کاخ سفید
دفتر وزیر مطبوعات
16 آوریل 2008
سخنان رییس جمهور درباره تغییر اوضاع جوی
رزگاردن [باغ رز]
2:45 بعد از ظهر به وقت تابستانه شرق آمریکا
رییس جمهوری: متشکرم. خوش آمدید. از همه شما برای حضورتان ممنونم و خصوصاً مایلم از اعضای کابینه ام که امروز در رزگاردن در کنار من حضور دارند، تشکر کنم.
فردا نمایندگان قدرت های بزرگ اقتصادی جهان برای گفتگو درباره تغییرات اوضاع جوی در پاریس تشکیل جلسه خواهند داد. اینجا در واشنگتن نیز بحث درباره تغییرات اوضاع جوی در حال وسعت یافتن است. امروز من برخی از دیدگاه ها در مورد این موضوع مهم را با شما در میان می گذارم تا موجب پیشبرد این گفتگوها هم در داخل کشور و هم در خارج فراهم آید.
تغییر اوضاع جوی دربرگیرنده جنبه های پیچیده علمی است و بحث های محکمی را ایجاب می کند. بسیاری نگران تاثیر تغییرات جوی بر محیط زیست ما هستند. بسیاری نیز نگران تاثیر سیاست های مربوط به تغییرات جوی بر اقتصاد ما هستند. من این نگرانی ها را درک می کنم و معتقدم که می توان این دو موضوع را به طور معقولی با یکدیگر تطبیق داد.
طی چند سال گذشته دولت من سیاست های منطقی و متعادلی در مورد این چالش های جدی در پیش گرفته است. ما معتقدیم که باید از محیط زیست خود محافظت کنیم. ما معتقدیم که باید امنیت انرژی خود را تقویت کنیم. ما معتقدیم که باید اقتصاد خود را رشد دهیم و ما معتقدیم که تنها راه دستیابی به این اهداف، پیشرفت مداوم تکنولوژی است. به همین علت ما یک رشته سیاست ها را با هدف توسعه نوآوری ها و همچنین تکنولوژی های مقرون به صرفه انرژی غیرآلاینده دنبال کرده ایم که می تواند به آمریکا و کشورهای در حال توسعه کمک کند تا تولید گازهای گلخانه ای را کاهش دهند، موجب کاهش وابستگی ما به نفت شوند و اقتصاد ما را برای دهه های آتی پویا و کارآمد نگه دارند.
من کشور آمریکا را در مسیری قرار داده ام تا سرانجام بتواند روند رشد تولید گازهای گلخانه ای خود را کاهش دهد، متوقف کند و در نهایت این روند را معکوس سازد. در سال 2002، من اولین مرحله این برنامه را اعلام کردم: کاهش 18 درصدی میزان تولید گازهای گلخانه ای توسط آمریکا تا سال 2012. من اکنون با رضایت خاطر می گویم که ما در مسیر دستیابی به این هدف قرار داریم، در حالی که اقتصاد ما نیز رشدی 17 درصدی داشته است.
ما همزمان با این اقدامات در داخل کشور، در حال همکاری با کشورهای جهان برای مقابله با تغییرات جوی به صورتی منطقی هستیم. هنگامی که من هفت سال پیش به عنوان رییس جمهوری کار خود را آغاز کردم، ما با یک مشکل روبرو بودیم. تعدادی از کشورهای جهان در حال آماده سازی مقدمات اجرای پروتکل نارسای کیوتو بودند. در سال 1997، سنای آمریکا پس از بررسی پروتکل کیوتو، قطعنامه ای را در مخالفت با این پروتکل با 95 رای موافق و بدون هیچ رای مخالفی تصویب کرد.
طبق پروتکل کیوتو، ایالات متحده باید تولید گازهای گلخانه ای خود را به میزان چشمگیری کاهش می داد. اما، این موافقتنامه موجب محدود شدن رشد اقتصادی ما و انتقال بازار کار آمریکا به دیگر کشورها می شد – در عین حالی که به کشورهای بزرگ در حال توسعه اجازه افزایش تولید گازهای گلخانه ای را نیز می داد. کشورهایی مانند چین و هندوستان رشد اقتصادی سریعی دارند – و این موضوع برای مردم این کشورها و برای جهان خوب است. این موضوع همچنین به این معناست که آنها به صورت فزاینده ای در حال تولید میزان زیادی گازهای گلخانه ای هستند – که دارای عواقبی برای اوضاع جوی درسطح جهان می باشد.
