________________________________
از انتشارات وزارت امور خارجه ایالات متحده
دفتر هماهنگی مقابله با تروریسم
تاریخ :انتشار آوریل 2008
گزارش سال 2007 کشور درباره تروریسم بر اساس سند 22 مجموعه قوانین ایالات متحده، بخش 265f ("قانون")، که وزارت امور خارجه را به تهیه یک گزارش سالانه تام و کامل درباره تروریسم کشورها و گروه هایی که مشمول ضوابط این قانون می شوند، برای ارائه به کنگره ملزم کرده است.
گزیده ای از فصل 1 و فصل 3
فصل 3. مروری بر کشورهای حامی تروریسم
کوبا
ایران
کره شمالی
سودان
سوریه
فصل 1
ارزیابی راهبردی
این فصل روند کار تروریسم و موضوعات جاری سال 2007 را به منظور تهیه چارچوبی برای تشریح جزء به جزء مطالب فصل های بعدی مورد تأکید قرار می دهد.
گرایش ها در سال 2007
القاعده و گرایش های وابسته به آن: القاعده (AQ) و شبکه های وابسته هنوز بزرگترین تهدید تروریستی برای ایالات متحده و شرکایش در سال 2007 به شمار می رفتند. این مجموعه برخی از توانایی های عملیاتی پیش از 11/9 (11 سپتامبر) خود را از طریق بهره برادری از مناطق قبیله ای نظام فدرالی پاکستان (FATA)، جایگزینی افسران عملیاتی دستگیر یا کشته شده و احیای مجدد بخشی از کنترل مرکزی از طریق رهبران ارشد، به خصوص ایمن الظواهری، بازسازی کرده است. با آنکه اسامه بن لادن هنوز رهبر مسلکی این گروه است، ظواهری به عنوان طراح استراتژیک و عملیاتی AQ ظهور کرده است.
AQ و وابستگانش در پی به کارگیری ناراضیان محلی برای مقاصد محلی و جهانی خود هستند. آنها هدف های را اغلب با هزینه گزاف شخصی برای جمعیت محلی دنبال می کنند. این شبکه ها انطباق پذیرند و به سرعت روش های جدید در واکنش به اقدامات متقابل اتخاذ می کنند. AQ علاوه بر تروریسم از براندازی، تبلیغات و ستیز آشکار استفاده می کند؛ این شبکه به دنبال تسلیحات کشتار جمعی به منظور وارد کردن حداکثر خسارت ممکن به هر کسی که بر سر راهش قرار بگیرد، شامل دیگر مسلمانان و/یا بزرگترها، زنان و کودکان است.
علیرغم تلاش های نیروهای امنیتی پاکستان و افغانستان، عدم ثبات همراه با مذاکرات آتش بس مذاکره شده توسط اسلام آباد که در نیمه اول سال2007 در امتداد مرزهای پاکستان- افغانستان لازم الاجرا بود ، تحرک پذیری و توانایی بیشتر آموزشی و برنامه ریزی های عملیاتی، بویژه در برنامه هايی که اروپای غربی و ایالات متحده را هدف قرار می دهند، در اختیار رهبران AQ قرار داده است. تعداد زیادی از عاملان ارشد AQ دستگیر یا کشته شده اند، با این حال رهبران AQ به طراحی حملات و گسترش ارتباطات عملیاتی که از پاکستان با وابستگان آن در خاورمیانه، شمال آفریقا و اروپا برقرار می شود، ادامه داده اند.
