رایس وزیر امور خارجه: همانطور که می دانید من عازم شرکت دریک رشته جلسات در لندن هستم، چند جلسه در لندن و سپس سفری به اسراییل و سرزمین های فلسطینی. ما می توانیم در بخشی از این سخنان در مورد خاورمیانه صحبت کنیم، شاید در راه رفتن به آنجا، ولی برای تشریح اینکه در لندن چه می کنیم، من فکر می کنم که این کار با ترتیب سفر به خاور میانه در ارتباط است.
همانطور که به یاد می آورید آناپولیس چند رکن دارد، سه رکن: نخست، دست یافتن به بهبودهای عملی در زندگی روزمرۀ فلسطینی ها؛ رکن دوم به الزامات نقشۀ راه می پردازد، ازجمله نهاد سازی؛ و سپس رکن سوم، به مسئلۀ مذاکرات سیاسی مربوط می شود. و روشن است، که زمان این که بخواهیم همۀ طرفها را وادار به پیشرفت در همۀ زمینه ها بکنیم فرارسیده است.
ولی لندن فرصتی است که واقعاً مطمئن شویم پشتیبانی بین المللی کافی برای کاری که طرفها انجام می دهند وجود دارد. بنابراین یک جلسۀ چهارجانبه خواهیم داشت. گروه چهارجانبه همچنین با کشورهای مهم عرب نیز دیدار خواهد کرد. جلسه ای ای هم که از دیدگاه ما مهمتر از همه است، با کمیتۀ عالی خواهیم داشت تا ببینیم که در زمینۀ پشتیبانی مالی و اقتصادی که به فلسطینیان قول داده شده چگونه عمل می کنیم. بسیار مهم است که افراد به وعده هاشان عمل کنند. بسیار مهم است که افراد به دنبال این باشند که راههای دیگری برای پشتیبانی از فلسطینیان که تلاش می کنند به سمت توسعۀ اقتصادی حرکت کنند، بیابند.
همچنین، یکی از جلسات لندن جلسۀ P5+1 در مورد ایران خواهد بود. باید در این مورد اینطور فکر کرد که ما مدتی است که یک استراتژی دو مسیره داشته ایم: یک، مسیر قطعنامه های شورای امنیت سازمان ملل است، ما این کار را انجام داده ایم، ما آخرین این قطعنامه ها را نیز از تصویب گذارنده ایم؛ ولی مسیر دیگر مسیری بود که ایران در صورتی که تصمیم بگیرد که به الزاماتی که جامعۀ بین الملل می خواهد عمل کند، می تواند در پیش بگیرد و این بدان معنی است که آنها غنی سازی و بازفرآوری اورانیوم را متوقف کنند.
ما دوباره نگاهی به این موضوع خواهیم افکند تا در صورتی که ایران تصمیم بگیرد غنی سازی و بازفرآوری اورانیوم را متوقف کنند چه چیزهایی به آنها پیشنهاد کرده ایم. ولی فقط می خواهم بگویم که من هیچ نشانه ای دال بر اینکه ایران علاقه ای به این مسیر داشته باشد نمی بینم و این امر ما را ناچار می کند که فشار را ادامه دهیم– تا مطمئن شویم که قطعنامه های مصوب شورای امنیت را به اجرا می گذاریم.
و در واقع، همانطور که می دانید، ایالات متحده، مانند دیگر کشورها، همچنان به موضوع تعیین [افراد و نهادهای دخیل در فعالیت های هسته ای ایران] و مسئله سرمایه گذاری و خطر آن برای شهرت بخش خصوصی که با ایران معامله می کند می نگرد.
بنابراین این جلسۀ مربوط به ایران خواهد بود. من واقعاً انتظار ندارم که دستاورد خاصی از آن جلسه حاصل شود. این در حقیقت فرصتی است برای بررسی راهبرد مبتنی بر دو مسیر.
