باشد - بخش حسابداری این شرکت همیشه با مشکلاتی روبرو بود.

جف نمی، مدیر یک شرکت تبلیغاتی در سانفرانسیسکو، گفت، "به حریم شخصی من تجاوز شده است، و تازه هنوز هم نمی دانم از چه راههایی به حریم من تجاوز شده. واقعا ترسناک است." تا آنجایی که وی اطلاع دارد، فردی چندین کامپیوتر را با استفاده از مشخصات او خریداری کرده ولی آنها را به آدرس دیگری به غیر از آدرس او فرستاده است. فردی با استفاده از شماره کارتهای اعتباری او 10.000 دلار از حسابش برداشت کرد و چندین اعتبار برای استفاده از تلفن همراه باز گرفت. در ضمن او می داند که ماجرا به همین جا ختم نمی شود.

نمی می گوید، "واقعا احمقانه است. به نظر می رسد که این قضیه تمامی ندارد."

طبق جدیدترین آمار کمیسیون تجاری فدرال (FTC)، نمی فقط یکی از 10 میلیون آمریکایی - و میلیونها نفر دیگر در سرتاسر دنیا - است که هر ساله چنین دزدی هویتی را تجربه می کنند. و با در نظر گرفتن این که اینترنت و فن آوری های جدید دزدیدن این اطلاعات را برای دزدها آسانتر کرده اند، این رقم همچنان رو به افزایش است. آنهایی که هنوز دزدی هویت را تجربه نکرده اند نیز باید این موضوع را جدی بگیرند: اقتصاد جهانی سالانه میلیاردها دلار از دزدی هویت خسارت می بیند.

دزدی هویت به عملی گفته می شود که فردی با استفاده از اطلاعات شخصی فرد دیگری خود را بجای آن فرد جا بزند. مانند ماجرایی که برای نمی اتفاق افتاد، این اعمال معمولا شامل استفاده کلاه بردارانه از کارتهای اعتباری، حسابهای بانکی و منابع مالی دیگر است.

آسیب پذیر
جی فولی، از موسسین مرکز تدابیر دزدی هویت (Identity Theft Resource Center) در سان دیگو، اظهار می دارد دزدی هویت مثل یک ویروس غیر قابل درمان است. او می گوید، "وقتی یک نفر نام و شماره تامین اجتماعی شما را به دست آورد، چه چیزی می تواند مانع شود تا از این اطلاعات هر طور که می خواهد، البته به غیر از کشتن و تکه تکه کردن شما، استفاده نکند و هر کاری دوست دارد با این اطلاعات انجام ندهد؛ حالا شاید همین امسال، شاید هم 10 سال دیگر این کار را بکند؟"

بخشی از این مشکل ناشی از این امر است که ایالات متحده دارای یک سیستم رسمی و مرکزی تشخیص هویت نمی باشد. 240 نوع گواهینامه رانندگی معتبر در ایالات متحده وجود دارد، و 10.000 اداره مختلف می توانند گواهی تولد صادر کنند. شماره کارتهای اعتباری، که معمولا دزددیده می شوند، را می توان از روی رسیدهایی که در رستورانها داده می شود، کپی کرد. اطلاعات خصوصی شما را می توان از وب سایتهایی که از طریق آنها در اینترنت کالایی خریداری کرده اید، به دست آورد. بیمارستانها و شرکت هایی که وام می دهند می توانند سوابق شما را بفروشند - یا آنها را در سطل آشغال بریزند، یعنی جایی که یک نفر می تواند به راحتی آنها را بردارد.

جانی می، استادیار دانشگاه دیترویت- مرسی و نویسنده کتاب "راهنمای جانی می برای جلوگیری از دزدی هویت"، اظهار داشت، "اکثر آدمها چیزهایی درباره دزدی هویت می دانند، ولی فکر می کنند این اتفاق برای آنها رخ نخواهد داد." طبق گزارش کمیسیون تجاری فدرال، در سال 2003، آمریکایی ها بالغ بر 437 میلیون دلار بواسطه دزدی هویت و کلاه برداری خسارت دیده اند. در آن سال، بیش از نیم میلیون نفر شکایت کردند که کلاه بردارهای حرفه ای از کارتهای اعتباری ایشان سوء استفاده کرده اند، و یا کالاهایی را که اصلا وجود نداشته از طریق حراجهای آن-لاین به آنها فروخته اند.

