پرسش: تصاویر جدید ماهوارهای وجود دارد که نشان دهندهٔ امکاناتی است که میتواند برای موشکهای دوربرد مورد استفاده قرار بگیرد.
آقای کیسی: من هیچ آشنایی خاصی با آن ندارم به جز مطلبی که چند روز پیش در مطبوعات دیدم ... برای همه آشکار است که ایران برای مدتی حدود 20 سال برنامه موشکی دوربرد داشته است. این یکی از دلایل متعددی است که چرا ما با برنامههای دفاع موشکی جلو رفتهایم؛ به این دلیل که میخواهیم مطمئن شویم که میتوانیم به شیوهای مثبت و مناسب به تهدیدی که توسط برنامه موشکی ایران وجود دارد، پاسخ بدهیم. چه مشخص شود که آن برنامه موشکهای تجهیز شده اتمی است و چه موشکهایی مسلح به تجهیزات مرسوم. اما این یک تهدید واقعی برای منطقه است. این تهدیدی واقعی برای هر کسی است که از کشوری نظیر ایران نگران است؛ کشوری که از تروریسم حمایت میکند، برنامه موشکی دوربرد دارد و به آن ادامه میدهد، همراه با برنامهای هستهای که با تلاش برای تکمیل حلقه سوخت اتمی به جلو میرود.
پرسش: به نظر میرسد شباهتهای زیادی میان این مورد و سایتی مشابه در کره، سایت تایپودانگ، ترسیم شده است. میتوانید در این مورد بیشتر توضیح دهید؟
آقای کیسی: باید بگویم که تکثیر سلاحهای هستهای توسط کره برای مدتهای مدیدی نگرانی ما بوده است. من چیز جدیدی نمیدانم که طی چند هفته گذشته اتفاق افتاده باشد و تعجببرانگیز بوده باشد. ما برای مدت زیادی در مورد روابط کره شمالی از نظر کمک به تکثیر تکنولوژی موشکی در کشورهای مختلف از جمله ایران نگران بودهایم.
گروه پیکرینگ، مقاله روزنامه ایندپندانت
پرسش: ... از تام پیکرینگ نقل شده است که دولت، آن گروه را از دیدار با ایرانیها منصرف نکرده است. آیا شما آنها را تشویق به این کار کردید؟
آقای کیسی: خیر. این ابتکار عمل خود او بود. او پیش ما آمد و ما هیچ مخالفت خاصی با این که او این کار را انجام بدهد نداشتیم، اما نمیگویم ما او را تشویق کردیم.
پرسش: و هنگامی که او پیش شما آمد، دلیل کل این قضیه را چه مطرح کرد؟ آیا این فقط تماس میان شهروندان دو کشور برای دلایل فرهنگ و آموزشی بود؟ یا آیا سیاسی بود؟
آقای کیسی: شما میتوانید در مورد این که هدف چه بوده است از خود او سؤال کنید. نظر ما این است که این یک ابتکار عمل خصوصی است که نه تنها توسط سفیر پیکرینگ بلکه افراد دیگری که با او در ارتباط هستند، انجام شده است. این کار طراحی شده است تا سبب گفتگو میان شهروندان آمریکایی و شهروندان ایرانی دربارهٔ پارامترها و دامنه وسیع روابط ما شود.
اما یک بار دیگر مشخص بگویم، که این کار کانالی برای گفتگوهای رسمی نیست. این چیزی نیست که ما به عنوان مکانیسمی برای انتقال پیام از آن استفاده کنیم. این یک ابتکار عمل فردی است. اگر به کارهایی که در مرکز ویلسون یا در سایر سازمانهای پژوهشی انجام شده است نگاه کنید میبینید که از این نوع ابتکار عمل ها زیاد است. ما همیشه گفتهایم که با ایجاد مبادلات مردم با مردم و گفتگوی مردم با مردم مشکلی نداریم، به رغم این واقعیت که ما روابط دیپلماتیک با ایران نداریم و مسلما نگرانیهای زیادی در مورد آن چه که دولت آنها میخواهد انجام دهد، داریم.
