پرسش: خوب، در انطباق با روح مسیر دوگانه که شما اختیار کرده اید و در بیانیه ذکر شده، چه چیزی دارید به ایران پیشنهاد کنید؟ آیا هیچ چیز تازه ای را مطرح می سازید؟ صحبت های زیادی در رابطه با مشوق های گوناگون که برای معامله 2006 روی میز گذاشته می شود، در میان است.
آقای کیسی: چنین به نظر می رسد که در این مورد چند گزارش مطبوعاتی وجود داشته است، من فکر نمی کنم که شما باید هرچیزی را که می خوانید باور کنید. دیروز در باره چه چیزی گفتگو شد؟ خوب، مدیران سیاسی دیدار کردند. برنز معاون وزیر، نماینده ما بود و گفتگوهای گوناگونی در ارتباط با برنامه هسته ای ایران صورت گرفت.
اولین و مهمترین چیزی که مورد بحث قرار گرفت تعهد مجدد همه اطراف ذینفع به مسیر دوگانه و جریانی بود که ما بر روی آن مشغول کار هستیم. آنها درباره پیش نویس قطعنامه نیز گفتگو کردند و بار دیگر نسبت به آن توافق نظر حاصل شد و ما در انتظار رای گیری در روزهای آینده هستیم. بار دیگر باید بگویم که البته اعضای غیر دائمی شورای امنیت هم چیزی دارند که در باره آن بگویند، بنا بر این ما هنوز روی این موضوعات در نیویورک مشغول کارهستیم ولی کشورهای گروه 1+5 در این موضوع که ما قطعا این کار را تعقیب خواهیم کرد و در فاصله کوتاهی منتظر رای گیری خواهیم بود، اتفاق نظر دارند.
آنها همچنین در باره بیانیه وزیران که همراه قطعنامه منتشر خواهد شد گفتگو کردند و این بخشی از برخورد مبتنی بر مسیر دوگانه بود. این چیزی است که به طور ساده اتفاق نظر گروه 1+5 را پیرامون این مسائل مورد تاکید قرار خواهد داد. آنها همچنین بحثی در باره بیانیه آژانس بین المللی انرژی اتمی IAEA که انتشار یافته است، داشتند. بحث فقط به آن موضوع محدود نمی شد بلکه توضیحات فنی را هم که آژانس بین المللی انرژی اتمی ارائه کرد در بر می گرفت.
من امیدوارم که بر اساس آن توضیحات، کشورهای دیگر در نگرانی هایی که فکر می کنیم در آن توضیحات تکرار گردید، شریک خواهند شد. بر اساس آن توضیحات، روشن است که ایران، همانطور که شما در گزارش برآورد اطلاعاتی ملی NIE ملاحظه کرده اید، دارای یک برنامه سلاح سازی بود که نه تنها در برنامه اش گنجانده شده بود، بلکه یک برنامه مشخصی هم داشت که به منظور کار کردن بر روی اجزاء مختلف مورد نیاز برای سوار کردن یک کلاهک، برای سوار کردن وسیله ای که می بایست یک سلاح اتمی را حمل کند، برای مدیریت یک سلاح هسته ای طراحی شده بود. و این برا ی ما روشن است که هرچند برآورد می گوید که آن برنامه در سال 2003 متوقف شد، همان برآورد می گوید که ما در این که آیا برنامه از سر گرفته شده یا نه مطمئن نیستیم. ما هم –تا آنجا که من استنباط می کنم -- اطمینان زیادی به این امر نداریم –و شما میتوانید به لحنی که در به کار رفته نگاه کنید – که اگر آنها برنامه راز سر گرفته باشند، ما با چه سرعتی می توانیم به موضوع پی ببریم.
بنا بر این من امیدوارم که آنچه IAEA دراین توضیح فنی می گوید و آنچه که ما علنا از طریق گزارش NIE به اطلاع عموم رسانده ایم، موجب نگرانی جدی مردم شود، بویژه که ایران، همانگونه که IAEA گزارش داده، به تعقیب فعالیت های مربوط به غنی سازی اورانیوم ، از جمله نصب و به کارانداختن سانتریفوژهای نوع P2 که کار آیی به مراتب یشتری در تولید اورانیوم غنی شده دارند، ادامه می دهد. بنا بر این، بر روی این موضوع هم بحث شد تااطمینان حاصل شود که همه ما اسنتباط مشترکی از آنچه که به وسیله IAEA گفته شده است داریم.