ولی، در اکثر موارد، خسارتهایی که این افراد متحمل شده اند فقط مالی نبوده است. در واقع، وقتی که موضوع مربوط به کلاه برداری از طریق کارتهای اعتباری می شود، این شرکتهای اعتباری هستند، و نه مشتریان، که می بایست خسارتها را تقبل کنند. طبق مطالعه ای که توسط مرکز تدابیر دزدی هویت انجام شده، در مورد اکثر آدمها، خسارتهای وارده بیشتر از نوع وقتهای تلف شده و احساسات به جوش آمده می باشد: هر فرد تقریبا 600 ساعت وقت صرف می کند تا پس از به سرقت رفتن هویتش اوضاع را به حالت عادی بازگرداند. فولی می گوید، "آدمهایی با من تماس گرفته اند که از فرط ناراحتی در شرف خودکشی بوده اند."

اخیرا به سرقت هویت یکی از موضوعاتی است که مورد توجه رسانه ها قرار گرفته، به خصوص پس از اینکه چند شرکت بزرگ، اطلاعات شخصی مشتریانشان را اشتباها به دزدها فروختند. کلاه بردارانی که خودشان را به جای شرکت های قانونی جا زده بودند به اطلاعات شخصی بسیار مهم افراد در پایگاه داده های شرکت آلفارتا، شعبه شرکت چویس پوینت در ایالت جورجیا، دسترسی پیدا کردند. این یک شرکت صد درصد قانونی است که اطلاعات مربوط به تقریبا تمام شهروندان ایالات متحده را در پایگاه داده هایش جمع آوری و به ادارات دولتی و شرکتهای خصوصی می فروشد.

ماجرای فوق مربوط به حجم بسیار زیادی از اطلاعات شخصی مشتریان، از جمله نام، آدرس، شماره تامین اجتماعی، گزارشات اعتباری و اطلاعات حساس دیگر بود. در ماه مارس، شرکت چویس پوینت نامه ای به تقریبا 14.000 تن از مشتریانش در کالیفرنا ارسال کرد و اظهار داشت که اطلاعات شخصی آنها ممکن است در دسترس "اشخاص غیرمجاز" قرار گرفته باشد. مورد مشابهی نیز برای شرکت لکسیزنکسیز، یک شرکت گردآورنده اطلاعات دیگر، اتفاق افتاد. اخیرا نیز، شرکت تایم وارنر اعلام کرد که اطلاعات مربوط به 600.000 کارمند فعلی و سابق این شرکت توسط شرکتی که جهت ذخیره این اطلاعات استخدام شده بود، گم شده است. همه این شرکتها تلاش می کنند تا با ارائه خدمات مجانی یکساله برای نظارت بر تبادلات اعتباری این افراد در حل این مشکل به آنها کمک کنند. ولی به احتمال زیاد تمام این تلاشها تاثیری نخواهد داشت.

زندگی های تباه شده
اینجاست که فولی و همسرش، لیندا، می توانند به شما کمک کنند. اخیرا، تلفنشان دائما زنگ می زند، و آنها نگرانی و احساس درماندگی افرادی را که به آنها تلفن می کنند، کاملا درک می کنند. جی و لیندا مرکز تدابیر دزدی هویت را در سال 1997 پس از اینکه یکی از کارمندان هویت لیندا را ربود، راه اندازی کردند. این فرد، با استفاده از اطلاعات مربوط به لیندا، سه کارت اعتباری برای خودش درست کرد و قراردادی با یکی از شرکتهای ارائه کننده خدمات تلفن همراه امضا کرد.

فولی می گوید، "سه یا چهار هفته اول لیندا فقط می خواست در اتاقش بماند و از آنجا بیرون نیاید تا مجبور نباشد با دنیا روبرو شود. بدون شک، این یک خیانت تمام عیار بود."

