نوشته ژاکلین اس. پورث
عضو هیئت تحریریه America.gov
واشنگتن –اگر به شما 1 میلیون دلار داده می شد تا یک خودرو روباتی بسازید که بتواند با سرعت معمولی براند، پارک کند، از عابران پیاده و از خودروی رانندگان مسابقه ای حرفه ای بر حذر بوده و از مقررات راهنمایی و رانندگی پیروی کند، چه می کردید؟
دانشجوی دوره کارشناسی ارشد دانشگاه ویرجینیا تک ، جسی فارمر ، فرصت تشکیل یک گروه را با دانشجویان دیگر دانشگاه و مهندسان شرکت تورک تکنولوجیز قاپید تا دقیقا همین کار را انجام دهد. این گروه به مدت سه ماه دیوانه وار کار کرد تا یک فورد اسکیپ هیبرید را به دوربین ها، تجهیزات لیزری و الکترونیک، سامانه های مکان یابی جهانی، رایانه ها و نرم افزار برای یک مسابقه اتومبیلرانی روباتی چهار ساعته در پایگاه سابق نیروی هوایی جورج در شهر ویکتورویل ایالت کالیفرنیا، مجهز کند.
این مسابقه که "چالش شهری" نام دارد به حمایت آژانس پروژه پژوهشی پیشرفته وزارت دفاع ایالات متحده (DARPA) برگزار شد. این مؤسسه یک سازمان کوچک است که برتری افکار و اندیشه های بزرگ را به مدت پنجاه سال نوآوری، گرد هم آورده است. فارمر به America.gov گفت که هرچند این تیم مقام سوم را کسب کرد، اما "پروژه لذتبخش تری برای ... کار کردن روی آن پیدا نمی کرد."
انجام پژوهش جدید برای کاربرد نظامی، محور اصلی فعالیت DARPA را تشکیل می دهد اما بسیاری از محصولات و سیستم ها، مانند سامانه های مکان یابی جهانی، از طریق انتقال فناوری، در نهایت، کاربری غیرنظامی نیز پیدا می کنند.
مسابقه نوامبر 2007 در ابتدا 89 تیم بالقوه از نه کشور: اتریش، استرالیا، کانادا، چین، فرانسه، آلمان، اسراییل، مکزیک، و زلاند نو را جذب نمود. طبق مقررات مسابقه، هر یک از تیم ها توسط یک رهبر تیم که در ایالات متحده ساکن بود هدایت می شد. شمار نامزدها نهایتا با غربال کردن از طریق بازرسی ها و مسابقات به 11 تیم کاهش یافت.
این اولین بار بود که خودروهای مستقلی که توسط روبات هدایت می شوند به تعامل با ماشین های به حرکت در آمده توسط انسان ها در یک محیط شهری می پرداختند. برای آزمایش بیشتر خودروهای روباتی، کارکنان DARPA آماده بودند تا برگه های جریمه راهنمایی و رانندگی، که به عنوان جریمه برای شرکت کنندگان نیز محسوب می شدند، صادر کنند.
داوران از طریق ارتباط رایانه ای از هواپیمایی که در بالای سر گشت می زد با چند دروبین که روی هر یک از خودرو ها سوار شده بودند، نظاره گر بودند. DARPA از شرکت لوگوز تکنولوجیز خواست تا یک فناوری مورد استفاده توسط جامعه اطلاعاتی را مخصوص این مسابقه طراحی کند. لوگوز سه هفته برای انجام این کار به صورتی که داوران بتوانند نمایش مجدد فوری ویدیو را از زوایای مختلف ببینند، فرصت داشت. داشتن چنین امکانی برای حل هرگونه اختلافی ضروری بود.
تیم فارمرز 500000 دلار کسب کرد، مقام دوم مسابقه به دانشگاه استنفورد به مبلغ 1 میلیون دلار تعلق گرفت و مقام اول یعنی دانشگاه کارنگی ملون با 2 میلیون دلار جایزه به خانه بازگشت.
"چالش شهری" آخرین برنامه از سه برنامه مشابه حمایت شده توسط این سازمان بود. DARPA به آن به عنوان راهی برای بررسی این مسئله می نگریست که آیا یک کاروان نظامی می تواند بدون دخالت انسانی در یک شهر به گشت زنی بپردازد. این مسابقه ثابت کرد که چنین امری امکان پذیر است.
