31 مارس 2004
آينده ای که جهان بايد در آن سرمايه گزاری کند
مقاله سفير ايالات متحده به افغانستان
اين مقاله به نگارش زلمای خليل زاد، سفير آمريکا در کابل و فرستاده ويژه پرزيدنت بوش به افغانستان در 30 مارس در نشريه اينترنشنال هرالد تريبيون به چاپ رسيد و قابل استفاده عموم است. محدوديتی در چاپ مجدد آن وجود ندارد.
(شروع متن)
افغانستان: آينده ای که جهان بايد در آن سرمايه گزاری کند
به نگارش زلمای خليل زاد
کابل، افغانستان- همانطور که رهبران جامعه بين المللی برای کنفرانس اهداکنندگان کمک به افغانستان در برلين شرکت می کنند، مذاکرات آنها بايد يک موضوع اساسی را در نظر بگيرد: حرکتی مثبت در تمام جبهه ها در افغانستان توسعه يافته است. گرچه بازگشت کامل به زندگی عادی چند سال طول خواهد کشيد، نسخه پيشرفت در اين راه ساده است: در موفقيتی که افغانها و جامعه بين المللی بدست آورده اند سرمايه گزاری کنيد.
قانون اساسی تصويب شده توسط لوياجرگه انتقال دموکراتيک افغانستان را به پيش برده است و انتخابات قرار است در سپتامبر انجام شود. مردم مشتاقانه در انتظار فرصتی هستند تا نظر خود را در صندوق های رای ابراز کنند. در عين حال با تشکيل هزاران شورای دهات دموکراسی از پايين به بالا شکل می گيرد.
مردم افغان شرکای مقاومی در جنگ با القاعده، افراطيون طالبان و تروريستهای ديگر شده اند. از پائيز گذشته که ائتلاف استراتژی خود را به استراتژی ضدبراندازی تغيير داده است نيروهای آن به مناطق تحت منازعه ارسال شده اند و با رهبران و جوامع محلی پيوند بسته اند.
ساختمان ارتش ملی افغانستان از برنامه جلو است. تا آخر سال 2004 حد اقل 16000 سرباز تعليم داده خواهند شد. همچنين تا آن زمان برنامه آموزش پليس ملی افغانستان 30000 افسر و مامور گشت تعليم خواهد داد. وزارت دفاع تعهد کرده است تمام سلاحهای سنگين را به ارتش منتقل کند و چهل درصد افراد ميليشيا را تا ژوئن خلع سلاح کنند. همچنين تعهد کرده است تمام واحدهای ميليشيا را از کابل بزدايد تا به مواد موافقتنامه بن عمل کرده باشد.
با وجود آنکه شاخص های اقتصادی و اجتماعی افغانستان هنوز بسيار پائين هستند، سواد به ميزات 20 درصد و دسترسی به بهداشت اوليه به ميزان 15 درصد تخمين زده شده اند، امسال صدها مدزسه و درمانگاه در سراسر کشور باز می شوند.
خاتمه اسفالت اوليه جاده کابل-قندهار در دسامبر گذشته نشانه ای از کاری است که در بخش قندهار-هرات جاده کمربندی و جاده های اصلی ديگر شروع می شود. در سالهای 2004 و 2005 بيش از 815 مايل از جاده های فرعی اسفالت خواهند شد و هزاران شهر و ده را به سيستم جاده اصلی و بازارها متصل می کنند.
اقتصاد شرعی افغانستان سالانه 20 درصد رشد دارد. در هر ده، شهرو شهرستان افغانها کشور خود را بازسازی می کنند. تمام آمارگيريها نشان می دهد با وجود چالشهايی که با آن روبرو هستند افغانها نسبت به آينده خود خوشبين هستند. با وجود آنکه ايالات متحده به تمام اين تلاشها کمک می کند ما در اين امر تنها نيستيم. بسياری از ملتهای ائتلاف نيز کمکهای نقدی زيادی کرده اند. به همان نسبت دولت و مردم افغانستان با وجود آنکه سعی در تقويت توانائيهای خود دارند باری را که می توانند می کشند. افغانستان می خواهد روی پای خود بايستد و آنها در جهت درست حرکت می کنند.
هر يک از اين نتايج مثبت درنتيجه همکاری چندجانبه چه از طريق ائتلاف و يا سازمانهای ديگر و يا مناسبات دوجانبه بوده است. داستانی از سازندگی موفق در افغانستان وجود دارد که بخاطر کمک هر ملتی است که همياری کرده است. افغانهااز اتفاقی که هفته گذشته در هرات افتاد درسرد نشدند و جامعه جهانی نيز نبايد بشود. اين حادثه دست اندازی تراژيک در جاده راه افغانستان بود. اما نشان دهنده نياز به ساکن کردن، خلع سلاح، و مخلوط کردن واحدهای ميليشيای افغان در جامعه است.
هدف اوليه جامعه بين المللی بايد تکيه بر اين حرکت مثبت باشد. چالشهای بزرگی باقی است. تاثير اساسی در جلوگيری از توليد ترياک، پايان دادن به جنگ سالاری، بازسازی شبکه های برق، و ترفيع شاخص های اجتماعی به حد اقل ميزان قابل قبول، به تعهد ماندگار جامعه بين المللی به مدت پنج تا ده سال نياز دارد.
هنگامی که جهان پس از اينکه افغانها شوروی را مغلوب کردند به آنها پشت نمود، نتيجه آن دهشتناک بود، يعنی جنگهايی توسط قدرتهای منطقه ای، محروميت انسانی و تقريبا قحطی، کمپهای تعليماتی افراطيون و تروريستها، و حملات 11 سپتامبر. در اين منطقه متزلزل، ما می توانيم يا به پرزيدنت کرزای و دولت وی کمک کنيم حکومت و جامعه ای معتدل و دموکراتيک بسازد و يا اين ريسک را بکنيم که افراطيون از موقعيت هنوز حساس افغانستان برای بازگشت خود استفاده کنند. درس از اين موضوع ساده است: اکنون هزينه بپردازيم تا صلح و ثبات ايجاد شود و يا بعدا هنگامی که بی ثباتی منجر به اختلاف، افراط گرايی يا ترور می شود تقاص آن را بپردازيم.
افغنستان در حال موفقيت است. در برلين، جامعه بين المللی می تواند قدمی حياتی بسوی موفقيتی بيشتر پيش رود. اما اينکار به چولو وقت نياز دارد. چنانچه اصل تقويت چيزهايی را که کار می کنند رعايت کنيم، چنانچه در موفقيت سرمايه گزاری کنيم، ايالات متحده و جامعه بين المللی می توانند با هم قدمی بزرگ در پيروزی در جنگ عليه تروريسم بردارند، و ارزشهای انسانی را که همه ما به آنها اعتقاد داريم تثبيت کنند.
(پايان متن)
|
