دهندنوشته اريك گرين – عضو هيئت تحريريه America.gov
واشنگتن – پنج سال پس از آن كه رژيم كمونيست كوبا 27 روزنامه نگار را دستگير و به زندان محكوم كرد، نيروی كوچك و شجاعی متشكل از روزنامه نگاران مستقل همچنان به كار خود در اين كشور واقع در منطقه كارائيب ادامه می دهد.
گروه جهانی "گزارشگران بدون مرز" كه از مطبوعات حمايت می كند ، در گزارش جديدی می گويد كه پنجمين سالگرد "غم انگيز" آنچه "بهار سياه" نام گرفت "چند خبر خوب نيز به همراه دارد: روزنامه نگاران مستقل كه تعداد آنها بيشتر شده و شجاع و سازمان يافته تر گرديده اند، هنوز دست از مبارزه بر نداشته اند."
اما اين گروه مستقر در پاريس اضافه می كند كه "هنوز 23 روزنامه نگار در ميان 240 زندانی عقيدتی" در زندان های اين كشور به سر می برند.
اين گروه در بيانيه مطبوعاتی خود در 14 مارس بر اين گزارش تأكيد دارد كه حتی روزنامه نگارانی كه در زندان هم نيستند با "دشواری های بسيار زيادی" برای كار كردن در كشوری "كه در آن حكومت تسلط انحصاری بر اخبار، چاپ، و نشر دارد" روبرو هستند. "گزارشگران بدون مرز" كوبا را ، بعد از چين، دومين زندان بزرگ روزنامه نگاران در جهان می داند.
بنابر مفاد اين بيانيه مطبوعاتی، در پی آزادسازی يك روزنامه نگار مستقل و سه ناراضی ديگر توسط كوبا در 15 فوريه، رژيم رائول كاسترو در اين كشور، "اولين گام" را در راستای اعطای آزادی بيشتر به روزنامه نگاران مستقل بر می دارد. سازمان گزارشگران بدون مرز می گوید كه اعلام لغو ممنوعيت دستيابی افراد به تجهيزات رايانه ای توسط كوبا در 13 مارس "نيز نمايانگر گام بسيار مثبتی است."
چند كارشناس كوبايی كه America.gov با آنها تماس گرفت ، واكنش های متفاوتی نسبت به اين تحولات داشتند.
جيمی ساچليكي ، مدير "مؤسسه مطالعات كوبايی-آمريكايی" در دانشگاه ميامی، به آزادی بيان در كوبا خوشبين نيست.
ساچليكی گفت "من تنها در زمانی، فضای مناسب را برای آزادی مطبوعات می بينم كه رژيم كوبا به روزنامه های مستقل يا ايستگاه های راديويی مستقل، اجازه فعاليت بدهد يا به كليسای كاتوليك اجازه دهد تا روزنامه ای مستقل داشته باشد.
ساچليكی گفت كه رژيم كوبا سياست بدبينانه ای را اعمال می كند، گاه يك روزنامه نگار مستقل را بازداشت می كند و اجازه می دهد تا سه روزنامه نگار مستقل ديگر از زندان آزاد شوند يا برعكس، سه روزنامه نگار را بازداشت و يكی ديگر را از زندان آزاد می كند.
او گفت كه آزاد كردن تعداد كمی از روزنامه نگاران "هيچ معنایی" برای آزادی مطبوعات ندارد.
او گفت كه رژيم كوبا به اين دليل روزنامه نگاران را آزاد می كند تا تصوير خود را در خارج بهبود بخشد.
ساچليكی گفت كه گاهی اوقات، روزنامه نگاران پس از ابتلا به بيماری يا طی كردن يك دوره طولانی از مجازات زندان آزاد می شوند.
ساچليكی گفت كه چنين اقدامات محدودی در زمينه آزادسازی تعداد كمی از ناراضيان "تنها با هدف ساكت نگه داشتن توده ها" صورت می گيرد. او گزارش "گزارشگران بدون مرز" را "نا بهنگام" خوانده و اضافه نمود كه او هيچ مدركی دال بر بهتر شدن آزادی مطبوعات در كوبا نمی بيند.
