زمان بندي: حقوق بشر در آمريکا

مردم آمريکا، حقوق بشر را ويژگى خاصى از ميراث ملى خود قلمداد مى کنند. و در طى چهارصد سالى که اين کشورتحت سکنی قرار گرفته است، گام هاى مهمى در جهت تضمين اينکه تمامى آمريکائيان - - و نيز مردم سراسر جهان - - بعنوان بشر از آن حقوق برخوردارند، برداشته شده است. بعضى اوقات حرکت بسوى جلو بسيار آهسته بوده است. با اين حال، تعهد ايالات متحده، بعنوان يک ملت، بسوى حقوق جهانى بشر استوار باقى مانده است.

1607- کاپيتان جان اسميت و 105 رادمرد ديگر سوار بر 3 کشتى در روز 14 مه در جيمزتاون واقع در سواحل ويرجينيا لنگر انداختند و نخستين مستعمره دائمى انگليس را در " دنياى جديد" برپا نمودند.

1619- نخستين کارگران آفريقائى - - نوکران ملزم به خدمت - - در مستعمرات آمريکاى شمالى انگليس در ماه آگوست به جيمز تاون وارد مى شوند با اينکه برده دارى تا 30 سال پس از آن هنوز قانونى شناخته نمى شد.

1620- پيوريتن های جدايى طلب ا زکليساى انگلستان در روز 19 نوامبر به بندر پليموت در سواحل ماساچوست مى رسند. آنها سوار بر کشتى مى فلاور(Mayflower )، " عهد نامه مى فلاور" را، که نخستين قانون اساسى آمريکا محسوب مى شد، نوشتند که بر طبق آن توافق کردند تا " با کمک يکديگر ارگان سياسى اجتماعى را جهت رفاه عموم مستعمره" تشکيل دهند.

1621- پيوريتن هاى مستعمره پليموت بهمراه سرخپوستان بومى ومپانوگ (Wampanoag ) با برگزارى مراسم شکرگزارى (Thanksgiving ) محصول خوب و صلح را جشن گرفتند. ولى مناسبات دوستانه به طول نمى انجامد و طولى نمى کشد که جدال بين مستعمره نشينان اروپائى و آمريکائيان بومى عادى مى شود. اين در تمامى مستعمرات آمريکا وفق مى کند چون مستعمره نشينان در صدد تصاحب زمين هاى هر چه بيشتر از سرخپوستان بودند.

1634- مريلند به عنوان يک مستعمره کاتوليک که آزادى مذهبى را مجاز مى شمارد، تشکيل مى شود.

1735- يک دادگاه در شهر نيويورک آزادى مطبوعات و مراحل قانونى را با تبرئه ساختن جان پيتر زنگر (Peter Zenger )، سر دبير مجله هفتگی ويکلى جورنال (Weekly Journal )، به رسميت مى شناسد. زنگر به جهت انتقاد از فرماندار انگليسى در رابطه با عمل کرد او در اين پست متهم به افترا و تهمت شده بود. آلکساندر هاميلتون، که از زنگر دفاع مى کرد، با موفقيت عليه اتهامات سخن گفته و ادعا کرد که اتهامات ذکر شده عليه فرماندار توسط زنگر، حقيقت داشته و افترا آميز نبوده است.

1761- وکيل اهل بوستون جيمز اوتيس(James Otis )، با اصرار به اين که " خانه يک نفر قلعه اوست"، با صدور خلاف قانون اساسى دادگاه عالى مبنى برحکم مساعدت - - حکم هاى قانونى تفتيش عمومى در جهت کمک در به اجرا گذاشتن قانون شکر 1773 - - مخالفت خود را اعلام مى دارد. با اينکه اوتيس در دادگاه شکست خورد ولى برهان او در اعلاميه استقلال در رابطه با حقوق حيات، آزادى و ملک، اثر گذاشت.

1776- در روز 7 ژوئن، در دومين کنگره منطقه اى نمايندگان مستعمرات آمريکا، ريچارد هنرى لى از ويرجينا بيان کرد که " اين مستعمرات متحد، ايالاتى آزاد و مستقل بوده و حق دارند که چنين بمانند." موافقت نامه در روز 2 جولاى پذيرفته شد؛ اعلاميه استقلال ( مستعمرات آمريکا از کشور بريتانيا) در روز 4 جولاى تصويب شد.

1783- ديوان عالى ماساچوست با اشاره به لايحه حقوق ايالات مبنى بر اين که " تمامى افراد آزاد و برابر زاده شده اند" برده دارى را در آن ايالت غيرقانونی می کند.

1787- کنوانسيون قانون اساسى در 25 ماه مه در فيلادلفيا تشکيل مى شود. قانون اساسى آمريکا در روز 17 سپتامبر توسط نمايندگان اتخاذ شده و در روز 21 ژوئن 1788 پس از آنکه 9 ايالت آن را به تصويب رساندند به اجرا گزارده شد.

