3 اوت 2005
واشنگتن- تام کيسی، مقام وزارت خارجه ايالات متحده، روز 3 اوت 2005 طی مصاحبه مطبوعاتی روزانه اين وزارت به سوالات خبرنگاران پاسخ گفت. وی طی سخنان خود به سوالاتی در رابطه با موضع ايالات متحده درباره گزارشات اخير در مورد برنامه هسته ای ايران پاسخ داد. آنچه در زير می آيد گزيده ای است از سخنان آقای کيسی در مصاحبه مطبوعاتی 3 اوت وزارت خارجه آمريکا:
(آغاز متن)
سوال: درباره ايران. به نظر می رسد ايران از تهديد خود برای ازسرگيری فعاليتهای هسته ای عقب نشسته است. روحانی گفته است برنامه اکنون اين است که اين کار از هفته آينده آغاز شود. بنابراين آيا شما در واقع برداشتی داريد که اين راهبرد ايرانی ريسک وضعيتی حساس است، و آنها واقعا اين کار را نخواهند و اين يکی از تاکتيک های آنها برای مذاکره است و اقدام واقعی انجام نخواهند داد؟
آقای کيسی: خب، سال، من واقعا نمی خواهم سعی کنم بيانيه های ايران را که در اين مقطع صادر کرده اند تعبير نمايم يا سعی کنم روش برخورد آنها با اين پروسه را طبقه بندی کنم. مايلم به بعضی از اظهاراتی که ديروزتوسط وزير امور خارجه فرانسه و همچنين نخست وزيير فرانسه، د ويله پين، بيان شده است اشاره کنم. وی اشاره کرد که ايران بايد به تعهداتی که داده است احترام بگذارد، و اين تعهدات شامل تعهد تعليق تمام فعاليتها- تبديل، اعمال، و غنی سازی اورانيوم است. و مسلما جامعه بين المللی، سه کشور اتحاديه اروپا، خاوير سولانا، دولت بريتانيا، دولت آلمان، دولت فرانسه بصورت انفرادی، و آژانس بين المللی انرژی اتمی همگی روشن کرده اند که نقض اين موافقت قدمی منفی خواهد بود و مسلما در صورتی که ايران واقعا دست به نقض موافقت بزند کاری بسيار ناراحت کننده و جدی خواهد بود. چنانچه به اين فراخوانی ها توجه و آنها را رعايت کرده باشند، کار خوبی بوده است.
مسلما ما در عين حال در تماس و مشورت نزديک با همکاران خود در سه کشور اتحاديه اروپا هستيم و مجددا مايلم موافقت ما را با بياناتی که مقامات فرانسه، آلمان، و بريتانيا همگی طی چند روز گذشته ابراز داشته اند تکرار کنم. و همانطور که می دانيد ما به حمايت خود از سه کشور اتحاديه اروپا در حل ديپلماتيک اين مسئله ادامه می دهيم. اعمال کامل موافقت پاريس ضروری است و اين موافقت از آنها می خواهد تمام فعاليتهای چرخه سوخت از جمله فعاليتهای تبديل اورانيوم را به تعليق درآورند.
سوال: آيا نقل قول طويل شما از بيانات دولتهای خارجه که ديروز بيان شده بود، که يک روز از آن گذشته است و نشان دهنده حمايت است که باعث تعجب نيست، علامتی از تمکين ايالات متحده است؟ به عبارت ديگر، آيا اروپايی ها تا جايی که به آمريکا مربوط می شود رهبری اين موضوع را بدست گرفته و سعی در حل اين بحران دارند؟
آقای کيسی: خب، بری، مذاکرات بين سه کشور اتحاديه اروپا و ايران است. ما از اين تلاش ها برای حل مسئله حمايت می کنيم. اما تصور می کنم مسئله مهم، دليل اينکه من طی چند روز گذشته بيانات اين افراد را نقل قول کرده ام، مطلقا به اين معناست که آنها هستند که در واقع رهبری اين روند را در دست دارند. و ما در نقش حمايتی خود به سادگی تنها موافقتمان را با آنها بيان می کنيم.
سوال: آژانس بين المللی انرژی هسته ای می گويد که می خواهد ايران چند روزی صبر کند تا اين سازمان بتواند تجهيزات مراقبتی خود را کار بگذارد تا درصورتی که و وقتی که ايران آغاز به کار کند، آنها بدانند اين کشور چکار می کنند. آيا اين برای ايالات متحده قابل قبول است؟
آقای کيسی: خب، من نمی خواهم بجای آژانس بين المللی حرف بزنم. می دانم مکالماتی بين آژانس و ايرانی ها ردو بدل شده است، و شما را در مورد جرئيات اين مکالمات به آژانس ارجاع می کنم. از نظر ما تعهداتی که ايران طبق موافقت پاريس داده است بسيار واضح هستند. ما هرگونه اقدام و تلاشی را که با اين تعهدات فاصله داشته باشد و شفافيت کمتر و تضمين های کمتری به ما ارئه دهد را قدمی به عقب محسوب می کنيم.
