17 اکتبر 2005
(آغاز متن)
سوال: اسکات، امروز صبح دکتر رايس و وزير فن آوری هندوستان قراردادی بين ايالات متحده و هند امضا کردند، يک قرارداد علم و فن آوری. همچنين به دليل کار هندعليه ايران در آژانس بين المللی انرژی اتمی، ايران قرارد اد لوله گاز با هند را کنسل کرد. اکنون آينده قراردادی که رئيس جمهور و نخست وزير هند در 18 ژوئيه در رابطه با فن آوری هسته ای امضا کردند و امروز در کنگره است چه می شود؟ بنابراين ...
آقای مک کليلن: ما امروز قرارداد مهمی امضا کرديم و تصور می کنيم ارزيابی واقع بينانه ای از مسائل و تعهد هند به ايجاب موافقت های خاصی است. و رئيس جمهور عميقا معتقد است ما بايد به تشويق توسعه و انرژی هسته ای صلح آميز ادامه دهيم و اينکار به مسئله قيمت های بالای بنزين در آمريکا کمک می کند. قيمت های بالای بنزين موضوعی است که رئيس جمهور بسيار درباره آن نگران است. اقتصاد ما برخلاف مشکلاتی که طی چند سال گذشته می بايست بر آنان فائق آيد همچنان به قوی شدن ادامه می دهد. و با وجود اين رئيس جمهور هنوز
نگران قيمت بالای انرژی است و به اين دليل است که اين اقدامات ديگر انجام می شود.
يکی از اين اقدامات کم کردن درخواست در بازار جهانی است و لازمه اين کار تشويق ديگران به استفاده صلح آميز از انرژی هسته ای است.
سوال: تصميم رويس جمهور در برخورد با ايران و (نامفهوم) سلاح هسته ای اين کشور اکنون که روسيه از همراهی با سياست سختگيرانه ايالات متحده عليه ايران امتناع می کند چيست؟ از آنجايی که روسيه احتمالا هرگونه عملی عليه ايران را در شورای امنيت سازمان ملل وتو خواهد کرد، آيا دست رئيس جمهور بسته است؟
آقای مک کليلن: خب، يکی دو موضوع. خانم وزير رايس گفت که وی هفته گذشته بحث خوبی با همپايان خود در اين رابطه داشت. و وی قدردانی ما را از تلاش روسيه و سه کشور اتحاديه اروپا در بازگرداندن ايران به ميز مذاکرات ابراز کرد. ما همچنان از ايران می خواهيم که با حسن نيت به مذاکرات بازگردد. ما اين موضوع را کاملا روشن کرده ايم.
ما نگرانی های عميقی درباره رفتار ايران با توجه به سابقه آنها داريم. جامعه بين المللی هر روز بيشتر درباره امتناع ايران در برگشتن به مذاکرات نگران می شود. شما در آژانس بين المللی انرژی اتمی ديديد که در صورت عدم بازگشت با حسن نيت ايران به ميز مذاکرات اکثريت اکنون از فرستادن پرونده ايران به شورای امنيت حمايت می کنند. و مسلما اين گزينه هنوز وجود دارد. و در صورتی که ايران رفتار خود را تغيير ندهد و به مذاکرات بازنگردد اين گزينه در اختيار جامعه بين المللی قرار دارد.
(پايان متن)
|