1787- در روز 13 جولاى، کنگره منطقه اى، " فرمان شمال غربى" را که آزادى مذهب وحمايت از مدارس را تضمين و برده دارى را در " مناطق شمال غربى" آمريکا ممنوع اعلام مى دارد را به تصويب رساند.

1791- ده اصلاحيه قانون اساسى که برخى از حقوق اساسى شهروندان مانند آزادى بيان و مذهب را تضمين مى کند، در تاريخ 15 دسامبر به اجرا گذاشته شد.

1807- کنگره آمريکا ورود بردگان آفريقائى را به ايالات متحده غير قانونى مى کند. با اين حال نزديک 250 هزار برده بشکل غير قانونى بين 1808 و 1860 وارد آمريکا شدند.

1830- کنگره جهت آزاد نمودن زمين ها جهت مستعمره نشينى، قانون جابجائى سرخپوستان را تصويب مى کند، تا دولت اجازه يابد تا قبيله هاى بومى شرق نشين را به سرزمين هاى باريک غرب رودخانه مى سى سى پى نقل مکان دهد. در عرض ده سال، دولت ايالات متحده سعى در جابجا نمودن 70 هزار آمريکائى بومى نمود، که بسيارى از آنها در اين مسافرت دشوار جان خود را از دست دادند.

1848- حدود 200 زن و 40 مرد در سنکافالز نيويورک گردهم آمده تا پيش نويس " لايحه حقوق" اجتماعى، مدنى و مذهبى زنان را عرضه نمايند.

1857- بر اساس تصميم ديوان عالى در روز 6 مارس - - که به علت اسم مدعى به راى " درد اسکات" شهرت دارد - - در صورتيکه يک برده به يک ايالت آزاد برده شود، آن برده آزاد تلقى نمى شود و همچنين کنگره قادر به منع برده دارى از يک ايالت نيست و نيز سياهان قادر نيستند که تبعه شوند.

1861- جنگ هاى داخلي- - خونين ترين نبرد آمريکا در جهت حفظ اتحاديه، در روز 12 آوريل آغاز مى شود. قبل از پايان جنگ در سال 1865، نيم ميليون آمريکائى جان خود را از دست داده و 11 ايالت جنوبى " شورشى" از ايالات متحده جدا شده بودند.

1863- در روز اول ژانويه، پرزيدنت آبراهام لينکلن، اعلاميه لغو برده دارى را صادر مى کند، که بر" طبق آن تمامى اشخاصى که در هر ايالتى و يا بخشى از يک ايالت برده خوانده مى شوند،" " براى هميشه آزاد" هستند.

1865- سيزدهمين اصلاحيه قانون اساسى، که برده دارى را درايالات متحده لغو نمود، در روز 18 دسامبر به مرحله اجرا گذاشته شد.

1866- کوکلاس کلان (Ku Klux Klan )، سازمان مردان سفيد پوست، در جنوب شکل گرفته تا سياهانى را که قصد راى دارند مورد تهديد و ارعاب قرار دهد. گرچه اين سازمان بين سالهاى 1869 و 1871 منحل شد ولى کلان دومى بعد ها تاسيس گشت.

1868- چهاردهمين اصلاحيه قانون اساسى در روز 28 جولاى بتصويب رسيد. اصلاحيه تلخيص، حقوق تبعيت را منع کرده و اصول مراحل قانونى و حفاظت در برابر قانون را جهت افرادى که در ايالات متحده بدنيا آمده ويا تبعه شده اند را مجددأ تاييد و منوط به قوانين فوق مى داند.

1869- اليزابت کيدى استـنـتون (Elizabeth Cady Stanton ) و سوزان بى آنتونى (Susan B. Anthony )، انجمن ملى حق رأى زنان را تشکيل داده و مبارزه 50 ساله کسب حق رأى را براى زنان آغاز مى کنند.

1870- پانزدهمين اصلاحيه قانون اساسى، که مقرر مى سازد که " حق شهروندان ايالات متحده جهت راى دادن نمى بايست توسط دولت ايالات متحده يا توسط ايالات متعلق بر اساس نژاد، رنگ پوست و يا وضعيت بردگى شخص" رد شده و يا کاهش يابد، در روز 30 مارس به اجرا گذاشته مى شود.

1887- کنگره، قانون داوز (Dawes ) ( سورالتي/Severalty ) را تصويب مى کند و بر اساس آن زمين هاى قبيله اى بوميان آمريکا را به واحدهاى کوچکتر تقسيم کرده و آنرا به تک تک سرخپوستان داد. و زمين های باقى مانده به مستعمره نشينان سفيد پوست فروخته شد.