گرچه دوباره باید بگویم که کانال روبرو شدن با مسئله هستهای از طریق گروه 1+ 5 است. البته دان فراید، معاون وزیر امور خارجه در امور سیاسی در حال سفر به شانگهای است برای دیدار مدیران سیاسی گروه 1+5 تا درباره این مسائل گفتگو کنند.
پرسش: خب، آیا تام پیکرینگ در مورد گفتگوهای انجام شده به شما اطلاعرسانی کرده است؟ بعد از این که گفتگوها انجام شد، آیا فکر میکنید واقعا ارزش انجام را داشته است؟
آقای کیسی: خب این سؤالی است که شما باید از او بپرسید. دوباره باید بگویم که این یک ابتکار عمل فردی است. سؤال نهایی این است که برای او ارزشش را داشته است یا خیر. میدانید، من فکر میکنم ما نسبت به این که این کار باز هم انجام شود دلیلی برای مخالفت نداریم، نه بیشتر از دلیل برای مخالفت با کارهای دیگری که توسط سایر سازمانهای پژوهشی انجام میشود و یا مبادلات میان شهروندان که مرتبا در حال انجام شدن است.
من میدانم که او اینجا در این ساختمان در مورد آن ابتکار عمل با مقامات صحبت کرده است. این چیزی است که در این جا تقریبا به طور دائم در مورد تماسهای خصوصی پیش میآید. اما این که برای او ارزشش را داشته است یا خیر باید از او بپرسید. من تصور میکنم با توجه به چیزی که هنوز ادامه دارد، از نظر او ارزشش را داشته است.
پرسش: برای شما ارزشش را داشته است؟
پرسش: این کار منجر به تغییر سیاست از طرف ایران نشده است؟
آقای کیسی: برای ما آیا ارزش داشته است؟ من فکر نمیکنم ما در موقعیتی هستیم که در این مورد نظر بدهیم. او پیش از آغاز کار با ما آن را مورد بررسی قرار داد. ما در انجام آن با او مخالفتی نکردیم. من میخواهم این مسئله را کاملا مشخص کنم. من نمیخواهم این طور بگویم که او کاری را انجام میداد که به نظر ما ناخوشایند یا قابل مخالفت بود. اما هیچ موقعیت رسمی در این کار وجود ندارد. این کاری نیست که ما انتظار داشته باشیم هیچ گونه بینش یا اطلاعات خاصی درباره تفکر دولت ایران در اختیار ما بگذارد.
ایران/عراق
پرسش: در ارتباط با دخالت آنها در تامین بودجه شبه نظامیان در بصره و برنامه غنی سازی هسته ایشان، وزیر دفاع آقای گیتز و دریاسالار مولن روز جمعه ابراز داشتند که هیچ گواهی دال بر تامین مستقیم بودجه شبه نظامیان و مشکلات برنامه غنی سازیشان توسط احمدی نژاد وجود دارد. چه گواه یا گزارشی وزارت امور خارجه در اختیار دارد که تاثیر مخرب آنان را در منطقه تایید می کند؟
آقای کیسی: ببینید اگر دو روز کامل شهادت ها و چندین روز مصاحبه ژنرال پترائوس و آقای کراکر، سفیر آمریکا در بغداد، درباره موضوع عراق و نقش ایران در آن کشور برایتان کافی نیست، متاسفانه نکته جدید بیشتری برای ارائه به شما ندارم. من فکر میکنم آنان به تفصیل به موضوع فعالیتهای غیر کمک کننده ایران در عراق پرداخته اند و شما را به شهادتهای آنان ارجاع میدهم.
پرسش: البته آنان هیچ گواه یا گزارشی دال بر تایید دخالت مستقیم ایران به ما ارائه ندادند.
آقای کیسی: خوب اگر بار دیگر به آمار و گزارشها بنگرید میبینید که چندین جلسه توجیهی توسط مقامات نیروهای چند ملیتی در عراق در بغداد برگزار شده است که گواه مشخصی را دال بر دخالتهای ایران در آن کشور تصویر کرده است. لطفا یکی را پیدا کنید که فکر نکند ایران عمیقا و بطور مستقیم در تامین بودجه شبه نظامیان و حمایت از چنین رفتارهایی منفی دخالت دارد. دولت عراق بطور قطع اینطور فکر میکند. ما به یقین اینطور میاندیشیم. من تا حال به کسی برنخورده ام، خارج از دولت ایران البته، که بجز این فکر کند... جدا میگویم، باور ندارم دراین باره شک چندانی وجود داشته باشد.
