انجی لطيف(1)

مه 2005

مايكل ريگلمن(2) پس از يك روز كار سخت در سازمان ملل متحد نيويورك با عجله از در خارج می شود تا مانند اكثر غروب های ديگر با گروهی از افراد كاملا غريبه ملاقات نمايد. او می گويد: "من امشب با پنج نفر غريبه به استخر خواهم رفت." ريگلمن همچنين از شركت در بازی های صفحه دار، پرتاب فريزبی و تدريس عربی همراه با گروه هايی از افراد كه تا كنون نديده است لذت می برد.

در حقيقت نزديك به تمام زندگی اجتماعی او حول يك تارنمای مد روز به نام Meetup.com می گردد كه افراد با علايق مشترك را از طريق گردهمايی اينترنتی در كنار يكديگر قرار می دهد. اين تارنما از اتصال اينترنتی يك گام پيش تر رفته است و در شهرهای بيش از 50 كشور دنيا ملاقات های مستقيم ترتيب می دهد. ريگلمن می گويد: "اين تارنما واقعا راه خوبی برای ملاقات افراد است."

ريگلمن از جهت داشتن علايقی كه دايره معمول دوستانش در آنها شريك نيستند يك نمونه واقعی از كاربران اين تارنما محسوب می شود. اشتياق شخصی ريگلمن فرهنگ عرب است كه پس از كار برای سپاه صلح در مراكش به وجود آمد. او می گويد: "من مردم آنجا را بسيار صميمی و پذيرا ديدم."

زمانی كه او به نيويورك بازگشت در پی يافتن ساير عرب زبان ها برآمد تا بتواند فراگيری اين زبان را ادامه دهد. در اين زمان بود كه تارنمای نامبرده را كشف كرد و در چندين گروه آن عضو شد و حتی سرپرستی يكی از آنها را با نام گروه زبان و فرهنگ عربی شهر نيويورك(3) بر عهده گرفت. اين گروه مانند ساير گروه های تارنما افراد با علايق مشترك را در ارتباط با يكديگر قرار می دهد و اين امكان را برای آنها فراهم می سازد تا به طور منظم برنامه های ملاقات شخصی ترتيب دهند.

اجتماع محلی
تارنمايی به قصد دور كردن مردم از رايانه ها و گام نهادن در دنيای بيرون طنزی آشكار به نظر می رسد. اين تارنما توسط يك نفر ديگر از اهالی نيويورك به نام اسكات هيفرمن(4) راه اندازی شد كه باور داشت اينترنت در ايجاد ارتباط بين افراد بسيار خوب عمل می كند اما مشوق آنها برای خروج از منزل و ملاقات مستقيم افراد ديگر نيست.

اين مساله به ويژه پس از 11 سپتامبر پس از ديدن بعضی از اهالی نيويورك كه می خواستند در يك اجتماع عضو شوند اما حتی نام همسايه شان را نيز نمی دانستند برای او به مساله ای تبديل شد. هيفرمن می گويد: "پس از 11 سپتامبر مفهوم آنی اجتماع محلی ملموس شد. اين حس دوام چندانی نيافت، اما مردم اطراف خود را بيش از غريبه همسايه قلمداد می كرديد."

هيفرمن از آپارتمانی واقع در منهتن در كنار دوستان و ديگر موسسان تارنما به نام مت ميكر(5) و پيتر كمالی(6) (و بعدها چند نفر ديگر) به آرامی نظرش را تحقق بخشيد. آنها بالاخره در ژوئن 2002 كار خود را آغاز كردند. آليسون ليونارد(7)، مدير روابط عمومی تارنما می گويد: "هدف ما كمك به مردم جهت ترتيب دادن ملاقات هايی واقعی در كافه ها و اماكن ديگر است. شركت ديگری وجود ندارد كه كار ما را انجام دهد. بزرگترين مزيت ميت آپ اجتماع است؛ برای مردم اين امكان را فراهم می سازد تا چيزی ياد بگيرند، كاری انجام دهند، مساله ای را به مشاركت بگذارند يا تغييری به وجود آورند."