به همین علت ایالات متحده روندی را آغاز– و گروه G8 نیز از آن استقبال کرده است – که به موجب آن کشورهایی که بیشترین گازهای گلخانه ای را در جهان تولید می کنند، با یکدیگر همکاری کنند. ما در حال کار بر روی یک موافقتنامه مربوط به اوضاع جوی هستیم که شامل همکاری ویژه تمامی اقتصادهای بزرگ جهان می شود و هیچ استثنایی برای هیچ کشوری قایل نیست.
برای حمایت از این فرایندو بر مبنای پیشرفت های تکنولوژی و سیاست قاطع جدید، اکنون زمان آن فرارسیده است که ایالات متحده برای پس از سال 2012 برنامه ریزی کند و گام بعدی را بردارد. ما نشان داده ایم که می توانیم روند رشد تولید گازهای گلخانه ای را کاهش دهیم. امروز من می خواهم یک هدف جدید ملی را اعلام کنم: متوقف کردن میزان رشد تولید گازهای گلخانه ای توسط ایالات متحده تا سال 2025.
برای دستیابی به این هدف، ما یک استراتژی جامع اقتصادی را پیگیری خواهیم کرد که بر مبنای شالوده مستحکم کنونی اقتصاد ما استوار است. در راستای همین استراتژی، ما با همکاری کنگره قانون انرژی را تصویب کرده ایم که ضابطه جدید صرفه جویی در سوخت (یک گالن در هر 35 مایل) را تا سال 2022 الزامی می کند و تولیدکنندگان سوخت را موظف می کند که تا سال 2022 حداقل 36 میلیارد گالن سوخت تجدیدپذیر تولید کنند. این مشوقی برای حرکت به سوی تولید نسل جدید سوخت ها مانند اتانول سلولزی خواهد بود که موجب کاهش نگرانی ها درباره بهای مواد غذایی و محیط زیست می شود.
ما همچنین اهداف جدیدی را برای دهه آینده در زمینه افزایش بازده وسایل تامین روشنایی و وسایل دیگر تعیین کرده ایم. ما در حال کمک به ایالت ها برای دستیابی به اهداف خود در زمینه افزایش منابع انرژی تجدیدپذیر و تهیه قوانین مربوط به بهره وری از طریق تبادل تکنولوژی های جدید و ارایه مشوق های مالیاتی هستیم. ما در حال تلاش برای اجرای یک موافقتنامه بین المللی جدید هستیم که به موجب آن روند کاهش تولید گازهیدروکربن HCFC تسریع خواهد شد. این اقدامات اساسی در کنار یکدیگر مانع از ورود میلیاردها تن گازهای گلخانه ای به جو خواهد شد.
این اهداف توسط مجموعه ای از قوانین جدید متکی بر بازار، مشوق های جدید دولتی و بودجه جدید برای تحقیق در مورد تکنولوژی پشتیبانی می شوند. ما میلیاردها دلار به تکنولوژی های نسل جدید انرژی اتمی اختصاص داده ایم. ما با همراهی بخش خصوصی، میلیاردها دلار دیگر را نیز در زمینه تحقیق، توسعه و اقتصادی کردن سوخت های تجدیدپذیر، باتری های سوخت هیدروژن، باتری های پیشرفته و سایر تکنولوژی هایی که نسل جدیدی از وسایل نقلیه و سیستم های تولید نیروی تجدیدپذیر قابل اطمینان تر را امکان پذیر می کنند، سرمایه گذاری کرده ایم.