امروز گزارش های مطبوعاتی زیادی در دسترس قرار دارد که از یک رشته مشوق ها یا مجموعه جدیدی از مشوق ها حکایت می کنند. بگذارید من باصراحت صحبت کنم. مجموعه جدیدی از مشوق ها در کارنیست. این موضوع به طور ساده مطرح نیست. یک مجموعه از مشوق ها وجود دارد که گروه 1+5 در آغاز جریان در وین نسبت به آن توافق کرد و و بی شک طی زمان، و از جمله در نشست اخیر، پیرامون آن و این که این مجموعه چگونه باید به ایرانی ها عرضه شود، گفتگو شده است. من صریجا می گویم که ما ترجیح می دادیم که دور میز مذاکره با ایرانی ها قرار داشتیم و در باره مجموعه مشوق ها و این که چگونه می توانیم به برنامه اتمی غیر نظامی که آنها با حرف و نه با عمل، می گویند می خواهند بدون ایجاد نگرانی در جامعه بین المللی داشته باشند و در واقع قصد دارند از طریق آن به سلاح اتمی دست یابند، صحبت می کردیم.
بنا بر این در باره این که آقای سولانا که واسطه تماس ماست، چگونه می تواند مشوق های مورد توافق را به نحوی که احتمالا پاسخ مثبتی را از جانب ایرانی های به دنبال داشته باشد عرضه کند، بویژه در ترکیب با مجازات هایی که تعیین شده و مجازات هایی که احتمالا ظرف چند روز دیگر در سازمان ملل به آنها افزوده خواهد شد، همچنین تهدید به افزودن بازه هم مجازات های بیشتر، گفتگوهایی صورت گرفت و در طول زمان گفتگوهایی انجام گرفته است.
پرسش: بنا بر این جدا از عرضه داشتن آنها همراه با موسیقی و شوکولات و چیزهای دیگر، منظور من این است که در ارتباط با کانال ارتباطی در چه سطح عملی به موضوع نگاه می کنید؟ آیا شما به این نتیجه رسیده اید که کانال سولانا – جلیلی کانال ارزشمندی است، یا به دنبال وسایل دیگری برای عرضه داشتن آن هستید؟
آقای کیسی: در مجموعه یاد شده طیف وسیعی از مشوق ها وجود دارد. و بی شک راه هایی برای تاکید بر جنبه های مختلف آن، یا کاوش در جنبه های مختلف آن، موجود است و من فکر می کنم که این ها بخشی از انعطاف پذیری مجموعه است که ارائه شده است. اما درارتباط با سولانا ما از نقشی که وی ایفا کرده است بسیار قدردانی می کنیم. او از نظر گروه 1+5 مخاطب خوبی برای ایرانی ها بوده و ما فکر می کنیم که این کانال باید همچنان گشوده باشد.
بار دیگرمی گویم، هدف در اینجا مجازات ایران نیست. هدف در اینجا متقاعد ساختن ایرانی ها به انجام آن چیزی است که ما فکر می کنیم متضمن بهترین نفع برای انها است و ان مذاکره با ما در باره برنامه هسته ای است که دارند. و بخشی از سودی که درصورت وصول موافقیت آمزز به توافق در باره آنعایدشان خواهد شد، مشوق هایی خواهد بود که آقای سولانا در باره آنها صحبت می کند. و این فقط بخشی از طریقه معمولی اقدام دیپلماتیک است. شما همیشه آزمایش می کنید و و نه تنها به آن چیزی که مردم می خواهند مورد اختراز قرار گیرد می رسید، بلکه به چیزی هم که مردم آرزو می کنند از طریق مذاکرات حاصل شود، دست می یابید.
پرسش: بنابراین آقای سولانا همچنان نقش مخاطب را به عهده خواهد داشت؟
آقای کیسی: من چیزی دایر بر این که او به نقش خود به عنوان کانال ارتباطی در گفتگوهای رسمی بین گروه 1+5 و ایرانی ها ادامه نخواهد داد نشنیده ام. حالا، دیگر کشورها نیز مناسبات دیپلماتیک خود را با ایران دارند و تا آنجا که من می دانم، همه اعضای گروه 1+5 بطور انفرادی و دوجانبه دیپلماسی خود را در این زمینه به کار می بندند.اما در این که گروه 1+5 چگونه با مسئله هسته ای برخورد می کند، باید بگویم که انتقال نظرات ما همچنان به شکل متحد و از طریق کانال رسمی که همان آقای سولونا باشد صورت می پذیرد.