و سپس درمرحلۀ آخر، من با بسیاری از کشورها در مورد کوسوو دیدار خواهم کرد. ما می خواهیم مطمئن شویم که هیچ تلاشی برای تقسیم کوسوو انجام نمی شود. کوسوو اکنون کشوی مستقل است که توسط همۀ کشورهایی که به این جلسه می آیند به رسمیت شناخته شده است. ما همچنین متوجه هستیم که افسران پلیس اروپایی باید وارد کوسوو شوند و این نیازمند کارهایی در سازمان ملل است، با نیروی فعلی UNIMEK که در حال حاضر آنجا است و حکم ماموریت UNIMEK که در دست داریم. و بنا براین ما نگاهی به این موضوع خواهیم داشت که چگونه می توانیم در مورد اعزام نیروهای اروپایی سریعتر عمل کنیم.
این برنامۀ کار در لندن است. من همچنین در لندن – در واقع فردا در لندن – جلسه ای خواهم داشت که به نوعی با ترتیبات سفر به خاور میانه در ارتبا خواهد بود و با شرکت سلام فیاض و تزیپی لیونی انجام خواهد گرفت. من مشتاقانه منظر این دیدار نیز هستم. همۀ این جلسات سه جانبه فرصتی برا گفتگو با طرفهای درگیر و شنیدن گفت و شنود آنها با یکدیگر است، چرا که خیلی پیش می آید که هنگامی که شما گفتگوی آنها با یکدیگر را می شنوید احتمالاً ممکن است که ببینید که زمینه های همگرایی کجا هستند و اگر لزوماً خودشان این زمینه ها را نمی بینند به آنها کمک کنید که متوجه آنها شوند.
پرسش: مسیر دوم در مورد ایران، آیا شما با دیگر افراد حاضر در P5+1 در مورد افزودن مشوق هایی گفتگو خواهید کرد؟ آیا هدف این جلسه این است؟
رایس وزیر امور خارجه: این جلسه برای بررسی کل برنامه راهبردی است و اینکه مطمئن شویم به راه خود ادامه می دهیم. ولی من در آغاز خواهم گفت که ایرانی ها هیچ علاقه ای به انجام کاری که باید انجام دهند، یعنی تعلیق غنی سازی و بازفرآوری، نشان نداده اند – برای من مهم نیست که چه معامله ای به آنها پیشنهاد شده بوده است . من فکر می کنم که برخی از شرکت کنندگان علاقه دارند نگاه دوباره ای به بستۀ پیشنهادی بیاندازند و بگویند: خوب، آیا این همۀ کاری است که ما می خواهیم در با بسته انجام دهیم؟ ولی بی پرده من فکر می کنم که این پرسش اصلی نیست. من فکر می کنم که پرسش اصلی این است که آیا ایران می خواهد که به الزاماتش عمل کند یا نه.
پرسش: آیا شما فکر می کنید که پیشنهاد فعلی به اندازۀ کافی شیرین است؟
رایس وزیر امور خارجه: خوب، از نظر من اشکالی ندارد که به بررسی بسته ادامه دهیم ولی این بستۀ بسیار سخاوتمندانه ای است. و بی پرده بگویم که من نمی فهمم که چرا به نظر ایران این بسته به اندازۀ کافی سخاوتمنددانه نیست.
اجازه بدهید که به آن [نام یک خبرنگار] که روی آن مبل نشسته فرصتی بدهم (نامفهوم).
پرسش: در واقع من بهترین صندلی اینجا را دارم. عالی است. (خنده).