سال 2007 نشانگر ایجاد وابستگی بین گروه های شورشی منطقه ای با AQ بود خصوصاً در این میان بویژه تهدید فزاینده گروه سلفی برای وعظ و مبارزه (GSPC) در شمال آفریقا که در سپتامبر 2006 با AQ ادغام شد، که باعث تغییر نام GSPC به القاعده در مغرب اسلامی (AQIM) شد در خور ذکر است. توجه AQIM هنوز عمدتاً بر روی دولت الجزایر متمرکز است اما مجموعه اهداف این گروه وسیع تر از زمان پیش از ادغام است. برای مثال AQIM مسئولیت بمب گذاری های تقریباً همزمان 11 دسامبر در شورای قانون اساسی الجزایر و ستاد سازمان ملل در الجزایر را برعهده داشت. بر اساس حملات پیشین به خودروهای خارجی، اعلامیه های AQIM و حمله به سازمان ملل، همه بر این نکته دارند که AQIM در حال حاضر منافع خارجی را اهداف جذابی می داند. AQIM برای اولین بار حملات انتحاری را در آوریل به اجرا درآورد و وعده داد که از آنها به عنوان تاکتیک اولیه علیه دشمنان خود استفاده کند. AQIM در سال 2007، هشت حمله انتحاری که منجر به تلف شدن تعداد زیادی از شهروندان و مقامات دولتی شد، انجام داد. این بمب گذاران انتحاری AQIM، معمولاً از میان گروه هایی که به آسانی مورد بهره کشی واقع می شوند، مانند نوجوانان که در حملات 11 ژوئیه و 8 سپتامبر از آنها استفاده شد یا افراد مسن و یا دارای بیماری کشنده، همچون حملات 11 دسامبر به سازمان ملل، به این گروه جذب می شوند. از طرف دیگر، گروه مبارزه اسلامی لبنان (LIFG) در نوامبر 2007 با AQ ادغام شد که تا امروز تعداد معدودی حمله موفق، که بیانگر توانایی های رو به کاهش LIFG در داخل لبنان است، حاصل آن بوده است. (برای کسب اطلاعات بیشتر درباره AQIM و LIFG به فصل 6، سازمان های تروریستی، مراجعه کنید).
در عین حال، اتحاد مصلحتی و بهره بهرداری دو جانبه بین القاعده عراق (AQI) و جمعیت زیادی از سنی های این کشور رو به وخامت گذاشته است. طرح امنیتی عراق که در فوریه پایه گذاری شد، به همراه کمک طوایف بزرگ سنی و گروه های محلی در کاهش خشونت ها تا سطوح موجود در اواخر سال 2005 با موفقیت همراه بوده AQI را از بغداد و الانبار به استان های شمالی نینوا، دیالا و صلاح الدین رانده است. در حالی که AQI هنوز تهدیدی به حساب می آید، طرح های جدید به منظور مشارکت با طوایف و رهبران محلی درعراق باعث طرد AQI و روش فکری افراطی این گروه از طرف طوایف سنی و شهروندان محلی شده است. رشد مداوم و امکانات توسعه یافته نیروهای عراقی کارائی آنها را برای ریشه کنی سلول های تروریستی افزایش داده است. عراقی ها در استان های بغداد، انبار، دیاله و استان های دیگر به گروه های تروریستی پشت کرده اند و به منظور مغلوب کردن AQI با دولت عراق و نیروهای ائتلاف همکاری می کنند.
تهاجم اواخر سال 2006 اتیوپی به سومالی و متعاقب آن گسترش نیروهای اتحادیه آفریقا AU در آن مکان سبب شده که رهبری AQ شرق آفریقا و اعضای محاکم شورای اسلامی را که به آنها پناه می دادند در حال فرار باشند. مبارزات شدید علیه نیروهای اتیوپیایی و دولت فدرال انتقالی TFG در اوایل سال 2007 از طریق فراخوان عملیات AQ توسط ایمن الظواهری ادامه یافت. الظواهری در یک ویدیوی اینترنتی که در ژانویه 2007 منتشر شد، کلیه مجاهدین، به خصوص آنهایی را که در مغرب بودند به گسترش حمایت از مسلمانان سومالی در نبرد مقدس علیه نیروهای اشغال گر اتیوپیایی تشویق کرد.
AQ طی سال 2007 تلاش های تبلیغاتی را برای ایجاد انگیزه در جهت حمایت از جمعیت مسلمان، تحلیل بردن اعتماد غرب و گسترش یک جنبش جهانی قدرتمند، افزایش داد. تروریست ها عملیات اطلاعاتی را به عنوان بخش مهمی از تلاش های شان در نظر می گیرند. استفاده از اینترنت برای تبلیغ، جذب نیروی جدید، جمع آوری پول و آموزش فزاینده، اینترنت را تبدیل به "بهشت مجازی امن" [برای آنها] کرده است. مداخله بین المللی در عراق به ادامه بهره بهرداری ازطرف AQ به عنوان شعار نبرد به منظور فعالیت های تروریستی و افراطی به همان صورت که در درگیری های دیگر همچون افغانستان و سودان انجام شد، انجامیده است. جامعه جهانی هنوز باید یک برنامه هماهنگ شده و به طور مؤثری تأمین منبع شده به منظور مقابله با تبلیغات افراطیون بسیج کند.