پرسش: شما گفتید ظرف چند زوز آینده رای گیری خواهید کرد. در این میان چه چیزی مهمتر است؟ رای دادن به قطعنتامه در حضور هیات رئیسه روسی شورا یا به دست آوردن اتفاق آرزاء در مورد قطعنامه؟
آقای کیسی: خوب، شما می داند طمع ما زیاد است. ما همه چپیز را می خواهیم.ما سخت مشتاقیم که قطعنامه را هرچه زودتر به اتفاق آراء از تصویب بگذرانیم. ما بشدت دوست داشتیم که هم اکنون این کار را انجام داده بودیم. آنجه مطلوبن ما است دستیابی به یک قطعنامه خوب و نیرومند است که به روشنی نشان دهد که جامعه بین المللی در برابر ایران و تمرد آن از قطعنامه های شورای امنیت و شورای حکام آژانس همچنان به راه های گوناگون به طور یک پارچه و بر اساس عقیل سلیم و آنچه نفع مردمشان در آن باشد، عمل می کننند
بنا بر این من نمی توانم که برای شما به طرز دقیقی پیش بینی کنم که رای گیری چه وقت صورت خوواهد گرفت. این حائز اهمیت است که اعضای غیر دائمی که هنوز مشغول بررسی این پرونده هستند فرصتی پیدا کنند که به تمام موارد نگرانی هایی دارند بپردازند. بنا بر این ما می خواهیم ببینیم که این حریان به کجا می رسد. پس اگر این اگرجریان دراین هفته یا هفته بعدی یا نقطه دیگری روی داد ما مراقب ان خواهیم بود. ولی انتظار این است که ما بتوانیم ظرف چند روز آینده از عهده ان کار بر آییم.
پرسش: آیا اتفاق اآراء همچنان عامل نیزرومندی است و یا چیزی است که شما فکرمی کنید بتوانید در حال حاضر آن را فراموش کنید؟
آقای کیسسی:نه شما همشه مایلید قطعنامه ها با اجماع نیزومندی به تصویب برسند. بسیار خوشنودیم که همه قطعنانه های گذشته در باره برنامه هسته ای ایران به اتقاق آراء از تصویب گذشتند ومورد حمایت اعضای شورا قرار گرفند. و ما دوست داریم که این جریان در این موضوع هم باردیگر اتفاق بیفد. و باردیگر من آمادگی آن را ندارم که به شما بکویم چه تعدادی از اعضا به این موضوع رای خواهند داد. این همیشه بستگی به تصمیم فردی دارد و و به فرد فرد اعضای شورا وابسته است.
پرسش: موضوع اساسی بعضی از این داستان هایی که من خواندم این بود که جریانی در میان بعضی از اعضای گروه 1+5 وجود دارد که مشوق های بیشتری در این پرونده بگنجانند. – آیا نظر شما این نیست که تا به حال میزان مشوق ها کافی بوده است؟
آقای کیسی: بی شک هنوز برای کشوری که بخواهد تتها از راه قانونی به برنامه هسته ای غیرنظامی دست یابد مشوق وجود خوهد داشت. و من بار دیگر، می توانم بعضی ی مردم را از kشان دهم که می گویند: "خوب، می دانید، که ایالات متحده باید پیشنهادی به این بیفزاید."
خوب، ایالات امتحده در حال ارائه چیزی است که در30سال گذشته درمناسبات ایران و آمریکا سابقه نداشته است و. این پیشنهاد آزادی است از جانب وزیر امورخارحه آمریکا دایر بر این که برود و در هر جایی وهر زمانی باهمتای خود بنشیند وتا آنجا که آنها بتوانند معیارهای ساده شورای امنیت را رعایت کنند، غنی سازی خود را متوقفف سازند، به گفتگو بپردازذ. این گفتگو تنها به برنامه اتمی آنها محدود نخواهد شد بلکه هر گونه موضوع دیگری را هم که ایرانی ها در محدوده مناسبات موجود مطرح کنند یا بخوهند از عدم وجود مناسباتی صحبت کنند در بر خوهد گرفت. این در واقع از هم اکنون یک پیشنهاد تاریخی است و واقعا بسیار شکفتی آور است، من فکر می کنم ایرانی از بسیاری جهات وضع را مساعد تشخیص نداده اند که از این پیشنهاد اغتنام فرضت کنند.
|