ساچليكی گفت اين كه حكومت كوبا به شهروندان خود اجازه می دهد تا به رايانه دسترسی داشته باشند اما امكان استفاده از اينترنت يا راديوهای موج كوتاه را نداشته باشند، اهميت چندانی ندارد. فردی كه با رايانه كار می كند اما به اينترنت دسترسی ندارد مانند كسی است كه "با يك دستگاه ماشين نويسی برقی كار می كند."
ساچليكی گفت كه كوبايی ها اجازه دارند تا به يك شبكه رايانه ای داخلی كوبا كه "اينترانت" نام دارد دسترسی داشته باشند. اين شبكه به شدت توسط حكومت كوبا كنترل می شود. حتی اگر حكومت كوبا هم اجازه دهد، "نه تنها ارتباط برقرار كردن با اينترنت، گران است" بلكه تعداد بسيار كمی از كوبايی ها هستند كه حتی توان مالی خريد رايانه ها را داشته باشند.
اظهارات رسمی يك مقام رسمی پيشين ايالات متحده
ويكی هادلستن ، پژوهشگر ميهمان در زمينه سياست خارجی در مؤسسه بروكينگز كه در واشنگتن دی.سی. واقع است ، نيز گفت كه اكنون كوبا حكومتی تك حزبی و مخالف با دموكراسی است اما "اين حكومت متحول خواهد شد." هادلستن گفت اينكه رژيم كاسترو تا چه اندازه اجازه خواهد داد تا مطبوعات متفاوت در كوبا فعاليت كند، روشن نيست.
هادلستن كه از سال 1999 تا 2002 مسئول اصلی بخش حفاظت منافع ايالات متحده در هاوانا بود، همچنين گفت كه به نظر می رسد كه اظهار نظرها و اقدامات اخير حكومت كوبا نشان می دهد كه شايد اين رژيم، "خطر را پذيرفته و اجازه پيدايش اينترنتی فراگيرتر را در كشور بدهد" ؛ زيرا اين اقدام می تواند درآمد ايجاد كند.
هادلستن گفت كه اسپانيا شماری از ناراضيان را پس از آزاد شدن از زندان های كوبا، به كشور خود راه داده است. او اظهار اميدواری كرد كه اگر اتحاديه اروپا(EU) و گروه های ديگر، گفتگوهای بازتری با كوبا داشته باشند، شمار بيشتری از ناراضيان كوبايی آزاد شوند.
يكی از اعضای "پروژه سنديكا" كه توسط واكلاو هاول ، رييس جمهوری پيشين جمهوری چك، رهبری می شود، مقاله ای را نوشته كه در 11 مارس در روزنامه ها چاپ شد. در اين مقاله، او از EU خواست تا "تجاوزات به حقوق بشر را در كوبا محكوم كرده و آزادی فوری همه زندانيان عقيدتی" را خواستار گردد.
بنوا هرويو ، رييس بخش آمريكايی گزارشگران بدون مرز و نويسنده اين مقاله، می گويد كه ناراضيان با مشكل دسترسی به اينترنت روبرو هستند زيرا شمار كمی از كافه های اينترنتی در كوبا وجود دارد. او گفت كه مانع ديگر در آنجا ، قيمت بسيار بالای يك خط ارتباطی با اينترنت است.
هرويو گفت كه او يافته های خبرنگار ويژه ای را كه گزارشگران بدون مرز به كوبا فرستاده بودند، مبنای گزارش خود قرار داده است. رژيم كاسترو از ورود اين گروه مطبوعاتی به كوبا جلوگيری می كند.
اين بيانيه مطبوعاتی و متن كامل مقاله "كوبا، پنج سال پس از بهار سياه ؛ روزنامه نگاران مستقل تسليم نمی شوند، " از طريق پايگاه تارنمای اينترنتی گزارشگران بدون مرز قابل دسترسی هستند.
مقاله پروژه سنديكا از طريق پايگاه تارنمای اينترنتی نيويورك سان قابل دسترسی است.
ايالات متحده در 18 مارس خواستار آزادی بی قيد و شرط زندانيان عقيدتی در كوبا شد. برای كسب اطلاعات مشروح به متن كامل "اطلاعيه ايالات متحده به مناسبت سالگرد بهار سياه كوبا" نگاه كنيد.
|
