از نیک کولاکوسکی (1)
مارس 2005
مارو شیاچیتانو (2) فرد نادانی نیست. از جمله دستاوردهای او در 23 سالگی، کار به عنوان مهندس مکانیک در بخش فیزیک هسته ای دانشگاه ییل، یکی از قدیمی ترین و معتبرترین دانشگاه های آمریکا است. و مانند بسیاری از مردم آمریکا، او با یک حامی بزرگ شد. شیاچیتانو می گوید، "خانواده من از زمان کودکی ام دوست داشتند به من ویتامین بخورانند. بخصوص پدرم. پدر بزرگم هم ویتامین های زیادی مصرف و توصیه می کند که من هم اینچنین کنم."
اما این فقط مختص به خانواده او نیست: چیزی در حدود 40 درصد از مردم آمریکا ویتامین مصرف می کنند. کودکان قرص های ویتامین به شکل شخصیت های کارتونی می خورند و افراد بالغ آنقدر مصرف می کنند که جمله "ویتامین هایت را فراموش نکن" را نشنوند.
ویتامین ها هنوز هم بخش مهمی از سلامتی محسوب می شوند اما تحقیقات اخیر نشان می دهد که مصرف بیش از اندازه حتی یک چیز خوب هم می تواند برای سلامتی مضر باشد. دیگر ویتامین ها را نمی توان به عنوان راه حل مناسبی برای درمان هر دردی شناخت.
وابستگی
این یک تغییر اساسی برای آمریکا است که از اواخر دهه 60 و اوائل دهه 70، پس از انتشار چندین کتاب از سوی شیمی دان برنده جایزه نوبل، لینوس پالینگ (3) در خصوص فواید ویتامین ث، به طور گسترده ای به مصرف ویتامین روی آورده است. رسانه ها هم مطالبی در خصوص آثار مثبت ویتامین ای و اسید فولیک در جلوگیری از بروز بیماری های مختلف و از جمله بیماری قلب منتشر کردند. یک صنعت جدید زاده شد: به زودی، تولید کنندگان ویتامین مولتی ویتامین ها را عرضه کردند که تمام نیازهای روزانه را در یک قرص فراهم می کند.
اما وابستگی به مولتی ویتامین ها منجر به بروز عادت های ناسالمی شده است. دکتر جفری بلامبرگ (4)، پروفسور دانشکده علوم و سیاست تغذیه فریدمن (5) در دانشگاه تافتس (6) در شهر مِدفرد (7) در ایالت ماساچوست می گوید، "تشخیص داده شد که مردم میوه، سبزی، و دانه های کامل کافی نمی خورند و مردم فکر کردند که این وضعیت را می توان با خوردن مولتی ویتامین ها اصلاح کرد. اما این باور تا حدی غلط است. مصرف مولتی ویتامین رژیم نامناسبی که مملو از چربی و نمک و شکر است را اصلاح نمی کند.
علاوه بر این، مطالعات و تحقیقات بیشتر و بیشتر در مورد ویتامین ها باعث نتیجه گیری های هشدار دهنده ای شده که در برخی از موارد قرص مکمل مورد علاقه ای را به یک قرص معمولی تبدیل کرده است. مثال ویتامین ای را در نظر بگیرید. چند سال قبل، ویتامین ای ماده ای معجزه گر محسوب می شد. مطالعات معتبری که در دهه 90 انجام و نتایج آنها در نشریاتی نظیر نشریه موسسه ملی سرطان (8) منتشر شد نشان داد که ویتامین ای می تواند از بروز بیماری های قلبی و عروقی جلوگیری و در نتیجه از خطر سکته قلبی و سکته مغزی بکاهد و در نتیجه، فروش قرص های ویتامین ای اوج گرفت. اما مطالعات اخیر نشان داده که ویتامین ای هیچ تاثیری در پیشگیری از بروز بیماری قلبی ندارد. دکتر بلامبرگ می گوید، بنابراین، فروش ویتامین افت کرد.