تنها در سال 2009، دولت و بخش خصوصی قصد دارند نزدیک به یک میلیارد دلار را به تحقیق درباره و توسعه ذغال غیرآلاینده اختصاص دهند. مشوق های ما برای تولید نیرو به وسیله انرژی های بادی و خورشیدی موجب چهار برابر شدن استفاده از این منابع انرژی شده است. ما با همکاری کنگره بیش از 40 میلیارد دلار را به صورت وام های تضمین شده برای حمایت از سرمایه گذاری هایی که گازهای گلخانه ای و یا آلاینده های هوا تولید نمی کنند، تولید آنها را کاهش می دهند و یا این گازها و آلاینده ها را جداسازی می کنند، اختصاص داده ایم. و کشاورزان ما اکنون می توانند از مشوق های قابل توجه جدیدی برای حفظ منابع طبیعی استفاده کنند و از زمین های زراعی و جنگل ها به گونه ای که باعث کاهش تولید گازهای گلخانه ای شود، محافظت کنند.
ما اقدامات زیادی را برای محافظت از محیط زیست انجام می دهیم و شالوده مستحکمی برای پیشرفت های آتی ایجاد کرده ایم. این اقدامات مسیر طولانی پیش رو برای دستیابی به هدف جدیدمان را به ما نشان می دهد. ما در بخش تولید نیرو باید کارهای زیادی انجام دهیم. برای دستیابی به هدف خود در سال 2025، ما باید روند کاهش میزان رشد تولید گازهای گلخانه ای در بخش تولید نیرو را با سرعت بیشتری کاهش دهیم تا بدین ترتیب طی 10 تا 15 سال آینده این نرخ رشد به حداکثر خود برسده و پس از آن شروع به کاهش یافتن کند. از این طریق ما میزان تولید گازهای گلخانه ای در بخش تولید نیرو را تا سطح پیش بینی شده در اولین استراتژی اوضاع جوی خود در سال 2002، کاهش خواهیم داد.
راهکارهای گوناگونی برای این کاهش ها وجود دارد، اما تمامی روش های قابل اطمینان به توسعه و بکارگیری تکنولوژی های جدید بستگی خواهند داشت.
همزمان با مقابله ما با این چالش، ما با مشکل روبه رشدی در داخل آمریکا نیز روبرو هستیم. برخی از دادگاه ها در مورد تغییرات اوضاع جوی جهانی به قوانینی که 30 سال پیش – برای مقابله با تاثیرات محیط زیستی منطقه ای و محلی – نوشته شده اند، استناد می کنند. قانون هوای پاکیزه، قانون انواع موجودات در معرض خطر نابودی و قانون سیاست ملی در زمینه محیط زیست به هیچ وجهه برای کنترل اوضاع جوی جهان نگاشته نشده اند. به عنوان مثال، سال گذشته مطابق با تصمیم یک دادگاه عالی، برای کنترل گازهای گلخانه ای تولیدشده توسط اتومبیل ها می توان به قانون هوای پاک استناد کرد. این خودبخود گازهای گلخانه ای در کل اقتصاد ما را تحت قانون هوای پاکیزه قرار خواهد داد – و همانگونه که جان دینگل، رییس کمیسیون انرژی و بازرگانی هفته گذشته گفت، منجر به "یک آشفتگی عظیم" خواهد شد.
اگر این قوانین فراتر از مفهوم و منظور اصلی خود تفسیر شوند، برنامه هایی را که کنگره به تازگی اتخاذ کرده است بی اثر و دولت را وادار خواهند کرد تا سایر منابع تولید گازهای گلخانه ای، غیر از نیروگاه ها را نیز تحت کنترل قرار دهد. آنها همچنین می توانند دولت را وادار کنند تا مصرف کنندگان و تولیدکنندگان کوچک انرژی – مانند مدارس، فروشگاه ها، بیمارستان ها و مجتمع های مسکونی – را نیز تحت کنترل و نظارت قرار دهد. این امر موجب خواهد شد تا قانون فدرال مانند یک برنامه ریزی محلی و منطقه بندی شده باشد و اثرات ناگواری نیز بر کل اقتصاد ما خواهد داشت.
تصمیماتی که دارای چنین تاثیرات گسترده ای هستند، نباید به تنهایی توسط مدیران و یا قضات غیرمنتخب اتخاذ شوند. این تصمیمات باید به صورتی باز اتخاذ شوند و به صورتی آشکار درباره آنها بحث و گفتگو شود؛ این تصمیمات باید توسط نمایندگان منتخب مردمی که این تصمیم ها بر زندگی آنها اثر خواهد گذاشت، اتخاذ شوند. مردم آمریکا باید ارزیابی صادقانه ای درباره هزینه ها، مزایا و امکان پذیر بودن هرگونه راهکار پیشنهادی داشته باشند.