اگر اجازه بدهید می خواهم بپرسم آیا می توانم مساله ای را که شما چند شب پیش در کمیتۀ آمریکایی های یهودی مرح ساختید پیگیری کنم؟ شما در این مورد صحبت می کردید که لازم است فلسطینی ها شاهد بهبود اوضاع باشند چرا که آنها دارند اعتمادشان را از دست می دهند یا اینکه احساس سرخوردگی می کنند. آیا این مسؤولیت را مستقیماً بر دوش اسراییلی ها نمی گذارد که مطمئن شوند دارند به فلسطینی ها نشان می دهند که مسیر صلح ارزش دنبال کردن دارد؟ و شما به لیونی – وهنگامی که به اسراییل می روید – به اولمرت چه خواهید گفت؟
رایس وزیر امور خارجه: می دانید، جالب است. نخست، این نکته ای است که من قبلاً گفته ام و این در واقع این پرسش بزرگتری است که فرصت برای راه حل دو کشور تا کی ادامه خواهد داشت. ولی همچنین مسالۀ این است که که من فکر می کنم برای مردم فلسطین مهم است که در زندگی شان بهبودی مشاهده کنند.
نکتۀ جالب این است که من هیچ کس را در دولت اسراییل نمی بینم که نظری بر خلاف این داشته باشد و یا با آن مخالفت کند. در تمام دولت اسراییل، شما می شنوید که آنها اعتقاد دارند زندگی فلسطینی باید بهبود حاصل شود و در واقع، نسبتاً در طیف گسترده ای از جناحهای سیاسی اسراییل نیز همین نکته مصداق دارد. من فکر می کنم پرسش این است که چطور این کار را انجام دهیم. و مشخصاً این مسالۀ پیچیده ای است. به همین دلیل است که ما ترکیبی از – ما چندین راهکار مختلف برای انجام آن داریم. الزامات نقشۀ راه یکی از راههای انجام آن به شمار می روند. و ویل فریزر، که من هنگامی که به آنجا برسم با وی دیدار خواهم کرد، در بررسی تسهیلاتی که اسراییل وعده داده است و اثراتی که آنها دارند و راههای موثرتر شدن آنها بسیار منظم عمل کرده است. این مجموعه راهکارهایی است که به الزامات نقشۀ راه مربوط می شوند.
ما همچنین سخت در تلاشیم تا بهبودهایی بر اساس کارهای دردست انجام به وسیله سلام فیاض و ایهود باراک صورت گیرد تا، همانطور که من دفعۀ قبل کفتم، نیاز به اوردن نیروهای امنیتی فلسطینی و تسهیل رفت و آمد و دسترسی را یک کاسه کینم و سپس طرح های اقتصادی را از نوعی که تونی بلر بر روی آنها کار می کند پیش ببریم. و جیم جونز فردی بوده است که به جمع کردن همۀ داده ها کمک کرده است. و من فکر می کنم که آنها طبق پیش بینی برای مثال بتوانند این کار را درناحیۀ "جنین" به زودی انجام دهند.
بنابراین اینها راههایی برای بهبود زندگی فلسطینی ها وجود دارد همچنین اگر جامعۀ جهانی به تعهداتش عمل کند این امر هم به بهبود زندگی مردم فلسطین کمک خواهد کرد. بنابراین این تنها مسالۀ اسراییل نیست، اگرچه، مشخصاً اسراییل در کمک به بهبود زندگی مردم فلسطین مسؤولیت بسیار بزرگی، احتمالاً مهمترین مسؤولیت به عهده را دارد. ولی این مسؤولیتی مشترک است. و این مسؤولیتی است که بر عهدۀ خود رهبری فلسطین نیز قرار دارد. آنها باید به مبارزه با فساد ادامه دهند. آنها باید اطمینان حاصل کنند که – نهادهای سیاسی و اقتصادی و نظامی شان قابل اعتمادند – منظورم این است که نهادهای امنیتی شان قابل اعتمادند. بنابریان این مسؤولیت مشترک است، ولی من فکر نمی کنم اسراییلی ها مخالف این نکته باشند که آنها مسؤولیت اصلی را به عهده دارند.