1896- ديوان عالى ايالات متحده، در مورد پلسى بر عليه فرگوسن، جداسازى نژادى تحت عقيده اى که " جدا ولى برابر" را ترويج مى داد، را تصويب مى کند که بر اساس آن سياه پوستان از همان نوع امکانات سفيد پوستان بر خوردار خواهند بود، ولى دو دسته از يک تسهيلات استفاده نخواهند کرد. اين به برخى از ايالات اجازه مى داد تا تفکيک نژادى را علنأ قانونى کنند و قوانين تبعيض نژادی توسط قانون مورد قبول بوده و محافظت مى شد.

1909- کنفرانس ملى سياه پوستان در 30 مه برگزار شد که منجر به تاسيس انجمن پيشرفت افراد دورگه (NAACP ) ، يکى از پرقدرت ترين سازمان هاى حقوق مدنى آمريکا، شد.

1920- نوزدهمين اصلاحيه قانون اساسي- که به زنان حق رأى مى داد، در آگوست 26 به تصويب رسيد.

1924- قانون اسنايدر(Snyder ) توسط کنگره بتصويب رسيد که در نتيجه آن به تمامى آمريکائيان بومى که در ايالات متحده متولد مى شوند، تبعيت قانونى آمريکا داده مى شود.

1933- در يک جلسه ويژه 100 روزه، کنگره " نيوديل" را تصويب مى کند و بدين وسيله اقدامات و قدم هاى اجتماعى و اقتصادى براى تمامى کارگران در کشور تضمين مى شود.

1934- کنگره قانون سازمان دهى مجدد سرخپوستان را تصويب مى نمايد که مالکيت قبيله اى سرزمين هاى سرخپوستان را به آنها مسترد کرده و حساب اعتبارى را براى خريد زمين توسط آمريکائيان بومى گشايش مى دهد.

1941- پرزيدنت فرانکلين روزولت، در خطابه خود به کنگره، " چهار رکن آزادى" را لازمه تمامى افراد مى داند- - آزادى سخن ،مذهب، آزادى از فقر و آزادى از ترس".

1941- پرزيدنت فرانکلين روزولت ونخست وزير انگليس وينستون چرچيل در 14 آگوست، منشور آتلا نتيک را اتخاذ مى کنند، که در آن هر دو اميد خود را، به انضمام چيزهاى ديگر، به " آنکه تمامى انسانها در سرزمين هاى خود بايد بتوانند آزاد از ترس و فقر زندگى کنند" را اظهار داشتند.

1942- در پى حمله ژاپن به ايالات متحده در 7 دسامبر 1941، دولت آمريکا قريب به 120 هزار آمريکائى ژاپنى الاصل را به اجبار از غرب ايالات متحده به اردوهاى حبس نقل مکان مى دهد؛ اخراج اين افراد 3 سال به طول مى کشد. حدود 40 سال بعد، دولت ناعدالتى عملکرد خود را با پرداخت وجوهى به آمريکائيان ژاپنى الاصل آن دوره که هنوز در قيد حيات هستند، اعلام مى دارد.

1945- ايالات متحده عضو موسس سازمان ملل مى شود، سازمانى که علاوه بر نقش هاى گوناگون خود، تعهد خود را بر " ايمان به حقوق اساسى بشر، به احترام و ارزش انسانى يک شخص ونيز به برابرى حقوق تمام مردان و زنان در تمامى کشورهاى کوچک و بزرگ ،اعلام مى دارد."

1947- کميته نظارت فعاليت هاى غير آمريکائى مجلس نمايندگان، صنعت فيلم سازى آمريکا را زير بازجوئى برده تا معلوم شود که آيا تعصبات کمونيستى د رفيلم هاى مردمى و مشهور جلوه گر مى شود يا خير. برخى از نويسندگان از شهادت دادن امتناع ورزيده و به جرم اهانت، به زندان انداخته شدند.

1948- ايالات متحده، به همراه تمامى اعضاى ديگر مجمع عمومى سازمان ملل، بيانيه جهانى حقوق بشر را تصويب مى کنند. اين قانون حقوق سياسى و مدنى اساسى را به انضمام حقوق فرهنگى، اجتماعى و اقتصادى معين " تمامى اعضاى خانواده بشرى" را مشخص مى کند.

1950- سناتور آمريکا جوزف مک کارتى ،مبارزه ضد کمونيستى شديدى - - ولى نه با مدرک - - را آغاز کرده و در آن حتى پست هاى بالا رتبه دولت آمريکا را به خيانت متهم ساخت.

1952- آخرين سدهاى قومى و نژادى جهت تبعه شدن بيگانگانى که در ايالات متحده زندگى مى کنند در ماه ژوئن با تصويب قانون مهاجرت و اتباع 1952 برداشته شد.

