نویسنده: مرل کلرهالز جونیور
عضو عیئت تحریریه
واشنگتن – یکی از دیپلمات های ارشد ایالات متحده می گوید، ایران در دهه آتی، در صورت داشتن سلاح اتمی، به خاطر موقعیت جغرافیایی خود در تقاطع خاورمیانه و جنوب آسیا، قادر به تهدید سه قاره و در نهایت تهدید ایالات متحده می باشد، اگرچه بزرگترین تهدید آن متوجه کشورهای میانه روی منطقه است.
جفری فلتمن، معاون دستیار وزیر خارجه در امور خاور نزدیک می گوید هدف ایالات متحده "راضی کردن ایران به توقف دایمی جاه طلبی های هسته ای و وادار کردن تهران به بودن یک همسایه خوب در منطقه است. ما متعهد به استفاده از راه حل دیپلماتیک برای وارد آوردن فشار بر رژیم ایران می باشیم تا رفتار خود را در موضوع هسته ای تغییر دهد."
سیاست راهبردی ایالات متحده مبتنی بر برخوردی دوگانه در قبال ایران، با همکاری دیگر اعضای دایم شورای امنیت سازمان ملل –انگلیس، چین، فرانسه و روسیه، به اضافه آلمان است که اغلب به گروه 5+1 معروف می باشند. وی گفت در اولین گام، به خصوص، متحدین از ایران خواستار توقف یکباره و همیشگی تمامی جاه طلبی ها درازمدت آن کشور در تولید سلاح های هسته ای هستند.
فلتمن، در سخنان اخیر خود درمقابل کمیته فرعی امور خارجه مجلس نمایندگان گفت: همچنین برای کمک به پیشبرد چنین تغییر راهبردی، دومین اقدام در خط مشی ما ارائه بسته پیشنهادی تشویقی که زمینه های مختلف سیاسی، اقتصادی، فن آوری، و اجتماعی را در بر دارد، می باشد، که در صورتیکه رژیم ایران نگرانی های بین المللی از فعالیت های هسته ای خود را بر طرف سازد، می تواند به مردم ایران تعلق گیرد.
کمیته فرعی به منظوراستماع نظرات کارشناسان برای بررسی سیاستهای ممکن ایالات متحده در جلوگیری از ایران هسته ای و توانائی بالقوه آن در این زمینه، و پاسخ به این پرسش که آیا نیاز به تصویب قوانین بیشتری وجود دارد، تشکیل گردیده بود.
به عنوان بخشی از این بسته تشویقی، کاندالیزا رایس، وزیر امور خارجه، تاکید نموده است که او، در صورتی که ایران تمامی فعالیت های غنی سازی اورانیوم و ادامه فعالیت های حساسیت بر انگیز را به حالت تعلیق در آورد، مایل به ملاقات با همتای ایرانی خود می باشد.
وی بیان نمود: "از ماه مه سال 2006، ما به صورت صریح و روشن انتخاب بین دو راه – تقابل همراه با انزوا و یا همکاری و امتیاز – را در مقابل ایران قرار داده ایم."
فلتمن گفت علاوه بر این برخورد دوگانه، ایالات متحده به پشتیبانی خود از کوشش های سازمان ملل در نظارت بر فعالیت های اتمی توسط آژانس بین المللی انرژی اتمی (IAEA) ، که بیش از 6 سال است که در کشاکش با ایران برای جلب همکاری این کشور در تحقیقات خود است، ادامه خواهد داد.
فلتمن اظهار داشت که ایالات متحده بر ممکن بودن استفاده از کلیه ابزار و راه حل ها موجود، از جمله دیپلماسی چند جانبه، مکانیسم های مالی، اقدامات ضد تکثیر مانند ممانعت از دستیابی به سلاح – و تهدید و استفاده از نیروی نظامی، به عنوان راه حل نهائی، تاکید دارد.
یکی از مهمترین نگرانی ها، ادامه استفاده ایران از سانتریفیوژها برای غنی سازی اورانیوم است که می تواند هم در اهداف صلح جویانه غیر نظامی کاربرد داشته باشد و یا در توسعه سلاح به کار رود.
