|
اقدام قضايى هلسينکى
يکى از برجسته ترين سازمانهاى منطقه اى در جريان حقوق بشر همانا سازمان امنيت وهمکاری اروپا (OSCE ) است، که پيامد پس از جنگ سرد کنفرانس امنيت و همکارى در اروپا است، سلسله کنفرانس هايی که در سال 1975 آغاز شد. آرمان اين سازمان در لايحه نهايى کنفرانس در سال 1975 ( توافق نامه هلسينکي) ذکر شده است.
بسيارى از صاحب نظران ،اعتبار سقوط کمونيسم مستبد در اتحاد شوروى سابق و اروپاى شرقى را به اقدام قضايى هلسينکى مى دهند. قطعأ، تعهد کشورهاى اروپا، ايالات متحده و کانادا به ده اصل ويژه به تاسيس چهار چوبى کمک نمود که در آن مدافعين حقوق بشر قادر به ارائه موضوع خود شوند:
- احترام به استقلال؛
- خود دارى از بکاربردن زور يا تهديد به زور؛
- تخطى ناپذيرى مرزها؛
- تماميت ارضى کشورها؛
- فيصله صلح آميز منازعات؛
- عدم دخالت در امور داخلي؛
- احترام به حقوق بشر و آزادى هاى اساسى، شامل آزادى فکر، شعور، مذهب و اعتقاد؛
- تساوی مردمان و حق تصميم برای خود؛
- همکارى در ميان کشورها؛
- تحقق تعهد هاى قضايى بين المللى با نيت خوب.
دولت هاى غربى، رسانه هاى بين المللى و سازمانهاى حقوق بشر، چون ديده بانى هلسينکى (Helsinki Watch ) و منشور 77 ، فشارهاى مداومى به ممالک بلوک شرق در جهت آزادى مخالفين، اجازه آزادى بيشتر، و گشودن کشورهايشان به استانداردهاى حقوق بشر بين المللى، وارد آورده اند.
در سالهاى پس از پايان جنگ سرد، OSCE شروع به تاسيس يک تاسيسات امنيتى اروپائى نوين نمود که هدف آن جلوگيرى از شکل گرفتن خطوط جداکننده اى که قاره را از هم جدا مى کرد بود. در اين زمينه، کاهش تسليحاتى بزرگی در عهدنامه نيروهاى مسلح سنتى ( غير اتمي) (Conventional Armed Forces ) در اروپا، که تحت توجهات و همکارى هاى OSCE مورد مذاکره قرار گرفته و در سال 1990 به امضا رسيد، تعيين شد.
هم اکنون در بيش از 30 کشور- ازجمله آلبانى، بلغارستان، يونان، رومانى، مسدونيا و کانادا - - کميته هاى هلسينکى وجود دارد. بنياد هلسينکى بين المللى در وين واقع شده است. بسيارى از مردم اعتقاد دارند که OSCE مى تواند نمونه اى براى ديگر تلاشهاى منطقه اى و نيز راهى براى احترام بيشتر براى حقوق بشر در ديگر نقاط جهان و نيز اروپا باشد.
نوشته: ديويد پيتز (David Pitts ) ، نويسنده، وزارت امور خارجه آمريکا
|
