از جان ويلنر (3)
دسامبر 2004

پسرها و دخترهای سنين مختلف در انتظار قهرمان خود در بيرون از استاديوم صف کشيده اند. برخی عکس او را در دست دارند. برخی هم پيراهن او را پوشيده اند. پنج دقيقه می گذرد. ده دقيقه. نگران می شوند. او کجاست؟ آيا امضا خواهد داد؟ شايد پيراهن مرا امضا کند.

و بعد، يک چيزی می آيد. جوانان هورا می کشند. چهره ای که به تدريج در مقابل ديده ها ظاهر می شود يکی از مشهورترين ورزشکاران در ورزش آمريکا است: مايکل جانسون (4)، برنده پنج مدال طلای المپيک و صاحب رکورد جهانی در 200 و 400 متر.

جمعيت يکباره ساکت می شود، چون برای ديدن جانسون به اينجا نيامده اند. او از مقابل جمعيت عبور کرده و در انتهای نرده ها منتظر می ماند – مانند بقيه.

پنج دقيقه ديگر می گذرد تا او ظاهر شود: فِردی ادو، اين قهرمان نوجوان فوتبال. جوانان از او امضا می خواهند و داد می زنند "فردی! فردی!" با اينکه در شهر سن خوزه کليفرنيا، 4.500 کيلومتر دورتر از شهر ادو در اطراف واشنگتن دی سی هستيم، اما با او مانند يک چهره مشهور محلی برخورد می شود. نه، مثل يک ستاره سينما.

اما ادو برای امضا دادن توقف نمی کند؛ او کارهای مهمتری دارد. او با گام های اردکی وارد چادر رسانه ها شده تا در خصوص بازی امشب بين دی سی يونايتد (5) او، و سن خوزه ارت کويکز (6) که با نتيجه مساوی1-1 پايان يافت صحبت کند. ادو گل نزد. او حتی کمک هم نکرد. او فقط بازی را آغاز کرد. اما در هر کجايی که نام ادوی 15 ساله مطرح باشد، هر خبری مهم است.

آلکسی لالاس (7)، مدير عامل تيم سن خوزه که خود يکی از ستارگان سابق تيم ملی ايالات متحده است می گويد، "تمامی رشته های ورزشی ستاره دارند، بخصوص ستاره های جوان. اشخاصی که فوتبال را می شناسند نحوه به وجود آمدن يک ستاره را درک می کنند. مسئله به اين شکل است، به ويژه در آمريکا: ما می توانيم نمايش اجرا کنيم، و فردی نمايش ما است."

ورزش آمريکا در سال های اخير تعدادی ابر ستاره نوجوان به خود ديده که مشهورترين آنها اعجوبه بسکتبال، لبران جيمز (8) است. اما تاثير بالقوه ادو از تاثير جيمز بيشتر است چون ادو اولين ستاره فوتبال کشور محسوب می شود. از لحظه ای که دوران حرفه ای خود را در پائيز گذشته آغاز کرد، ادو به با ارزش ترين بازيکن ليگ اصلی فوتبال (9) تبديل شد. او به تنهايی صاحب بزرگترين قرارداد در تاريخ ليگ بوده (سالانه 500.000 دلار)، بيشترين هواداران را جلب می کند، بيشترين مصاحبه ها را انجام می دهد، و حضورهای عمومی بيشتری دارد. وظيفه او هم بازی و هم ترويج است.

ادو در جمع ده ها خبرنگار در سن خوزه گفت، "همه اينها بخشی از حرفه ای بودن است. همه بايد نقشی ايفا کنند. مسئله ای نيست که بايد در هر شهر جديد اين کارها را تکرار کنم – چون به ليگ کمک می کند."