پرسش: خانم وزیر، (نامفهوم) حمایت بین المللی و به ویژه حمایت اعراب، آیا شما از اینکه پشتیبانی بیشتری از جانب کشورهای عرب در این فرآیند ندیده اید سرخورده شده اید؟ برای مثال، من فکر می کنم که این تنها قطری ها بوده اند که با دعوت از لیونی، وزیر امور خارجه [اسرلییل]، واکنش قابل توجهی نشان داده اند. و، به خصوص، آیا شما از اینکه، به شنیدۀ من، پولهای وعده داده شده در پاریس پرداخت نشده اند سرخورده شده اید؟
و در مورد ایران، در سخنرانی کمیتۀ یهودیان آمریکا، شما همچنین در مورد نیاز به شدت بخشیدن به دیپلماسی صحبت کردید. و با وجود این امروز، به نظر می رسد که شما فکر می کنید بعید است که شیرین تر کردن مشوقهای سال 2006 به جایی برسد.
رایس وزیر امور خارجه: دیپلماسی شکلهای گوناگونی دارد ارشد، و همیشه مساله شیرین تر کردن پیشنهاد نیست. من موافق آن هستم. اگر می توان کارهایی برای بهبود شانس اقدام از جانب ایران به الزامات خود انجام داد، بسیار خوب، بگذارید آن را بررسی کنیم. ولی چیزی که من می گویم این است که تا این لحظه هیچ چیز نتوانسته است مشکل اصلی را برطرف کند و این مشکل ایالات متحده و گروه P5 نیست. مشکل، ایالات متحده، آلمان، فرانسه، بریتانیا، روسیه و چین نیست. مشکل، سازمان ملل نیست. مشکل، همسایه های ایران نیستند. مشکل ایران است. مشکل دراینجا است. این ایران است که از عمل به الزاماتی که شورای امنیت مشخص ساخته سرپیچی کرده است.
من همچنین بر این باورم که ما باید به تلاشهایمان در مورد خود قطعنامه های شورای امنیت سازمان ملل شدت ببخشیم. من فکر می کنم چیزهای بسیاری در قطعنامه های شورای امنیت هستند که اگر کاملاً اجرا شوند، کاملاً به تحقق بپیوندند، و کاملاً مورد استفاده قرار بگیرند فشار را بر ایران افزایش خواهند داد. من فکر می کنم هنوز کارهایی بسیاری در مورد آثار جانبی قطعنامه های سازمان ملل بر بخش خصوصی می توان انجام داد چرا که در این بخش مشخصاً افراد در مورد خطر برای شهرت و خطر مالی ناشی از معامله با ایران نگران هستند. بنابراین من فکر می کنم که همۀ اینها نیز بخشی از تلاشهای دیپلماتیک هستند.
ولی این در واقع یک راهبرد دو مسیره است. و تنها منظور من از گفتن اینکه انتظار دستاورد بزرگی از این دیدار ندارم این بود که من کاملاً موافق بررسی مجدد بستۀ پیشنهادی هستم و کاملاً موافق این هستم که ببینیم که آیا این بسته هنوز کاربرد دارد یا نه. ولی من همچنین فکر می کنم که ما باید این مساله را بررسی کنیم که آیا ما از قطعنامه هایی که تاکنون تصویب شد ه اند استفادۀ کافی می کنیم یا نه.
پرسش: در مورد یک مسالۀ دیگر، به نظر می رسد که نخست وزیر مالکی نمایندگانی را به ایران می فرستد. آیا می توانید در این مورد چیزی به ما بگویید؟ اگر پیغامهای آنها به ایران نفوذ ایران در عراق را کاهش ندهد چه می شود؟
رایس وزیر امور خارجه: خوب، من نمی توانم اینجا درمورد آینده پیش بینی کنم، فقط می توانم بگویم نخست وزیر مالکی به ما گفته بود که قصد چنین کاری را دارد. وی قبل از اینکه این مساله اعلام شود به ما گفته بود. اینطور که من می فهمم او در مورد کارهای مفیدی که ایران می تواند انجام دهد و نگرانی هایی که آنها در مورد حمایت از شبه نظامیان دارند گفت و شنودی با همسایه اش خواهد داشت.