پرسش: پاییز گذشته بیاناتی مبنی بر اینکه کمکهای ایران در حمایت از برخی از این گروههای ویژه کاهش یافته است از طرف مقامات ایالات متحده، بویژه در عراق ابراز شد، اما آنان گفتند که هنوز قضاوت نهایی مبنی بر اینکه تغییری بقصد در سیاست آنان صورت گرفته باشد وجود ندارد. اگر بخواهیم براساس گفته های هفته گذشته پترائوس و کراکر قضاوت کنیم، بنظر میرسد که قضاوت نهایی صورت گرفته و پاسخ منفی است. آیا این اظهاری منصفانه درباره آنچه فکر میکنیم است؟
آقای کیسی: بطور قطع من هم بیانات آنان را اینطور تفسیر میکنم.
پرسش: پس تغییری در سیاست ایران صورت نگرفته است و در حقیقت آنان در حال افزایش فرستادن لوازم و تدارکات هستند...
آقای کیسی: تصمیم گیریهایی که در داخل سیستم رهبری ایران صورت میگیرد کاملا برای ما معلوم و مشخص نیست. اما من فکر میکنم اگر به واقعیات قابل استناد موجود و گفته های ژنرال پترائوس و آقای کراکر بنگرید کاملا روشن است که در سطح حملاتی که با استفاده از سلاحهای ساخت ایران یا نیروهایی که توسط ایران تعلیم گرفته بودند صورت میگیرد کاهش بچشم میخورد.
پرسش: پس فکر میکنیم پاییز گذشته چه اتفاقی افتاد؟ آیا صرفا بر حسب اتفاق کاهشی مختصر صورت گرفت؟
آقای کیسی: افراد باهوش بسیاری در لباس نظامی هستند که احتمالا میتوانند پاسخ بهتری نسبت به من به پرسشتان بدهند. من تحلیلی برای ارائه به شما ندارم. شما میدانید که واقعیات قابل استناد موجود اساسا همانی هستند که هستند و فکر میکنم نظامیان احتمالا میتوانند درک بهتری از تحلیلی که ممکن است از معنای آن، هم از نظر تاکتیکی و هم از نظر استراتژی وجود داشته باشد، برایتان ارائه دهند.
ایران و آمریکای لاتین
پرسش: بنظر میرسد تاثیر ایران بر کشورهای آمریکای لاتین، مانند ونزوئلا که به نفع ایران در سازمان ملل رای داده اند، فزاینده است. نقطه نظر ایالات متحده نسبت به این ارتباط رو به رشد چیست؟ آیا ایالات متحده نگران این موضوع است یا برای مقابله با این تاثیرچه میکند؟
آقای کیسی: هر کشوری، خواه کشوری در آمریکای لاتین خواه در هر جای دیگر باید درباره چگونگی هدایت روابط دوسویه خود با ایران و هر کشور دیگری تصمیم گیری کند. این حق بی چون و چرای هر کشور است. بطور قطع من فکر نمیکنم کسی اینجا نگران این احتمال نباشد که الگوی سیاسی عقب مانده ای که ایران ارائه میدهد برای مردم آمریکای لاتین جذاب باشد. من فکر میکنم مردم آن منطقه انتخاب روشنی در حمایت از دموکراسی و احزاب دموکراتیک انجام دادند. این دموکراسی است که در بسیاری از کشورها برای آن سخت جنگیده اند، بسختی آن را بدست آورده و سالهای زیادی را در تلاش برای بدست آوردن آن صرف کرده اند. به همین دلیل فکر نمیکنم کشوری که به عنوان نور هدایتگر الگویی مستبدانه ارائه میدهد آنچیزی باشد که بویژه برای مردم آمریکای لاتین جذابیت داشته باشد.
پرسش: بجز برای یک کشور.
آقای کیسی: احتمالا بجز برای یک کشور.
|
