نویسنده: استیون كافمن
عضو هیات تحریریه یو. اِس. اینفو
واشنگتن – آمریكایی ها صبح روز كریسمس پس از بیداری، از درگذشت یكی از تمثال های فرهنگی خود با خبر شدند. جیمز براون، موسیقی دان پیشگام، یك سر گروه به شدت سخت گیر بود، با این وجود قلبی مهربان داشت. این پدید آورنده موسیقی فانك که روز 25 دسامبر كه در 73 سالگی درگذشت یكی از پرانرژی ترین اجرا كنندگان صحنه بود.
آقای بوش با عنوان یك "آمریكایی اصیل" كه "فرهنگ ما را غنی ساخت و بر نسل های مختلف موسیقی دانان تاثیر گذاشت" از براون تقدیر كرد. تاد هریس، مدیر برنامه های سفری براون گفت او "بخشی از آمریكا" را به طرفداران خود در سراسر دنیا ارایه می داد. او گفت "از چهره های آنان چنین به نظر می رسید كه برای دیدن آبراهام لینكلن یا چیزی این چنینی آمده اند."
چاك براون 72 ساله، "پدر خوانده گوگو"(1) كه چندین بار با "پدرخوانده سول"(2) بر روی صحنه رفته بود گفت "من عمر طولانی كار خود را مدیون او هستم. ایده های من از او گرفته می شد، زیرا هر آوای هیپی را كه این مرد می ساخت اجرا می كردم. ... او بیش از هر اجرا كننده دیگری در دنیا الهام بخش من بود."
چاك براون به یو. اِس. اینفو گفت "من می توانم سال ها درباره این مرد صحبت كنم. ... او بزرگ ترین الهام بخش من در طول تمام دوران حرفه ای پرداختن به موسیقی ام بود و این نكته را حتما چاپ كنید!"
یك سر گروه جزیی مدار
جیمز براون، چه تمثال باشد و چه نباشد به عنوان "سخت كوش ترین مرد حرفه اجرا" شناخته می شد. لیسا وایت، مدیر پیش فروش كلوپ 9:30 واشنگتن او را "فردی بسیار جزیی مدار" خواند كه پس از رسیدن به شهرت بین المللی، برای مدت طولانی همچنان به ایفای نقش فعال در گروه موسیقی خود ادامه داد. وایت به یاد می آورد كه هنگام بررسی صدای گروه برای اجرای آن شب پشت صفحه صوتی ایستاده بود.
او به یو. اِس. اینفو گفت: "افراد زیادی كه در حرفه شان به این جا می رسند زحمت بررسی صدا را به خود نمی دهند ... اما جیمز براون از آنان نبود. او مانند رهبری كه همه را در بخش خود می گرداند و آنان را تا رسیدن به تنظیم درست به بررسی دوباره آن وا می دارد رفتار می نمود و افراد را برای آنچه انجام نمی دادند یا می بایست انجام می دادند مورد بازخواست قرار می داد.
وایت گفت "این میزان از اهمیتی كه او به كسب اطمینان از بهترین اجرای ممكن برای افرادی كه بلیط خریده بودند می داد بر روی من تاثیر گذاشت."
براون در خواسته خود برای رسیدن به درجه عالی، اعضای گروه را برای اجرای بد جریمه می كرد. وایت گفت "یك بار... یكی از اعضای گروه او كار اشتباهی انجام داد و او گفت «آها، الان باید بهاشو بپردازی!» یا چیزی شبیه آن را بیان كرد... خنده دار بود."
چاك براون گفت جیمز براون را هنگامی كه كسی اشتباهی را روی صحنه انجام می داد به یاد می آورد. "او فقط انگشت های خود را بالا می برد. دو انگشت خود را بلند می كرد. این به معنای آن بود كه جریمه تو این است، جریمه ای دویست دلاری، فهمیدی؟ او بسیار سخت گیر بود." اما آن گروه "تا جایی كه من می دانم سخت كوش ترین گروه دنیا بود."
اجراكننده ای افسانه ای با یك ماموریت
لیسا وایت گفت: جیمز براون "حضوری حاكم بر صحنه داشت. منظورم این است كه او از آن دسته افرادی است كه هنگام راه رفتن روی صحنه به هر قیمتی تنها باید به او توجه كنید."
تاد، مدیر سفرهای او به یو. اِس. اینفو گفت كنسرت های براون "تقریبا مانند تركیبی از مسابقات فدراسیون جهانی كشتی و مراسمی در كلیسای باپتیست بود. او همیشه توقف می كرد و به همه تماشاچیان می گفت تا به سمت نفر دست چپ خود برگردند و به او بگویند سلام و بگویند كه او را دوست دارند و همین كار را با فرد سمت راست خود انجام دهند."
