از نیک کولاکوسکی (2)
آوریل 2005

نام او را “رنِی” (3) بگذاریم؛ دانشجوی 22 ساله از اسکرانتون پنسیلوانیا که در طول پنج سال اخیر صدها آهنگ از اینترنت دان لود کرده است. او می گوید، "انگیزه من از این کار گرفتن آهنگ هایی بود که دلم برای گوش کردن به آنها تنگ بود و عدم لزوم خرید تمام سی دی برای یک آهنگ."

و سپس رویدادی در جهان موسیقی دیجیتال به وقوع پیوست، چیزی که موجب شده است تا رنِی از دادن نام فامیل خود برای این مقاله خودداری کند: جامعه صنعت ضبط آمریکا (4) از اشخاصی که به صورت غیر مجاز موسیقی دان لود می کردند شکایت قانونی کرد که در برخی از موارد، مبلغ ادعای خسارت ها به صدها هزار دلار می رسید. اکنون، این پرونده کلیدی که قرار است در دیوان عالی ایالات متحده بررسی شود، قانونی بودن سایت های اشتراک فایل، که اغلب کاربران لینترنت موسیقی خود را از آنها می گیرند، را تعیین خواهد نمود.

شرکت های ضبط موسیقی می گویند که سایت های اشتراک فایل به آنها ضرر مالی می رسانند. اما سرویس های جدیدی مانند آی تونز (5) شرکت اَپل (6) و نپستر – که قبلا سرویس های اشتراک فایل مجانی بودند – اکنون برنامه جدیدی دارند: پرداخت ماهانه در ازا دان لود نامحدود یا پرداخت در ازا دان لود کردن هر آهنگ.

و این برنامه عملی است. مصرف کنندگان در طول 2004 بیش از 91 میلیون آهنگ دیجیتال خریداری کرده که نشان دهنده افزایشی 376 درصدی نسبت به سال قبل بود. در مقابل، رشد فروش آلبوم های سی دی در سال گذشته 2.3 درصد بود. به گفته شرکت تحقیقات مصرف کننده ایپسوس-اینسایت (7)، بیش از 35 درصد از مردم 12 سال به بالای آمریکا برای دان لود کردن موسیقی پول پرداخته اند. برای افراد بین 24 تا 35 ساله، این عدد به 40 درصد می رسد. از هر 10 نفر فرد بالغ آمریکایی، یک نفر صاحب دستگاه پخش موسیقی دیجیتال است.

جهان دان لود دیجیتال امروز، بیش از هر زمان در گذشته، در حال تغییر است. همچنان که مبارزه عظیمی با دان لود غیر قانونی که ستون فقرات این مسئله است آغاز شده، همه، از شرکت های ضبط موسیقی گرفته تا هنرمندان، برای عرضه موسیقی خود به اینترنت هجوم آورده اند. افرادی مانند رنِی خود را گرفتار شده در این میان می بینند: "من حالا آی تونز دارم اما دیگر آنقدر دان لود نمی کنم، چون مجانی نیست، و اخیرا هم متوجه شدم که با دان لود کردن بیش از اندازه درگاه اینترنت اتاق من بسته خواهد شد."

علی رغم این، رنی مطمئنا در یک طرف مسئله قرار می گیرد. او می گوید، "نه، به اشتراک گذاشتن موسیقی نباید غیر قانونی باشد. پس من چطور آهنگ های جدید گوش کنم؟"

زمانه سی دی احتمالا رو به پایان است و برنده این نبرد صاحب غنائم جنگ جدید دان لود خواهد شد: میلیاردها دلار و حق تعیین چگونگی گوش دادن اکثریت مردم به موسیقی برای سال های آتی. اما این تنها در صورتی است که دان لود غیر قانونی را بتوان متوقف کرد.