رسانه ها همه ادو را می خواهند. او در برنامه محبوب شبکه ام تی وی، "درخواست کاملا زنده" (10)، در کنار بريتنی اسپيرز (11) ظاهر شد. برنامه "60 دقيقه" که معروفترين برنامه خبری تاريخ تلويزيون آمريکا است از او برنامه ای تهيه کرد. او با پله افسانه ای – که ادو را با موتسارت مقايسه کرده – در يکی از آگهی های نوشابه سيرا ميست (12) شرکت داشت و با نايکی (13) هم قرارداد شناسانگری ای به ارزش يک ميليون دلار امضا کرده. يک مدير بازاريابی پيش بينی کرد که مانند مايکل جردن (14) و تايگر وودز (15)، ادو نيز تبديل يک نام جهانی خواهد شد.

آنچه که می تواند ادو را تبديل به يک ستاره کند هم توانايی او است و هم شخصيت او. او لبخند خوشايند و متانت بی نظيری برای سن خودش دارد. او در مقابل تماشاچيان و دوربين ها راحت است و همواره به حفظ و ترويج چهره خود توجه دارد. بعد بستن قرارداد با نايکی، اين شرکت او را وارد يک برنامه آموزشی رسانه ای کرد. نود دقيقه بعد از آغاز اولين جلسه، برنامه لغو شد: ادو آنقدر روان بود که به آموزش نياز نداشت.

ليگ حرفه ای نمی توانست آرزوی داشتن سمبل بهتری را بکند.

به وجود آمدن يک ابر ستاره

فردوآ کورانتنگ ادو (16) در شهر تما (17) واقع در سواحل آتلانتيک کشور غنا به دنيا آمد. او فوتبال را با بازی کردن پابرهنه در خيابان های خاکی آموخت. چون اين خيابان ها برای بازی های 11 به 11 نفره بيش از اندازه باريک بودند، ادو و برادر کوچکتر او، فرو (18)، معمولا با بچه های بزرگتر شش به شش بازی می کردند. خانواده ادو در يک آپارتمان همکف زندگی می کرد و فردی جوان مهارت خاصی برای شوت کردن توپ به داخل پنجره آپارتمان طبقه بالا که متعلق به يک پليس بود داشت. اين پنجره هميشه در معرض خطر بود.

اگرچه دولت انتخابی کشور غنا يکی از باثبات ترين دولت های آفريقای غربی است، اما مادر ادو، اميليا (19) به فکر افتاد که پسرهای او در ايالات متحده آينده بهتری خواهند داشت. او در لاتاری مهاجرت به آمريکا که از سوی وزارت امور خارجه برگزار می شود وارد و برنده شد و در سال 1997، خانواده ادو به اطراف شهر واشنگتن مهاجرت کرد.

مدت کوتاهی بعد از ورود به آمريکا، پدر ادو، ماکسوِل (20) خانواده را ترک کرد. امليا مجبور شد تا برای نگه داری از پسران خود دو شغل اختيار کند. او صبح ها در مک دونالدز (21) به عنوان صندوق دار تمام وقت کار می کرد. سپس به خانه می آمد تا شام را آماده و سپس در محل کار دوم خود، که در آنجا به آزمايش بردهای کامپيوتری اشتغال داشت، حاضر می شد. اميليا ساعت دو صبح به منزل می رسيد تا کمی خوابيده تا چرخه روزانه خود را مجددا آغاز کند.

اما زحمات اميليا در همانجا که مربی محلی فوتبال، آرنولد تارزی (22) ادو را در حين عمل ديد به بار نشست. تارزی فورا متوجه شد که يک ستاره آتی در نزد خود دارد. او خانواده ادو را وارد زندگی خود کرد و مطمئن شد که فردی آموزش های لازم را دريافت می کند.

اولين تجربه ادو در صحنه جهانی يک موفقيت عظيم بود. او که فقط 10 سال سن داشت در مسابقاتی در کشور ايتايا در مقابل نوجوانان به خوبی بازی کرد. اين عملکرد موجب شد تا باشگاه نام آور اينتر ميلان (23) به او پيشنهاد يک قرارداد 750.000 دلاری بکند، اما اميليا قبول نکرد. فردی برای حرفه ای شدن و ترک آمريکا بيش از حد جوان بود.