سال 2007 شاهد ادامه گذار از تروریسم وابسته به نیروی خارجی به تروریسم پارتیزانی بود که در گزارش های 2006 کشور درباره تروریسم مورد تأکید قرار گرفته بود. تروریست ها از طریق مداخله، تبلیغات اینترنتی، به کار گیری نارضایتی های محلی و از بین بردن جمعیت پناهنده و تبعیدی، سلول های محلی را به منظور اجرای حملاتی که آنها پس از آن برای مقاصد تبلیغاتی سود می برند، تحریک می کنند. ما شاهد افزایش قابل توجه تعداد گروه های خود گماشته و دارای روابط (ارتباطات، آموزشی و مالی) با رهبران AQ در پاکستان بوده ایم. این گروه های تروریستی "پارتیزانی" بلند پروازی مباردت یک حمله غیر عادی، ازجمله تملک و استفاده از تسلیحات کشتار جمعی را در سر می پرورانند.
طالبان و گروه های شورشی دیگر و دسته های جنایتکار: افغانستان هنوز توسط طالبان و دیگر گروه های شورشی و دسته های جنایتکار، که برخی از آنها با AQ و حامیان تروریست خارج از کشور ارتباط دارند، تهدید می شود. شورشیان وابسته به طالبان رهبران محلی را به قتل می رسانده و به پاسگاه های دور افتاده پاکستان در مناطق قبیله ای تحت حکومت فدرال (FATA) پاکستان حمله کرده اند. راهبرد بلند مدت سه شاخه (امینت، اقتصاد و سیاست دولت فدرال پاکستان برای حذف منطقه امن طالبان و AQ در طول مرز پاکستان-افغانستان) طراحی شده است.
دولت افغانستان به تقویت مؤسسات ملی این کشور ادامه داد و نظر سنجی ها نشان داده است که اکثریت افغانی ها معتقدند که آنها در وضعیت بهتری نسبت به زمانی که تحت سلطه طالبان بودند، به سر می برند. کمک جامعه جهانی به دولت افغانستان برای ایجاد توانایی های ضد شورش، اطمینان از حکومت مؤثر و قانونی و مقابله با افزایش کشت مواد مخدر در راستای تلاش برای مغلوب ساختن طالبان و گروه های شورشی دیگر و دسته های جنایتکار ضروری است.
دولت های حامی تروریسم: حمایت کشورها از تروریسم به متزلزل ساختن تلاش ها برای حذف تروریسم ادامه داده است. ایران هنوز عمده ترین کشور حامی تروریسم به شمار می رود. یک عامل مهم حیاتی در راهبرد امنیت ملی ایرانی ها توانایی این کشور در هدایت عملیات تروریستی در خارج از کشور است. رهبران ایران معتقدند که این توانایی به حفظ رژیم از بازداشتن ایالات متحده یا اسراییل از مبادرت به حمله، انحراف توجه و تضعیف ایالات متحده، افزایش تأثیر منطقه ای ایران به واسطه ارعاب و کمک به خارج کردن ایالات متحده از خاورمیانه، کمک می کند. استفاده ازحزب الله، یک سازمان تروریستی خارجی مشخص شده، یک وسیله کلیدی راهبردی برای تروریسم ایران است. ایران همچنین به تهدید همسایگانش و دامن زدن به بی ثباتی در عراق از طریق فراهم کردن تسلیحات، آموزش و تأمین کمک مالی برای پیکارجویان دستچین شده در میان شیعیان عراقی ادامه داده است. این گروه های دست نشانده، مرتکب خشونت می شوند و موجب وارد آمدن تلفات به آمریکایی ها در عراق هستند. حزب الله که از طرف ایران و سوریه حمایت می شود، به متزلزل ساختن دولت منتخب لبنان ادامه داده و هنوز تهدید امنیتی مهمی است. تروریست های خارجی به استفاده از سوریه به عنوان مسیری به داخل [خاک] عراق و خارج از آن ادامه داده اند؛ یک گزارش به کنگره حاکی بود که نزدیک به 90 درصد کلیه پیکارجویان خارجی که وارد عراق می شوند از سوریه عبور می کنند. علاوه بر این، دولت ایران اخیراً تلاشی را برای توسعه روابط تجاری و دیپلماتیک در سراسر نیمکره غربی آغاز کرده است. ایران در گذشته از نمایندگی های دیپلماتیک خود برای حمایت از فعالیت های عاملان حزب الله استفاده کرده است.