براون در سراسر جهان از جمله در اروپا، اندونزی، مالزی، كاراییب فرانسه، چین و نیوزیلند برنامه اجرا كرده بود.
هریس گفت "او همیشه بخش كوچكی از آمریكا را به این مناطق گوناگون می برد" و مردم را در هر كجا كه می رفت بر روی صحنه می آورد.
هریس گفت "همیشه در ردیف جلو بچه های كوچكی قرار داشتند. او برنامه را متوقف می نمود، آنان را بر روی صحنه می آورد و به رقص وادارشان می كرد. او در آن سوی آب ها در ژاپن از كلوپ طرفدارانی برخوردار است كه همگی مانند او لباس می پوشند. او همیشه این افراد را بر روی صحنه می آورد."
هریس گفت جیمز براون خود را یك فرستاده فرهنگ آمریكایی دارای ماموریت می دانست. "این ماموریت بسیار فراتر از موسیقی بود. و او توقف می كرد و آن را برایتان توضیح می داد. او همیشه می ایستاد و به مردم می گفت: این بزرگ تر از آن است كه فكر می كنید. این جورج بوش است، این سیاست است، این همه چیز در همین جا است."
براون پس از فجایعی مانند سونامی آسیا یا طوفان كاترینا همیشه برنامه را در نیمه قطع می كرد تا سی ثانیه سكوت برقرار شود. هریس گفت "او همیشه اهمیت زیادی به رویدادهای پیرامون می داد."
چاك براون این مرد افسانه ای را نخستین بار در سال 1957 در یك كلوپ كوچك دید. جیمز براون برای كمك به صاحب آن كه دچار مشكلات مالی شده بود برنامه رایگان اجرا می كرد. او گفت "جیمز براون به راستی قلب مرا به دست آورد – انرژی كه از این مرد بر روی صحنه پخش می شود و صدای او و روح اجرا، تمام احساس هایی كه به شما می دهد، درك می كنید؟
یكی از درس های فراوانی كه چاك براون آموخت "چگونگی كمك به مردم در زمان بدحالی آنان بود." دست و دل بازی جیمز براون تنها نصیب دارندگان كلوپ ها نمی شد. "من جیمز را در حال كمك به جمع كردن مردم از سطح خیابان ها دیده ام" و در این كار "بیش از آنچه برایش پول می گرفت تلاش می كرد."
او همچنین برای بسیاری از سیاه پوستان یك قهرمان به شمار می رفت و در یكی از قطعات خود می گوید "بلند بگو، من سیاهم و به آن افتخار می كنم(3)."
چاك براون گفت "او به سیاه پوستان اعتماد به نفس زیادی داد. او به من چگونگی متمركز ماندن را با تماشا و گوش دادن به خود آموخت و به من یاد داد چگونه در مسیر كار راه مستقیمی را با جدیت در برابر گروه و خود قرار دهم. برای سخت كوشی آنان من می بایست سخت كوش می بودم."
هریس به تلاش های جیمز براون برای حفظ صلح هنگام قتل مارتین لوتر كینگ دوم در سال 1968 كه شورش هایی در شهرهای بزرگ ایالات متحده آغاز می شد اشاره كرد.
براون تقاضا كرد تا كنسرت آن شب او در بوستون از شبكه های تلویزیونی پخش شود "تا در صورتی كه همه در منزل بمانند و او را تماشا كنند" به جای آن كه خشم خود را به خیابان ببرند "جلوی مقداری از خشونت گرفته شود." این كار موثر واقع شد. بوستون تنها شهر بزرگ ایالات متحده بود كه آن شب شورشی در آن برپا نشد.
جیمز براون "همیشه یك افسانه باقی خواهد ماند"
هریس در پاسخ به سوالی درباره میراث جیمز براون گفت او "به راستی شیوه نگرش به موسیقی را دگرگون كرد." موسیقی فانك با قطعه "پاپا یك كیف نو قشنگ دارد"(4) آغاز شد كه در آن "بر خلاف تاكید بر ضرب دو و چهار این كار را بر روی ضرب یك انجام داد."
"واقعا مثل آن است كه یك آبراهام لینكلن از دنیا رفته است. چیزی بسیار بزرگ تر از او – آنچه برای ما گذاشت – به جا مانده است."
چاك براون گفت جیمز براون "همیشه یك افسانه باقی خواهد ماند. او همیشه حضور خواهد داشت. به نظر من نمی رسد كه او رفته است."
كنسرت آخر براون را كه روز 28 دسامبر 2005 در كلوپ 9:30 واشنگتن برگزار شد،
می توان در رادیو اِن پی آر شنید.
http://www.npr.org/templates/story/story.php?storyId=5070028&ft=1&f=4627437
1. Godfather of Go-Go
2. Godfather of Soul
3. Say it Loud, I’m Black and I’m Proud
4. Papa’s Got A Brand New Bag”
|
