نویسنده: اِریک گرین
عضو هیئت تحریریه
واشنگتن- بن برادلی سردبیر سابق واشنگتن پست به America.gov اظهار داشت، روزنامه نگاران خوب سخت کوشش می کنند تا پرده از روی حقیقت بردارند یا تا جایی که می شود به حقایق نزدیک شوند.
برادلی که اکنون معاون مدیر کل واشنگتن پست است گفت، خبرنگاری که دنبال خبری داغ بر مبنای واقعیات مستند است، باید از موانع زیادی عبور کند. خبرنگار باید با طبیعت انسان کنار بیاید، همان طبیعتی که مردم [منابع خبری] را وادار به دروغ گفتن از روی عمد می کند، یا این که مردم گاهی دروغ می گویند چون بدون این که بدانند، از واقعیت بی خبرند. برادلی که قبل از روز جهانی آزادی مطبوعات، 3 مه، در دفتر کارش در واشنگتن پست با او مصاحبه می شد گفت: "تشخیص این که کسی دروغ می گوید یا نه، آسان ترین کار دنیا نیست."
برادلی که از سال 1968 تا سال 1991 سردبیر روزنامۀ واشنگتن پست و تنظیم کنندۀ فعالیت های این روزنامه در جهت افشای رسوایی واترگیت در دهۀ 1970 بوده است، گفت، خبرنگاران در صورتی که تحت فشار صاحب امتیاز یا مدیر روزنامه نباشند بهترین تلاش خود را برای تهیۀ مقالات خبرساز می کنند. رسوایی واترگیت منجر به استعفای پرزیدنت ریچارد نیکسون در اوت 1974 گردید.
برادلی گفت، اصطلاح آزادی مطبوعات، اصطلاح پیش پا افتاده ای شده است، به این معنی که آن قدر عادی شده که دیگر مبین استقلال خبرنگاران در پیگیری گزارش هایشان نیست.
او گفت، تا جایی که به این موضوع مربوط می شود، مسئلۀ خبرنگارانی که داوطلبانه از استقلال خود می گذرند تا در زمان جنگ به تهیۀ گزارش بپردازند، در حیطۀ کار های خطرناک قرار می گیرد.
برادلی گفت، اکثر خبرنگاران و سردبیر ها از گزارش هایی که پای منافع امنیتی کشور را به میان می کشد، اکراه دارند. او اضافه کرد، اما دولت ها در ادعای تهدید امنیت ملی مبالغه می کنند و از این طریق سعی در سرپوش گذاشتن روی گزارشات و مقالاتی را دارند که به نفع آن ها نیست.
در ایالات متحده، به موجب اولین متمم قانون اساسی، آزادی مطبوعات رعایت می شود و یا محدودیت های اندکی روبرو است، مگر در مواردی استثنایی که امنیت ملی مورد تهدید قرار بگیرد. در سال های اخیر گروه های هوادار آزادی مطبوعات، از دولت بوش به دلیل استفادۀ مکرر از این مورد استثنایی انتقاد کرده اند.
برادلی گفت او هرگز نمی توانست در روزنامه ای کار کند که مجبور به مخفی کردن اخبار به خاطر ترس از "افترا" به یک مقام دولتی باشد. قوانین افترا ، موجب دور نگه داشتن مقامات رسمی از تازیانۀ انتقاد رسانه هاست که در بسیاری از کشور های جهان به اجرا در می آید.
مخفی نگه داشتن گزارش، زمانی موجه است که برای مثال، حاوی زمان بندی دقیق عزیمت نیرو های ارتشی به مأموریتی در خارج از کشور باشد. اما غالب مردم علاقه ای هم به دانستن چنین چیز هایی ندارند.
یکی از گزارشاتی که برادلی موقتا ً از انتشار آن خودداری کرد به یک وسیلۀ استراق سمع زیرآبی، موسوم به آیوی بلز مربوط می شد که متعلق به سازمان ضد جاسوسی آمریکا بود و در زمان جنگ سرد از آن برای آگاهی از موقعیت و حرکت زیردریایی های شوروی استفاده می شد. مقامات آمریکا دستگاهی شبیه به زنگ را در کابل های مخابراتی شوروی ها که کف اقیانوس کشیده می شد، قرار داده بودند. این دستگاه، سال ها اطلاعات ارزنده ای در اختیار دولت آمریکا قرار می داد.
این اطلاعات توسط رابرت وودوارد، خبر نگار واشنگتن پست که در افشای رسوایی واترگیت با کارل برنستین شریک بود، برملا شد.
برادلی گفت، شوروی ها به قدری از این که زیردریایی هایشان شناسایی نمی شود، اطمینان داشتند که در رمز گشایی نشدن زبان رمزی خود دقتی نمی کردند.
برادلی گفت او با منتشر نکردن این گزارش موافق بود زیرا در غیر این صورت کشور از داشتن سلاحی مؤثر در برابر دشمن مشترک، محروم می شد.
بعدا ً روزنامۀ او این گزارش را منتشر کرد، اما این زمانی بود که عملیات بلز توسط یکی از کارمندان دون پایۀ آژانس امنیت ملی لو رفته، و جریان آن از طریق یکی از شبکه های مهم تلویزیونی هم پخش شده بود. برادلی در کتاب پرفروش خود به اسم زندگی خوب: روزنامه نگاری و ماجرا های دیگرکه در سال 1995 به چاپ رسید ، جریان عملیات آیوی بلز را به تفصیل شرح می دهد.
با این که او در بازنشستگی به سر می برد اما قلبش به تنها روزنامه ای تعلق دارد که برایش قلم زده است. او هنوز به دفتر کارش در طبقۀ هفتم ساختمان واشنگتن پست می رود. برادلی می گوید به اتاق خبر طبقۀ پنجم روزنامه "اعتیاد" پیدا کرده و دوست دارد ببیند خبرنگاران و سردبیران در آن اتاق مشغول آماده سازی کدام خبر ها هستند. برادلی در سن 86 سالگی خود را "ایستگاهی" برای روزنامه نویسان جوان می خواند که خواستار توصیه هایی از یک روزنامه نگار با تجربه هستند.
با این حال، او مدتی طولانی در اتاق خبر نمی ماند چون به گفتۀ خودش، می داند که آن ها سرشان شلوغ است.
برادلی بعد از سپری کردن خدمت خود در جنگ جهانی دوم، و قبل از شروع همکاری هایش با واشنگتن پست و بعد هم نیوزویک، هفته نامه ای موسوم به نیو همشایر ساندی نیوز را تأسیس کرد.
برادلی به روزنامه نگاران جوان توصیه می کند برای کار روزنامه نگاری از شهر خود بیرون بروند، از" مامان و بابا و دوستان" خود دور شوند، به جایی بروند که رویداد ها و اتفاقات درذهنشان از پیش ترسیم شده نیست. نقل مکان کردن به محلی جدید، موجب کسب دیدگاهی تازه و بدون بدبینی در مورد اخبار و وقایع آن جامعه می شود.
برادلی می گوید چیز هیجان انگیز در مورد روزنامه نگاری این است که برای یافتن یک گزارش خوب، "انرژی زیاد نتیجۀ مثبت دارد". او به یک دوره کار سخت، یعنی دورۀ 30 ماهه در دهۀ 1970 اشاره کرد که روزنامه حدود 400 مقاله راجع به رسوایی واترگیت به چاپ رساند.
به یک مقاله مربوط مراجعه کنید.
|