در عوض، او در آکادمی آی ام جی (24) در برادنتون (25) فلوريدا به برنامه آموزشی مقيم فوتبال ايالات متحده پيوست. ادو با ديگر جوانان استثنايی در يک ويلای مبله زندگی می کرد. آنها غذای خود را در سالن غذاخوری صرف کرده و بعضی وقت ها هم به مرکز خريد می رفتند، اما فوتبال و مدرسه تمام وقت اين نوجوانان را به خود اختصاص می داد. ادو هم درس های معمولی مانند تاريخ و رياضيات می خواند و هم در مورد املاک و مديريت مالی می آموخت. يادگيری سريع او باعث شد تا ديپلم دبيرستان خود را در عوض چهار سال معمول، در دو سال بگيرد.

ادو لبخند زنان گفت، "اگر فرصتی برای اتمام سريعتر دبيرستان پيدا شد، بايد از آن استفاده کرد. حالا ديگر می توانم کمی استراحت کنم."

پيشرفت اصلی ادو در تابستان 2003 و با فتح جام جهانی زير 17 سال (26) فنلاند رخ داد. او در اولين بازی در مقابل کره جنوبی سه گل زد و چند روز بعد گل برنده را در مقابل سيرا لئون به ثمر رساند. او در سن 14 سالگی تبديل به يک ستاره بين المللی شده بود. باشگاه های منچستر يونايتد (27) و چلسی (28) قراردادهای بزرگی به او پيشنهاد کردند ولی اميليا برای باری ديگر اجازه نداد تا ادو در خارج از کشور بازی کند. او قرار بود زندگی خود را از ليگ حرفه ای فوتبال آمريکا تامين کند.

ادو يک شهروند آمريکا شد و در نوامبر گذشته به تيم ملی زير 20 سال پيوست. با کمک او، ايالات متحده در مقام پنجم جام جهانی جوانان فيفا (29) که در امارات متحده عربی برگزار شد قرار گرفت. ادو می گويد، "اين تجربه باعث شد تا شاهد سطح جديدی از فوتبال باشم." عملکرد او بحث هايی در خصوص نمايندگی ايالات متحده توسط ادو در جام جهانی 2006 آلمان به وجود آورد. او در 2006 هفده ساله خواهد بود – همان سن پله وقتی برزيل را در 1958 به سوی قهرمانی جهان هدايت کرد.

ادو می گويد، "اين هدف من است. می خواهم کاری کنم تا مربيان نتوانند مرا نخواهند. در حال يادگيری هستم و با گذشت زمان بهتر و بهتر خواهم شد."

پس از بازگشت از امارات متحده عربی، دی سی يونايتد ادو را به عنوان نفر اول اعزام بزرگ ام ال اس (30) انتخاب کرد. (يک معامله از پيش انجام شده تا ادو را نزد خانواده نگه دارد.) در ليگی که بسياری از اعضای قديمی آن سالانه چيزی در حدود 50.000 دلار کسب می کنند، ادو در طول يک دوره چهار ساله دو ميليون دلار دريافت خواهد کرد.

ادو از ثروت خود برای خريدن يک خانه پنج اتاق خوابه در شهرک مجلل پوتومک (31) در اطراف واشنگتن برای اميليا استفاده کرد. زير زمين اين خانه درست مانند رويای يک نوجوان است؛ مجهز به تلويزيون صفحه بزرگ، دستگاه های پينبال، و ميز بيليارد. اما با تمام اين ثروت و شهرت، ادو زندگی نسبتا معمولی ای دارد. او برای خريد به بازارچه می رود. به موزيسين های محبوبی مانند 50 سنت (32) و امينم (33) علاقه دارد، و ساعت هی متمادی را صرف بازی های ويدئويی می کند. (فيفا 2004 (34) و گلف پی جی ای تايگر وودز (35) از جمله بازی های مورد علاقه او هستند.) وقتی ميهمان دارد، آنها بايد تا قبل از ساعت 12 بروند. ادو تخت خودش را جمع می کند، در کارهای خانه کمک می کند، و هر روز توسط مادرش به تمرين وادار می شود.