شاهد

جان کپلن (8) از گروه دوچرخه دزدها (9) در واشنگتن دی سی که اولین سی دی خود را در ژوئیه 2003 منتشر کرد می گوید، "نسل کاملی از بچه هایی به وجود آمده که نه اعتقاد و نه تمایلی به پرداخت پول برای موسیقی دارند." او می افزاید، "تنها امید من به درآمد از انجام برنامه های زنده و فروش موسیقی از طریق سرویس های جدید مانند آی تونز است."

از دیدگاه شرکت های نشر موسیقی و بسیاری از هنرمندان، دان لود غیر قانونی موسیقی دزدی محسوب شده و تفاوتی با سرقت سی دی از مغازه ها ندارد. به عقیده آنها، زحمت هنرمندان باید جبران شود. همانگونه که امینم (10) ستاره هیپ هاپ گفت، "من اون سوسول هایی که می گویند زحمت کش ها باید موسیقی مجانی بگیرند را در تلویزیون دیده ام. من زحمت کش بودم. هیچوقت پول خریدن کامپیوتر نداشتم. اما همیشه کار هنرمندان مورد علاقه ام رو می خریدم و از آنها حمایت می کردم."

صنعت ضبط مصمم شده که دان لودهای غیر قانونی را متوقف کند. و اگر باید هزارها شکایت علیه هزارها کاربر متخلف مطرح کند، اینطور خواهد کرد. سخنگوی جامعه صنعت ضبط آمریکا جاناتان لِیمی (11) مثال واقعی ای برای تشریح این فعالیت دارد. او می گوید، "مغازه داران بر ضد دزدها اقدام می کنند چون می دانند در غیر این صورت وضع بدتر می شود. هدف ما فرستادن پیام بازدارانه، دفاع از حقوق صاحبان مال و ایجاد فضایی است که بازار قانونی، هم آن لاین و هم خرده فروشی، بتواند در آن شکوفا شود."

اما شکایت های حقوقی و ادعای خسارت موجب توقف این مسئله نشده است. برآورد می شود که در هر لحظه، انتقال چیزی در حدود 870 میلیون فایل موسیقی بین کاربران اینترنت در جریان است. با استفاده از سرویس های اشتراک فایلی مانند لایم وایر (12)، شما می توانید هر آلبوم شماره یک جداول بیلبورد (13)، یا حتی آهنگ های گروهی که هیچ گاه معروف نشدند را دان لود کنید. در خیابان ها و متروهای هر شهر آمریکا، فروشنده های سی دی های غیر قانونی همواره حضور دارند.

اُوِن اسلون (14)، وکیل در دفتر حقوقی برگر کان (15) که موکلانی همچون التون جان (16) و مچ باکس 20 (17) داشته، می گوید، "اگر کالا با قیمت مناسب عرضه شود، مردم آن را نمی دزدند، می خرند. اما اگر سی دی 16 دلار و 99 سنتی ای فقط یک یا دو آهنگ خوب داشته باشد، مردم دیگر راغب به پرداخت پول نخواهند بود."

بازگشت به شوروی

مایکل کوهن (18) که وکالت میوزیک مچ (19) و یاهو (20) را در پرونده های ضد انحصار و شکایت های صنعت ضبط موسیقی بر عهده داشت می گوید، "صنعت ضبط برای بستن شبکه های اشتراک فایل هیچ کاری نمی تواند انجام دهد، خصوصا، چون این شبکه ها در کشورهایی تشکیل می شوند که از آنها حمایت می کنند. من قصد ندارم تفکر جامعه صنعت ضبط آمریکا را دست کم بگیرم، اما در این خصوص که آیا اشتراک فایل واقعا تاثیری بر فروش موسیقی داشته سوال وجود دارد."