یک وسیله نقلیه بدون راننده هدف خوبی برای یک بمب تروریستی نیست و انگیزه ای برای گروگانگیران ارائه نمی کند. اکنون ارتش باید این امر را در یک کاربرد مربوط به دنیای واقعی پیگیری کند.
تبدیل رؤیا به واقعیت
DARPA فناوری رادار گریز، جلیقه ضد گلوله، تجهیزات دید شبانه، و خودروهای هوایی کوچک بدون سرنشین را که تفنگداران دریایی ایالات متحده "فرشتگان نگهبان" خود می نامند، ترویج است. این سازمان همچنین با NASA در زمینه تولید روبونات ، که ترکیبی از یک روبات با یک سکوی متحرک طراحی شده توسط شرکت سگوی بود، همکاری نمود.
مدیر DARPA، تونی تتر ، این سازمان 240 نفره را که به تازگی مراسم سالگرد پنجاهمین سال تأسیس خود را جشن گرفت، رهبری کرد. DARPA فعالیت خود را در سال 1958 در پی پرتاب غافلگیرانه ماهواره روسی سپوتنیک آغاز کرد. رییس جمهور دوایت آیزنهاور می خواست مطمئن شود که ایالات متحده هرگز دوباره از نظر فناوری غافلگیر نمی گردد.
مأموریت DARPA از آن زمان تا کنون گسترش یافته تا روش های مقابله با غافلگیری تکنولوژیک در مقابل دشمنان بالقوه را در برگیرد. این روش ها از راه هایی نظیر چالش شهری، نشان می دهند که ایده های فنی نو امکان پذیرهستند.
سناتور ایالات متحده، جان وارنر ، می گوید همه صنایع مقیاس در نتیجه پژوهشی در زمینه ذرات نور، فناوری اطلاعات و ریزالکترونیک، که توسط DARPA تأمین مالی شد، دستخوش تحول گردیدند. تخته طراحی DARPA نیز بذر اولیه موشک ساترن را، که به اجرای مأموریت های سفر به کره ماه توسط آپولو کمک نمود، پاشید.
تتر به America.gov گفت که DARPA اقداماتی را برای کسب اطمینان از به حساب آوردن بخش خارجی در معادله فکری آن انجام می دهد. او گفت "ما مطمئنا آنچه را که در سطح جهان در جریان است زیر نظر داریم. و انجام این کار" اکنون با اینترنتی که DARPA راه اندازی کرده واقعا آسان تر است.
این مدیر گفت که سازمانش – با بودجه سالیانه ای بیش از 3 میلیارد دلار – پژوهش ها را در گوشه و کنار جهان "بیشتر از طریق دانشگاه ها" تأمین مالی می کند زیرا تأمین مالی فناوری های اولیه ای که آنها بررسی می کنند از همه آسان تر بوده و کار کردن از طریق دانشگاه ها از مشکلات در زمینه کنترل صادرات جلوگیری می نماید. دانشگاه ها 15 درصد این منبع مالی را دریافت می کنند در حالی که صنایع 80 درصد آن را جذب می نماید.
چگونه DARPA فناوری های انقلابی را ابداع کرده و تضمین می کند که مسیر نوآوری کهنه نشود؟ بیشتر از طریق استخدام مدیران برنامه برجسته، و بلکه اجازه دادن به آنها که تنها بین چهار تا شش سال خدمت کنند. تتر گفت "همین چرخش است که DARPA را به این سطح از قدرتمندی امروز خود رسانده است. من واقعا معتقدم که این عامل است که ما را متفاوت از هر جای دیگری کرده است."
قدم بعدی چیست؟
معاون وزیر دفاع، گوردن انگلند ، با جرأت گفت "ما نمی توانیم تصور کنیم که در 50 سال آینده چه اتفاقی خواهد افتاد" اما ایالات متحده همچنان "برای حرکت دادن اساسی مرز فناوری با سرعت به جلو، به روشی که بتوانیم آن را در عرصه عمل به کار بندیم، اتکا خواهد داشت."
DARPA همچنان به بررسی ایده هایی جهت مجهز کردن ایالات متحده به توانمندی های منحصر به فرد ادامه می دهد. همه تصمیمات آن مبتنی بر یک طرز تفکر امنیت ملی است زیرا، به قول تتر: "حرف D در DARPA همیشه نماینده Defense (دفاع) است."
این یعنی ایجاد موادی سبک تر، قوی تر، و ارزان تر در عین مقابله با تهدیدات ناشی از تسلیحات خطرناک دردسرزا، از فضای مجازی (سایبر) گرفته تا عوامل بیولوژیک.
|
