نوشته رلف دانهايسر
خبرنگار ويژه
واشنگتن – شماره "527" شماره برنده قرعه كشی روز نيست – گرچه ممكن است برای بعضی از سياستمداران، اين گونه به نظر آيد.
اين شماره به بخشی از قانون ماليات ايالات متحده مربوط می شود كه حاكم بر روش بحث برانگيز تأمين مالي مبارزات سياسی است. اين بخش، طبقه ای از كميته های سياسی را پوشش می دهد كه از ماليات معاف بوده و از محدوديت های اعمال شده توسط قانون اصلاح تبليغات دو حزبی مصوب سال 2001 بر تأمين مالی تبليغات انتخاباتی اجتناب می كند. شرط معافيت از اين محدوديت ها، خودداری كامل از هرگونه حمايت مستقيم از نامزدهای احراز مقام، يا مخالفت مستقيم با آنها می باشد.
اين كميته ها می توانند در اصل همان اثر را از طريق حمايت از مواضع سياسی آن نامزدها، يا مخالفت با آنها، داشته باشند. آنها نظرات مزبور را از طريق مجموعه عظيمی از آگهی های تلويزيونی و راديويی، پيام های پستی و تماس های تلفنی با رأی دهندگان، منتشر می كنند.
محدوديت مهمی كه بر چنين گروه هايي اعمال شده اين است كه آنها نمی توانند فعاليت های خود را مستقيما با احزاب سياسی هماهنگ كنند. اما به نظر می رسد كه 527ها توانسته اند عليرغم اين محدوديت، به نفع گروه هايی كه علنا سياسی هستند عمل كنند.
يكی از مشهورترين 527ها در دور انتخاباتی سال 2004 "رزمندگان قايق سريع برای حقيقت" بود (كه بعدا به "رزمندگان و آزادگان سريع برای حقيقت" تغيير نام داد). اين گروه، فعاليت خود را روی زير سؤال بردن سابقه نظامی سناتور جان كري ، نامزد حزب دموكرات برای رياست جمهوری، و وطن پرستانه بودن انتقادات بعدی او از جنگ ويتنام كه خود در آن خدمت كرده بود، متمركز كردند. اين حملات، عامل مهمی در شكست كری در مقابل رقيب جمهوريخواه خود، رييس جمهوری، جورج دبليو بوش، به شمار می روند.
فعاليت های اين گروه باعث وارد شدن اصطلاح "عمل كردن مانند قايق سريع" به معنی تحقير آميز حملات لكه دار كننده غيرمنصفانه، به واژگان سياسی آمريكا گرديد.
صندوق ها از اهداف ليبرال و محافظه كارانه حمايت می كنند
كميته های "527" در هر دو طرف گفتمان سياسی در ايالات متحده وجود دارند. چنين گروه هايی، پول بسيار بيشتری را برای اهدافی كه ليبرال تلقی می شوند – و بنابراين به طور غير مستقيم برای نامزدهايی كه به آنها معتقدند – جمع آوری كرده اند تا اهدافی كه محافظه كار ناميده می شوند.
داده های جمع آوری شده توسط "مركز غيرحزبی برای سياست پاسخگو" نشان می دهند كه در دور انتخاباتی سال 2004 – كه سال های 2003 و 2004 را شامل می شد – 527ها بيش از 2/599 ميليون دلار جمع كردند و هزينه هايی را به مبلغ 7/611 ميليون دلار گزارش نمودند. حتی در دور 2006، بدون اينكه انگيزه انتخابات رياست جمهوری در ميان باشد، آنها 7/384 ميليون دلار جمع كرده و 2/429 ميليون دلار هزينه كردند.
سوابق منتشر شده توسط "اداره درآمد داخلی" در سال 2008 نشان می دهند كه افراد ثروتمند در سرتاسر طيف سياسی به وفور به 527ها كمك می كنند.
باب پری ، رييس يك شركت خانه سازی در شهر هيوستن و حامی پرزيدنت بوش، با كل مبلغ كمك 8/9 ميليون دلار در صدر فهرست كمك كنندگان قرار گرفت. پری در دور قبلی در سال 2004، فقط نزديك به 5/4 ميليون دلار به رزمندگان سريع كمك كرده بود.
كمك های او در سال 2006، 5 ميليون دلار به صندوق آزادی اقتصادی را شامل می شد كه می گويد كه هدفش "آموزش دادن به عموم مردم در مورد موضوعات مربوط به حفاظت از آزادی اقتصادی، پيشبرد رشد اقتصادی، و رفاه برای مردم ايالات متحده آمريكا است." او 3 ميليون دلار ديگر نيز به "آمريكايی ها برای صداقت در موضوعات" كمك كرد كه تا اواسط اكتبر، بيش از 1 ميليون دلار صرف آگهی های تلويزيونی در انتقاد از نامزدهای حزب دموكرات در انتخابات 2006 كرده بودند.