او به بیانیه ای که اخیرا از سوی کمیسیون اروپا در جریان ادغام شرکت های سونی (21) و بی ام جی (22) صادر شد اشاره کرد. این بیانیه عملا می گوید که تاثیر دان لود غیر قانونی موسیقی بر فروش قابل اغماض است. در این بیانیه آمده: "مطالعات آروینی نشان داده که اهمیت دان لود از دوست به دوست (23) موسیقی می تواند بیش از اندازه دست بالا گرفته شده باشد چون از لحاظ آماری، تاثیر دان لودهای اشتراک فایل بر فروش با صفر تمیز ناپذیر است."

کوهن می افزاید، "این در مفهوم واقعی به این معنی است که اگرچه سرویس های اشتراک فایل وجود داشته، اما این به اشتراک گذاشتن شاید برای کشف کردن انجام شود." به اعتقاد او، نگرانی بزرگ تر شرکت های موسیقی باید متوجه فعالیت سایت های بین المللی بزرگی مانند Allofmp3.com روسیه باشد، که آهنگ ها را با قیمت هایی اندک که به پنج سنت هم می رسد و برای شرکت های آمریکایی غیر قابل رقابت بوده عرضه می کنند. اینکه آیا آمریکایی ها آنقدر به شرکت های خارجی اطمینان داشته که شماره کارت اعتباری خود را به آنها دهند مسئله دیگری است.

اما فشار برای بستن سرویس های اشتراک فایل در ایالات متحده زیاد است. شرکت سینمایی ام جی ام پرونده در حال رسیدگی ای بر علیه گروکستر (24) در دیوان عالی کشور دارد. تشخیص گروکستر به عنوان بازنده این پرونده ضربه بزرگی خواهد بود به سرویس های اشتراک فایل موجود در کشور. اما مانع ادامه یافتن دان لودها نخواهد شد. کوهن می پرسد، "آیا علاقه مندان به علوم کامپیوتری و دانشجویان کالج می توانند راه های جدیدی برای استفاده از تکنولوژی دوست به دوست کشف کنند؟" و پاسخ می دهد، "بلی، اما آیا واقعا برای یافتن موسیقی یا فیلم از تارنماهایی مانند مورفیوس (25) استفاده خواهد شد؟ این می تواند تغییر کند."

رای دیوان عالی کشور هر چه باشد، صنعت ضبط باقی خواهد ماند. اما گروهی که در مسئله دان لود غیر قانونی بیش از همه متضرر می شود، خود هنرمند است.

آخر کار

کریس ورنا (26)، جازیست سابق گروه ناخن های نه اینچی (27) که در حال حاضر مشغول ساختن موسیقی برای بازی های ویدئویی ای نظیر "دوم 3" (28) است می گوید، "پشت میز نشین ها همیشه رویای ستاره راک بودن در سر دارند. اما ستاره های راک دوست دارند کار دفتر داشته و عصرها هم به خانه بیایند."

شکایت معتبر یا نق ناموجه؟ برخی از ابر ستاره ها سالانه میلیون ها دلار درآمد کسب می کنند. اما در ازای هر هنرمند موفق، بسیاری هستند که برای مبالغ کمی سال ها به گیتارهای خود زخمه می زنند. چیزی در حدود 85 درصد از آلبوم های منتشر شده حتی هزینه های هنرمندها را هم جبران نمی کنند.

کوشش های اغلب گروه های موسیقی، بخصوص در سال های نخست، از تامین ضرورت ها معمولا فراتر نمی رود. اندرو بکر (29)، عضو گروه مدیکیشنز (30) در واشنگتن دی سی می گوید، "ما به یک ون احتیاج داریم."

به گفته صنعت ضبط، چنین گروه هایی بازنده های اصلی جریان سرقت موسیقی را تشکیل می دهند. کری شرمن (31)، یکی از مدیران جامعه صنعت ضبط آمریکا به روزنامه ملی ایالات متحده، یو اس اِی تودِی (32) گفت، "شرکت های موسیقی از طریق فروش موسیقی درآمد حاصل می کنند. و در شرایطی که نتوانند موسیقی بفروشند، چون مردم آن را مجانا دان لود یا کپی کرده، با خطرپذیری های کمتری در مورد هنرمندان کمتری مواجه خواهند بود. به عبارت دیگر، در غیاب این سرمایه گذاری ها، هنرمندانی که کوچک شروع می کنند هیچ گاه فرصت رشد نخواهند یافت.

