يک ماه از آخرين نشست شورای حکام آژانس بين المللی انرژی اتمی می گذرد. می دانم که در ايران مردم با انتخابات مجلس و جشن های نوروزی مشغول بوده اند. اميدوارم خوانندگان وبلاگ من در ايران از تعطيلات نوروز لذت برده باشند. ايکاش می توانستيد از يک انتخابات آزاد نيز لذت ببريد که در آن فرصت انتخاب از ميان طيف گسترده ای از نامزدهای انتخاباتی وجود داشته باشد.
اينجا در وين، من از پيشرفت بسيار ناچيزی در برخورد با مسائل حل نشده در رابطه با برنامه هسته ای ايران اطلاع دارم. بخصوص، اطلاع ندارم که مقامات ايرانی هيچگونه تلاشی کرده باشند تا به نگرانی های جدی بازرسان آژانس بين المللی انرژی اتمی درباره نشانه هايی که از تلاش های پنهانی تسليحاتی در تخلف از پيمان منع گسترش سلاح های هسته ای، که ايران نيز عضو آن است، ديده شده است پاسخ بدهند.
گزارش هايی دريافت شده است مبتنی بر اينکه کشورهای بيشتری جهت ارائه اطلاعات در باره اين تلاش های پنهانی قدم پيش گذاشته اند. کمی پيش در اين هفته، رسانه های بين المللی گزارش دادند که چين اخيراً چنين اطلاعاتی را در اختيار آژانس قرار داده است. من در موقعيتی نيستم که صحت و سقم اين موضوع را تأييد کنم – شما بايد اين موضوع را از سفير چين بپرسيد! – اما اداره امور حفاظتی آژانس بين المللی انرژی اتمی روشن کرده است که آنها از منابع متعددی، از جمله تحقيقات خود، اطلاعاتی در باره اقدامات تسليحاتی خلاف مقررات دريافت کرده اند.
نشست بعدی شورا دو ماه ديگر برگزار خواهد شد. اميدواريم تا آن زمان پيشرفتی حاصل شده باشد. 35 کشور عضو اين شورا سه موضوع را مورد بررسی قرار خواهند داد: توضيحات واقعی از اقدامات مربوط به مسلح سازی؛ شفافيت کامل نسبت فعاليت های جاری، از جمله از طريق اعمال پروتکل الحاقی آژانس بين المللی انرژی اتمی؛ و تعليق کامل فعاليت های جاری مربوط به غنی سازی اورانيوم، که تعليق تحريم ها و آغاز مذاکرات را امکان پذير می سازد.
|
