از نیک کولاکفسکی (1)

نوامبر 2004

اسمارتی جونز (2) به سوی افتخار می دوید. این کره اسب سه ساله کوچک بلوطی رنگ در یک بعد از ظهر تابستانی اخیر در پیست اسب دوانی بلمونت پارک (3) در نیویورک سعی کرد تا اولین اسب مسابقه ای باشد که از 1978 تاکنون موفق به برنده شدن جایزه از دل و جان خواسته "تاج سه گانه" (4) که با برنده شدن در کنتاکی دربی (5)، پریکنس استیکس (6)، و بلمونت استیکس (7) به دست می آید شود. سوارکار اسمارتی جونز، استوارت الیوت (8) به عقب نگاهی کرد و دید که برنده نهایی مسابقه، برد استون (9) به سرعت در حال رسیدن به او است.

الیوت بعد از مسابقه ای که اسمارتی جونز با یک طول باخت گفت، "با خودم فکر کردم، ای وای، شاید به مشکل افتاده باشیم."

او می توانست با این کلام، خود ورزش اسب دوانی که در سال های اخیر از کاهش حضور تماشاگر و بی علاقگی آمریکایی های جوان رنج برده را تعریف کرده باشد. اسب دوانی که روزگاری به همراه بکس و بیس بال یکی از سه ورزش اصلی آمریکا محسوب می شد، امروزه با این بینش که اين ورزش متعلق به زمانه ای است که در آن فرانک سیناترا (10) جدول های پاپ را تحت تسلط خود داشت و هنوز گفته می شد گوشت قرمز برای انسان مفید است مبارزه می کند.

رویدادهای اصلی مانند تاج سه گانه و جام بریدرز (11)، بخصوص اگر اسب محبوبی هم در آن شرکت داشته باشد، جمعیت های عظیمی از تماشاچیان را به سوی خود جلب می کنند. اما با این وجود، حضور روزانه در پیست به طور نسبی بسیار ناچیز است. بعضی از میدان ها شانس می آورند اگر بتوانند برای مسابقه ای چند هزار نفر تماشاچی جلب کنند که یک نسل پیش ده برابر این تعداد را به خود جلب می کرد. یک دلیل بزرگ برای این افت: تکثیر کازینوها. در آمریکا یک بعد اصلی اسب دوانی همواره شرط بستن روی اسب ها بوده، و در جاهایی مانند ایندیانا، پیست هایی نظیر هوژیر پارک (12) در اندرسون و ایندیانا دانز (13) در شلبی ویل (14) از کشیده شدن افرادی که برای قمار به پیست می آیند به جاهای دیگر در رنج هستند.

جیم گلاکسون (15)، سخنگوی انجمن ملی نژاد اصیل دوانی (16) که سازمانی است متعهد به افزایش محبوبیت این ورزش استدلال می کند، "آیا اسب دوانی در حال افت است؟ تا آنجایی که به مسئله شرط بندی مربوط است، نه: 15 میلیارد دلار در طول سال شرط بندی می شود. اما این حضور کمرنگ تماشاچیان در خود میدان ها سه سال است که ادامه داشته و تغییری هم نکرده است.

حتی اگر حضور تماشاچیان با رکود مواجه است، به نظر می رسد که روی هم رفته چیزی از علاقه کم نشده است. به گزارش یک نظرسنجی ورزشی شبکه ای اس پی ان (17)، 35.6 درصد از آمریکایی های بزرگسال در 2003 به اسب دوانی علاقه داشتند که این عدد در مقایسه با چهار سال قبل چیزی در حدود پنج درصد رشد داشته است. تلاش اسمارتی جونز برای بردن تاج سه گانه در بلمونت استیکس از 1981 تاکنون، پر بیننده ترین مسابقه اسب دوانی در تلویزیون بود. گلاکسون می گوید، "با این حال، باید برای برگرداندن مردم به پیست های مسابقه تلاش کنیم."

دروازه شروع

علاوه بر این همه صندلی خالی، صاحبان پیست ها با یک مشکل دیگر هم روبرو هستند: پیر شدن مشتری های همیشگی شان. تماشاچیان به طور میانگین بالاتر از 40 سال سن دارند و این مسئله این نگرانی را به وجود می آورد که اسب دوانی نتواند به حضور خود در دراز مدت تداوم بخشد. اما دلمار (18)، که پیست اسب دوانی معروفی در کالیفرنیای جنوبی است راه حل جدیدی پیدا کرده: راک اند رول (19).

دلمار به طور خاص جمعه ها ساعت چهار (20) را راه انداحته که در آن گروه هایی مانند "وایولنت فمز" (21) و اسویچفوت (22) بعد از مسابقات نمایش مجانی اجرا می کنند. این پیست در فاصله چند متری از اقیانوس آرام قرار گرفته و مسابقات فصل تابستان در آن بیشتر حال و هوای یک پارتی ساحلی را دارد.

کرگ دادو (23)، معاون بازاریابی باشگاه نژاد اصیل دلمار می گوید، "باور کردنی نیست. به نظر می رسد که همه بین 18 و 30 سال هستند. و در حال کشیده شدن به روزهای دیگر هم هست. مردم فقط برای کنسرت ها نمی آیند، برای مسابقه سوم و چهارم می آیند."