هر كجا كه علايقتان باشد
در حال حاضر حدود دو ميليون نفر به عضويت يك يا چند گروه ميت آپ درآمده اند و در اين تارنما بيش از 185.000 گروه وجود دارد. گروه ها حوزه های گوناگونی از سياست و فرهنگ گرفته تا زبان و ورزش را پوشش می دهند. اعضا از رده های سنی، موقعيت، وضعيت تاهل و جنسيت های گوناگون برخوردار هستند؛ علاقمندان به سگ، رقصندگان رقص عربی، گياه خواران صرف(8)، مادران خانه دار و متعصبان الويس از جمله گروه های اين تارنما هستند. ناشناخته بودن موضوعات اهميتی ندارد، اگر كسی به موضوعی علاقه داشته باشد ميت آپ برای او گروهی را تشكيل می دهد.

فريد علی(9) در چند گروه عضويت دارد. اين فرد فلسطينی كلمبيايی ساكن نيويورك به فراگيری عربی علاقمند است. به همين دليل در گروه زبان و فرهنگ عربی شهر نيويورك ريگلمن عضو شد. او می گويد: "من برای صرف غذاهايی كه هيچگاه امتحان نكرده بودم به رستوران هايی دعوت شدم كه هيچگاه در آنها غذا نخورده بودم و در محله هايی قرار داشتند كه هرگز پا در آنها نگذاشته بودم و با افرادی ملاقات كردم كه در غير از اين صورت هيچگاه نمی ديدمشان. علاوه بر آن من يك بازرگان جوان هستم و از گروه های ميت آپ برای كار استفاده می كنم. هميشه ممكن است با كسی ملاقات نمايم كه بتواند مرا در حرفه ام كمك كند يا در آينده مشتری من شود."

با وجود مزايای ايجاد شبكه های حرفه ای اينترنتی، وسوسه انگيزترين جنبه ميت آپ احتمال يافتن و ملاقات واقعی با افرادی است كه دارای علايق مشترك هستند. بيشتر گروه های اينترنتی همواره در شبكه "چت" می كنند، اما هيچگاه ملاقات های مستقيمی ترتيب نمی دهند.

مساله متداول موجود در برخی از گروه هايی كه افراد با شباهت های ذهنی را گرد هم می آورد كمبود تنوع اعضا است. گروه های سياسی، مذهبی و فرهنگی به طور كلی افراد را با باورها و تفكرات مشابه در كنار هم جمع می كنند. بر خلاف آن گروه هايی كه به موسيقی، فيلم و غذا می پردازند بيشتر افرادی را با سابقه ها و شخصيت های متفاوت در كنار يكديگر قرار می دهند. اين عضويت به تنهايی باعث افزايش دامنه ديد و غنی سازی رشد شخصی می شود.

دی كنت پينگل(10)، متخصص اجتماعات اينترنتی كه نوشته هايش طرفداران مخلصی دارد می گويد: "فكر می كنم در بعضی از گروه ها تمايل به "تفكر يكسان" بيش از حد بالا است. من گروه هايی را با عناوين "عاشق آقای بوش هستم" يا "از بوش متنفرم" ديده ام. برای من چنين چيزی ديدگاهی بيش از حد متجانس به شمار می رود و مكانی است برای اين كه برويد و بسته به سليقه تان با صدای بلند موعظه كنيد. در مقابل آن علايق مشترك و گسترده تری مانند سفر وجود دارند كه بسياری از ديدگاه ها، خلق و خوها و تمايلات را در كنار يكديگر قرار می دهند."

ميت آپ، هم برای افرادی كه ترجيح می دهند دامنه ديدشان را به وسيله گروه های متنوع افزايش دهند و هم برای آنانی كه مايلند به ارتباطشان با افراد مشابه بپردازند ماموريت خود را درست انجام داده است. ليونارد می گويد: "ما به جای آن كه اينترنت را جايگزين اجتماعات سازيم، قدرت آن را برای گردهم آوردن مردم برای تشكيل اجتماعات حضوری مهار كرده ايم."

اسكات هيفرمن در تاييد اين حرف می گويد: "ما از اينترنت استفاده می كنيم تا افراد را از اينترنت جدا كنيم."



















1. Angie Latif
2. Michael Riegelman
3. New York City Arabic Language and Culture
4. Scott Heiferman
5. Matt Meeker
6. Peter Kamali
7. Allyson Leonard
8. Vegans
9. Farid Ali
10. D. Kent Pingel