این همان خط مشی صحیحی است که کنگره سال گذشته در مورد سیاست های الزامی برای کاهش تولید گازهای گلخانه ای توسط اتومبیل های سواری و کامیون ها و افزایش بهره وری سیستم های روشنایی و سایر وسایل اتخاذ کرد. امسال نیز کنگره به زودی قانون متممی را که بر تغییرات اوضاع جوی تاثیر خواهد گذاشت بررسی خواهد کرد. من معتقدم که بحث های کنگره باید بر مبنای اصول اساسی مشخص و این دریافت باشد که یک شیوه صحیح و یک شیوه نادرست برای کاهش تولید گازهای گلخانه ای وجود دارد. قوانین نادرست بدون دستیابی به اهداف مهم ما در زمینه تغییرات اجوی، موجب تحمیل هزینه های چشمگیر بر اقتصاد ما و بر خانواده های آمریکایی خواهد شد.
روش نادرست، افزایش مالیات ها، دوبرابر کردن قوانین اجباری و یا تقاضای کاهش ناگهانی و چشمگیر تولید گازهای گلخانه ای است که امکان عملی کردن آن وجود ندارد و بی شک به اقتصاد ما آسیب خواهد زد. روش صحیح، تعیین اهداف واقع گرایانه برای کاهش تولید گازهای گلخانه ای در مطابقت با پیشرفت تکنولوژی است که در عین حال امنیت انرژی ما را افزایش می دهد و موجب خواهد شد تا اقتصاد ما به رشد و شکوفایی خود ادامه دهد.
روش نادرست، افزایش شدید قیمت بنزین، هزینه های تامین گرما برای خانواده های آمریکایی و هزینه انرژی برای شرکت ها و کمپانی های آمریکایی است.
روش صحیح، اتخاذ سیاست هایی برای افزایش سرمایه گذاری در زمینه تکنولوژی های نوین مورد نیاز برای کاهش تولید گازهای گلخانه ای به صورتی اقتصادی و در دراز مدت است، بدون آنکه هیچگونه هزینه و سختی غیرمعقولی بر مصرف کنندگان و نیروی کار آمریکایی در کوتاه مدت تحمیل شود.
روش نادرست، به خطر انداختن امنیت انرژی و اقتصادی ما به وسیله از بین بردن انرژی اتمی و منابع عظیم ذغال سنگ کشور ما است. روش صحیح، توسعه بیشتر انرژی اتمی بدون تولید گازهای گلخانه ای و تشویق سرمایه گذاری ها در زمینه تولید برق از ذغال سنگ بدون انتشار کربن در هوا است.
روش نادرست، تحمیل یکجانبه هزینه های کنترل تولید گازهای گلخانه ای است که موجب تضعیف کمپانی ها و بازرگانان آمریکایی در برابر رقبای خارجی آنها خواهد شد – و به سادگی باعث انتقال بازار کار آمریکا به کشورهای خارجی شده تولید گازهای گلخانه ای در این کشورها را افزایش می دهد. روش صحیح، حصول اطمینان از پایبندی تمامی اقتصادهای بزرگ به انجام اقدامات لازم در این زمینه و همکاری با شرکای ما برای دستیابی به یک متوافقتنامه بین المللی عادلانه و کارآمد در مورد اوضاع جوی است.
روش نادرست، اعمال تعرفه های تنبیهی و ایجاد موانع برای حمایت از تولیدات داخلی است که موجب یک جنگ تجاری جهانی براساس کربن خواهد شد و توسعه تکنولوژی های نوین را متوقف خواهد کرد. روش صحیح، تلاش برای قابل دسترس ساختن تکنولوژی های پیشرفته – از لحاظ اقتصادی –برای کشورهای در حال توسعه از طریق کاهش موانع تجاری، ایجاد یک بازار آزاد جهانی برای تکنولوژی انرژی های غیرآلاینده و توسعه همکاری های بین المللی و سرمایه گذاری در تکنولوژی ها است.