به نظر می رسد که آمار و ارقام صحت گفتار او را تایید می کند. یک جمعیت بی سابقه 667.280 نفره در سال گذشته از دروازه های دلمار وارد شدند که این عدد نسبت به 2002 نه درصد افزایش داشته. چیزی در حدود 25 درصد از این جمعیت بین سنین 18 تا 30 سال بودند، که به مراتب بیشتر از پیست های دیگر است.

برای رسیدن به این اعداد، دلمار به شیوه های خلاقانه فروش دست زده است. دادو می گوید، "در آگهی های ما اسب ها را نمی بینید؛ آگهی های ساخته شده به منظور جلب مشتری اصلا با اسب کاری ندارند. سعی دارند یک بینش یا تصویر را بفروشند. این تلاش ما است."

پیست

بسیاری از پرورش دهندگان اسب کشور در هر حال دوران سختی را می گذرانند. والری بنت (24)، یک تبلیغات چی در لاس وگاس که خانواده او 25 سال به پرورش اسب مشغول بوده، اخیرا مجبور شد اسب اصیلی را با قیمتی به مراتب کمتر از هزینه 15.000 دلاری تخم گیری اسب پدر بفروشد.

بنت معتقد است که در طول دهه های اخیر از مسزان علاقمندی نسبت به این ورزش کاسته شده. او می گوید، "وقتی مثل پارسال ستاره ای همچون اسمارتی جونز به میدان بیاید، شاهد موجی از محبوبیت هستیم. پارسال اکران فیلم سی بیسکوئیت (25) هم موج کوچکی از محبوبیت ایجاد کرد." این فیلم که بر اساس یک داستان واقعی ساخته شده، به سرگذشت این اسب مسابقه زانو قلمبه که در دوره بحران اقتصادی دل های آمریکایی ها را می برد می پردازد."

گلاکسون از انجمن ملی نژاد اصیل دوانی می گوید، "حالا که اسمارتی جونز بازنشسته شده، باید سخت تلاش کنیم که میزان علاقه را حفظ کنیم. وقتی تایگر وودز (26) به مدت دو سال برنده مسابقه مهمی نمی شود، میزان علاقه به گلف کاهش می یابد. فکر می کنم که مسئله در اسب دوانی هم تقریبا به همین شکل باشد."

مسئله دیگر هم این است که زندگی حرفه ای یک ورزشکار می تواند برای سال های درازی ادامه داشته باشد. مثلا ابر ستاره بسکتبال، مایکل جردن (27)، در طول دوره ای 10 ساله مکررا از بازنشستگی خارج شد و اسطوره بیس بال، کل ریپکن (28)، برای مدتی به طول بیش از دو دهه به بازی کردن ادامه داد. اما در مورد اسب ها، یک اسب تا قبل از اینکه به مرغزار فرستاده شود فقط چند سال می تواند بدود.

پایان

به گفته بنت، برای اینکه اسبی برنده شود، نه تنها باید از نژاد خوب باشد، بلکه احتیاج به اراده آهنین، و میل به رقابت و بردن هم دارد. ورزش اسب دوانی خود چنین میل و اراده ای را دارد؛ اما با این وجود، باز هم نیاز به مربی یا یک کس یا چیزی دارد که آن را به پیروزی هدایت کند.

دلمار بنا به دلایلی که فراتر از جمعه ها ساعت چهار، از لحاظ حضور روزانه تماشاچی اولین پیست کشور است. یک دلیل اینکه به شهرهای لس آنجلس و سن دیگو و میلیون ها ساکن آنها نزدیک است. دوما نزدیکی این پیست به ساحل به این معنی است که در حالی که اسب ها را در پیش زمینه نگه می دارد، می تواند جوانان را به سوی خود جلب کند.

پیست های سرتاسر کشور شاید با تقلید فرمول ابتدایی دلری (29) برای ترکیب اسب دوانی با دیگر اشکال سرگرمی، که راهبردی آینده نگرانه تر از نشستن در انتظار آمدن یک اسمارتی جونز دیگر است، به موفقیت برسند. دادو می گوید، "چیزهایی مثل جونز یا سی بیسکوئیت به آگاهی دادن کمک می کنند، اما مردم را لزوما به پیست نمی کشند."

و اگر ورزش پادشاهان بخواهد زنده بماند، این همان چیزی است که لازم دارد.



1. Nick Kolakowski
2. Smarty Jones
3. Belmont Park
4. Triple Crown
5. Kentucky Derby
6. Preakness Stakes
7. Belmont Stakes
8. Stewart Elliott
9. Birdstone
10. Frank Sinatra
11. Breeders’ Cup
12. Hoosier Park
13. Indiana Downs
14. Shelbyville
15. Jim Gluckson
16. National Thoroughbred Racing Association
17. ESPN Sports Poll
18. Del Mar
19. Rock 'n' roll
20. Four O' Clock Fridays
21. Violent Femmes
22. Switchfoot
23. Craig Dado
24. Valerie Bent
25. Seabiscuit
26. Tiger Woods
27. Michael Jordan
28. Cal Ripken
29. Del Ray