تحقیقات آژانس بین المللی انرژی اتمی (IAEA) پیرامون فعالیت های احتمالی ایران در جهت تولید سلاح
رئیس بازرسان IAEA در پی موافقت مقامات ایرانی با طی شدن "تشریفاتی" برای رسیدگی به نگرانی های آژانس در باره امکان این که ایران به فعالیتی پنهانی برای طراحی سلاح های هسته ای و سوار کردن این سلاح ها بر روی موشک های شهاب 3 دست زده باشد، این هفته در ایران اقامت دارد.
مبادرت به چنین فعالیتی یکی دیگر از موارد نقض تعهد ایران بر اساس پیمان جهانی عدم گسترش سلاح های هسته ای به شمار می رود. خودداری ایران از رسیدگی به نگرانی های مربوط به این موضوع – مسئله ای که بازرسان IAEA نخستین بار در 2005 با ایران مطرح ساختند—دلیل دیگری بر نگرانی و بدگمانی از بابت فعالیت های هسته ای ایران است.
طی شدن "تشریفات" خوب است اما آنچه اهمیت دارد نتایجی است که از آن حاصل می شود. رئیس بازرسان IAEA از هم اکنون این نکته را روشن ساخته که دعاوی ایران دایر بر "اتهامات بی اساس" معتبر نیست. آنچه که IAEA انتظار دارد شنیدن توضیحات حقیقی در باره فعالیت های گذشته در ارتباط با سلاح ها است.
افشای کامل فعالیت های گذشته، شفافیت کامل در ارتباط با فعالیت ها کنونی و تعلیق قابل بازرسی فعالیت های حساس در جهت گسترش سلاح های هسته ای، گامهای ساده ای هستند که رهبران ایران باید برای شروع به جلب اعتماد بین المللی نسبت به این ادعا که فعالیت های اتمی ایران صرفامسالمت آمیز است باید بردارند.
یادداشت مربوط به سفر من به ترکیه
این هفته من درترکیه اقامت دارم و این بخشی از گفت شنود جاری با ترکیه پیرامون موضوعات استراتژیک مورد علاقه دوطرف است. مشورتهای من مباحثی مانند استفاده مسالمت آمیز از فن آوری هسته ای، مخاطرات گسترش سلاح های هسته ای و تروریسم هسته ای و تخلفات هسته ای ایران را در بر می گیرند.
از هنگام انتصاب من به عنوان نماینده ایالات متحده در IAEAدر دو سال و نیم پیش، این دومین سفرم به ترکیه به شمار می رود. ترکیه یکی از متحدان خوب و یکی از اعضای ناتو است. من از این موضوع که دولتهای ما تاچه میزان در مورد خطر برنامه هسته ای ایران و ضرورت استفاده از دیپلماسی عمومی برای متقاعد ساختن رهبران ایران به تغییر مسیرخود استنباط مشترکی دارند، شگفت زده شده ام. یک کارشناس کار آزموده ترک بسادگی این نکته را که چگونه بلند پروازی های هسته ای ایران نه تنها برای منطقه بلکه به حال خود آن کشور خطرناک است توضیح داد.
من لنگ لنگان در حالی که تخته ای محکم دور پای چپ من پیچیده شده است در حول حوش آنکارا در حال حرکت هستم. با کمال تاسف طی هفته گذشته پایم رگ به رگ شد. این بدان معنا است که با وجود 18 ماه تمرین من نمی توانم در دو ماراتن یکشنبه آینده شرکت کنم. چقدر برایم مایۀ سرخوردگی است.
همسرم سعی دارد مرا متقاعد کنم که به یک نیمه ماراتن اکتفا کنم. –اما تا به حال موفق نشده است. شاید بدن من به من می گوید که حق با او است.
|