ولی، می دانید، این به عهدۀ عراقی ها است که در این مورد نظر دهند. و من فکر می کنم که وی کاملاً ما را در جریان چیزهایی که فهمیده است قرار خواهد داد. ولی، می دانید، سیاست ما تغییری نکرده است، ما همچنان به مقابله با ایران در مسلح ساختن و تجهیز شبه نظامیان و گروههای ویژه ، افراط گرایان خشنی که عراقی های بیگناه و نیروهای ائتلاف را تهدید می کنند، ادامه خواهیم داد. و ما به تعقیب آنها به خاطر محفاظت از نیروهایمان و کمک به برقراری امنیت برای مردم در عراق ادامه خواهیم داد.
پرسش: یک سوال دیگر در مورد ایران و بحث مربوط به مشوقها. دقیقاً چه کسی علاقه دارد که در مورد مشوقها گفتگو کند؟ ایا فقط یک کشور است؟ بیشتر از یک کشور؟
پرسش: (نامفهوم)
رایس وزیر امور خارجه: ما همه موافقیم – (خنده) – که ما به بحث در مورد هر دو مسیر ادامه خواهیم داد و همچنان به دنبال راههای خواهیم بود که مسیر شورای امنیت را موثر سازیم و مسیر مشوقها را جذاب کنیم. ولی باز بگویم، من فکر نمی کنم که مشکل بسته باشد. من فکر می کنم مشکل ارادۀ ایران است. چرا که اگر شما به همۀ چیزهایی که به ایران پیشنهاد شده است نگاه کنید، اگر واقعاً آنچه که آنها می خواهند یک رآکتور هسته ای غیرنظامی است، آنها می توانند آن را داشته باشند. آنها می توانند آن را به سرعت داشته باشند. آنها همین الان هم رآکتور را دارند. روسها سوخت را تحویل داده اند. آنها می توانند انرژی هسته ای غیرنظامی داشته باشند. بنابراین من فکر می کنم که ما همچنان شک داریم، یا من هنوز شک دارم، که مساله داشتن یک برنامۀ هسته ای غیرنظامی نیست.
هنگامی شما آنجا نشسته اید و همۀ چیزهایی را که برای داشتن یک برنامۀ هسته ای غیرنظامی لازم است دارید و همچیان می گویید که باید غنی سازی و باز فرآوری را انجام دهید، با وجود اینکه روسها اکنون با موافقت دیگر اعضای P5+1، سوخت را تحویل داده اند، من به این فکر می افتیم که آنجا واقعاً چه خبر است. بنابراین من در واقع فکر می کنم که مشکل بسته نیست، ولی هیچ مشکلی با بررسی مجدد بسته ندارم.
پرسش: آیا می توانید بگویید که مشخصا چه نظراتی در مورد قطعنامه های شورای امنیت دارید (نامفهوم)؟
رایس وزیر امور خارجه: بله، قصد، قطعنامه ای جدید در شورای امنیت نیست. ولی ببینید، باید منصف باشیم، ما خودمان هم چالشهای از نظر اداری برای حصول اطمینان از اینکه قطعنامه های شورای امنیت را کاملاً اجرا می کنیم داشته ایم. بنابراین من هیچ کس را به سوءنیت متهم نمی کنم. من فقط می گویم که ما باید اطمینان حاصل کنیم که فهرست کارها در واقع انجام می شوند و هنگامی که چیزی تعیین می شود فهرستها به همۀ طرفها فرستاده می شوند. این در واقع تلاش دائم برای کارکرد درست یک قطعنامۀ شورای امنیت است.
ولی من همچنین دوست دارم که – امیدوارم همتایانم اهمیت این نکته را نیز دریابند که برای شرکتهای تجاری و سازمانهای مالی بین المللی در ک این نکته، همانطور که بسیاری از آنها درک کرده اند، مهم است که معامله با ایران چه خطری برای اعتبارشان دارد. و بنابراین، کاری که دولت آلمان در کاستن ازاعتبار صادرات انجام داده نیز، هرچند شورای امنیت درخواست این کار را نکرده است، بسیار مهم است.
|