دفتر آنها در یکی از اتاقهای اضافی منزلشان مستقر است، و کارشان ارائه مشاوره مجانی به این افراد است. مخارج زندگی این دو نفر از طریق کمکهای بنیادهای مختلف و کمک های بلاعوض دیگر تامین می شود. ماموریت آنها کمک به دیگران برای گذر از این معضل است. فولی اظهار داشت، "خانمی به من گفت که قرار بود پدرش، که فقط با حقوق بازنشستگی اش زندگی می کرد، از خانه سالمندان اخراج شود فقط به این علت که فردی هویت وی را به سرقت برده و سابقه اعتباری او را برای همیشه خراب کرده بود. درست قبل از اینکه وی را از خانه سالمندان اخراج کنند، به زندگی اش خاتمه داد. همانجا تصمیم گرفتیم که دیگر نمی خواهیم شاهد چنین ماجراهایی باشیم."

اکنون، خانم و آقای فولی و تقریبا 90 داوطلب دیگر در سرتاسر کشور به افرادی که قربانی دزدی هویت شده اند در طی کردن مراحل اداری و مذاکره با شرکتهای اعتباری، بانکها، نیروی انتظامی و شرکتهای وصول بدهی کمک می کنند.

خانم و آقای فولی پس از وقوع حادثه به کمک این افراد می آیند. ولی جانی می و افراد دیگری مانند وی بیشتر وقتشان را صرف برگزاری سمینارهای مختلف جهت طرح این مشکل می نمایند. وی می گوید، "برخی آدمها به من گفته اند، ’اشکالی ندارد اگر دزدان، هویت یا اعتبار من را به سرقت ببرند، چون به هرحال اعتبار من خراب است‘. ولی من به آنها می گویم، فرض کنید در حال رانندگی هستید و پلیس بدون هیچ دلیلی جلویتان را می گیرد و به خاطر اینکه جرائم رانندگی تان را پرداخت نکرده اید، بازداشتتان می کند. ولی شما راجع به این قضیه اصلا اطلاعی نداشتید."

این قضیه در ماه ژانویه برای فردی در شهر اسپرینگ فیلد در ایالت ایلینوی اتفاق افتاد. یک پلیس راهنمایی و رانندگی زن 79 ساله ای را متوقف می کند، سابقه وی را از طریق پایگاه داده های جرائم ایالتی کنترل می کند، و وی را به خاطر نوشتن چکهای برگشت خورده بازداشت می کند. البته، روشن می شود که این چکها توسط یک دزد هویت نوشته شده بودند. به هر حال، با وجود اینکه دزدی هویت در سال 1996 رخ داده بود و وی این مورد را به مقامات نیروی انتظامی گزارش داده بود، این زن بیگناه به اداره پلیس برده و بازداشت شد.

می می گوید، "مشکل این است که تا زمانی که ثابت نکنید آن فرد شما نیستید، شما را بازداشت خواهند کرد. مسئله دزدی هویت خیلی گسترده تر از دزدیدن شماره کارتهای اعتباری است."

اينترنت: خوب يا بد؟
همه عاشق اينترنت هستند. اما، چون همه از آن استفاده می كنند حتما افراد كلاهبردار را هم به سوی خود جلب می كند. طبق آمار FTC، كلاه برداری اينترنتی فقط از سال 2002 تا 2003، 51 درصد افزايش داشته - كه مشتريان به طور متوسط در هر مورد 1.686 دلار خسارت دیده اند.

ويليام هاسلينگر، استاد تجسس جرائم اقتصادی در هيلبرت كالج هامبورگ، در ايالت نيويورك، می گويد، "سابقه دزدی هويت خیلی بيشتر از آن چیزیست كه مردم فكر می كنند. ولی، به خاطر وجود اينترنت این قضیه اکنون شديدتر شده است. ناشناس ماندن در اینترنت، كلاه برداری را آسان تر می كند. افرادی كه محال بود در شرايط ديگری دست به اين كار بزنند، اکنون اين كار را انجام می دهند. این یک راه آسان و بی زحمت برای پول درآوردن است، و خطر دستگير شدن هم بسیار كم است."

