راه پیشروی در تبت- نوشتۀ پولا ج. دوبریانسکی- دوشنبه، 21 آوریل 2008 وقتی امروز با دالایی لاما ملاقات نمایم، از او انتظار دارم بر تعهد محکم خود مبنی بر وادار کردن مقامات چین به انجام گفتگو، تأکید کند. پرزیدنت بوش مکررا ً از حمایت بی چون و چرای خود از گفتگو میان دالایی لاما و رهبران چین سخن گفته است. گفتگوی سود مند، تنها راه پیشروی است. در ماه مارس، تظاهرات صلح آمیز در لهاسا به خشونت کشیده شد و به سرعت به دیگر مناطق تبت در خاک چین نیز سرایت کرد. کاندولیزا رایس، وزیر خارجه ، اظهار نگرانی خود را از این رویدادها ابراز داشته و از طرفین خواستار دست برداشتن از خشونت شد، و مصرانه ازچین خواست در رویارویی با تظاهرکنندگان و احترام به حقوق اساسی انسان هایی که به بیان صلح آمیز دیدگاه های مذهبی و سیاسی خود می پردازند، خویشتنداری در پیش بگیرد. در مبنای این رویداد های تأسف بار، سرکوب های مذهبی و فرهنگی دیرینه و محدودیت دیگر آزادی های مردم تبت در چین قرار دارد؛ سرکوبی هایی که بطور جامع در گزارش های حقوق بشر وزارت خارجه و دیگر جا ها آمده است. از سال 1949، دور تظاهرات و به دنبال آن، اقدامات سرکوبگرانه چندین بار تکرار شده است، اما نتیجۀ نهایی همیشه یکسان باقی مانده: برقراری مجدد کنترل اما فقط به صورت موقت، در حالی که علل اصلی مصائب و شکایات مردم تبت دست نخورده بر جای باقیست. اعتراضات اخیر، بازتاب ناکامی های طولانی مردم تبت در نتیجۀ عدم توجه به مسائل آن هاست. این برخورد های قومی منجر به تلفاتی در میان مردم تبت و چین و دستگیری های گستردۀ آن ها گشته است. بهترین راه پرداختن به مسائل تبت برای رهبران چین، آغاز گفتگو با دالایی لاما می باشد که همیشه حامی "راهی میانه"، یعنی خودمختاری تبت در محدودۀ خاک چین بدون مقاصد جدایی طلبانه بوده است. دالایی لاما تنها فرد با نفوذ و با اعتباری است که می تواند مردم تبت را متقاعد به کنار گذاشتن خشونت کرده و از آن ها بخواهد به خودمختاری واقعی در چین تن داده ودر عین حال فرهنگ و هویت تبتی خود را نیز حفظ نمایند. دولت آمریکا معتقد است که زمینه های زیادی برای گفتگو میان دالایی لاما و رهبران چین وجود دارد. دالایی لاما به قبول پیش شرط های گفتگو با دولت چین راضی شده است: او از استقلال تبت حمایت نمی کند؛ در فعالیت های جدایی طلبانه دخالت نداشته و از آن حمایت نمی کند؛ و تعلق تبت به خاک چین را به رسمیت می شناسد. دالایی لاما به طور علنی با خشونت هایی که اخیرا ً در لهاسا و سایر مناطق واقع شده، به مخالفت پرداخته است. او حتی در اقدامی غير معمول و به منظور متقاعد نمودن طرفین به کنار گذاشتن خشونت ها و دستیابی به راه حل صلح آمیز، استعفای خود را مطرح کرده است. او از برگزاری بازی های المپیک در پکن حمایت به عمل آورده است. ایالات متحده، به دلیل حمایت پیوستۀ دالایی لاما از صلح و عدم خشونت، در ماه اکتبر گذشته اورا مفتخر به دریافت مدال طلای کنگره نمود. وقتی دولت چین با لحن تندی علیه دالایی لاما سخن می گوید، یا با "کمپین های آموزش وطن پرستی" که حاوی تهمت هایی به اوست با او به مقابله می پردازد، تنها نتیجه اش، دامن زدن به تنش هاست. بعضی ها در چین علیه این گونه اقدامات موضعگیری کرده اند. روشنفکران برجستۀ چینی، در حرکتی بی سابقه، طوماری تهیه کرده اند که در آن از دولت چین درخواست شده به تبلیغات "یک طرفه" پایان داده و مذاکرات مستقیم را با دالایی لاما آغاز کند. از سال 2002 تا به حال ، بعداز 20 سال عدم دخالت، نمایندگان دالایی لاما شش دور مذاکرات با رهبران چین برگزار کرده اند. این مذاکرات، هر چند مذاکراتی اساسی بوده اند اما هنوز به نتایج مستحکم نرسیده است. در صورتی که این مذاکرات با نیت خوب ادامه یابند، می توان از طریق آن ها به ثبات اقتصادی و سیاسی دراز مدت در تبت دست یافت. همان طورکه خانم وزیر، رایس خاطر نشان کرده، پکن تا به حال از مذاکرات مستقیم با دالایی لاما اجتناب کرده است، اما هنوز جای امیدواری وجود دارد و هنوز برای این کار دیر نشده است. چین علاوه بر ترتیب دادن این گفتگوی مهم، می بایست بی درنگ از به کار گیری معیار های سرکوبگرانه در ارتباط با مردم تبت که در پی حفظ هویت فرهنگی و مذهبی خود هستند، خود داری نموده و افرادی که به خاطر تظاهرات صلح آمیز و ابراز آزادانۀ عقاید خود بازداشت شده اند را آزاد نماید. هرچند این اواخر دولت چین امکان سفر های رسمی خبرنگاران ودیپلمات ها را به لهاسا فراهم کرده، ما باز هم خواستار دسترسی بدون محدودیت رسانه ها و دیپلمات های خارجی به مناطقی در تبت هستیم. امیدوار هستیم که نسل فعلی رهبران چین – که توان خود را در دنبال نمودن سیاست های اقتصادی روشنگرانه نشان داده اند و آرزودارند که چین تبدیل به یکی از سهامداران معتبر در منطقه و جهان گردد – بپذیرند که ازسرگیری مذاکرات جدی و مستقیم با دالایی لاما، بهترین راه برای حل و فصل دشواری های طولانی ورسیدن به اهداف باارزش در تبت است. (نویسنده، هماهنگ کنندۀ ویژۀ مسائل تبت درآمریکا و معاون وزیر خارجه در امور دموکراسی و جهانی است.)
|