رايس، وزير خارجه: .... هفته گذشته در آناپوليس، دو طرف اسرائيلی و فلسطينی، موافقت کردند مذاکرات خود را برای ايجاد يک کشور فلسطينی آغاز کنند و تا پايان سال... تا پايان سال 2008 به يک معاهده صلح دست يابند. حال، آيا اين کار بلندپروازی است؟ بله، البته که بلندپروازی است. و آيا اين کار دشواری خواهد بود؟ بله، اين کار بسيار دشواری خواهد بود. اما من اعتقاد دارم که اين هدف قابل دستيابی است، پرزيدنت بوش بر این باور است که اين هدف قابل دستيابی است، و شايد مهم تر از همه، دو طرف اعتقاد دارند که اين هدف قابل دستيابی است.
ما کاملاً در اين هدف سرمايه گذاری کرده ايم. اين يک فرصت واقعی برای دستيابی به هدفی است که پرزيدنت بوش برای نخستين بار در باره دو کشور دموکراتيک که در کنار هم در صلح و امنيت زندگی کنند مطرح ساخت. و در واقع، از من پرسيده شده است، که آيا الان واقعاً زمان مساعد برای چنين کاری است. خوب، اگر منتظر یک زمان کمال مطلوب برای خاور ميانه باشيد، ممکن است آن زمان هرگز فرا نرسد. مسائل بغرنج هميشه در خاور ميانه پيش می آيد. اما من بر این اعتقادم که شماری از موارد به نفع ما در تحول اند.
بيشتر اسرائيلی ها اکنون اعتقاد دارند که يک کشور مسئول فلسطينی به سود منافع ملی اسرائيل است و لازمه امنيت واقعی پايان دادن به اشغالی است که از سال 1967 آغاز شد. بيشتر فلسطينی ها اکنون بر این باورند که اسرائيل هميشه همسايه آنها خواهد بود و هيچ کشور فلسطينی از خشونت زاده نمی شود. و برای بيشتر کشورهای عرب اکنون سوال اين نيست که آيا اسرائيل وجود خواهد داشت يا نه، بلکه این است که براساس چه شرايطی باید با اسرائيل به صلح برسند.
اکثریت جامعه بين المللی نيز اکنون بطور سازنده ای در این کار وارد شده و از راه حل مبتنی بر دو وجود کشور حمايت می کند. اينها شرايطی است که به موفقيت کنفرانس آناپوليس کمک کرده است، و به اعتقاد من، شرايطی که ما می توانيم با آنها در حمايت از دو طرف در تکميل مذاکراتشان پيش برويم. برای نخستين بار در ظرف هفت سال، دو طرف در حال گفتگو در باره مسائل کانونی بين خود هستند: مرزها، آوارگان، و امنيت و آب، و مهاجرنشين ها و اورشليم. اين کار برای صلح ضروری است، اما کافی نيست. بهبود واقعی شرايط در منطقه برای دو طرف نيز مورد نياز است. اسرائيلی ها بايد ببينند که کشور آينده فلسطين منبعی برای تقویت امنيت آنها خواهد بود، نه يک تهديد عليه آن. و اين بدان معناست که دولت خودگردان فلسطين بايد قادر باشد از عهده مسئوليت های خود برای مبارزه با تروريسم و اجرای قانون در ميان فلسطينی ها برآيد.
در عين حال، فلسطينی ها بايد ببينند که کشوری که در راه آن تلاش می کنند فرصت های واقعی برای زندگی ای بهتر، برای توسعه اجتماعی و اقتصادی، و برای امنيت فلسطينی ها در اختیار خواهد داشت. اين بدان معناست که اسرائيل بايد به الزامات خود برای تضمين اينکه يک کشور فلسطينی بتواند قابل دوام و مستقل باشد عمل کند. به اين دليل مهم است که دو طرف مجدداً به اجرای نقشه مسير کاملاً متعهد شوند.