نفوذ كردن در اطلاعات شخصی افراد ديگر و به دست آوردن شماره كارت های اعتباری به دليل نرم افزارهای امنيتی مدام سخت تر می شود. اين امر باعث شده تا بسياری از روشی بسيار پيچيده تر به نام "فيشينگ" استفاده كنند، كه كپی كردن يك تارنما از منبعی مطمئن مانند يك بانك است. سپس، اين كلاه برداران حرفه ای لينك این وب سايت جعلی را برای افراد ای-ميل می كنند و اطلاعات خصوصی ايشان را جويا می شوند. معمولا مصرف كنندگان شماره كارت اعتباری، شماره حساب بانك يا تامین اجتماعی خود را می دهند - يا فقط نام كاربری و شماره رمز - كه همان اطلاعاتی است كه دزدها به آن نياز دارند. از هر 100 مورد فيشينگ 5 مورد فردی را به دام می اندازد.

پس از دزديدن اين اطلاعات شخصی، از آنها برای نفوذ به حساب های بانكی يا حسابهای اعتباری يا خريد اقلام گران مانند وسايل الكترونيكی استفاده می شود. طبق برآورد FTC، با هر هويت مورد سوء استفاده قرار گرفته شده بيش از 10.000 دلار پول، كالا يا خدمات نصيب دزد می شود. در ماه مارس، شركت های بزرگ مانند مايكروسافت، eBay و ويزا در شبكه گزارش فيش (Phish Report Network) به هم پيوستند. اين شبكه شركت هايی که قربانی فیشینگ شده اند را قادر می سازد تا به طور مطمئنی وب سايت های جعلی را به يك پايگاه داده های مركزی گزارش دهند. شركت های ديگر با ملحق شدن به اين شبكه می توانند به پايگاه داده ها دسترسی داشته باشند و يا اخطارهايی در مورد سايت های فيشينگ شناخته شده دريافت كنند.

ديويد زام والت، مدير عامل شركت پرایوسی مستقر در دالاس، می گويد، "اگر من و شما يكديگر را در خيابان ملاقات کنیم، خودمان تصميم می گیریم چه اطلاعاتی را مایلیم در مورد خودمان فاش كنيم. اما در دنيای مجازی اينترنتي، قواعد متفاوت هستند. وقتی كه شما در اين دنيا به جستجو می پردازيد، امكان ايجاد اعتماد يا شهود را نداريد."

يكی ديگر از روشهای مربوط به اينترنت، جمع آوری مخفيانه اطلاعات افراد، در هنگام استفاده آنها از كامپيوتر است. هاسلينگر تعريف می كند كه چگونه سالها پيش "كی لاگرها" ضربه كليدهای او را رديابی كرده و رمز AOL او را دزديدند.

هاسلينگر می گويد، "يك روز كه به خانه آمدم، ای-ميلی داشتم كه می گفت عضويت مرا به خاطر استفاده از تارنما های غيرقانونی لغو كرده اند. فورا به آنجا تلفن كردم ولی AOL تلفن را قطع كرد. در آن وقت بود كه فهميدم كسی رمز داخل شدن به سيستم و شماره رمز مرا به دست آورده و به چت ها و تارنماهای غيرقانونی رفته است." شش ماه بعد او نامه ای از AOL دريافت كرد كه از او عذرخواهی كرده بودند.

قانون و فن آوری آينده
يك سال پيش، دولت فدرال ايالات متحده قانونی را به تصويب رساند كه به موجب آن مجازاتهای فعلی تشديد شد، و سرقتهای مشدد هويت را در رده جرائم كيفری با مجازاتهای اجباری قرار داد.

