14 ژوئيه 2005
واشنگتن- تام کيسی، سخنگوی موقت وزارت خارجه، در جلسه مطبوعاتی 14 ژوئيه 2005 اين وزارت به سوالات خبرنگاران پاسخ داد. وی طی اين مصاحبه در رابطه با وضعيت روزنامه نگار اکبر گنجی، و خشونت شديد پليس عليه عده ای از افرادی که روز سه شنبه 13 ژوئيه در تهران به تظاهرات صلح آميز پرداخته بودند با خبرنگاران به بحث و تبادل نظر پرداخت. آنچه در زير می آيد متن سخنان آقای کيسی در پاسخ به سوالات خبرنگاران درباره بيانيه صادره کاخ سفيد درباره وضعيت اکبر گنجی، روزنامه نگار ايرانی است که بيش از يک ماه است در زندان در اعتصاب غذا است:
(آغاز متن)
سوال: می توانم از شما درباره وضعيت گنجی، روزنامه نگاری که در ايران زندانی است سوال کنم؟ سوال من اين است که دولت بوش روشن کرده است خواهان آزادی وی می باشد و گروه های حقوق بشر و سازمان ملل را تشويق کرده است تا سعی کرده و بصورتی بر موضوع اعمال فشار کند. با توجه به تمام اتفاقاتی که برای روزنامه نگاری در ايالات متحده افتاده است و روزنامه نگاری که به زندان افتاده است، آيا اين شانس شما را برای ترغيب ديگران به انجام اين کار کم می کند؟ اصطلاحا به اين کار می گويند ديگ به ديگ ميگه روت سياه.
آقای کيسی: خب، اول از هرچيز، اجازه دهيد درباره اين موضوع صحبت کنم و بعد درباره بعضی از مسائل ديگری که شما مطرح کرديد صحبت می کنيم. تصور می کنم اکثر شما بيانيه ای را که کاخ سفيد روز سه شنبه صادر کرد که به نگرانی درباره ادامه اسارت اکبر گنجی، که يک زندانی سياسی و روزنامه نگار برجسته ايرانی است، اشاره کرده است. وی به مدت يک ماه است که در اعتصاب غذابسر می برد.
رئيس جمهور خواهان آزادی فوری بدون قيد و شرط آقای گنجی شده است و تمام حاميان حقوق بشر و آزادی و سازمان ملل را تشويق کرده است به حمايت از اين وضعيت بپردازند.
مايلم همچنين اضافه کنم که ما درباره گزارشاتی که درباره خشونت پليس عليه تظاهرکنندگانی که روز سه شنبه بطور صلح آميز در تهران خواهان توجه به پرونده آقای گنجی شده اند ناراحت هستيم و از رژيم ايران می خواهيم خودداری نشان داده و به مردم ايران اجازه دهد از حق مشروع خود به تجمع صلح آميز و آزادی بيان استفاده کنند.
در رابطه با قسمت بعدی سوال شما، اين اعتقاد را دارم که در زمينه آزادی مطبوعات من می توانم سابقه ايالات متحده را با هر کشور ديگری مقايسه کنم. ما سنت ديرينه ای از مطبوعات آزاد و باز، جامعه ای آزاد و باز داريم و باعث تاسف است که در بسياری کشورهای ديگر در سراسر جهان روزنامه نگاران همچنان به دليل تلاش دراطلاع رسانی به مردم، تلاش در گزارش ماجراهايی که اتفاق افتاده است، و تلاش در کمک به مردم در شرکت در زندگی سياسی کشور خود زندانی می شوند.
سوال: و در اين کشور گاهی به دليل امتناع از رو کردن منابع خبری خود. تنها اشاره ای به بسط آزادی مطبوعات در اين کشور می کنم.
سوال: بری اشاره درستی می کند. پرونده جوديت ميلر سر و صدای زيادی داشته است، مايلم بدانم آيا هنگامی که شما سعی می کنيد در رابطه با ترويج آزادی مطبوعات تلاش کنيد و چنين پرونده ای در خارج از کشور را بزرگ می کنيد، آيا فشار متقابلی بوده و مردم و دولتها به تلاش های شما به دليل برداشتها از مشکلات در ايالات متحده بی اعتنا بوده اند؟
آقای کيسی: خب، رک بگويم، من مقايسه ای بين اين دو وضعيت نمی بينم....
سوال: نه، من مقايسه نمی کنم. می پرسم آيا آنها اين کار را می کنند؟ آيا می گويند مشکلاتی در اينجا وجود دارد و از اين طريق ديپلماسی شما دچار مشکل می شود؟
آقای کيسی: من از اينکه کسی نظر خود را درباره آزادی مطبوعات به دليل اتفاقاتی که در داخل ايالات متحده افتاده است عوض کرده باشد آگاهی ندارم. و آنچه می توانم بگويم اين است که در هر شرايطیآنچه در وضعيت اقای گنجی اتفاق افتاده است، آنچه برای عده ای از مردم که تنها به دليل ابراز علاقه و اميد خود برای ابراز صلح آميز عقايد خود و اطلاع رسانی به مردم به زندان افکنده شده اند اتفاق افتاده است، موضوعی کاملا متفاوت است. هيچگونه توجيهی برای آن وجود ندارد و مسئله ای نيست که ايالات متحده ديگر درباره آن اظهارنظر نکند.
(پايان متن)
|