به طور کلی، فروش ویتامین ها با افزایش مصرف مکمل های گیاهی دچار افت شد. همانند ویتامین ها، این معجون ها هم تحت کنترل نبوده، چون طبیعی هستند. اما مطالعات جدید که بی اثری یا حتی خطرناک بودن مکمل های جدید گیاهی (مانند افدرین که در نوشابه های "انرژی زا" مانند رد بول (9) یافت می شود) را نشان داد موجب افت فروش آنها و همچنین ویتامین ها شده.
باب روز
این بدان معنی نیست که علاقه به ویتامین ها کاملا از میان رفته. بسیاری از تولید کنندگان مواد خوراکی اکنون تولیدات خود را با ویتامین تقویت می کنند. بخشی از این کار به دلیل سیاست اداره غذا و داروی دولت ایالات متحده بود که دستور داد محصولات دانه ای (مانند نان، برنج، و پاستا) با اسید فولیک تقویت شوند. اسید فولیک نوعی ویتامین ب است که گفته می شود موجب کاهش احتمال بروز نقص لوله عصبی در نوزادان می شود.
اغلب تقویت های انجام شده با ویتامین داوطلبانه است، و معمولا احمقانه. بازار آمریکا اخیرا لبریز از نوشابه های جدیدی مانند آب ویتامین گلاشو (10) و مولتی وی (11) پپسی شده که تمامی ویتامین های ضروری، از جمله ث و ب را دارا هستند. دکتر بلامبرگ هشدار می دهد، "اگر به برچسب این قبیل محصولات نگاه کنید، خواهید دید که مقادیر این ویتامین ها بسیار کم است. این یک ترفند بازاریابی است، نه راهی برای گرفتن آنچه واقعا می خواهید."
آیا مردم باید از مصرف بیش از اندازه ویتامین های موجود در مواد غذایی تقویت شده نگران باشند؟ به گفته دکتر آلن تایلور (12) مدیر آزمایشگاه تحقیقات تغذیه و دید (13) در دانشگاه تافتس "ریسک کمی" وجود دارد. "بنابراین آکادمی ملی پزشکی (14) "حداکثر مقادیر مصرف قابل قبول" را تعریف کرد. با این کار، حداکثر مقادیر قابل مصرف بدون خطر روزانه انواع ویتامین ها تعیین شد. با توجه به میزان بسیار کم ویتامین های تقویتی موجود در اغلب محصولات، احتمال مصرف بیش از اندازه به شدت غیر محتمل است؛ با این وجود، شاید نوشیدن چندین لیتر آب پرتغال تقویت شده با ویتامین در یک روز مصلحت نباشد.
این همه شک و تردید در مورد اثربخشی ویتامین ها حتی موجب شده تا مصرف کنندگان پر سابقه هم حتی مصرف این گونه مکمل ها را به کلی قطع کنند. این شامل شیاچیتانو که تا همین اواخر قرص مولتی ویتامین روزانه خود را می خورد هم می شود. او می گوید، "دانستن اینکه مصرف کدام مکمل واقعا می تواند به نفع سلامتی من تمام شود کار دشواری است. با توجه به اینکه این صنعت عمدتا آزاد است، نمی توان دانست کدام ادعای درج شده برروی بسته های ویتامین ها صحیح، و کدام غلط است."
اما چنین واکنشی شاید هم بیش از حد قوی باشد چون ویتامین ها هنوز بخش مهمی از سلامتی را تشکیل می دهند. عنصر کلیدی: اعتدال.
1. Nick Kolakowski
2. Maro Schacchitano
3. Linus Pauling
4. Jeffrey Blumberg
5. Friedman School of Nutrition Science and Policy
6. Tufts University
7. Medford
8. Journal of the National Cancer Institute
9. Red Bull
10. Glaceau's Vitamin Water
11. Multi-V
12. Allen Taylor
13. Laboratory for Nutrition and Vision Research
14. National Academy of Medicine
|