اما بسیاری از گروه ها حضور آن لاین را – چه قانونی، چه غیر قانونی – بسیار ارزشمند ارزیابی می کنند. جان پاسمور (33)، گیتاریست کارل سونیک (34) می گوید، "به هر حال نام را بر سر زبان ها می اندازد." او به یاد می آورد که پس از کنسرتی در ایالت جنوبی تگزاس، هواداری نزد او آمده و گفته که یکی از آلبوم های گروه را مجانا دان لود کرده و آن را خیلی هم دوست دارد. "اول عصبانی شدم. گفتم سی دی را بخر مرد. اما بعد فکر کردم خب اگر او این کار را نمی کرد ما را نمی شناخت و به کنسرت هم نمی آمد." اکنون دان لود شدن دیگر اعضای این گروه را به آن اندازه آزار نمی دهد.

پاسمور می افزاید، "این صنعت دیگر پیر شده و از اشتراک فایل و ضرر مالی به شدت نگران است. آنها اهمیتی به دفاع از حقوق هنرمند هیچ گاه نداده و هنوز هم نمی دهند. این فناوری های جدید تاثیر شدیدی بر دموکراتیزه شدن موسیقی دارند." اگر هواداری در خارج بتواند پیراهن یا موسیقی گروه را مستقیما از تارنمايی دان لود کند، این به معنی پول بیشتر در جیب هنرمند خواهد بود.

اما موسیقی دیجیتال موجب بدگمانی و خشم برخی از موزیسین ها شده است. هنگامی که چند سال پیش، گروه گاربيج (35) در مندل هال (36) شیکاگو برنامه اجرا می کرد، خواننده گروه، شرلی مانسون (37)، تماشاچی ای که گوشی میکروفن شکلی به گوش داشت را به اتهام ضبط کردن کنسرت مورد سرزنش شدید قرار داد. اما بعدا معلوم شد که این "گوشی" واقعا یک گوشگیر بوده است.

گروه های دیگر خوش بین تر هستند. مثلا، جارت نیکولای (37) نوازنده گیتار باس ویرجینیا کولیشن (38) از اشتراک فایل حمایت کرده، معتقد است هر چه موسیقی گروه بیشتر شنیده شود، افرادی بیشتری به کنسرت ها خواهند آمد. او می گوید، "درآمد ما از فروش بلیط کنسرت حاصل می شود. برای ما، فروش سی دی بیشتر راهی است برای ساختن سی دی های بیشتر." اما شرکت ضبط این گروه تاکید دارد آنها ترویج دان لود کردن را متوقف و گروه هم سعی دارد راه میانی را طی کند.

اسلون از برگر کان می گوید، "برای هنرمندان، مزیت اصلی دان لود دیجیتال تماس نزدیک ایجاد شده میان آنها و مخاطبین است. با سی دی های معمولی، اصلا معلوم نمی شود مشتری کیست. اما از این روش فروش اطلاعات ارزشمندی از مشتریان به دست می آید." از دیدگاه اقتصادی، دان لود هزینه های حمل و بسته بندی را حذف می کند چون مسئله مستقیما بین هنرمند و مخاطب است.

اما، این سیستم واسطه ها را هم تحت فشار قرار می دهد، شرکت های موسیقی و طرف های سومی که از طریق فروش سی دی و حمل و تبلیغ آن درآمد حاصل می کنند. کوهن می گوید، "آنها باید با فروش آهنگ های تکی از آلبوم های کامل نیز درآمد حاصل کنند."