او می گويد، "دوست دارم مثل يک نوجوان معمولی باشم."

برآورده سازی انتظارات

عملکرد حرفه ای ادو غير يکدست بوده است. مدافعين حريف معمولا او را هدف قرار می دهند. در پاسخ به سوالی در خصوص بازی خشن، او می گويد، "مسئله ای نيست. در حال عادت کردن هستم. آماده هستم. هم تيمی هايم در تمرينات به من آسان نمی گيرند."

با شانه های پهن و مرکز ثقل پايين، ادو هم هيکل پله است. او از پاهايی پر سرعت، ديد بسيار خوب در ميدان، و مهارت های توپی عالی برخوردار است. بازی های غير منتظره او مدافعان تيم حريف را گيج کرده و جمعيت را به هيجان می آورد. حتی بهترين بازيکن آمريکا، فروارد سن خوزه، لندون داناوان (36) اذعان دارد که در اين سن از مهارت های ادو برخوردار نبوده است.

برخی با استناد به رشد فيزيکی، رفتار متعادل، و اين اتهام ديرين که غنا در مورد سن بازيکنان خود دروغ می گويد، گمان برده اند که ادو در واقع می تواند دو سال بزرگتر از سن ادعا شده خود باشد.

بازيکن تيم سن خوزه، رانی اکلاند (37)، که در کشور دانمارک بزرگ شده و در 15 سالگی يک بازيکن حرفه ای بود، می گويد، "از لحاظ مصاحبه هايی که انجام داده، اگر واقعا 15 ساله است، هم عملکرد خوبی داشته و هم بسيار متعادل و متين است. بگذاريد ببينيم که چه می شود. آيا کمی رشد خواهد کرد و جثه او بزرگتر خواهد شد؟"

لالاس می گويد، "روشن است که فردی هم در ميدان و هم در خارج از ميدان آموزش فوتبال ديده. هر کسی که با او برخورد می کند متوجه می شود که او بزرگتر از سن اش است."

لالاس در ادامه می گويد، "متاسفانه، در صورتی که ما را به سوی قهرمانی جام جهانی هدايت نکند، برآورده کردن انتظارات موجود در مورد فردی دشوار خواهد بود. داشتن چنين انتظاراتی از يک نفر منصفانه نيست. درخشش فردی در سن پايين در اين ورزش کاری بسيار دشوار است. بازيکنان ديگری نيز بودند که برای آينده آماده شدند: باجيو (38)، و مارادونا (39). برخی انتظارات را برآورده کردند، برخی در حال تلاش از بين رفتند."

انگيزه و عرق ريختن

در بازی سوم دی سی يونايتد، ادو اولين گل خود را از فاصله شش ياردی به ثمر رساند. دو هفته بعد – در استاديوم اسپارتان (40) سن خوزه با حضور مايکل جانسون – او تماشاچيان را برای اولين بار مايوس کرد. هر بار که ادو توپ را به دست می آورد تماشاچيان به هيجان می آمدند، اما در نهايت، بازی ادو معمولی بود: چند درخشش کوتاه که مزين يک عملکرد به خودی خود معمولی بود. با اين حال، در هنگام عبور از مقابل خيل هواداران و ورود به چادر رسانه ها، ادو سرمست و از خود بی خود بود.