همگی ما باید این نکته را درک کنیم که در درازمدت، تکنولوژی های نوین کلید مقابله با تغییرات جوی است. اما در کوتاه مدت این تکنولوژی ها می توانند بسیار گران باشند. و به همین علت است که من معتقدم بخشی از هر راهکار باید اصلاح و رقابتی کردن آمیخته ای از مشوق های پیچیده کنونی برای بازرگانی کردن و به کاربستن تکنولوژی های جدید کاهش تولید گازهای گلخانه ای است. هم اکنون ما مشوق های متفاوتی برای تکنولوژی های متفاوت– مانند انرژی اتمی، ذغال های غیرآلاینده و انرژی های بادی و خورشیدی- داریم. آنچه که ما باید انجام دهیم، جمع کردن تمامی این موارد در یک برنامه جامع با ویژگی های زیر است.
اول، این مشوق باید بر اساس کربن باشد، تا بتواند هزینه منابع انرژی با انتشار کمتر کربن را در مقایسه با منابع با انتشار کربن بیشتر ارزان تر کند – و باید نیازهای امنیتی کشور ما را از نظر انرژی در مد نظرداشت.
دوم، مشوق باید شامل تمامی تکنولوژی ها باشد، زیرا دولت نباید در این بازار مهم نسبت به انتخاب میان بازندگان و برندگان اقدام کند.
سوم، این مشوق باید بلند مدت باشد و نشانه های مثبت و قابل اطمینان بازار را نه تنها برای سرمایه گذاری در یک تکنولوژی، بلکه برای سرمایه گذاری در زمینه ظرفیت تولید داخلی و زیربناهایی که موجب کاهش هزینه ها و افزایش میزان در دسترس بودن می شود، همراه داشته باشد.
حتی با مشوق های قوی جدید، بسیاری از تکنولوژی های نوین هنوز با موانع قانونی و سیاسی روبرو هستند. برای تسهیل روند استفاده از نسل جدید نیروگاه های اتمی، ما باید ضریب اطمینان خود را در مورد مسایلی مانند جواز فعالیت و یا مدیریت مسئولانه سوخت مصرف شده افزایش دهیم. آینده تکنولوژی جذب و ذخیره کربن به خط لوله های جدید و قوانین متعهدانه بستگی دارد. تجهیزات عظیم تولید انرژی تجدیدپذیر باید در مناطق کم جمعیت نصب و راه اندازی شود –انتقال این انرژی به مناطق پرجمعیت، نیازمند سیستم های پیشرفته انتقال بین ایالتی است. اگر ما درباره مقابله با تغییرات اوضاع جوی جدی هستیم، باید برای مقابله با این موانع نیز جدی باشیم.
اگر ما قوانین قدرتمند جدید خود را به طور کامل اجرا کنیم، به اصولی که من به آنها اشاره کردم، پایبند باشیم و مشوق های مناسبی را ارایه کنیم، خواهیم توانست آمریکا را در مسیر بلندپروازانه جدید کاهش گازهای گلخانه ای قرار دهیم. همزمان با پیشرفت تکنولوژی، میزان رشد تولید گازهای گلخانه ای طی دهه آینده کاهش می یابد و در 2025 متوقف خواهد شد و پس از آن نیز شروع به کاهش خواهد کرد.
هدف جدید ما برای سال 2025، گام بزرگی در تلاش های آمریکا برای مقابله با تغییرات اوضاع جوی است. حتی اگر ما فردا میزان تولید گازهای گلخانه ای خود را به صفر برسانیم، بدون اقدام هماهنگ تمامی اقتصادهای بزرگ، نخواهیم توانست تاثیر محسوسی در حل این مشکل داشته باشیم. به همین علت در ارتباط با آغاز این فرایند توسط اقتصاد های بزرگ جهان، ما از هر کشور خواسته ایم که اهداف ملی خاص خود را تعیین و برای کاهش تولید گازهای گلخانه ای برنامه ریزی کند.