هزینه آنچه می گیری را پرداخت کن

مارک، کارمند 23 ساله ای در بالتیمور، شش سال است که موسیقی دان لود می کند. او می گوید در حدود 7.500 آهنگ دان لود کرده. و مانند رنی، مارک نیز از ترس شکایت حقوقی نام خانوادگی خود را فاش نکرد. و در حالی که او به همان اندازه قدیم دان لود نمی کند، اما هنوز از آن به عنوان پدیده مثبتی یاد کرده و می گوید، "به افرادی که بودجه محدودی دارند امکان داشتن تجملات افراد با درآمد ثابت را می دهد."

او می گوید اگر آلبومی واقعا خوب باشد سی دی را می خرند. "در بیشتر موارد، حتی 50 درصد آلبوم هم ارزش گوش دادن ندارد."

او تنها نیست. در 2002، بیش از 70 درصد از مصرف کنندگان گفتند که از شبکه های اشتراک فایل، برای گوش دادن به موسیقی قبل از خرید سی دی استفاده می کنند. این روش چیدن تک تک اهنگ ها از اینترنت دقیقا همان چیزی است که شرکت ها در چند سال آینده برای حصول درآمد از آن استفاده خواهند کرد. این نظریه می گوید، در حالی که یک 18 ساله می تواند تمایل به خرید سی دی نداشته باشد، اما برای پرداخت مبلغ کمتری برای دان لود کردن آهنگ های مورد علاقه خود مشتاق است. یا اینکه می تواند با هزینه بیشتری که بر مبنای ماهانه پرداخت می شود، به شمار نامحدودی آهنگ از طریق اینترنت گوش کند.

سرویس های موسیقی اشتراکی یا پرداخت در ازای استفاده؟ برنده خاصی در افق دیده نمی شود. دست کم هنوز.

سرویس های پرداخت در ازای استفاده مانند آی تونز با فروش جهانی دستگاه پخش موسیقی دیجیتالی آی پاد (38) ساخت شرکت اَپل تقویت شدند. اکنون بیش از 10 میلیون نفر آی پاد دارند. مصرف کنندگانی که به دنبال پر کردن این اسباب بازی های جدید خود با موسیقی بوده تاکنون بیش از 200 میلیون آهنگ از آی تونز دان لود کرده اند. در حالی که اپل سهم بزرگی در این فروش ها دارد، بیش از 230 سرویس دان لود دیگر در طول چند سال گذشته پدید آمده اند.

با این وجود، به گفته گرد لئونارد (39)، که کتاب جدید او "آینده موسیقی" (40) می گوید شرکت های موسیقی چاره ای جز سازگار شدن با دان لود دیجیتال ندارند، مدل آی تونز مرده است. او از خانه خود در کشور سوئیس می گوید، "مردم آن را می خرند چون با آی پاد کار می کند. با تقسیم عدد آهنگ های خریداری شده از طریق آی تونز به عدد صاحبان آی پاد خواهیم دید که میانگین 10 آهنگ برای هر کاربر است. شرکت اپل در بخش اثربخشی کالای خود موفق بوده، اما کسی حاضر به پرداخت 500 دلار برای 500 آهنگ نیست."

به اعتقاد او، آینده در سرویس های اشتراکی موسیقی مانند نپستر است چون در ازای هزینه ای ثابت، امکان دسترسی مشترک به میلیون ها آهنگ را فراهم می کنند. و در پاسخ به این پیش بینی که مردم برای آهنگ هایی که نمی توانند نگه دارند پول نخواهند پرداخت، لئونارد به غالب بودن تلویزیون کابلی در خانه ها اشاره می کند: "در این سیستم، شما صاحب فیلم ها نیستید اما استفاده از سرویس را ادامه می دهید. چون راه خوبی برای کشف و امتحان است." نپستر نیز به کاربران امکان خرید موسیقی می دهد.