در جايگاه دوم، جری پرنچيو ، رييس شركت سرمايه گذاری شركای چارتول قرار دارد كه به عنوان مدير مالی تبليغات انتخابات رياست جمهوری 2008 سناتور جان مك كين خدمت می كند. پرنچيو 5 ميليون دلار به "صندوق پيشرفت برای رأی دهنده آمريكا" كمك كرد. فعاليت اين گروه روی آگهی های هواداری موضوعی در حمايت از سياست های دولت بوش و نامزدهای جمهوريخواه متمركز هستند.
جايگاه سوم در فهرست كمك كنندگان به كميته های 527 متعلق به يك ليبرال متعصب است. جورج سوروس سرمايه گذار، رييس "مديريت صندوق سوروس"، 5/3 ميليون دلار هزينه كرد. اين مبلغ، 7/2 ميليون دلار برای "آمريكا رأی می دهد" را، كه تلاشی برای بسيج رأی دهندگان دموكرات است كه فعاليت خود را در جهت "هدايت و متحد كردن صداها، تلاش ها و منابع قدرتمندترين سازمان های مترقی در كشور" توصيف می كند، شامل می شد.
بزرگ ترين دريافت كنندگان كمك 527 چه كسانی هستند؟ طبق آمارهای IRS، پنج دريافت كننده اول عبارتند از:
- "اتحاديه بين المللی كارمندان خدماتی" كه دارای جهت گيری دموكرات بوده و 1/25 ميليون دلار دريافت كرده است؛
- "آمريكا رأی می دهد"، 4/14 ميليون دلار؛
- "ليست اميلی "، كه می گويد كه "به زنان دموكرات طرفدار حق انتخاب (سقط جنين) كمك می كند تا برای دستيابی به مناصب فدرال، ايالتی، و محلی به رقابت پرداخته و پيروز شوند"، 8/11 ميليون دلار؛ و
- "باشگاه رشد" با تمركزش بر پيشبرد نظرات اقتصادی جمهوريخواهان، 2/7 ميليون دلار، و "ترقی برای آمريكا"، كه مورد علاقه پرنچيو است، 2/6 ميليون دلار.
OpenSecrets.org، تارنمای اينترنتی "مركز سياست پاسخگو"، توضيح می دهد كه با وجود تنوع ديدگاه هايی كه 527ها نمايندگی می كنند، "آنها در يك چيز مشترك هستند: آنها بر روی آنکه چطور به نامزدها می نگرید تأثير می گذارند."
اين تارنمای اينترنتی عنوان می كند كه "هواداری از مسائل" كه وسيله كار رايج آنها است "صراحتا به شما نمی گويد كه يك نامزد خاص را انتخاب كرده يا شكست دهيد، بلكه ديدگاه آن گروه هوادار در مورد موضع كانديدای مزبور در باره موضوع ايشان روشن است."
با توجه به خط مبهمی كه ميان هواداری موضوعی و تأييد نامزد هست، مناقشه داغ، و گاهی اوقات كشمكش قضايی در مورد قانونی بودن بعضی از فعاليت های 527ها وجود دارد. گرچه "كميسيون انتخاباتی فدرال" (FEC) مسائل مهم مقرراتی را بدون پاسخ گذاشته و اقدام اجرايی را تنها به آهستگی پيگيری كرده است، شكايت های مربوط به هماهنگی غيرقانونی ميان 527ها و تبليغات سياسی باعث شده كه اين ارگان در بعضی موارد، به اقدام كيفری متوسل شود.
FEC در سال های 2006 و 2007 با چهار گروه كه به نقض قوانين تأمين مالی تبليغات فدرال در دور انتخاباتی 2004 متهم بودند، در اختلافات قانونی خود به توافقاتی دست يافت. "صندوق ترقی برای رأی دهنده امريكا" به 000/750 دلار جريمه محكوم شد؛ "رزمندگان قايق سريع برای حقيقت"، 500/299 دلار، "جامعه رأی دهندگان حفاظت" طرفدار محيط زيست، 000/180 دلار؛ و MoveOn.org با جهت گيری دموكرات، 000/150 دلار.
در حالی كه مسايل حقوقی در زمينه نقش كميته های 527 همچنان تا حد زيادی لاينحل مانده اند، با نزديك شدن موسم انتخاباتی 2008، گروه ها همچنان به سرازير كردن ميليون ها دلار به درون گفتمان سياسی ادامه می دهند.
|