سوال: اما شما هرگز از بيان نظرات خود به آژانس بين المللی عقب ننشسته ايد. آيا اکنون اين کار را می کنيد؟
آقای کيسی: ما مسلما علاوه بر مشورت با همکاران خود در سه کشور اتحاديه اروپا در حال گفتگو با آژانس بين المللی هستيم. ما از طريق هيئت نمايندگی خود در تماس دائم با آنها هستيم.
سوال: اما خصوصا در رابطه با اين روند که فقط تا وقتی ما تجهيزات مراقبتی خود را وارد کنيم صبر کنيد چطور؟
آقای کيسی: مجددا بگويم، ما نظرات خود را کاملا روشن کرده ايک، همانطور که با سه کشور اتحاديه اروپا کرديم و آنها نيز اين کار را کرده اند، به اين معنا که نمی خواهند ببينند ايران اين قدم را بردارد و تصور می کنم آزانس بين المللی به اندازه ما از اين امر آگاهی دارد.
سوال: تام، متوجه هستم چرا نمی خواهيد به تعبير اينکه چرا ايران اين اظهارات را گفته است و چرا اين کار را می کند بپردازيد، اما می خواستم بدانم آيا برداشتی داريد که بحران کنونی گذشته است. ما انتظار داشتيم که طبق گفته آنها ازسرگيری را امروز شروع کنند و اکنون به هفته بعد افتاده است. آيا اين برداشت را داريد که بحران حداقل کمی به تعويق افتاده است؟
آقای کيسی: خب، مسلما قدم مثبتی است که اقدامی که ايارنی ها قبلا به آن اشاره کرده بودند انجام نشده است. اما من مسلما نمی خواهم به کار پيش بينی آنچه ممکن است انجام دهند يا انگيزه آنها برای اين کار چه بوده است بپردازم. آنچه برای ما مهم است اين است که موافقت مورد احترام قرار گيرد، و تعلطق ادامه يابد، و به تلاش سه کشور اتحاديه اروپا اجازه داده شود پيش برود.
سوال: تام، می دانيم که سه کشور اتحاديه اروپا در حال آمادگی هستند که طی روزهای آينده مجموعه ای از مشوق های تازه را به ايارن پيشنهاد دهند. آنها با شما مشورت کرده اند. در اين مقطع، می توانيم بگوييم ايالات متحده موافقت خود با اين مجموعه از پيشنهادات را به امضا آورده است؟ و بخصوص، اينکه گفته شده يکی از پيشنهادات تضم«ي سوخت برای راکتور بوشهر است و هر راکتور ديگری که ساخته شود. از آنجايی که ايالات متحده خواهان پايان دادن به تمام فعاليتهای هسته ای در اين کشور است، آيا هضم اين موضوع برای شما دشوار است؟
آقای کيسی: مجددا، مايل نيستم به قضاوت بپردازم يا درباره پيشنهادی که هنوز ارائه نشده است اظهار نظر کنم، پيتر. بيشترين چيزی که می توانم به شما بگويم اين است که ما بطور روزانه با سه کشور اتحاديه اروپا در تماس هستيم و نظرات خود را با آنها در ميان می گذاريم تا از تلاش آنها در حل اين مسئله حمايت کنيم. در مورد راکتور بوشهر تصور می کنم ديروز سنخانی در رابطه با آن و برنامه روسها برای ارائه سوخت ابراز داشتم و سر حرف خود هستم.
سوال: شما متداوما گفته ايد ايران نبايد موافقت پاريس خود را نقض کند. اگر مهرها را شکستند، که گفته اند اين کار را می کنند، آيا اين تخلف از موافقت است؟ از اين نظر می پرسم چون در واقع ازسرگيری چرخه سوخت نيست. ممکن است قدمی در آن جهت باشد، اما می خواهم نظر شما را در مورد اينکه آيا شکستن مهر و موم ها تخلف از موافقت است بدانم.
آقای کيسی: بله، منظورم اين است که تصور می کنم ديروز بهترين جواب خود را در اين رابطه به شما دادم. و فکر می کنم بايد روز حرف ديروز خود پافشاری کنم. از نظر ما آنها بايد کاملا موافقت خود را رعايت کنند و در همين حد می مانم.
سوال: شما گفتيد نظرات خود را با اروپايی ها در ميان می گذاريد. بجز اين اظهارات که ايرانی ها نبايد فعاليتها را ازسر گيرند، عقايد شما چيست؟
آقای کيسی: خب، مجددا، من اين بحث ها را بعهده کسانی که در آنها دخالت دارند می گذارم. مسلما ما می خواهيم آنچه در موافقت پاريس خواسته شده است و آن نه تنها تعليق موقت بلکه پايان دائم به اين فعاليتهاست را ببينيم.
(پايان متن)
|
