نویسنده: کریس تورنتون
خبرنگار ویژه
ابوظبی – دو مؤسسه برتر پزشکی ایالات متحده، مرکز پزشکی بین المللی جان هاپکینز و مرکز سرطان دکتر آندرسون، اعلام کرده اند که مراکزی برای درمان و تحقیقات سرطان سینه در عربستان سعودی و امارات متحدۀ عربی ایجاد خواهند کرد تا زنان خاورمیانه هم مانند سایر زنان خوش بین و امیدوار باشند.
در عربستان سعودی، مرکز سرطان دکتر آندرسون که بخشی از دانشگاه تگزاس است، معاینات و آموزش پرسنل را در شهرک پزشکی ملک فهد تأمین خواهد کرد. در امارات متحدۀ عربی، جان هاپکینز که در بالتیمور مستقر است، در بیمارستان "توام" در العین یک برنامۀ آگاه سازی در مورد سرطان سینه برگزار خواهد کرد و پرسنل را آموزش خواهد داد.
بنا به گفته صندوق سرطان سینه، که در کالیفرنیا مستقر است، سالانه 1.1 میلیون زن به سرطان سینه مبتلا می شوند و 400,000 نفر از این بیماری جان می بازند. بدتر از همه اینکه، بیشتر این موارد در مراحل پایانی بیماری شناسایی می شوند که امکان بهبود کامل بسیار کم است. با وجود این تصویر ترسناک هنوز دلایلی برای خوشبینی وجود دارند. در بسیاری از کشورها بحث در مورد سرطان سینه دیگر بر خلاف عرف اجتماع نیست، و در مواردی که این سرطان در مراحل اولیه شناسایی شود نرخ درمان تا 98 درصد هم می رسد.
بنیاد سرطان سینه سوزان جی. کومن، که در سراسر جهان بورسهای تحقیقاتی و برنامه های ارتباطی علمی و اجتماعی ارائه می دهد، از این برنامه با منابع آموزشی حمایت می کند. تلاش مشترک این سازمانها با عنوان مشارکت خاورمیانه و ایالات متحده برای اگاه سازی و تحقیقات سرطان سینه شناخته خواهد شد.این برنامه اخیراَ در ابوظبی با حمایت برنامۀ مشارکت خاورمیانه وزارت امور خارجه آغاز شده است.
در گذشته، وزارتخانه های بهداشت کشورهای حوزه خلیج فارس معمولاَ سرطان سینه را با سایر انواع سرطان در یک دسته بندی قرار می دادند و به آن توجه ویژه ای نمی کردند. به گفتۀ مریم الرمیثی، یکی از طرفداران آگاه سازی در مورد سرطان سینه، در سال 1995 ورق برگشت؛ "ما متوجه یک گرایش ناراحت کننده شدیم. بیماری ای که معمولاَ محدود به زنان در سنین 40 و 50 سالگی می شد شروع به ظهور در زنان بسیار جوانتر، در سنین سی و اواخر بیست سالگی، نمود."
در پاسخ، شیخه فاطمه بنت مبارک، رییس افتخاری شورای بازرگانان زن ابوظبی، یک کمیتۀ ویژه برای بررسی سرطان سینه در امارات متحدۀ عربی تشکیل داد. این کمیته همچنین به دنبال بالا بردن آگاهی بود، و در کشوری مانند امارات با پراکندگی جمعیتی زیاد در مناطق شهری و روستایی این چالشی بزرگ بوده است.
الرمیثی گفت: "همان رویکردی که در مناطق شهری زنان را مجاب به معاینه شدن می کند در مناطق روستایی کارایی ندارد. در این مناطق، تبلیغات در تلویزیون و روزنامه ها تأثیر زیادی ندارند. آنجا، مردم بیشتر به توصیه های شخصی اعتماد می کنند، بنابراین ما باید به کسانی تکیه می کردیم که به "زبان" خود آنها صحبت می کردند."
اهمیت تمرکز بر مناطق روستایی
تمرکز بر مناطق روستایی یکی از اهداف مرکزی این مشارکت است. پنج کمیتۀ فرعی، یکی در هر امارت خارج از مراکز شهری ابوظبی و دبی، در جهت آگاه کردن زنان نسبت به نیاز به معاینه و درمان زودهنگام کار خواهد کرد و در همین حین ارزشهای فرهنگی هر منطقه را مد نظر قرار خواهند داد.
آژانسهای دولتی و سازمانهای مدنی نیز به این تلاشها کمک خواهند کرد: آگاهی در مورد سرطان سینه در کلاسهای سلامت سازمانهای مدنی گنجانده خواهد شد و معاینات عمومی زنان شامل آزمایش سرطان سینه نیز خواهد بود.
مراقبت به درمان بیماری فیزیکی ختم نمی شود. این مراقبتها شامل سلامت روحی و روانی، که هر دو بخش مهمی از درمان قربانیان بیماری هایی مثل سرطان سینه هستند، نیز می شوند. در منطقه خلیج فارس، این فرایندی است که الرمیثی آن را "بازگشت به جامعه" می نامد.
او گفت: "روابط خانوادگی و اجتماعی برای زنان این منطقه جهان اهمیت حیاتی دارند. بنابراین صحبت کردن در مورد تجربیاتشان و اینکه چگونه با بیماری کنار آمدند می تواند بخش مهمی از بهبود باشد." جان هاپکینز تأمین کنندۀ مرکزی برای مشاورۀ روحی خواهد بود تا به تخفیف زخمهای ناپیدایی که سرطان سینه به جا می گذارد کمک کند.
شاید عجیب باشد که بیماری ای داخلی مثل سرطان سینه بتواند به عنوان نیرویی متحد کننده برای مردم کشورها و فرهنگهای مختلف عمل کند، ولی این چیزی است که همسر رییس جمهور خانم لورا بوش به هنگام سخنرانی در کنفرانسی در بنیاد سرطان سینه کومن در ژوئن 2006 در ذهن داشت: "با مبارزه متحد با چالش سرطان سینه، این مشارکت... همچنین به ایجاد دوستی های پایدار بین کشورهای ما کمک خواهد کرد. مهمتر اینکه، این مشارکت به زنان در منطقه خاورمیانه کمک خواهد کرد تا به زندگی فارغ از سرطان سینه امید بیابند."
هنگامی که بنت مبارک در آغاز این برنامه در پاییز 2006 در ابوظبی سخن می گفت، وی نیز نطر مشابهی را ابراز کرد: "هر فرهنگی یکتا است، و جوامع مختلف راه حلهای متفاوت می یابند، ولی با کار کردن با یکدیگر ما می توانیم بستر مشترکی بیابیم."
|