از قرار معلوم، شمار فزاینده ای از دوست داران موسیقی با او هم عقیده هستند: تعداد مشترکین نپستر در سه ماه پایانی 2004 50 درصد رشد کرد. علاوه بر نپستر، سرویس های اشتراکی دیگری مانند رپسودی (41) و پرس پلِی (42) هم وجود دارند. برآوردهای جاری از جمع تعداد مشترکین سرویس های موسیقی اینترنت چیزی بین 300.000 تا نیم میلیون نفر است.

اما هر کسی سرویس های اشتراکی را به عنوان موج آینده نمی بینند. پال زولو (43)، مدیر عامل شرکت میوز (44) که فراهم کننده پایگاه های داده عظیم موسیقی و دیگر محصولات برای خرده فروشانی همچون آی تونز یا ویرجین مگا استورز (45) است می گوید، "من با وجود تاریخ انقضا مشکل دارم. چون باید خودم را در جای مشتری قرار دهم."

بعضی از دوستداران موسیقی جوان تر از روش اشتراکی بیشتر استقبال می کنند. مارک می گوید، "به نظر من، تارنمايی برقرار شود که طرفداران قبل از انتشار سی دی بتوانند آلبوم را چک کنند. بعلاوه، امکان ضبط سی دی های موسیقی برروی کامپیوتر باید حذف شود." دقیقا همانگونه که تارنماهایی مثل نپستر کرده اند.

پایان، آغاز پایان است

صنعت ضبط و هنرمندان زیادی پدیده دان لود دیجیتال را تا چند سال پیش به گونه دیگری می دیدند: تهدیدی که باید حذف شود. اما از آن زمان تاکنون، همه چیز دگرگون شده است. نپستر که زمانی دشمن اول صنعت ضبط محسوب می شد، امروز به یکی از امیدهای بزرگ آن تبدیل شده است. و تعداد فزاینده ای از دست اندرکاران تولید موسیقی برای فروش کار خود از سرویس هایی مانند آی تونز استفاده می کنند.

در پاسخ به سوالی در خصوص احتمال از بین رفتن کامل سرقت دیجیتالی، رنی می گوید، "نه، فکر نمی کنم هیچ وقت کاملا متوقف شود، اما فکر می کنم با برنامه هایی مانند نپستر و آی تونز به راه حلی رسیده باشیم."

اما تا آن زمان که آینده دیجیتال بتواند به خود سر و سامان بخشد، جامعه صنعت ضبط آمریکا همچنان در تعقیب افرادی خواهد بود که به طور غیر قانونی موسیقی دان لود می کنند. و در حالی که بسیاری از هنرمندان هنوز نگران اثرات جهان دیجیتال بر کار خود بوده، برخی از آنها هم فعالیت آن لاین، حتی اگر غیر قانونی، را مثبت ارزیابی می کنند. جان کاپلان گروه دوچرخه دزدها می گوید، "خوشحال هستم که مردم این فرصت را پیدا می کنند تا صدای موسیقی ما را بشنوند. اگر باعث شود سی دی را بخرند، که عالی است. اگر باعث شود به کنسرت بیایند، باز هم خوب است."



1. Napster
2. Nick Kolakowski
3. Renee
4. Recording Industry Association of America
5. iTunes
6. Apple
7. Ipsos-Insight
8. Jon Kaplan
9. Bicycle Thieves
10. Eminem
11. Jonathan Lamy
12. LimeWire
13. Billboard
14. Owen Sloane
15. Berger Kahn
16. Elton John
17. Matchbox 20
18. Michael Cohen
19. MusicMatch
20. Yahoo
21. Sony
22. BMG
23. Peer-to-peer
24. Grokster
25. Morpheus
26. Chris Vrenna
27. Nine Inch Nails
28. Doom III
29. Andrew Becker
30. Medications
31. Cary Sherman
32. USA Today
33. John Passmore
34. Carlsonics
35. Garbage
36. Mandel Hall
37. Shirley Manson
38. iPod
39. Gerd Leonhard
40. The Future of Music
41. Rhapsody
42. Pressplay
43. Paul Zullo
44. Muze
45. Virgin Megastores