امسال، لايحه جديدی برای امكان دسترسی مجانی افراد به سوابق اعتباری شان در كنگره مطرح خواهد شد. به عنوان بخشی از قانون شرح مبادلات اعتباری منصفانه و دقيق، شهروندان می توانند به تارنمای Annualcreditreport.com مراجعه كرده و هر 12 ماه يكبار درخواست گزارشی كامل، بدون پرداخت هيچگونه هزينه ای، از اين تارنما بنمايند. (بسته به يك برنامه از پيش تعيين شده، گزارشها در زمانهای مختلف برای مناطق مختلف ارائه خواهد شد.)

شركتهای اعتباری نيز اقداماتی جهت مبارزه با دزدی هويت انجام داده اند. برای مثال، با استفاده از فن آوری پيشرفته كامپيوتری، اين شركتها می توانند كلاه برداری ها را با تشخيص الگوی خرج كردن نامتعارف شناسايی كنند. به نويسنده اين گزارش از طرف شركت ويزا يك روز پس از اينكه از كارت اعتباری اش در آلمان استفاده شده بود، تلفن شد. وقتی به وی تلفن زده شد، او در شهر سياتل در ايالت واشنگتن بود. شركت ويزا مسئوليت پرداخت 3.000 دلاری را كه به شماره كارتش هزينه شده بود به عهده وی نگذاشت، و كارت اعتباری وی را بلافاصله باطل كرد.

با اينحال، طرح های بيشماری كه می توانستند به افرادی كه قربانی دزدی هويت شده اند كمك كنند، توسط كنگره و پارلمان های ايالتی رد شده اند. فولی می گويد، "واقعا نااميد كننده است. گناهكار فرض می شويد، مگر اينكه ثابت كنيد بيگناه هستيد."

بيومتريك يكی ديگر از فن آوری هايی است كه در امر جلوگيری از كلاه برداری توسط دزدی هويت تغييرات اساسی به وجود آورده، به خصوص در رابطه با گواهينامه رانندگی. اداره های راهنمايی و رانندگی ايالت های كلورادو و كانزاس از اطلاعات مربوط به شناسايی چهره استفاده می كنند. با كنترل المثنی ها و نامهای مستعار، اين سيستم در تشخيص اينكه فردی از نام جعلی استفاده كرده به آنها كمك می كند.

روش ديگری كه در فن آوری بيومتريك از آن استفاده می شود "پرداخت از طريق لمس" است. اين روش به مشتری اجازه می دهد تا با استفاده از دستگاه اسكن انگشت به حساب بانكی اش دسترسی پيدا كند. طرفداران اين روش می گويند كه اين سيستم ايمن تر از استفاده از يك كارت اعتباری يا كارت بدهی است. در حال حاضر اين سيستم در 85 فروشگاه در ايالتهای جنوب شرقی مراحل آزمايشی را طی می كند.

فن آوری هايی نيز در رابطه با كنترل امضای شخص ايجاد شده اند. يك امضا دارای اثرات بيومتريكی نيز می باشد: با اينكه يك فرد امضای شما را كپی كند، ولی نمی تواند مكث های دستتان يا فشاری را كه به قلم وارد می كنيد را كپی كند. ممكن است بتوان به راحتی يك امضا را جعل كرد، ولی با راه حلی كه توسط شركت سی والت، شركتی در شهر سن خوزه ايالت كاليفرنيا، ارائه شده، اين فن آوری می تواند تضمين كند - در زمان واقعی - شخصی كه رسيد پرداخت را امضا كرده، خود شما هستيد و نه يك جعل كننده امضا.

ولی با وجود تمام قوانين و فن آوری هايی كه در دنيا وضع و ايجاد شده اند، هيچكس كاملا مصون نيست. هاسلينگر اظهار می دارد، "فن آوری مدام در حال تغيير است. و آدمهای بد هميشه يك گام جلوتر از آدمهای خوب هستند. اگر فن آوری جديد فرصتی برای يافتن راهی جهت دور زدن سيستم های امنيتی به آنها بدهد، آنها قطعا اين راه را پيدا خواهند كرد. اين موضوع هميشه مربوط به عكس العمل نشان دادن در مقابل اعمال انجام شده اين افراد است."