دیگر گروه های تروریستی: بن بست سیاسی ادامه دار لبنان در توانا ساختن پیکارجویان افراط گرای خارجی که مظنون به ایجاد سلول های عملیاتی در داخل اردوگاه های پناهندگان فلسطینی از قبیل فتاح الاسلام (FAI) در نحر البرید هستند، دخیل بوده است. در حالی که نیروهای مسلح لبنانی پس از سه ماه نبرد (20 مه – 2 سپتامبر) بر پیکارجویان FAI غلبه کردند، برخی از اعضای این گروه هنوز متواری هستند در حالی که گروه های پیکارجوی فلسطینی دیگر به بهره برداری از کمبود کنترل دولت در داخل اردوگاه ها ادامه دادند. برخی از این گروه ها مانند اسباط الانصار، متحد القاعده و جند الشام، توانسته اند مکان امنی داخل اردوگاه ها، خصوصاً اردوگاه عین الحیلواه بیابند.
فعالیت های تروریستی ناشی شده از منطقه فلسطین نیز، هنوز یک عامل کلیدی بی ثباتی و دلیلی برای نگرانی به شمار می رود.
FARC در کلمبیا نمونه ای از یک گرایش دیگر است: ارتباط های فزاینده بین تروریست ها و دیگر فعالیت های جنایی. FARC که به نگهداشتن صدها اسیر، از جمله سه شهروند آمریکایی در بند برای بیش از چهار سال ادامه داده است، تقریباً 60 میلیون دلار در سال از راه قاچاق مواد مخدر جمع آوری کرده است. فعالیت های تروریستی و حمایت از زیرساخت های تروریستی توسط مشارکت اشخاص، خیریه های ساختگی و سازمان های ظاهری و همچنین به صورت فزاینده از طریق فعالیت های غیر قانونی دیگر همچون قاچاق انسان و قاچاق مواد مخدر تأمین مالی می شود. ما همچنین شواهد روز افزونی از شبکه تسهیل کننده قاچاق انسان که برای کمک به جابجایی تروریستی، خصوصاً به عراق به کار برده می شود، به دست آورده ایم.
فصل 3: مروری بر کشورهای حامی تروریسم
دولت های حمایت کننده: پیامدها
تعیین کشورهایی که مکرراً از اعمال تروریسم جهانی حمایت می کنند، به عنوان کشور حامی تروریسم، باعث تحمیل چهار مجموعه از تحریم های دولت ایالات متحده [بر آنها] می شود:
تحریم صادرات و فروشهای مرتبط با جنگ افزارها
کنترل بر روی صادرات اقلام دارای کاربرد دوگانه، کالاها یا خدماتی که می توانند به طور محسوسی توانایی نظامی کشورهای منظور شده درفهرست حامیان تروریسم یا توانایی حمایت از تروریسم را افزایش دهند، نیازمند اعلام 30 روزه به کنگره است.
ممنوعیت کمک های اقتصادی.
تحمیل محدودیت های مختلف مالی و دیگر محدودیت ها، شامل:
• ایالات متحده را ملزم به مخالفت با وام های بانک جهانی و مؤسسات مالی بین المللی دیگر می کند؛
• مستثنی کردن کشورهای حامی تروریسم کلیه کشورهایی که سابقاً حامی تروریسم بوده اند (به استثنای عراق) از مصونیت قضایی در دادگاه های ایالات متحده در برابرادعای خسارت مالی برای آسیب شخصی یا مرگ به دلیل اعمال مسلم تروریسم، شکنجه یا قتل خارج از حوزه قضایی، یا فراهم ساختن حمایت مادی یا منابعی برای اینگونه اعمال؛
• عدم پذیرش اعتبار مالیاتی برای شرکت ها و اشخاص ازبابت درآمد های به دست آمده در کشورهای مندرج در فهرست حامیان تروریسم؛
• عدم پذیرش معاملات معاف از مالیات کالاهای صادراتی به ایالات متحده؛
• داشتن اختیار منع همه شهروندان ایالات متحده از درگیر شدن در معاملات مالی با دولت های موجود در فهرست مندرج در فهرست حامیان تروریسم بدون مجوز وزارت خزانه داری؛ و
• ممنوعیت قراردادهای بیشتر از 100،000 دلار به وسیله وزارت دفاع با شرکت هایی که یک دولت حامی تروریسم صاحب آن است یا سهام عمده آن را کنترل می کند.
ایران
ایران هنوز فعال ترین کشور حامی تروریسم است. اعضای سپاه پاسداران انقلاب اسلامی (IRGC) این کشور مستقیماً درگیر در طراحی و حمایت از اقدامات تروریستی در سرتاسر منطقه اند و به حمایت از گروه های گوناگون در استفاده از تروریسم برای پیشبرد اهداف منطقه ای مشترکشان ادامه داده اند. ایران به گروه های تروریستی فلسطین، حزب الله لبنان، پیکارجویان مستقر در عراق و جنگجویان طالبان در افغانستان کمک می کند.