1954- تبعيض نژادى در مدارس عمومى توسط ديوان عالى ايالات متحده در روز 17 ماه مه در يک حکم که به براون عليه هيئت آموزش و پرورش مشهور است، به اتفاق آراء خلاف قانون اساسى اعلام شد. اين حکم، علنأ، حکم " جدا ولى برابر" پلسى عليه فرگوسن را لغو مى کند.

1955- در روز 1 دسامبر 1955، يک زن آمريکائى آفريقائى الاصل بنام روزا پارکس از اعطاى صندلى خود به يک مرد سفيد در اتوبوس در مونتگومرى، آلاباما خود دارى مى ورزد، عملى که اغلب بعنوان نقطه آغازين نهضت حقوق مدنى ايالات متحده تلقى مى شود.

1957- در پاسخ به نهضت حقوق مدنى، کنگره آمريکا در تاريخ 29 آوريل، نخستين لايحه مدنى را براى سياه پوستان - - جهت حفاظت حق راى آنها - - از دوران بازسازى پس از جنگ هاى داخلى - - بتصويب مى رساند.

1962- انجمن کارگران مزارع ملى ( که بعدها به کارگران مزارع متحد آمريکا تبديل شد) توسط سزار چاوز (Cesar Chavez ) جهت محافظت از حقوق کارگران مزارع آمريکا بويژه هيسپانيک ها، تشکيل شد. در طى چند سال پس از تشکيل، گروه با موفقيت تلاش کرده و عهد نامه هاى گوناگونى را با تعداد زيادى از صنايع کشاورزى بدست آورد.

1963- در روز 28 آگوست بيش از 200 هزار نفر از نژادهاى گوناگون در واشنگتن دى سى به حمايت از تقاضاهاى سياه پوستان جهت تساوى حقوق به تظاهرات پرداختند.

1964- لايحه حقوق مدنى آمنى باس (Omnibus ) در روز 29 ژوئن، در طول رياست جمهورى ليندون جانسون، بتصويب رسيد که بر اساس آن تبعيض نژادى در راى گيرى، استخدام، امکانات عمومى و ديگر فعاليت ها ممنوع اعلام شد.

1965- در روز 6 آگوست چند لايحه حقوق رأى گيرى به قانون تبديل يافت. اين قانون، دولت آمريکا را مجاز مى کند تا بازرسانى را جهت ثبت راى دهندگان در جاهائيکه مقامات محلى عليه ثبت راى سياهان مشکل ايجاد مى کردند بگمارد.

1971- سناى ا يالات متحده در روز 22 مارس يک اصلاحيه ديگر به قانون اساسى - - اصلاحيه حقوق برابر - - اضافه مى کند که بر اساس آن تبعيض نژادى عليه زنان برحسب جنسيت آنها ممنوع شد؛ اين اقدام جهت تاييد به ايالات ارسال شد ولى در سال 1982، با شکست مواجه شد.

1975- ايالات متحده، کانادا، اتحاد شوروى و 32 کشور ديگر، که بيشتر اروپائى بودند، قانون نهايى کنفرانس امنيت و مشارکت در اروپا ( عهد نامه هلسينکي) را به امضاء مى رسانند که علاوه بر نکات گوناگون، تعهدى بود به احترام گزاردن به حقوق انسانى اتباع.

1977- اداره حقوق بشر در داخل وزارت امور خارجه آمريکا تشکيل مى شود. و هر ساله گزارش حقوق بشر را انتشار مى دهد.

1980- ديوان عالى آمريکا به دولت فدرال دستور مى دهد تا مبلغ 120 ميليون دلار به 8 قبيله بومی آمريکايی سوو (Sioux Indians ) به جهت جدايى زمين هاى آمريکائيان بومى که بطور غير قانونى در سال 1877 توسط دولت غصب شده بود، بپردازد.

1984- پرزيدنت رونالد ريگان لايحه اى را به امضا مى رساند که توسط آن دبيرستانهای عمومى را منع مى کند که از تجمع دا نش آموزانى که مايلند جهت فعاليت هاى سياسى يا مذهبى خارج از ساعات مدرسه گرد هم آيند، جلوگيرى کند.

1985- سناى ا يالات متحده در روز 11 جولاى در اعتراض عليه سياست هاى آپارتايد (تبعيض نژادي) دولت آفريقاى جنوبى، تحريمات اقتصادى برعليه آن کشور اعمال مى کند.

1986- ايالات متحده براى نخستين بار، بطور رسمى تولد رهبر حقوق مدنى، دکتر مارتين لوترکينگ جونيور را به عنوان تعطيل ملى به رسميت مى شناسد.

1990- لايحه آمريکائيان ناتوان به قانون تبديل شد. اين قانون " يک ممنوعيت جامع و روشنى را عليه تبعيض بر اساس عدم توانايى" بنياد مى نهد.