در حاشيه:

چگونه از هويت خود محافظت كنيم

تطميع نشويد: اگر شك داريد كه يك تارنمای واقعی است، به وسيله تلفن يا تارنمای شركت اطمينان حاصل كنيد كه آن ای-ميل مجاز و قانونی است.

يك كاغذ خرد كن بخريد: اين كار يكی از آسان ترين كارها برای محافظت در برابر افرادی است كه از طريق اسناد و كاغذهای دور ريخته شده به جمع آوری اطلاعات می پردازند.

اسرار خود را حفظ كنيد: وقتی كه يك شركت از شما در مورد اسم فاميل مادرتان می پرسد، چيزی كه واقعا می خواهند به دست آورند كلمه رمزی است كه فقط شما می دانيد. از آنجايی كه نام فاميل مادرتان را راحت می توان پيدا كرد، كلمه رمز ديگری انتخاب كنيد.

با رئيستان صحبت كنيد: يكی از بزرگ ترين منابع اطلاعات شخصی، شركت هايی هستند كه مدارك مهم را نابود نمی كنند. از رئيس يا مسئول منابع انسانی شركت خود بپرسيد كه چگونه از اطلاعات مربوط به شما محافظت می كنند.

كامپيوترتان را ایمن نگاه دارید: نرم افزار ضد ويروس بخريد و آن را مدام با دان لود کردن آخرين آنتی ويروسها به روز كنيد. همچنين درباره خرید نرم افزار فايروال نیز فکر کنید.

ميزان اطلاعاتی را كه در كيف خود حمل می كنيد به حداقل برسانيد: دزدان هويت معمولا خواهان اطلاعاتی هستند كه شما هر روز با خود به اين طرف و آن طرف می بريد.

هر ماه صورت حساب های خود را به دقت بررسی كنيد: اين آسان ترين راه است تا بدانيد آيا كسی از حساب شما پول خرج می كند.

در حاشيه:

نكته: به دليل دزدی هويت، جمع آوری اسناد و مدارك به طور دقیق تر و جدی تر لازم است
من دزدی هويت را همه گير شده می دانم. و به خاطر آنچه كه در اينترنت در حال وقوع است وضع بدتر هم خواهد شد: اينترنت زندگی ما را از بسياری جهات بسيار مطلوب تر کرده و در حاليكه سرعت اين تكنولوژی رو به افزايش می باشد، امنيت لازم برای ايمن نگه داشتن آن بیشتر نشده.

فكر می كنم كه دخالت دولت هميشه امری مهم است، زيرا كه دولت بار تعهد را به دوش شركت های بزرگ می گذارد و به اين ترتيب این شركت ها بايد تصميم بگيرند كه چه سيستمی را برای ايمن نگه داشتن مشتريانشان به كار خواهند گرفت. اگر يك شركت بزرگ از سیستمی برای فروش کالا در اینترنت استفاده می کند، پس وظيفه آن شركت است كه از ايمن بودن ماجرا اطمينان حاصل نماید. ... با اینکه این شركت ها اقدامات موثری در ايمن كردن معاملات آن-لاين و استفاده از وب سايت های ايمن انجام داده اند، ولی نفوذ و تکثیر کلاه بردارهای حرفه ای و ارسال ای-میل های فیشینگ، اسپم و سپس نرم افزارهای اسپای ور خطرات مستقيمی هستند كه شركت ها برای مقابله با آن آماده نبوده اند.

دو چیزی که برای تشخيص هويت افراد به آن متکی می شویم، کارت شناسایی و امضا است. آيا فكر می كنيد شركت هايی مانند وال- مارت و كوهلز صندوق دار های خود را برای تشخيص درستی امضا آموزش می دهند؟ آيا فكر می كنيد كه اين افراد برای تشخيص يك امضای جعلی آموزش ديده اند؟ خير. اگر وقتی می خواهیم پول بپردازيم، از اثر انگشتمان اسكن می گرفتند يا برای تشخيص هويت بايد صورتمان را در يك اسكنر می گذاشتيم، آن وقت امنيت بيشتری داشتيم. چيزهايی مانند بايومتريك ها و انگشت نگاری مربوط به آينده هستند. اين كارت های كوچك كه روی آن ها اسم و عكس وجود دارد - در چين دهكده های كوچكی وجود دارد كه با تكه های كاغذ چنين كارت هايي، البته بدون عكس، درست می كنند - ديگر اين راه ها برای تشخيص هويت افراد قابل اعتماد نيستند.