ایران به واسطه حمایت های دائم این کشور از گروه های خشونت طلب، مانند حماس و حزب الله و تلاش های برای اختلال در روند دموکراتیک در لبنان، جایی که آن کشور در صدد رسوخ دادن نفوذ ایران و حزب الله به ضرر دیگر جوامع درلبنان است، هنوز تهدیدی برای ثبات منطقه و منافع ایالات متحده در خاورمیانه به شمار می رود.
ایران حامی عمده گروه هایی است که کینه توزانه مخالف جریان صلح خاورمیانه هستند و به ایفای یک نقش آشکار برای عموم در تشویق فعالیت های تروریستی ضد اسراییلی – به صورت لفظی، عملیاتی و مالی - ادامه می دهد. خامنه ای، رهبر عالی و احمدی نژاد، رییس جمهوری عملیات تروریستی فلسطین ها را مورد ستایش قرار می دهند و ایران برای حزب الله لبنان و گروه های تروریستی فلسطین، خصوصاً حماس، جهاد اسلامی فلسطین، تشکیلات شهدای الاقصی و جبهه ملی آزادی فلسطین – فرماندهی عمومی، به طور وسیعی بودجه آموزش و تسلیحات فراهم می کند.
علیرغم تعهد این کشور به حمایت از ثبات در عراق، مقامات ایرانی به فراهم کردن حمایت های مرگبار، شامل تسلیحات، آموزش، وجوه و راهنمایی برای برخی از گروه های پیکارجوی عراقی که نیروهای امنیتی عراقی و نیروهای ائتلاف و شهروندان عراقی را هدف قرار می دهند، ادامه داده اند. به این دلیل، نیروهای دولت ایران برای حمله به نیروهای ائتلاف مسئول بوده اند. شاخه قدس سپاه پاسداران انقلاب اسلامی (IRGC) به تدارک موشک های پیشرفته ساخت ایران، تفنگ برای تک تیراندازان، سلاحهای های خودکار و خمپاره انداز که هزاران تن از نیروی های عراقی و نیروی های ائتلاف را به کشتن داده و نیزمواد منفجره پرتابی (EFPها) که تعداد تلفات را نسبت به دیگر ادوات قابل انفجار (IDEها) افزایش داده اند و مخصوصاً برای حمله به زره پوش های مورد استفاده نیروهای ائتلاف طراحی شده اند، ادامه داده است. نیروی قدس باتفاق حزب الله لبنان، ستیزه جویان عراقی را برای استفاده از فن آوری IDE های پیچیده و ساخت اسلحه های پیشرفته دیگر در خارج از عراق آموزش می دهند. این اشخاص سپس این آموزش ها را به ستیزه جویان دیگر داخل عراق طبق برنامه "آموزش به مربی" منتقل می کنند. علاوه بر این، نیروی قدس و حزب الله کار آموزش را در داخل عراق نیز فراهم کرده اند. واقعیت این است که، نیروهای ائتلاف یک عامل لبنانی حزب الله را در سال 2007 در عراق دستگیر کردند.
نیروی قدس IRGC ایران به تدارک تسلیحات و کمک مالی برای طالبان به منظور حمایت از فعالیت های ضد ایالات متحده و نیرو های ائتلاف در افغانستان ادامه داده اند. ایران از سال 2006 ترتیب ارسال تعدادی محمولۀ سلاح های کوچک و مهمات مرتبط، راکت های نارنجک انداز، خمپاره انداز، راکت های 107 میلی متری و مواد منفجره پلاستیکی و احتمالاً [محموله ای] شامل سیستم های پدافند هوایی قابل حمل توسط نفر (MANPAD) را برای طالبان داده است.
ایران هنوز تمایلی به سپردن اعضای ارشد القاعده ( AQ) که دستگیر کرده است، به دست عدالت ندارد و تعیین هویت عمومی این اعضای ارشد را که در بازداشت این کشور به سر می برند، رد کرده است. ایران بارها در برابر درخواست های متعدد برای انتقال مسئولیت محفاظت این افراد دستگیر شده به کشورهای متبوعشان یا کشور ثالث برای بازجویی یا محاکمه مقاومت کرده است. ایران همچنین به خودداری از کنترل فعالیت برخی از اعضای AQ که پس از سقوط رژیم طالبان در افغانستان به ایران فرار کرده اند، ادامه داده است.
|