محمد البرادعی، مدیر کل آژانس بین المللی انرژی اتمی، در 17 آوریل گفت که ایران بین 3,300 تا سانتریفوژ سالهای 1970، در حال کار در تاسیسات غنی سازی هسته ای نطنز دارد که نسبت به 3,000 سانتریفوژ در سال 2007 افزایش نشان می دهد. وی ایران را به تعلیق غنی سازی اورانیوم ترغیب نموده است تا مشکلات آن با قدرت های جهانی در مورد اهداف هسته ای حل گردد.
در 21 آوریل، آژانس بین المللی انرژی اتمی گفتگوهای بیشتری برای اعمال فشار بر دولت ایران برای دریافت پاسخ سوالات مربوط به فعالیت های اتمی آن خواهد داشت. البرادعی در برلین به خبرگزاری رویترز گفت: "به وضوح این مسئله ای مهم است. جامعه بین المللی نیازمند این اطمینان است که ایران برنامه تولید سلاح هسته ای ندارد."
ایران اعلام کرده است که فقط می خواهد سوخت هسته ای برای استفاده در تولید برق تولید نماید تا بتواند نفت بیشتری صادر کند. البرادعی در یک کنفرانس خبری گفت: "من به درخواست خود از ایران برای سرعت نبخشیدن به این روند ادامه می دهم زیرا قبل از اینکه ایران در برنامه غنی سازی اورانیوم خود بیشتر جلو رود، ما نیازمند یک موافقتنامه هستیم."
سانتریفیوژها برای گرداندن با سرعت بالا ترکیبات اورانیوم به منظور جدا سازی و تغلیظ ایزوتوپ های قابل شکافتن این عنصر برای استفاده در سوخت هسته ای، کاربرد دارند.
دانیل گلیزر، معاون وزیر خزانه داری در امور منابع مالی تروریست ها و جرایم به کمیته فرعی گفت که تحریم های مالی ایالات متحده بر علیه ایران بر این کشور تاثیر گذارده است و کوشش های آنان را برای دستیابی به سلاح هسته ای و کمک به گروه های تروریستی کند نموده است.
گلاستر در سخنان خود گفت: "مکانیسم های مالی عنصری بنیادی در کوشش های ایالات متحده و بین المللی بر علیه رفتار تهدیدآمیز ایران است. ما، از طریق امکانات خود و سایر همکاران در سراسر دنیا، راهبردهای مالی خاصی را به اجراء گذارده ایم که تاثیر گذار بوده است."
برنامه مخفی هسته ای ایران برای اولین بار در اوت سال 2002 افشا گردید. به دنبال این افشاگری، آژانس بین المللی انرژی اتمی تحقیقات فشرده ای را در مورد برنامه هسته ای ایران آغاز نمود و تخلفات بسیاری از موافقتنامه ایران با آژانس بین المللی انرژی اتمی را کشف نمود که شامل تاسیسات هسته ای و فعالیت هائی که از این آژانس مخفی نگهداشته شده بود، می گردید.
فلتمن بیان داشت که تحقیقات همچنین آشکار نمود که ایرانی ها دستگاه ها و مواد هسته ای حساس را از طریق شبکه قاچاق تامین کرده است. در نتیجه گزارشی که آژانس بین المللی انرژی اتمی به شورای امنیت سازمان ملل ارائه کرد، این شورا سه قطعنامه مختلف تحریم برای ایران در تاریخ های دسامبر 2006 مارس 2007، و مارس 2008 صادر نمود.
فلتمن در سخنان خود در مقابل کمیته فرعی اظهار داشت: "تعین میزان تاثیر تحریم های چند جانبه، به خصوص بر سیستم تصمیم گیری رژیم ایران مشکل است. هرچند، حد اقل، این تحریم ها دسترسی ایران را به فن آوری ها و کالا های حساس محدود نموده است و احتمال می رود سرعت روند توسعه هسته ای و موشکی ایران کاهش یابد."
پیتر رودمن، کارشناس ارشد موسسه بروکینگز در واشنگتن و از مقامات سابق وزارت دفاع ایالات متحده در مصاحبه خود در اواخر سال 2007 گفت که بحث جدی در داخل ایران به خاطر تحریم های جدید صورت گرفته است. وی گفت که یک گزارش اطلاعاتی اخیر ایالات متحده در مورد فعالیت های هسته ای ایران نشان می دهد که رژیم ایران "آماده پذیرش فشارهای بین المللی است، و من فکر می کنم دولت بوش در مورد تاکید خود بر حفظ سیاست های جاری، درست عمل می کند."
|