حال برای حمايت از اين تصميم، ايالات متحده يک نقش منحصر به فرد ايفا خواهد کرد. دو طرف از ما خواسته اند تا پيشرفت در تعهدات آنها به نقشه مسير را نظارت و قضاوت کنيم و ما اين کار را انجام خواهيم داد. و ما يک تلاش جديد و جامع را به منظور ايجاد پايه های امنيتی که هر موافقت صلحی بايد بر اساس آن بنا شود آغاز می کنيم. و هفته گذشته، من از ژنرال جونز، ژنرال جيم جونز خواستم رهبری اين بخش مهم از اين ابتکار را به عهده بگيرد. بنا بر اين ما تلاش جديدی برای بهبود امنيت داريم، ما مذاکرات سياسی جديدی بين دو طرف برای طرح اجمالی چارچوب يک کشور فلسطينی و يک موافقت نامه صلح داريم. و سومين بخش ضروری اين کار توسعه اقتصادی و اجتماعی برای مردم فلسطين است.
هفته گذشته در آناپوليس، نخست وزير فياض يک دستور کار بلندپروازانه برای اصلاحات و توسعه را که وی در تلاش پيشبرد آن است ارائه داد. او و تونی بلر، نخست وزيرسابق بريتانيا، همکاری نزديکی با هم دارند تا حمايت لازم را از جامعه بين المللی کسب کنند. و ما در آينده نزديک يک کنفرانس اهداکنندگان کمک در پاريس خواهيم داشت که برای تدارک منابع لازم برای دولت و مردم فلسطين ضروری خواهد بود.
ايالات متحده در حال دست زدن به تلاشی بی سابقه در جهت افزايش فرصت برای فلسطينی ها است. ماه گذشته، با آنکه ما بودجه اختصاص یافته به حماس را قطع کرديم، در واقع کمک های مالی ما به مردم فلسطين افزايش يافت. و برای سال مالی آينده از کنگره خواسته ايم مبلغ 400 ميليون دلار کمک اقتصادی برای دولت و مردم فلسطين را به تصويب برساند. اينها همه مهم است، اما همانطور که گفتم، دولت محدوديت هايی در توانايی خود دارد. ما می توانيم تا حد معینی جلو برويم. لازمه صلح و امنيتی که ما برای خاور ميانه می خواهيم تعامل فعال شهروندان خصوصی، گروه های جامعه مدنی، و جامعه کسب و سرمایه است. و در اينجاست که هر يک و همه شما می توانيد از طريق اين مشارکت دولتی- خصوصی تأثيری واقعی داشته باشيد. تمرکز اين مشارکت بر طرح هايی که مستقيماً با جوانان فلسطينی تماس برقرار می کنند، آنها را برای مسئوليت های شهروندی و رهبری آماده می کنند، می تواند تأثيری بزرگ و مثبت داشته باشد.
من می خواهم نشان دهم که آمريکا سخاوتمند است، نه تنها دولت آن، بلکه همه ملت و شهروندان ما از ورود مردم فلسطين به جامعه ملت ها استقبال می کنند و به آنها کمک می کنند تا برای خود جایگاهی در اقتصاد جهانی بسازند. کليد موفقيت اين ابتکار بسيج سرمايه گذاری و ايجاد مشاغل خواهد بود....
حال من می دانم که بسياری از شما قبلاًً اين هدف ها را پيگيری کرده ايد و من می دانم که گاهی [اين اهداف] در آنچه به نظر يأس آمیزآمده ناپديد شده اند. من می دانم که شما فکر می کنيد چرا اين بار با گذشته متفاوت است. همه ما مدت ها برای ديدن صلح بين اسرايئل و فلسطينی ها که مدت ها از موعد آن گذشته است صبر کرده ايم. آنچه من می توانم انجام دهم دادن تعهد 100 درصد رئيس جمهوری و خودم به شماست که به دو طرف کمک کنيم تا نهايتاً به اين مناقشه پايان دهند، به اشغال پايان دهند و با هم صلح کنند.
بالاخره، فلسطينی ها مدت ها برای برخورداری ازشأن و منزلتی که با تشکیل کشور برای خودشان همراه است در انتظار بوده اند و اسرائيلی ها مدت ها در انتظار همسايه ای بوده اند که بتواند با آن در صلح و امنيت زندگی کند. و بنا بر اين با اين هدف بزرگ و شريف برای ما، من اميدوارم بتوانيم به درات و حسن تشخیص و شهامت لازم برای پشت سر گذاشتن تلاش های شکست خورده گذشته و تنها نگاه دوختن به آينده ای موفق دست يابيم. بسيار سپاسگزارم.
|