برنامه ملی آمریکا نیز مانند بسیاری از دیگر کشورها، مجموعه ای از مشوق های بازار و قوانین برای کاهش تولید گازهای گلخانه ای از طریق توسعه تکنولوژی های انرژی غیرآلاینده و با بهره وری بالا در بر می گیردد. ما آماده ایم تا این برنامه را به عنوان بخشی از یک موافقتنامه الزامی بین المللی منظور داریم، به شرطی که دیگر کشورهای بزرگ جهان نیز برنامه های مشابه خود را در این موافقتنامه بگنجانند. ما درک می کنیم که کشورهای مختلف، راهبرد های متفاوتی را با اهداف و سیاست منطبق با منابع انرژی و شرایط اقتصادی خاص خود طراحی می کنند. اما ما تنها در صورتی می توانیم پیشرفت کنیم که برنامه های آنها نیز موجب ایجاد تغییرات محسوسی شود.
گام بعدی در در جریان عملکرد اقتصادهای بزرگ، جلسه این هفته در پاریس است – و من می خواهم از دوستم، پرزیدنت سارکوزی، برای میزبانی این اجلاس تشکر کنم. در این اجلاس نمایندگانی از تمامی کشورهای شرکت کننده، زمینه را برای دیدار رهبران این کشورها همزمان با اجلاس G8 فراهم خواهند کرد. هدف ما همکاری با یکدیگر در مورد دیدگاهی مشترک است که زمینه را برای قرار گرفتن مذاکرات در چهارچوب کنوانسیون اوضاع جوی سازمان ملل، پس از انقضای پروتکل کیوتو در سال 2012 مهیا کند. این طرز برخورد باید از لحاظ حفظ محیط زیست کارآمد و از لحاظ اقتصادی پایدار باشد.
این طرز برخورد برای کارآمد بودن نیازمند تعهد تمامی اقتصادهای بزرگ مبنی بر کاهش، متوقف ساختن و در نهایت وارونه کردن میزان رشد تولید گازهای گلخانه ای است. برای پایدار بودن از لحاظ اقتصادی نیز این طرز برخورد باید رشد اقتصادی مورد نیاز برای تامین سرمایه گذاری های لازم در زمینه تکنولوژی های نوین و همچنین بالا بردن استانداردهای زندگی را فراهم کند. ما باید به کشورهای در حال توسعه کمک کنیم تا به این تکنولوژی ها و همچنین منابع مالی مورد نیاز برای دستیابی به رشد اقتصادی با تولید کربن کمتر دسترسی داشته باشند.
سپس اجلاس رهبران کشورهای بزرگ جهان در ماه ژوییه برگزار خواهد شد که من در آن شرکت خواهم کرد و در این اجلاس ما برای دستیابی به توافقی برای یک هدف جهانی درازمدت در زمینه کاهش تولید گازهای گلخانه ای و همچنین توافقی برای چگونگی قرار دادن برنامه های ملی کشورها در طرح پس از سال 2012 تلاش خواهیم کرد. ما همچنین برای افزایش همکاری های بین المللی بین کمپانی های خصوصی و دولت ها در بخش های کلیدی مانند تولید نیرو، تولید خودرو، سوخت های تجدیدپذیر و آلومینیوم و فولاد خواهیم کوشید.
ما برای ایجاد یک صندوق بین المللی تکنولوژی غیرآلاینده تلاش خواهیم کرد تا منابع مالی مورد نیاز برای طرح های انرژی با میزان تولید پایین گازهای گلخانه ای را در کشورهای در حال توسعه تامین خواهد کند. ما از تمامی کشورها خواهیم خواست تا با توافق سریع برای حذف موانع تجاری در زمینه کالاها و خدمات مرتبط با انرژی های غیرآلاینده، به ایجاد انقلابی جهانی در زمینه انرژی های غیرآلاینده کمک کنند.
راهبردی که من امروز برای شما شرح دادم، ریشه در ابتکار و نوآوری مردم آمریکا دارد – و این سرمایه ای است که هیچگاه تمام نخواهد شد. من اطمینان دارم که با سیاست های منطقی و متعادل واشنگتن، آمریکاییان خلاق و نوآور در زمینه نسل جدیدی از تکنولوژی ها که به حفظ محیط زیست کمک یاری می دهند، اقتصاد ما را تقویت می کنند و موجب شگفتی جهان خواهند شد، پیشگام خواهند بود.
از همگی شما برای حضور در این جلسه سپاسگزارم.
پایان 3:03 P.M. EDT
|