در زمان های قدیم، وقتی كه به يك بانك می رفتيد كارمند بانك را می شناختيد. وقتی كه پول به حساب می ريختيد، چك نقد می كرديد، يا پول از حساب برمی داشتيد، كارمند پشت باجه را می شناختيد. اكنون ديگر وضع به اين منوال نيست.

رابرت سيسيليانو رئيس و مديرعامل IDTheftSecurity.com است و 18 سال سابقه كار در زمينه امنيت دارد به علاوه اينكه وی یکی از يك سخنگوهای محافظت امنيت شخصی است.

نكته مقابل: مصرف كنندگان خود مسئول متوقف كردن دزدی هويت هستند
فكر می كنم مهم ترين چيزی كه امروزه به مشكل دزدی هويت كمك می كند، آگاهی مصرف كنندگان است. ما می توانيم هر چيزی را كه بخواهيم تحت كنترل درآوريم - مشكل اينجاست كه می توانيم قوانین و مقررات متعددی به اجرا بگذاریم (در آمریکا)، اما اگر سايت های فیشینگ از جايی در خارج از كشور ارسال شوند، نمی توانيم اينترنت را كنترل كنيم. هر ماهه صدها تارنما از اين قبيل بسته می شوند، اما در ازای هر كدام از اين تارنماها كه بسته می شوند، 50 تا 100 تارنمای جديد هر روزه گشايش می يابند.

بسياری از بانك ها و ادارات پليس در حال اطلاع رسانی به مردم هستند و همينطور كه امروز سطح آگاهی در مورد دزدی هويت افزايش می يابد، احتمالا فردا می توانیم دزدی هويت را به میزان 50 درصد كاهش دهیم. مهم تر از همه اينكه هيچ وقت نباید شماره رمز خود يا اطلاعات مالی تان را در اختیار فرد دیگری قرار دهید، مگر اينكه مطمئن باشيد. بهترين ابزاری كه در اختيار داريم، آگاهی مردم است. اگر مصرف كنندگان از امور آگاه باشند و به آنها اطلاع رسانی شود - و مدام اين كار صورت گيرد - و اگر هر موسسه بانكی، سرمايه گذاری کند و با استفاده از تلويزيون، راديو، مجلات، و روزنامه مصرف كنندگان را به طور مداوم از امور آگاه سازند، می توانيم این خطر را به ميزان قابل ملاحظه ای كاهش دهيم.

كلاه برداری های زيادی انجام می شود. موضوع مهم اين است كه ... مردم قبل از دادن هر گونه اطلاعات مالی بايد كاملا مطمئن شوند. هيچ وقت چنين اطلاعاتی را تلفنی به كسی ندهيد، به خصوص به افرادی كه آنها را نمی شناسيد. همچنين مراقب شماره رمز خود باشيد، شماره رمزها كليد هستند... درست مانند اينكه قبل از رد شدن از خيابان دو بار نگاه می كنيد، مصرف كنندگان بايد قبل از نوشتن هر گونه اطلاعات مالی دو بار فكر كنند. از خودتان بپرسید، "آيا این افراد واقعا به چنين اطلاعاتی نياز دارند؟"

وقتی پای دزدی هويت در ميان است بايد از خودتان محافظت كنيد.

هاری جی. هاوك جونيور مشاور تجسسی نيروی انتظامی و متخصص در تجسس های مربوط به دزدی هويت است.



English Version



       اين تارنما توسط دفتر برنامه های اطلاعات بين المللی وابسته به وزارت امور خارجه ايالات متحده منتشر می شود.
       پيوند با ساير تارنماها نبايد به منزله تاييد نظرات ذکر شده در آنها تعبير گردد.