او می گويد، "خيلی خوشحال هستم، خيلی. مدت ها در انتظار چنين چيزی بودم. فکر می کنم خوب بازی کردم. چند بار توپ را از دست دادم، اما بايد مسئله را پذيرفت و برای بازی بعدی بيشتر تلاش کرد. از همان ابتدا بايد ثابت می کردم که اين کاره هستم."

با اولين گل اولين مسابقه خود، ادو اميدوار شد که اين روند را می تواند ادامه دهد، اما موفق نشد. بيشتر فصل را مثل يک تازه کار بازی کرد – يک تازه کار حقيقتا پر استعداد، اما با اين وجود، هنوز يک تازه کار بود. او وارد تيم بازيکنان سرشناس شد، اما نه به دليل بازی اش. ليگ حرفه ای فوتبال که خواهان حضور تمام بازيکنان سرشناس خود در اين رويداد مهم بود، برای او دعوتنامه مخصوصی ارسال کرد.

مربی تيم دی سی يونايتد، پيتر نواک (41) می گويد، "بايد به اين نکته توجه داشت که کار فردی کار يک شبه نيست. بارها به او گفته ام که صبور باشد. او می خواهد تا حد ممکن در بازی حضور داشته باشد. او اکنون صاحب اولين گل و اولين کارت زرد خود شده. به او وقت خواهيم داد تا به بازی و بازی فيزيکی در حضور داور عادت کند."

در فوتبال ايالات متحده، هيچ نوع تضمينی وجود ندارد. و ناجی ای هم نداشته ايم. اکلاند می گويد، "فردی می تواند برای فوتبال ايالات متحده بازيکن بسيار بزرگی باشد. اگر او موفق شود، برای همه ما خوب است. او بدون شک استعداد دارد، اما بايد ببينيم که چه خواهد شد. عوامل زيادی وجود دارد. چگونه از عهده هدف بودن بر خواهد آمد؟"

اگر ادو بار ليگ را روی شانه های خود حس می کند، اما اصلا نشان نمی دهد. او دائم در حال صحبت کردن در مورد بازيکنان مورد علاقه اش (رونالدينو (42) يا زيدان (43)) و تيم های مورد علاقه اش (منچستر يونايتد، آرسنال (44)، چلسی، و رئال مادريد (45)) است. اما از او درباره آينده سوال کنيد – آينده او و آينده ليگ – و به جايی نخواهيد رسيد. ذهن او روی حال متمرکز است. روی تمرينات روز بعد. روی تلاش سخت و بهبود بازی اش. روی به دست آوردن زمان بازی بيشتر و احترام هم تيمی های خود.

تنها با رسيدگی به جزئيات است که طرح نهايی می تواند محقق شود.

او می گويد، "من بايد اين چيزها را با تمرين زياد کسب کنم. نمی خواهم فقط يک بازيکن ديگر باشم. می خواهم تفاوت مثبتی داشته باشم – يکی از بهترين بازيکنان اين ورزش."



1. Pele
2. Freddy Adu
3. Jon Wilner
4. Michael Johnson
5. D.C. United
6. San Jose Earthquakes
7. Alexi Lalas
8. LeBron James
9. Major League Soccer
10. Total Request Live
11. Britney Spears
12. Sierra Mist
13. Nike
14. Michael Jordan
15. Tiger Woods
16. Fredua Koranteng Adu
17. Tema
18. Fro
19. Emelia
20. Maxwell
21. McDonald's
22. Arnold Tarzy
23. Inter Milan
24. IMG Academy
25. Bradenton
26. Under-17 World Cup
27. Manchester United
28. Chelsea
29. FIFA World Youth Championship
30. MLS SuperDraft
31. Potomac
32. 50 Cent
33. Eminem
34. FIFA 2004
35. Tiger Woods PGA Golf 2004
36. Landon Donovan
37. Ronnie Eklund
38. Baggio
39. Maradonna
40. Spartan Stadium
41. Peter Nowak
42. Ronaldinho
43. Zidane
44. Arsenal
45. Real Madrid